Atos 22
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs ARIB
1 ―Mɨgügtɨjc etz mɨj'anäctɨjc, mɨdoogɨxy jadu'n nej ɨɨch yam nnayñïgapxtüdyii.
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Co je mayjäy ajcxy mɨdoy co ymɨgápxɨgɨxy mɨɨd hebreo y'ayuc, chi ajcxy y'amonday, chi Pablo ymɨnañ:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 ―Judíojäy ɨɨch. Jɨm Tarso nma'xung'ajtyɨch, Cilicia ñaaxjot. E ya Jerusalén tɨ nyeegyɨch. Ixpɨjcɨch ya ma Gamaliel, etz yajxon Gamaliel tɨ xyaj'ixpɨjcyɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ytɨy'ajt etz ycötújcɨn. Njatyɨm nyajmɨj'ajtpyɨch Dios jadu'n nej miich ajcxy Dios myajmɨj'ajtcɨxy cham.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Jecy tɨ n'ixhuɨdity tɨ nbahuɨdityɨch je jäy ajcxy huɨdi anajty mɨjpɨdaacp Jesús y'ayuc, nyaj'öctähuaamyɨch anajty, e nyajnɨcxpyɨch anajty mach yëydɨjctɨjc etz töxyjäydɨjc, nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Je teedy mɨjtungmɨɨdpɨ etz tüg'ócɨy mɨj'anäctɨjc ymɨɨd tɨy'ajt, co ɨɨch ajcxy xymooyɨch cötujcɨn, e nnɨcxyɨch anajty jɨm Damasco ma nmɨgügtɨjcɨch yɨ judío jäy ajcxy. N'ixtäyɨch anajty je jäy ajcxy huɨdi Jesús y'ayuc mɨjpɨdaacɨp, madza'ñɨch anajty ajcxy, e nyajmiina'ñɨch anajty ajcxy ya Jerusalén huen yajtzaachytunggɨxy.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 Co ɨɨch anajty ndüyöyɨch mɨhuingon Damasco, cujc yxɨɨ anajty, chi janch tɨmɨtiinɨ ytɨɨcxɨ̈gy jühuɨdity jadu'n nej jɨɨn ma ɨɨch, hue' anajty chooñ tzajpjoty.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Chi jɨm ngɨdaayɨch, huin'it nmɨdooyɨch tüg ayuc xyñɨmäyɨch: “Saulo, Saulo, ¿ti co xypahuɨdijttägyɨch?”
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Huin'it n'amɨdooyɨch: “¿Mbɨn miich, Huindzɨn?” Chi xy'adzooyɨch: “Ɨɨch je' je Jesús je huɨdi cogajp jɨm Nazaret, je huɨdi miich mdzachpahuɨdijttacpy.”
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Pɨnjaty ɨɨch anajty nmɨɨd y'ijx je' ajcxy je tɨɨcxɨn, chi ajcxy ooy chɨgɨɨy, e ca' ajcxy huinjɨhuɨɨy je ayuc huɨdi anajty nmɨgapxyiijɨch.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Huin'it nnɨmaayɨch: “¿Ti jëbɨ nduñɨch, Huindzɨn?” Chi je Huindzɨn Jesús xy'adzooyɨch: “Pɨdɨ̈g e yajyöy mdu', nɨcxy jɨm Damasco, jɨm myajnɨmähuɨɨyb tüg'ócɨy ti jëbɨ mduñ.”
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Je tɨɨcxɨn hue' je' xy'ixmajchɨch huiintz. E chi je nmɨgügtɨjcɨch xyhuijtzoonɨch ajcxy cɨ̈gɨ́xy, xyajja'tyɨch ajcxy jɨm Damasco.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 Jɨm Damasco anajty chɨnäy tüg yëydɨjc huɨdi anajty yxɨɨ Ananías, je huɨdi anajty ooy cuyduñ Moisés ycötújcɨn je jécyɨp. E judíojäy ajcxy huɨdi jɨm tzɨnaayb ooy cömaaygɨxy co ooy y'oyjäyɨty.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Chi Ananías ymiiñ ma njättaacɨch, e ytɨnay'ɨhuɨɨy ma ɨɨch nmɨjc, chi xyñɨmaayɨch: “Mɨgüg Saulo, ijxɨ̈gɨch jadüg'oc huinjemy.” Tɨm huin'ítɨy n'ijxɨ̈gyɨch.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Chi Ananías xyñɨmaayɨch: “Je Dios huɨdi ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ojadajt, je' tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx mnejhuɨ̈huɨpy Dios yhuinma'ñ, etz m'ixɨpy je tudäcypɨ jäy, e mmɨdohuɨpy ycɨ'm ayuc huɨdi ycapxpy.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Dios tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx nɨcxy mdɨy'ajt yecy ma tüg'ócɨy naaxhuiñyjäy, etz mnimɨydägɨpy nej tɨ m'ixy tɨ mmɨdoy.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Jadachambɨ, ¿nej co mhuäcxɨpy? Pɨdɨ̈g etz nɨɨbet. Mɨbɨjctzou Dios jɨgɨx mbocy ñïhuädzɨpy.”
