Atos 15

El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Je huin'it tiempo nijëjɨty jäy huɨdi tzoon Judea yja'ty ajcxy jɨm Antioquía, e ytɨgɨɨy yaj'ixpɨjcp ma ajcxy je huɨdibɨ mɨjpɨdaacp Jesús, ymɨnaangɨxy: “Pen myajnïdzögamy ajcxy yɨ m'alma, copɨcy co ajcxy myajtɨy'ajttɨ̈huɨpy jadu'n nej Moisés y'ane'my.”
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Chi Pablo etz Bernabé ñaymɨdziptzongootɨ ajcxy mɨɨd huɨdi anajty ajcxy tzomb jɨm Judea, e ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ. Chi jada' yajnïbejtɨ Pablo etz Bernabé etz jacjadyii mɨbɨjcpɨdɨjc huen nɨcxy ajcxy Jerusalén yajtɨydɨgɨ̈y ma je apóstoles ajcxy etz huɨdibɨ ajcxy nigohuajc'ajt je mɨbɨjcpɨdɨjc jɨm Jerusalén.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Je mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdibɨ anajty ajcxy jɨm Antioquía oy ajcxy tüjɨjphuohuɨ̈y Pablo etz je' ajcxy huɨdi nɨcx mɨɨd Pablo. Chi Pablo etz mɨɨd yjaymɨɨdtɨjc ajcxy ñɨcxy, e ñajxy ajcxy Fenicia ñaaxjot etz Samaria ñaaxjot. Yajmɨɨdmɨydaaccɨxy je mɨbɨjcpɨdɨjc cajp cajp jadu'n nej jäy ajcxy huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty tɨ yjothuimbijtcɨxy etz yajmɨj'adaangɨxy Dios. E tüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc ooy ajcxy jäygɨdacy je Pablo y'ayuc.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Co Pablo etz Bernabé ajcxy yja'ty jɨm Jerusalén, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc ajcxy cöbɨjcɨ je apóstoles ajcxy, etz je' ajcxy huɨdi nigohuajc'ajtp anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc. Chi Pablo yajmɨɨdmɨydactay nej anajty Dios tɨ ytuñ mɨɨd je' ajcxy.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Chi nijëjɨty fariseojäy, tɨɨbɨ anajty mɨbɨjccɨxy Jesús, ytɨnayɨ̈gy ajcxy juntɨjoty, e ymɨnañ ajcxy:
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Chi ñayyöymujcɨ je apóstoles ajcxy etz huɨdi ajcxy nigohuajc'ajtp je mɨbɨjcpɨdɨjc, co capxyöyaangɨxy je fariseojäy y'ayuc nej yhuɨ́'mɨp.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Ca' ajcxy tzojc ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ, chi Pedro ytɨnayɨ̈gy ymɨnañ:
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 E Dios huɨdi nejhuɨɨyb jäy yjot yhuinma'ñ xyaj'ijxɨch je tɨy'ajt co yejcy Espíritu Santo ma yɨ' ajcxy nañ tɨm jadu'n nej ytuuñ ma ɨɨch ajt.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Dios tú'cɨy ytuñ mɨɨd ɨɨch ajt etz mɨɨd yɨ' ajcxy, mɨɨd co yɨ' ajcxy mɨbɨcy Jesús paady Dios yajhuaatzɨ ajcxy yjot yhuinma'ñ.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Jadachambɨ, ¿nej co ca' mhuinjɨhuɨ̈huaangɨxy mɨbɨgaangɨxy nej Dios ytuñ mɨɨd huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty? ¿Nej co adzip myajnïhuidzaangɨxy je costumbre huɨdi ni ɨɨch ajt ni n'ap ndeedy ca' tɨ mɨmadägy nɨcxy cuydundaaygɨxy?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Janch ɨɨch ajt nmɨbɨjcɨm co mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ tɨ nbaatɨm n'alma ñïdzoocɨn. Nañ tɨm jadu'n je' ajcxy huɨdi mɨbɨjc Jesús huɨdi ca' yjudíojäyɨty ypaat y'alma nïdzoocɨn mɨɨd je may'ajt huɨdi Jesús tɨ tuñ.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Huin'it je jäy ajcxy y'amonday, y'amɨdo'ijtcɨxy nej Bernabé etz Pablo nimɨydaaccɨxy nej anajty Dios tɨ tuñ mɨɨd yɨ' ajcxy, jadu'n nej ajcxy tɨ yajtzögy pa'mjäy mɨɨd Dios ymɨc'ajt, etz jac tijaty mɨjhuinma'ñ huɨdi tɨ tuñ ma yɨ jäy ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Co Pablo etz Bernabé ajcxy mɨydactay, chi Jacobo ymɨnañ:
