Atos 15
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVT
1 Je huin'it tiempo nijëjɨty jäy huɨdi tzoon Judea yja'ty ajcxy jɨm Antioquía, e ytɨgɨɨy yaj'ixpɨjcp ma ajcxy je huɨdibɨ mɨjpɨdaacp Jesús, ymɨnaangɨxy: “Pen myajnïdzögamy ajcxy yɨ m'alma, copɨcy co ajcxy myajtɨy'ajttɨ̈huɨpy jadu'n nej Moisés y'ane'my.”
1 Chegaram a Antioquia alguns homens da Judeia e começaram a ensinar aos irmãos: “A menos que sejam circuncidados, conforme exige a lei de Moisés, vocês não poderão ser salvos”.
2 Chi Pablo etz Bernabé ñaymɨdziptzongootɨ ajcxy mɨɨd huɨdi anajty ajcxy tzomb jɨm Judea, e ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ. Chi jada' yajnïbejtɨ Pablo etz Bernabé etz jacjadyii mɨbɨjcpɨdɨjc huen nɨcxy ajcxy Jerusalén yajtɨydɨgɨ̈y ma je apóstoles ajcxy etz huɨdibɨ ajcxy nigohuajc'ajt je mɨbɨjcpɨdɨjc jɨm Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé discordaram deles e discutiram energicamente. Por fim, a igreja decidiu enviar Paulo e Barnabé a Jerusalém, acompanhados de alguns irmãos de Antioquia, para tratar dessa questão com os apóstolos e presbíteros.
3 Je mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdibɨ anajty ajcxy jɨm Antioquía oy ajcxy tüjɨjphuohuɨ̈y Pablo etz je' ajcxy huɨdi nɨcx mɨɨd Pablo. Chi Pablo etz mɨɨd yjaymɨɨdtɨjc ajcxy ñɨcxy, e ñajxy ajcxy Fenicia ñaaxjot etz Samaria ñaaxjot. Yajmɨɨdmɨydaaccɨxy je mɨbɨjcpɨdɨjc cajp cajp jadu'n nej jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty tɨ yjothuimbijtcɨxy etz yajmɨj'adaangɨxy Dios. E tüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc ooy ajcxy jäygɨdacy je Pablo y'ayuc.
3 A igreja, portanto, enviou seus representantes a Jerusalém. No caminho, eles pararam na Fenícia e em Samaria para visitar os irmãos e contaram que os gentios também estavam sendo convertidos, o que muito alegrou a todos.
4 Co Pablo etz Bernabé ajcxy yja'ty jɨm Jerusalén, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc ajcxy cöbɨjcɨ je apóstoles ajcxy, etz je' ajcxy huɨdi nigohuajc'ajtp anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc. Chi Pablo yajmɨɨdmɨydactay nej anajty Dios tɨ ytuñ mɨɨd je' ajcxy.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e presbíteros, e relataram tudo que Deus havia feito por meio deles.
5 Chi nijëjɨty fariseojäy, tɨɨbɨ anajty mɨbɨjccɨxy Jesús, ytɨnayɨ̈gy ajcxy juntɨjoty, e ymɨnañ ajcxy:
5 Contudo, alguns dos irmãos que pertenciam à seita dos fariseus se levantaram e disseram: “É necessário que os convertidos gentios sejam circuncidados e guardem a lei de Moisés”.
6 Chi ñayyöymujcɨ je apóstoles ajcxy etz huɨdi ajcxy nigohuajc'ajtp je mɨbɨjcpɨdɨjc, co capxyöyaangɨxy je fariseojäy y'ayuc nej yhuɨ́'mɨp.
6 Os apóstolos e presbíteros se reuniram para decidir a questão.
7 Ca' ajcxy tzojc ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ, chi Pedro ytɨnayɨ̈gy ymɨnañ:
7 Depois de uma longa discussão, Pedro se levantou e se dirigiu a eles, dizendo: “Irmãos, vocês sabem que, há muito tempo, Deus me escolheu dentre vocês para falar aos gentios a fim de que eles pudessem ouvir as boas-novas e crer.
8 E Dios huɨdi nejhuɨɨyb jäy yjot yhuinma'ñ xyaj'ijxɨch je tɨy'ajt co yejcy Espíritu Santo ma yɨ' ajcxy nañ tɨm jadu'n nej ytuuñ ma ɨɨch ajt.