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 Co nɨcxnɨch jadüg'oc Jerusalén, chi nnɨcxɨch ma Dios ytɨjc, oy Dios nmɨbɨjctzooyɨch. Chi ɨɨch jiiby tzajtɨgoty n'ixmañyɨɨyɨch.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 N'ijxyɨch je Huindzɨn Jesús e xyñɨmaayɨch: “Pɨdzɨm ya Jerusalén mɨc'amy, ca' je Jerusalén jäy ajcxy cöbɨgɨpy miich m'ayuc jadu'n nej xyñigapxa'ñɨch.”
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Huin'it n'adzooyɨch: “Huindzɨn Jesús, yɨ jäy ajcxy ñejhuɨɨyb co ɨɨch anajty nnɨcxɨch huen huɨdi judíojäy naymujctac n'ixtäyɨch yɨ jäy ajcxy huɨdi miich m'ayuc xymɨbɨjcɨp, tɨ nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty, ooy ɨɨch ajcxy yɨ' tɨ ndzaachytuñ tɨ nga'oyduuñɨch.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Co ajcxy yaj'ögy je Esteban, miich mdumbɨ, huɨdi miich m'ayuc xycapxhuäcxɨp, jɨm ɨɨch anajty nañ jadu'n yajpaady. E ooy njäygɨdacyɨch co ajcxy yaj'o'cy, ixtɨ ngüend'ajtɨch je' ajcxy yjocxhuit huɨdi Esteban yaj'o'c.”
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Chi ɨɨch nHuindzɨn Jesús xyñɨmay: “Cham ɨɨch miich nguexy jɨguëgy it ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 E yabaad je mayjäy y'amɨdo'ijty Pablo y'ayuc, chi ytɨgɨɨy ajcxy huambɨ jɨhuɨɨybɨ chachmɨnaangɨxy:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Yam yhuaangɨxy yjɨhuɨɨygɨxy, yam yjocxhuit tzachjengɨxy, etz naaxhuaay tzachyujc-huɨjcɨxy.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Chi je soldado huindzɨn ni'ane'mdɨɨy co huen Pablo yajnɨcxyii cuartel tɨgoty, e ni'ane'mdɨɨy co huen cɨ'adyii jɨgɨx nigapxɨp ti tɨ tuñ co je jäy tɨ ymɨbɨdɨ̈gyii.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Tɨ anajty ajcxy cɨ̈xojtzcɨxy, e chi anajty ajcxy tzaachytunaangɨxy co Pablo nɨmay je capitán huɨdi anajty huinduy:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Co jadu'n mɨdooy je capitán, chi ñɨcxy oy yajnɨmäy je comandante:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Huin'it je comandante ymɨjhuägy ma je Pablo, chi y'amɨdooy:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Huin'it je comandante nɨmay Pablo:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Mɨɨd jëyɨ, je huɨdibɨ anajty ajcxy cɨ̈'adam je Pablo, chi puyöydúutcɨxnɨ. Nañ jadu'n je comandante ooy ñay'adzɨgɨɨyɨ, mɨɨd co cɨ̈xojch Pablo mɨɨd cadena.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Com jabom je comandante co anajty nejhuɨ̈hua'ñ ti ycɨxpɨ co tɨ yxɨ̈yii je Pablo yɨ judíojäy, huen yajmɨnagyii cadena ma Pablo ycɨ'. Chi ane'my co yajhuomujcɨ je teedy tungmɨɨdpɨ etz je judío mɨj'anäctɨjc. Huin'it je comandante yajnɨcxy Pablo ma je huindzɨndɨjc etz ixpɨcytɨjc anajty tɨ ñaymújcɨgɨxy.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.