Apocalipse 14
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs VC
1 Chi jada' nhuin'ixyɨch cumäyjoty je Dios y'ung, je Cordero, anajty ytɨnäy ma je cögop huɨdi yxɨɨ Sión. Ymɨɨd anajty mɨgo'px jahuixchɨguïpx madaax mil jäy huɨdibɨ anajty ajcxy mɨɨd cojay ma yhuimboc je Dios y'ung yxɨɨ, etz yɨ' yTeedy yxɨɨ, je Dios Teedy.
1 Eu vi ainda: o Cordeiro estava de pé no monte Sião, e perto dele cento e quarenta e quatro mil pessoas que traziam escritos na fronte o nome dele e o nome de seu Pai.
2 Nhuinmɨdooyɨch tüg ayuc chooñ tzajpjoty, jadu'n nmɨdooyɨch nej mɨjnɨɨ y'a'ɨɨch, nej enee yjɨdity. Hue' je' anajty nmɨdooyɨch nej mayjäy y'arpa yajcoogɨxy.
2 Ouvia, entretanto, um coro celeste semelhante ao ruído de muitas águas e ao ribombar de potente trovão. Esse coro que eu ouvia era ainda semelhante a músicos tocando as suas cítaras.
3 Ooy anajty ajcxy ɨɨgɨxy tüg ɨy jemybɨ ma je mɨj'ane'mdac yhuinduu, ma je mɨdaaxpɨ ɨyujc jugy'ajtmɨɨdpɨ yhuinduu, nañ jadu'n ma je mɨjjäy ajcxy yhuinduu. Jac ni pɨn je' anajty ca' huaad ixpɨcy je ɨy, jëyɨ ajcxy je huixchɨguïpx mɨdaax milbɨ jëbɨ ixpɨjccɨxy je ɨy, je huɨdibɨ ajcxy Dios ti yhuin'ixyii etz tɨ yajnïdzögy ya naaxhuiñ.
3 Cantavam como que um cântico novo diante do trono, diante dos quatro Animais e dos Anciãos. Ninguém podia aprender este cântico, a não ser aqueles cento e quarenta e quatro mil que foram resgatados da terra.
4 Jada je' ajcxy huɨdibɨ ca' ajcxy mɨgapxtɨgooygɨxy töxyjäydɨjc, huädz tudägy ajcxy yjot yhuinma'ñ mɨɨdɨty, ca' ajcxy pɨjccɨxy. E ypanɨcxyp ajcxy je Dios y'ung, je Cordero, oy tɨm ma'ámy ñɨcxy. Yɨ' ajcxy je jayɨjp'atypɨ jäy ya naaxhuiñ huɨdibɨ Dios tɨ yjuybɨdzɨmy ma anajty ijtcɨxy codoogɨ̈y mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. Jadu'n ajcxy nipaady ma Dios Teedy etz ma je' y'ung, je Cordero, nej je tɨm jayɨjpɨ je almas ajcxy huɨdibɨ tɨ yajpɨdzɨmy ya naaxhuiñ.
4 Estes são os que não se contaminaram com mulheres, pois são virgens. São eles que acompanham o Cordeiro por onde quer que vá; foram resgatados dentre os homens, como primícias oferecidas a Deus e ao Cordeiro.
5 Ni ti anɨɨ tɨ ycayajpaady ma je' ajcxy. Com ca' ajcxy tibocy mɨɨdɨty, ca' ti xɨ̈huɨn ajcxy mɨɨdɨty ma Dios y'ane'mdac.
5 Em sua boca não se achou mentira, pois são irrepreensíveis.
6 Chi nhuin'ijxyɨch jadüg ángel yqueec-huɨdity cuptzajp, e ymɨɨd anajty Dios ytɨy'ajt jemybɨ oybɨ huɨdibɨ ijtp huinɨxɨɨ. Hue' je' yajcapxhuäcxɨp ma huɨdibɨ anajty ajcxy tzɨnaaygɨxp naaxhuiñ, huindu'my nación, huen huɨdibɨ jäyɨty, huɨdibɨ capxp huen huɨdibɨ ayucɨty, huɨdibɨ tzɨnaayb ma huen huɨdibɨ cajpɨty.
6 Vi, então, outro anjo que voava pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para anunciar aos habitantes da terra e a toda nação, tribo, língua e povo.
7 E je ángel ymɨna'ñ anajty janch mɨc:
7 Clamava em alta voz: Temei a Deus, e dai-lhe glória, porque é chegada a hora do seu julgamento. Adorai aquele que fez o céu e a terra, o mar e as fontes.
8 Co je mɨdügpɨ ángel ycapxtaay, chi je mɨmetzpɨ ángel ymɨnañ:
8 Outro anjo seguiu-o, dizendo: Caiu, caiu a grande Babilônia, por ter dado de beber a todas as nações do vinho de sua imundície desenfreada.
9 — ausente —
9 Um terceiro anjo seguiu-os, dizendo em alta voz: Se alguém adorar a Fera e a sua imagem, e aceitar o seu sinal na fronte ou na mão,
10 — ausente —
10 há de beber também o vinho da cólera divina, o vinho puro deitado no cálice da sua ira. Será atormentado pelo fogo e pelo enxofre diante dos seus santos anjos e do Cordeiro.
