Atos 15
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NTLH
1 Je huin'it tiempo nijëjɨty jäy huɨdi tzoon Judea yja'ty ajcxy jɨm Antioquía, e ytɨgɨɨy yaj'ixpɨjcp ma ajcxy je huɨdibɨ mɨjpɨdaacp Jesús, ymɨnaangɨxy: “Pen myajnïdzögamy ajcxy yɨ m'alma, copɨcy co ajcxy myajtɨy'ajttɨ̈huɨpy jadu'n nej Moisés y'ane'my.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Chi Pablo etz Bernabé ñaymɨdziptzongootɨ ajcxy mɨɨd huɨdi anajty ajcxy tzomb jɨm Judea, e ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ. Chi jada' yajnïbejtɨ Pablo etz Bernabé etz jacjadyii mɨbɨjcpɨdɨjc huen nɨcxy ajcxy Jerusalén yajtɨydɨgɨ̈y ma je apóstoles ajcxy etz huɨdibɨ ajcxy nigohuajc'ajt je mɨbɨjcpɨdɨjc jɨm Jerusalén.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Je mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdibɨ anajty ajcxy jɨm Antioquía oy ajcxy tüjɨjphuohuɨ̈y Pablo etz je' ajcxy huɨdi nɨcx mɨɨd Pablo. Chi Pablo etz mɨɨd yjaymɨɨdtɨjc ajcxy ñɨcxy, e ñajxy ajcxy Fenicia ñaaxjot etz Samaria ñaaxjot. Yajmɨɨdmɨydaaccɨxy je mɨbɨjcpɨdɨjc cajp cajp jadu'n nej jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty tɨ yjothuimbijtcɨxy etz yajmɨj'adaangɨxy Dios. E tüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc ooy ajcxy jäygɨdacy je Pablo y'ayuc.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Co Pablo etz Bernabé ajcxy yja'ty jɨm Jerusalén, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc ajcxy cöbɨjcɨ je apóstoles ajcxy, etz je' ajcxy huɨdi nigohuajc'ajtp anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc. Chi Pablo yajmɨɨdmɨydactay nej anajty Dios tɨ ytuñ mɨɨd je' ajcxy.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Chi nijëjɨty fariseojäy, tɨɨbɨ anajty mɨbɨjccɨxy Jesús, ytɨnayɨ̈gy ajcxy juntɨjoty, e ymɨnañ ajcxy:
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Chi ñayyöymujcɨ je apóstoles ajcxy etz huɨdi ajcxy nigohuajc'ajtp je mɨbɨjcpɨdɨjc, co capxyöyaangɨxy je fariseojäy y'ayuc nej yhuɨ́'mɨp.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Ca' ajcxy tzojc ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ, chi Pedro ytɨnayɨ̈gy ymɨnañ:
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 E Dios huɨdi nejhuɨɨyb jäy yjot yhuinma'ñ xyaj'ijxɨch je tɨy'ajt co yejcy Espíritu Santo ma yɨ' ajcxy nañ tɨm jadu'n nej ytuuñ ma ɨɨch ajt.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 Dios tú'cɨy ytuñ mɨɨd ɨɨch ajt etz mɨɨd yɨ' ajcxy, mɨɨd co yɨ' ajcxy mɨbɨcy Jesús paady Dios yajhuaatzɨ ajcxy yjot yhuinma'ñ.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Jadachambɨ, ¿nej co ca' mhuinjɨhuɨ̈huaangɨxy mɨbɨgaangɨxy nej Dios ytuñ mɨɨd huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty? ¿Nej co adzip myajnïhuidzaangɨxy je costumbre huɨdi ni ɨɨch ajt ni n'ap ndeedy ca' tɨ mɨmadägy nɨcxy cuydundaaygɨxy?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Janch ɨɨch ajt nmɨbɨjcɨm co mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ tɨ nbaatɨm n'alma ñïdzoocɨn. Nañ tɨm jadu'n je' ajcxy huɨdi mɨbɨjc Jesús huɨdi ca' yjudíojäyɨty ypaat y'alma nïdzoocɨn mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ.