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Simón Pedro tɨ xyajmɨɨdmɨydaacɨm nej Dios may'ajt tɨ tuñ oga'n ma huɨdibɨ ca' yjudíojäyɨty, co huin'ijxy huɨdi yɨ' yjäy'adaanɨp ma yɨ' ajcxy.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Quipxy jada ñaybadyii mɨɨd huɨdi je Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ jecy'ajty ycojay,
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 co jadu'n ymɨnañ:
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Jɨgɨx jacjadyii jäy y'ojadadɨpy ajcxy yɨ Dios. Nañ jadu'n je' ajcxy huɨdi ca' yjudíojäyɨty, huɨdi ɨɨch njäy'adaanɨp.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Jadu'n je Huindzɨn Dios jécyɨp jada tɨy'ajt jadu'n yejcy.
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Chi Jacobo yjacmɨnañ:
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Hue' janchtɨy tzoc nijayɨ́ɨyɨm co ajcxy ca' tzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, etz ni ca' huaad mɨgapxcɨxy huingbɨ töxyjäy, etz ni ca' huaad tzützcɨxy ɨyujc huɨdijaty jäy yöc-huiidypɨ, etz ni ca' huaad jɨɨcxcɨxy tijaty ɨyujc nɨ'py.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Jecy'ajty ixtɨ chamnɨ tüg tüg cajp, ji pɨn ɨɨhua'cxp capxhua'cxp Moisés yley majaty nayyöymujctac naag naag pocxɨnxɨɨ.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Chi je apóstoles ajcxy etz je huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, mɨɨd tüg'ócɨy Jesús yjäy pɨdacy ajcxy yhuinma'ñ co huin'ixaangɨxy nijëjɨty jäy ma je' ajcxy etz quexaangɨxy jɨm Antioquía quipxyɨ mɨɨd Pablo etz Bernabé. Chi ajcxy yajnïbejty Judas, huɨdi nañ jadu'n yajtijpy Barsabás, etz mɨɨd Silas, yëydɨjctɨjc huɨdi ajcxy capxpaadɨp.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 E je' ajcxy yajmɨguejxy necy nej anajty tɨ jaay: “Ɨɨch ajcxy apóstoldɨjc, etz huɨdi nigohuajc'ajt yɨ mɨbɨjcpɨdɨjc, etz nidüg'ócɨy mɨbɨjcpɨdɨjc, cham ɨɨch ajcxy nguexy capxpocxɨn ma ajcxy mɨbɨjcpɨdɨjc huɨdi ca' yjudíojäyɨty huɨdi ajcxy tzɨnaayb jɨm Antioquía, etz huɨdi ajcxy tzɨnaayb Siria etz Cilicia ñaaxjot.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Tɨ ɨɨch ajcxy nejhuɨ̈yɨch co nijëjɨty jäy tɨ xyñinɨcxcɨxy, choñ ma ɨɨch ajcxy, ca' ɨɨch ajcxy ngötujcɨn mooy, e xy'amayɨɨygɨxy jɨm mɨɨd y'ayuc, e xyajhuinma'ñytɨgoya'ñ ajcxy, co ajcxy xyñɨmaaygɨxy co copɨcy co myajtɨy'ajttɨ̈huɨp ajcxy m'ung, etz mbayöyɨpy ajcxy je Moisés ycötújcɨn.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Paady ɨɨch ajcxy tɨ nnaygápxɨgɨxy nidüg'ócɨy co nyajnïbedɨpyɨch nijëjɨty jäy huɨdi yajpaatp ma ɨɨch ajcxy co huen nɨcxy xy'íjxcɨxy niguipxyɨ mɨɨd nmɨgügtɨjcɨch huɨdi ooy ndzocyɨch, je Bernabé etz je Pablo.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Je huɨdi ajcxy yjugy'ajt tɨ yoxy tɨ toogy mɨɨd ajt nHuindzɨn Jesucristo ycɨxpɨ.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 E jadu'n yam nguexyɨch ajcxy Judas etz Silas, e yɨ' ajcxy cɨ'm xyajmɨɨdmɨydägɨpy tüg'ócɨy ɨɨch ajcxy n'ayuc.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Tɨ je Espíritu Santo huinma'ñ pɨdägy ma ɨɨch ajcxy nhuinma'ñ etz ɨɨch ajcxy tɨ nhuinma'ñ nbɨdägyɨch, co ca' nyajnïbɨgɨpy ajcxy tijaty ayuc tzaachypɨ, jëyɨ janchtɨy je huɨdi copɨ́cyɨp.