8 Deus conhece o coração humano e confirmou que aceita os gentios ao lhes dar o Espírito Santo, como o deu a nós.
9 Dios tú'cɨy ytuñ mɨɨd ɨɨch ajt etz mɨɨd yɨ' ajcxy, mɨɨd co yɨ' ajcxy mɨbɨcy Jesús paady Dios yajhuaatzɨ ajcxy yjot yhuinma'ñ.
9 Não fez distinção alguma entre nós e eles, pois purificou o coração deles por meio da fé.
10 Jadachambɨ, ¿nej co ca' mhuinjɨhuɨ̈huaangɨxy mɨbɨgaangɨxy nej Dios ytuñ mɨɨd huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty? ¿Nej co adzip myajnïhuidzaangɨxy je costumbre huɨdi ni ɨɨch ajt ni n'ap ndeedy ca' tɨ mɨmadägy nɨcxy cuydundaaygɨxy?
10 Então por que agora vocês provocam a Deus, sobrecarregando os discípulos gentios com um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Janch ɨɨch ajt nmɨbɨjcɨm co mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ tɨ nbaatɨm n'alma ñïdzoocɨn. Nañ tɨm jadu'n je' ajcxy huɨdi mɨbɨjc Jesús huɨdi ca' yjudíojäyɨty ypaat y'alma nïdzoocɨn mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ.
11 Cremos que todos, nós e eles, somos salvos da mesma forma, pela graça do Senhor Jesus”.
12 Huin'it je jäy ajcxy y'amonday, y'amɨdo'ijtcɨxy nej Bernabé etz Pablo nimɨydaaccɨxy nej anajty Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy, jadu'n nej ajcxy tɨ yajtzögy pa'mjäy mɨɨd Dios ymɨc'ajt, etz jac tijaty mɨjhuinma'ñ huɨdi tɨ tuñ ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.
12 Todos ouviram em silêncio enquanto Barnabé e Paulo lhes relatavam os sinais e maravilhas que Deus havia realizado por meio deles entre os gentios.
13 Co Pablo etz Bernabé ajcxy mɨydactay, chi Jacobo ymɨnañ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago se levantou e disse: “Irmãos, ouçam-me!
14 Simón Pedro tɨ xyajmɨɨdmɨydaacɨm nej Dios may'ajt tɨ tuñ oga'n ma huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, co huin'ijxy huɨdi yɨ' yjäy'adaanɨp ma yɨ' ajcxy.
14 Pedro lhes falou sobre como Deus visitou primeiramente os gentios para separar dentre eles um povo para si.
15 Quipxy jada ñaybadyii mɨɨd huɨdi je Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ jecy'ajty ycojay,
15 E isso está em pleno acordo com o que disseram os profetas. Como está escrito:
16 co jadu'n ymɨnañ:
16 ‘Depois disso voltarei e restaurarei a tenda caída de Davi. Reconstruirei suas ruínas e a restaurarei,
17 Jɨgɨx jacjadyii jäy y'ojadadɨpy ajcxy yɨ Dios. Nañ jadu'n je' ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty, huɨdi ɨɨch njäy'adaanɨp.
17 para que o restante da humanidade busque o Senhor, incluindo os gentios, todos os que chamei para serem meus. O Senhor falou,
18 Jadu'n je Huindzɨn Dios jécyɨp jada tɨy'ajt jadu'n yejcy.
18 aquele que tornou essas coisas conhecidas desde a eternidade’.
19 Chi Jacobo yjacmɨnañ:
19 “Portanto, considero que não devemos criar dificuldades para os gentios que se convertem a Deus.
20 Hue' janchtɨy tzoc nijayɨ́ɨyɨm co ajcxy ca' tzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, etz ni ca' huaad mɨgapxcɨxy huingbɨ töxyjäy, etz ni ca' huaad tzützcɨxy ɨyujc huɨdijaty jäy yöc-huiidypɨ, etz ni ca' huaad jɨɨcxcɨxy tijaty ɨyujc nɨ'py.