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Huin'it je jäy ajcxy y'amonday, y'amɨdo'ijtcɨxy nej Bernabé etz Pablo nimɨydaaccɨxy nej anajty Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy, jadu'n nej ajcxy tɨ yajtzögy pa'mjäy mɨɨd Dios ymɨc'ajt, etz jac tijaty mɨjhuinma'ñ huɨdi tɨ tuñ ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Co Pablo etz Bernabé ajcxy mɨydactay, chi Jacobo ymɨnañ:
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Simón Pedro tɨ xyajmɨɨdmɨydaacɨm nej Dios may'ajt tɨ tuñ oga'n ma huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, co huin'ijxy huɨdi yɨ' yjäy'adaanɨp ma yɨ' ajcxy.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Quipxy jada ñaybadyii mɨɨd huɨdi je Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ jecy'ajty ycojay,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 co jadu'n ymɨnañ:
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 Jɨgɨx jacjadyii jäy y'ojadadɨpy ajcxy yɨ Dios. Nañ jadu'n je' ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty, huɨdi ɨɨch njäy'adaanɨp.
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Jadu'n je Huindzɨn Dios jécyɨp jada tɨy'ajt jadu'n yejcy.
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 Chi Jacobo yjacmɨnañ:
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Hue' janchtɨy tzoc nijayɨ́ɨyɨm co ajcxy ca' tzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, etz ni ca' huaad mɨgapxcɨxy huingbɨ töxyjäy, etz ni ca' huaad tzützcɨxy ɨyujc huɨdijaty jäy yöc-huiidypɨ, etz ni ca' huaad jɨɨcxcɨxy tijaty ɨyujc nɨ'py.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Jecy'ajty ixtɨ chamnɨ tüg tüg cajp, ji pɨn ɨɨhua'cxp capxhua'cxp Moisés yley majaty nayyöymujctac naag naag pocxɨnxɨɨ.
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Chi je apóstoles ajcxy etz je huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, mɨɨd tüg'ócɨy Jesús yjäy pɨdacy ajcxy yhuinma'ñ co huin'ixaangɨxy nijëjɨty jäy ma je' ajcxy etz quexaangɨxy jɨm Antioquía quipxyɨ mɨɨd Pablo etz Bernabé. Chi ajcxy yajnïbejty Judas, huɨdi nañ jadu'n yajtijpy Barsabás, etz mɨɨd Silas, yëydɨjctɨjc huɨdi ajcxy capxpaadɨp.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 E je' ajcxy yajmɨguejxy necy nej anajty tɨ jaay: “Ɨɨch ajcxy apóstoldɨjc, etz huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, etz nidüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc, cham ɨɨch ajcxy nguexy capxpocxɨn ma ajcxy mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdi ca' yjudíojäyɨty huɨdi ajcxy tzɨnaayb jɨm Antioquía, etz huɨdi ajcxy tzɨnaayb Siria etz Cilicia ñaaxjot.
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Tɨ ɨɨch ajcxy nejhuɨ̈yɨch co nijëjɨty jäy tɨ xyñinɨcxcɨxy, choñ ma ɨɨch ajcxy, ca' ɨɨch ajcxy ngötujcɨn mooy, e xy'amayɨɨygɨxy jɨm mɨɨd y'ayuc, e xyajhuinma'ñytɨgoya'ñ ajcxy, co ajcxy xyñɨmaaygɨxy co copɨcy co myajtɨy'ajttɨ̈huɨp ajcxy m'ung, etz mbayöyɨpy ajcxy je Moisés ycötújcɨn.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Paady ɨɨch ajcxy tɨ nnaygápxɨgɨxy nidüg'ócɨy co nyajnïbedɨpyɨch nijëjɨty jäy huɨdi yajpaatp ma ɨɨch ajcxy co huen nɨcxy xy'íjxcɨxy niguipxyɨ mɨɨd nmɨgügtɨjcɨch huɨdi ooy ndzocyɨch, je Bernabé etz je Pablo.
