Atos 22
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs ARA
1 ―Mɨgügtɨjc etz mɨj'anäctɨjc, mɨdoogɨxy jadu'n nej ɨɨch yam nnayñïgapxtüdyii.
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Co je mayjäy ajcxy mɨdoy co ymɨgápxɨgɨxy mɨɨd hebreo y'ayuc, chi ajcxy y'amonday, chi Pablo ymɨnañ:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 ―Judíojäy ɨɨch. Jɨm Tarso nma'xung'ajtyɨch, Cilicia ñaaxjot. E ya Jerusalén tɨ nyeegyɨch. Ixpɨjcɨch ya ma Gamaliel, etz yajxon Gamaliel tɨ xyaj'ixpɨjcyɨch ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ytɨy'ajt etz ycötújcɨn. Njatyɨm nyajmɨj'ajtpyɨch Dios jadu'n nej miich ajcxy Dios myajmɨj'ajtcɨxy cham.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Jecy tɨ n'ixhuɨdity tɨ nbahuɨdityɨch je jäy ajcxy huɨdi anajty mɨjpɨdaacp Jesús y'ayuc, nyaj'öctähuaamyɨch anajty, e nyajnɨcxpyɨch anajty mach yëydɨjctɨjc etz töxyjäydɨjc, nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Je teedy mɨjtungmɨɨdpɨ etz tüg'ócɨy mɨj'anäctɨjc ymɨɨd tɨy'ajt, co ɨɨch ajcxy xymooyɨch cötujcɨn, e nnɨcxyɨch anajty jɨm Damasco ma nmɨgügtɨjcɨch yɨ judío jäy ajcxy. N'ixtäyɨch anajty je jäy ajcxy huɨdi Jesús y'ayuc mɨjpɨdaacɨp, madza'ñɨch anajty ajcxy, e nyajmiina'ñɨch anajty ajcxy ya Jerusalén huen yajtzaachytunggɨxy.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 Co ɨɨch anajty ndüyöyɨch mɨhuingon Damasco, cujc yxɨɨ anajty, chi janch tɨmɨtiinɨ ytɨɨcxɨ̈gy jühuɨdity jadu'n nej jɨɨn ma ɨɨch, hue' anajty chooñ tzajpjoty.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Chi jɨm ngɨdaayɨch, huin'it nmɨdooyɨch tüg ayuc xyñɨmäyɨch: “Saulo, Saulo, ¿ti co xypahuɨdijttägyɨch?”
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Huin'it n'amɨdooyɨch: “¿Mbɨn miich, Huindzɨn?” Chi xy'adzooyɨch: “Ɨɨch je' je Jesús je huɨdi cogajp jɨm Nazaret, je huɨdi miich mdzachpahuɨdijttacpy.”
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Pɨnjaty ɨɨch anajty nmɨɨd y'ijx je' ajcxy je tɨɨcxɨn, chi ajcxy ooy chɨgɨɨy, e ca' ajcxy huinjɨhuɨɨy je ayuc huɨdi anajty nmɨgapxyiijɨch.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Huin'it nnɨmaayɨch: “¿Ti jëbɨ nduñɨch, Huindzɨn?” Chi je Huindzɨn Jesús xy'adzooyɨch: “Pɨdɨ̈g e yajyöy mdu', nɨcxy jɨm Damasco, jɨm myajnɨmähuɨɨyb tüg'ócɨy ti jëbɨ mduñ.”
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Je tɨɨcxɨn hue' je' xy'ixmajchɨch huiintz. E chi je nmɨgügtɨjcɨch xyhuijtzoonɨch ajcxy cɨ̈gɨ́xy, xyajja'tyɨch ajcxy jɨm Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Jɨm Damasco anajty chɨnäy tüg yëydɨjc huɨdi anajty yxɨɨ Ananías, je huɨdi anajty ooy cuyduñ Moisés ycötújcɨn je jécyɨp. E judíojäy ajcxy huɨdi jɨm tzɨnaayb ooy cömaaygɨxy co ooy y'oyjäyɨty.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Chi Ananías ymiiñ ma njättaacɨch, e ytɨnay'ɨhuɨɨy ma ɨɨch nmɨjc, chi xyñɨmaayɨch: “Mɨgüg Saulo, ijxɨ̈gɨch jadüg'oc huinjemy.” Tɨm huin'ítɨy n'ijxɨ̈gyɨch.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Chi Ananías xyñɨmaayɨch: “Je Dios huɨdi ajt nmɨj'ap nmɨjteedy ojadajt, je' tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx mnejhuɨ̈huɨpy Dios yhuinma'ñ, etz m'ixɨpy je tudäcypɨ jäy, e mmɨdohuɨpy ycɨ'm ayuc huɨdi ycapxpy.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Dios tɨ xyhuin'ixy jɨgɨx nɨcxy mdɨy'ajt yecy ma tüg'ócɨy naaxhuiñyjäy, etz mnimɨydägɨpy nej tɨ m'ixy tɨ mmɨdoy.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Jadachambɨ, ¿nej co mhuäcxɨpy? Pɨdɨ̈g etz nɨɨbet. Mɨbɨjctzou Dios jɨgɨx mbocy ñïhuädzɨpy.”