20 Ao contrário, devemos escrever a eles dizendo-lhes que se abstenham de alimentos oferecidos a ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Jecy'ajty ixtɨ chamnɨ tüg tüg cajp, ji pɨn ɨɨhua'cxp capxhua'cxp Moisés yley majaty nayyöymujctac naag naag pocxɨnxɨɨ.
21 Pois essas leis de Moisés são pregadas todos os sábados nas sinagogas judaicas em todas as cidades há muitas gerações”.
22 Chi je apóstoles ajcxy etz je huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, mɨɨd tüg'ócɨy Jesús yjäy pɨdacy ajcxy yhuinma'ñ co huin'ixaangɨxy nijëjɨty jäy ma je' ajcxy etz quexaangɨxy jɨm Antioquía quipxyɨ mɨɨd Pablo etz Bernabé. Chi ajcxy yajnïbejty Judas, huɨdi nañ jadu'n yajtijpy Barsabás, etz mɨɨd Silas, yëydɨjctɨjc huɨdi ajcxy capxpaadɨp.
22 Então os apóstolos e presbíteros e toda a igreja em Jerusalém escolheram representantes e os enviaram a Antioquia da Síria, com Paulo e Barnabé, para informar sobre essa decisão. Os homens escolhidos eram dois líderes entre os irmãos: Judas, também chamado Barsabás, e Silas.
23 E je' ajcxy yajmɨguejxy necy nej anajty tɨ jaay: “Ɨɨch ajcxy apóstoldɨjc, etz huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, etz nidüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc, cham ɨɨch ajcxy nguexy capxpocxɨn ma ajcxy mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdi ca' yjudíojäyɨty huɨdi ajcxy tzɨnaayb jɨm Antioquía, etz huɨdi ajcxy tzɨnaayb Siria etz Cilicia ñaaxjot.
23 Esta foi a carta que levaram: “Nós, os apóstolos e presbíteros, e seus irmãos em Jerusalém, escrevemos esta carta aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia. Saudações.
24 Tɨ ɨɨch ajcxy nejhuɨ̈yɨch co nijëjɨty jäy tɨ xyñinɨcxcɨxy, choñ ma ɨɨch ajcxy, ca' ɨɨch ajcxy ngötujcɨn mooy, e xy'amayɨɨygɨxy jɨm mɨɨd y'ayuc, e xyajhuinma'ñytɨgoya'ñ ajcxy, co ajcxy xyñɨmaaygɨxy co copɨcy co myajtɨy'ajttɨ̈huɨp ajcxy m'ung, etz mbayöyɨpy ajcxy je Moisés ycötújcɨn.
24 “Soubemos que alguns homens, que daqui saíram sem nossa autorização, têm perturbado e inquietado vocês com seu ensino.
25 Paady ɨɨch ajcxy tɨ nnaygápxɨgɨxy nidüg'ócɨy co nyajnïbedɨpyɨch nijëjɨty jäy huɨdi yajpaatp ma ɨɨch ajcxy co huen nɨcxy xy'íjxcɨxy niguipxyɨ mɨɨd nmɨgügtɨjcɨch huɨdi ooy ndzocyɨch, je Bernabé etz je Pablo.
25 Portanto, depois de chegarmos a um consenso, resolvemos enviar-lhes alguns representantes com nossos amados irmãos Barnabé e Paulo,
26 Je huɨdi ajcxy yjugy'ajt tɨ yoxy tɨ toogy mɨɨd ajt nHuindzɨn Jesucristo ycɨxpɨ.
26 que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 E jadu'n yam nguexyɨch ajcxy Judas etz Silas, e yɨ' ajcxy cɨ'm xyajmɨɨdmɨydägɨpy tüg'ócɨy ɨɨch ajcxy n'ayuc.
27 Estamos enviando Judas e Silas para confirmarem pessoalmente o que aqui escrevemos.
28 Tɨ je Espíritu Santo huinma'ñ pɨdägy ma ɨɨch ajcxy nhuinma'ñ etz ɨɨch ajcxy tɨ nhuinma'ñ nbɨdägyɨch, co ca' nyajnïbɨgɨpy ajcxy tijaty ayuc tzaachypɨ, jëyɨ janchtɨy je huɨdi copɨ́cyɨp.