11 Je jɨɨnjoc huɨdibɨ anajty pɨdzɨmb ma anajty je mayjäy ayo'n paatcɨxy, pɨdzɨmɨp je' huinɨxɨɨ huinɨtiempo. E ni poocxɨn ycaca'ty xɨɨm tzuum mɨɨd je pɨnjaty anajty huindzɨgɨɨyb pa'tjɨhuɨɨyb je ca'oy'ɨyujc etz mɨɨd y'ahuɨnax, o pen ycöbɨjcɨpy anajty je ca'oy'ɨyujc yxɨɨ ycojayɨty ma yhuimboc o ma ycɨ'.
11 A fumaça do seu tormento subirá pelos séculos dos séculos. Não terão descanso algum, dia e noite, esses que adoram a Fera e a sua imagem, e todo aquele que acaso tenha recebido o sinal do seu nome.
12 Com Dios chaachytunamyb je jäy ajcxy huɨdibɨ ijtp mɨɨd je ca'oy'ɨyujc, paady ycɨxp copɨcy co yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ijtp mɨɨd Dios huen cuydungɨxy yajxon Dios y'ane'mɨn ycötujcɨn etz huen mɨbɨjccɨxy mɨjpɨdaaccɨxy tudägy Jesús, etz nañ jadu'n yajtungɨxy mecxtujcɨn ma ajcxy chɨnaayɨn.
12 Eis o momento para apelar para a paciência dos santos, dos fiéis, aos mandamentos de Deus e à fé em Jesus.
13 Nmɨdoohuɨch tüg ayuc tzajpjoty chooñ xyñɨmäyɨch anajty:
13 Eu ouvi uma voz do céu, que dizia: Escreve: Felizes os mortos que doravante morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, descansem dos seus trabalhos, pois as suas obras os seguem.
14 Chi jada' nhuin'ijxyɨch tüg joc janch poob. E ma je joc nïcx ɨñäy tüg yquëxɨ̈gy nej je jäy huɨdibɨ tzoon tzajpjoty (je Cristo). Je' ymɨɨd anajty ma ycohuajc tüg corona ac oorɨ, e ma ycɨ' mɨɨdɨty tüg hoz janch jɨjpɨ.
14 Eu vi ainda uma nuvem branca, sobre a qual se sentava como que um Filho do Homem, com a cabeça cingida de coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 E ypɨdzɨmy ma je Dios chɨnaydac jadüg ángel, je' tzachmɨyäxy anajty janch mɨc je huɨdibɨ anajty ɨñaayb jocnïgɨ́xy, ymɨna'ñ:
15 Outro anjo saiu do templo, gritando em voz alta para aquele que estava assentado na nuvem: Lança a tua foice e ceifa, porque é chegada a hora de ceifar, pois está madura a seara da terra.
16 Huin'it je' pɨdacy je' yhoz ya naaxhuiñ, je huɨdibɨ anajty ɨñaayb jocnïgɨ́xy, chi ya naaxhuiñ yajpɨdɨ̈gy je ycosecha.
16 O Ser que estava assentado na nuvem lançou então a foice à terra, e a terra foi ceifada.
17 Nañ tɨm jadu'n huin'it jadüg ángel ypɨdzɨmy ma je Dios chɨnaydac jiiby tzajpjoty. Nañ jadu'n je' anajty mɨɨdɨty yhoz janch jɨjp.
17 Outro anjo saiu do templo do céu. Tinha também uma foice afiada.
18 Chi jadüg ángel ypɨdzɨmy ma je Dios ojadajttac huɨdibɨ anajty cötujc mɨɨd ma je jɨɨn. Chi yaaxɨ janch mɨc je huɨdibɨ anajty je' yhoz janch jɨjpɨ mɨɨd, chi nɨmay:
18 E outro anjo, aquele que tem poder sobre o fogo, saiu do altar e bradou em alta voz para aquele que tinha a foice afiada: Lança a foice afiada e vindima os cachos da vinha da terra, porque maduras estão as suas uvas.
19 Chi je ángel yajnajxy je' yhoz naaxhuiñ, chi yajpɨdɨ̈gy je camuuxycha'm cosecha, chi tüg'ítɨy yajnïgɨdacy ma huaad yajhuinmɨɨcxy. Hue' je' yhuimbɨdzɨmy co je' je' je mɨj ayo'n je mɨjtzaachypɨ huɨdibɨ Dios yquexamyb mɨɨd jäy ajcxy ypocy ycɨxpɨ.
19 O anjo lançou a sua foice à terra e vindimou a vinha da terra, e atirou os cachos no grande lagar da ira de Deus.
20 Je camuuxycha'm hue' je' oy yajhuinmɨɨcxy Jerusalén cajppa'. Ma anajty tɨ y'ocnïgɨdacpɨ ypɨdzɨmy ooy nɨ'py janch com, ycoody mabaad je cohuay ajcxy mɨɨdɨty yfreno, e ymɨjhuin'ajtɨn hue' anajty mɨɨdɨty tugɨɨg mɨgo'px kilómetro.
20 O lagar foi pisado fora da cidade, e do lagar saiu sangue que atingiu até o nível dos freios dos cavalos pelo espaço de mil e seiscentos estádios.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.