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Co nɨcxnɨch jadüg'oc Jerusalén, chi nnɨcxɨch ma Dios ytɨjc, oy Dios nmɨbɨjctzooyɨch. Chi ɨɨch jiiby tzajtɨgoty n'ixmañyɨɨyɨch.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 N'ijxyɨch je Huindzɨn Jesús e xyñɨmaayɨch: “Pɨdzɨm ya Jerusalén mɨc'amy, ca' je Jerusalén jäy ajcxy cöbɨgɨpy miich m'ayuc jadu'n nej xyñigapxa'ñɨch.”
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Huin'it n'adzooyɨch: “Huindzɨn Jesús, yɨ jäy ajcxy ñejhuɨɨyb co ɨɨch anajty nnɨcxɨch huen huɨdi judíojäy naymujctac n'ixtäyɨch yɨ jäy ajcxy huɨdi miich m'ayuc xymɨbɨjcɨp, tɨ nbɨdägyɨch anajty ajcxy pujxtɨgoty, ooy ɨɨch ajcxy yɨ' tɨ ndzaachytuñ tɨ nga'oyduuñɨch.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Co ajcxy yaj'ögy je Esteban, miich mdumbɨ, huɨdi miich m'ayuc xycapxhuäcxɨp, jɨm ɨɨch anajty nañ jadu'n yajpaady. E ooy njäygɨdacyɨch co ajcxy yaj'o'cy, ixtɨ ngüend'ajtɨch je' ajcxy yjocxhuit huɨdi Esteban yaj'o'c.”
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Chi ɨɨch nHuindzɨn Jesús xyñɨmay: “Cham ɨɨch miich nguexy jɨguëgy it ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 E yabaad je mayjäy y'amɨdo'ijty Pablo y'ayuc, chi ytɨgɨɨy ajcxy huambɨ jɨhuɨɨybɨ chachmɨnaangɨxy:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Yam yhuaangɨxy yjɨhuɨɨygɨxy, yam yjocxhuit tzachjengɨxy, etz naaxhuaay tzachyujc-huɨjcɨxy.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Chi je soldado huindzɨn ni'ane'mdɨɨy co huen Pablo yajnɨcxyii cuartel tɨgoty, e ni'ane'mdɨɨy co huen cɨ'adyii jɨgɨx nigapxɨp ti tɨ tuñ co je jäy tɨ ymɨbɨdɨ̈gyii.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Tɨ anajty ajcxy cɨ̈xojtzcɨxy, e chi anajty ajcxy tzaachytunaangɨxy co Pablo nɨmay je capitán huɨdi anajty huinduy:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Co jadu'n mɨdooy je capitán, chi ñɨcxy oy yajnɨmäy je comandante:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Huin'it je comandante ymɨjhuägy ma je Pablo, chi y'amɨdooy:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Huin'it je comandante nɨmay Pablo:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Mɨɨd jëyɨ, je huɨdibɨ anajty ajcxy cɨ̈'adam je Pablo, chi puyöydúutcɨxnɨ. Nañ jadu'n je comandante ooy ñay'adzɨgɨɨyɨ, mɨɨd co cɨ̈xojch Pablo mɨɨd cadena.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Com jabom je comandante co anajty nejhuɨ̈hua'ñ ti ycɨxpɨ co tɨ yxɨ̈yii je Pablo yɨ judíojäy, huen yajmɨnagyii cadena ma Pablo ycɨ'. Chi ane'my co yajhuomujcɨ je teedy tungmɨɨdpɨ etz je judío mɨj'anäctɨjc. Huin'it je comandante yajnɨcxy Pablo ma je huindzɨndɨjc etz ixpɨcytɨjc anajty tɨ ñaymújcɨgɨxy.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.