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Copɨcy co ca' ajcxy mdzüdzɨpy huɨdi jäy yajhuindzɨgɨɨyb ídolos, ca' ajcxy nɨ'py mjɨ́ɨcxcɨxɨpy, ni ca' ajcxy mdzüdzɨpy ɨyujc huɨdi yöc-huiity tɨ y'ögy, e ca' ajcxy mmɨgapxtɨgooygɨxɨpy huingbɨ töxyjäy. Pen mguydundaayb ajcxy jada ané'mɨn, oy anajty mdungɨxy. E Dios ajcxy xypubedɨpy xypudɨgɨ̈huɨpy.”
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Jadu'n je' ajcxy huɨdi tɨ yajquexy nɨcxy ajcxy jɨm Antioquía. Jɨm ajcxy huoomujcy je mɨbɨjcpɨdɨjc, e yajcɨ̈dɨgɨɨy ajcxy je necy.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Co je mɨbɨjcpɨdɨjc je necy capxy, chi ajcxy ooy yjotcugɨɨy mɨɨd je oybɨ ayuc tɨɨbɨ anajty ajcxy yajniguexyii.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Com Judas etz Silas hue' je' anajty Dios y'ayucnajtzcapxɨɨybɨ, paady ajcxy yajjotcugɨɨy jot'amɨj moy je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd je ayuc.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Jecy ajcxy jɨm yhuäcxɨjpy, chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ajcxy ycapxycɨjxy, yajmɨhuanɨɨy ajcxy Dios, chi ajcxy yhuimbijtnɨ ma anajty tɨ choongɨxy.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 Chi Silas yhuinma'ñypɨdacy co anajty yhuɨ'ma'ñ.
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Nañ jadu'n Pablo etz Bernabé ijt ajcxy jɨm Antioquía, etz mɨɨd jac nijëjɨty ymɨgügtɨjc yaj'ixpɨjc'ɨdɨɨtzcɨxy etz capxhuäcx'ɨdɨɨtzcɨxy je Huindzɨn Jesús y'ayuc ytɨy'ajt.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Tɨ xɨɨ tiempo anajty ñajtznïnɨcxɨɨyñɨ co Pablo nɨmay Bernabé:
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Bernabé ymɨɨd nɨcxaamy anajty je Juan huɨdi yajtijp Marcos.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 E je Pablo ca' a'ɨxɨ̈y co mɨɨd nɨcxɨp Juan, com tɨ anajty y'ocpuyöydúutɨbɨ jɨm Panfilia, e ca' anajty tɨ yjacmɨɨdyajtüyöyii je tung.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 E ca' ajcxy ñay'ayuc-huinjɨhuɨɨyɨ miñ xyɨpy. Chi Bernabé mɨɨdnɨcxy Marcos e ybarcotɨgɨɨy ajcxy, chi ajcxy ñɨcxy jɨm Chipre.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 E je Pablo abɨcy huin'ijxy Silas huɨdi anajty mɨɨd ñɨcxa'ñ. Chi je mɨbɨjcpɨdɨjc mɨɨd ycapxycɨ́jxy, chi choonɨ tɨ anajty je mɨbɨjcpɨdɨjc yajmɨhuanɨ̈yii Dios,
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 chi ñajxy jɨm Siria ñaaxjot etz Cilicia ñaaxjot jot'amɨjmooy je mɨbɨjcpɨdɨjc.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.