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 Je huɨdi ajcxy yjugy'ajt tɨ yoxy tɨ toogy mɨɨd ajt nHuindzɨn Jesucristo ycɨxpɨ.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 E jadu'n yam nguexyɨch ajcxy Judas etz Silas, e yɨ' ajcxy cɨ'm xyajmɨɨdmɨydägɨpy tüg'ócɨy ɨɨch ajcxy n'ayuc.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Tɨ je Espíritu Santo huinma'ñ pɨdägy ma ɨɨch ajcxy nhuinma'ñ etz ɨɨch ajcxy tɨ nhuinma'ñ nbɨdägyɨch, co ca' nyajnïbɨgɨpy ajcxy tijaty ayuc tzaachypɨ, jëyɨ janchtɨy je huɨdi copɨ́cyɨp.
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Copɨcy co ca' ajcxy mdzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, ca' ajcxy nɨ'py mjɨ́ɨcxcɨxɨpy, ni ca' ajcxy mdzüdzɨpy ɨyujc huɨdi yöc-huiity tɨ y'ögy, e ca' ajcxy mmɨgapxtɨgooygɨxɨpy huingbɨ töxyjäy. Pen mguydundaayb ajcxy jada ané'mɨn, oy anajty mdungɨxy. E Dios ajcxy xypubedɨpy xypudɨgɨ̈huɨpy.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Jadu'n je' ajcxy huɨdi tɨ yajquexy nɨcxy ajcxy jɨm Antioquía. Jɨm ajcxy huoomujcy je mɨbɨjcpɨdɨjc, e yajcɨ̈dɨgɨɨy ajcxy je necy.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Co je mɨbɨjcpɨdɨjc je necy capxy, chi ajcxy ooy yjotcugɨɨy mɨɨd je oybɨ ayuc tɨɨbɨ anajty ajcxy yajniguexyii.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Com Judas etz Silas hue' je' anajty Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ, paady ajcxy yajjotcugɨɨy jot'amɨj moy je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd je ayuc.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Jecy ajcxy jɨm yhuäcxɨjpy, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ajcxy ycapxycɨjxy, yajmɨhuanɨɨy ajcxy Dios, chi ajcxy yhuimbijtnɨ ma anajty tɨ choongɨxy.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 Chi Silas yhuinma'ñypɨdacy co anajty yhuɨ'ma'ñ.
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Nañ jadu'n Pablo etz Bernabé ijt ajcxy jɨm Antioquía, etz mɨɨd jac nijëjɨty ymɨgügtɨjc yaj'ixpɨjc'ɨdɨɨtzcɨxy etz capxhuäcx'ɨdɨɨtzcɨxy je Huindzɨn Jesús y'ayuc ytɨy'ajt.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 Tɨ xɨɨ tiempo anajty ñajtznïnɨcxɨɨyñɨ co Pablo nɨmay Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Bernabé ymɨɨd nɨcxaamy anajty je Juan huɨdi yajtijp Marcos.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 E je Pablo ca' a'ɨxɨ̈y co mɨɨd nɨcxɨp Juan, com tɨ anajty y'ocpuyöydúutɨbɨ jɨm Panfilia, e ca' anajty tɨ yjacmɨɨdyajtüyöyii je tung.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 E ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ miñ xyɨpy. Chi Bernabé mɨɨdnɨcxy Marcos e ybarcotɨgɨɨy ajcxy, chi ajcxy ñɨcxy jɨm Chipre.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 E je Pablo abɨcy huin'ijxy Silas huɨdi anajty mɨɨd ñɨcxa'ñ. Chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ycapxycɨ́jxy, chi choonɨ tɨ anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc yajmɨhuanɨ̈yii Dios,
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 chi ñajxy jɨm Siria ñaaxjot etz Cilicia ñaaxjot jot'amɨjmooy je mɨbɨjcpɨdɨjc.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.