28 “Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nenhum peso maior que estes poucos requisitos:
29 Copɨcy co ca' ajcxy mdzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, ca' ajcxy nɨ'py mjɨ́ɨcxcɨxɨpy, ni ca' ajcxy mdzüdzɨpy ɨyujc huɨdi yöc-huiity tɨ y'ögy, e ca' ajcxy mmɨgapxtɨgooygɨxɨpy huingbɨ töxyjäy. Pen mguydundaayb ajcxy jada ané'mɨn, oy anajty mdungɨxy. E Dios ajcxy xypubedɨpy xypudɨgɨ̈huɨpy.”
29 abstenham-se de comer alimentos oferecidos a ídolos, de consumir o sangue ou a carne de animais estrangulados, e de praticar a imoralidade sexual. Farão muito bem se evitarem essas coisas. “Que tudo lhes vá bem.”
30 Jadu'n je' ajcxy huɨdi tɨ yajquexy nɨcxy ajcxy jɨm Antioquía. Jɨm ajcxy huoomujcy je mɨbɨjcpɨdɨjc, e yajcɨ̈dɨgɨɨy ajcxy je necy.
30 Os mensageiros partiram de imediato para Antioquia, onde reuniram os irmãos e entregaram a carta.
31 Co je mɨbɨjcpɨdɨjc je necy capxy, chi ajcxy ooy yjotcugɨɨy mɨɨd je oybɨ ayuc tɨɨbɨ anajty ajcxy yajniguexyii.
31 Houve grande alegria em toda a igreja no dia em que leram essa mensagem animadora.
32 Com Judas etz Silas hue' je' anajty Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ, paady ajcxy yajjotcugɨɨy jot'amɨj moy je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd je ayuc.
32 Então Judas e Silas, ambos profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Jecy ajcxy jɨm yhuäcxɨjpy, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ajcxy ycapxycɨjxy, yajmɨhuanɨɨy ajcxy Dios, chi ajcxy yhuimbijtnɨ ma anajty tɨ choongɨxy.
33 Permaneceram ali algum tempo, e depois os irmãos os enviaram em paz de volta à igreja de Jerusalém.
34 Chi Silas yhuinma'ñypɨdacy co anajty yhuɨ'ma'ñ.
34 Silas, porém, resolveu permanecer ali.
35 Nañ jadu'n Pablo etz Bernabé ijt ajcxy jɨm Antioquía, etz mɨɨd jac nijëjɨty ymɨgügtɨjc yaj'ixpɨjc'ɨdɨɨtzcɨxy etz capxhuäcx'ɨdɨɨtzcɨxy je Huindzɨn Jesús y'ayuc ytɨy'ajt.
35 Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia. Eles e muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor naquela cidade.
36 Tɨ xɨɨ tiempo anajty ñajtznïnɨcxɨɨyñɨ co Pablo nɨmay Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: “Voltemos para visitar cada uma das cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como os irmãos estão indo”.
37 Bernabé ymɨɨd nɨcxaamy anajty je Juan huɨdi yajtijp Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos,
38 E je Pablo ca' a'ɨxɨ̈y co mɨɨd nɨcxɨp Juan, com tɨ anajty y'ocpuyöydúutɨbɨ jɨm Panfilia, e ca' anajty tɨ yjacmɨɨdyajtüyöyii je tung.
38 mas Paulo se opôs, pois João Marcos tinha se separado deles na Panfília, não prosseguindo com eles no trabalho.
39 E ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ miñ xyɨpy. Chi Bernabé mɨɨdnɨcxy Marcos e ybarcotɨgɨɨy ajcxy, chi ajcxy ñɨcxy jɨm Chipre.
39 O desentendimento entre eles foi tão grave que os dois se separaram. Barnabé levou João Marcos e navegou para Chipre.
40 E je Pablo abɨcy huin'ijxy Silas huɨdi anajty mɨɨd ñɨcxa'ñ. Chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ycapxycɨ́jxy, chi choonɨ tɨ anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc yajmɨhuanɨ̈yii Dios,
40 Paulo escolheu Silas e partiu, e os irmãos o entregaram ao cuidado gracioso do Senhor.
41 chi ñajxy jɨm Siria ñaaxjot etz Cilicia ñaaxjot jot'amɨjmooy je mɨbɨjcpɨdɨjc.
41 Então ele viajou por toda a Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas de lá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.