Apocalipse 14
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NAA
1 Chi jada' nhuin'ixyɨch cumäyjoty je Dios y'ung, je Cordero, anajty ytɨnäy ma je cögop huɨdi yxɨɨ Sión. Ymɨɨd anajty mɨgo'px jahuixchɨguïpx madaax mil jäy huɨdibɨ anajty ajcxy mɨɨd cojay ma yhuimboc je Dios y'ung yxɨɨ, etz yɨ' yTeedy yxɨɨ, je Dios Teedy.
1 Olhei, e eis que o Cordeiro estava em pé sobre o monte Sião. Com ele estavam cento e quarenta e quatro mil, que tinham escrito na testa o nome do Cordeiro e o nome de seu Pai.
2 Nhuinmɨdooyɨch tüg ayuc chooñ tzajpjoty, jadu'n nmɨdooyɨch nej mɨjnɨɨ y'a'ɨɨch, nej enee yjɨdity. Hue' je' anajty nmɨdooyɨch nej mayjäy y'arpa yajcoogɨxy.
2 Ouvi uma voz do céu como som de muitas águas, como som de um forte trovão. A voz que ouvi era como de harpistas quando tocam as suas harpas.
3 Ooy anajty ajcxy ɨɨgɨxy tüg ɨy jemybɨ ma je mɨj'ane'mdac yhuinduu, ma je mɨdaaxpɨ ɨyujc jugy'ajtmɨɨdpɨ yhuinduu, nañ jadu'n ma je mɨjjäy ajcxy yhuinduu. Jac ni pɨn je' anajty ca' huaad ixpɨcy je ɨy, jëyɨ ajcxy je huixchɨguïpx mɨdaax milbɨ jëbɨ ixpɨjccɨxy je ɨy, je huɨdibɨ ajcxy Dios ti yhuin'ixyii etz tɨ yajnïdzögy ya naaxhuiñ.
3 Entoavam um cântico novo diante do trono, diante dos quatro seres viventes e dos anciãos. E ninguém podia aprender o cântico, senão os cento e quarenta e quatro mil que foram comprados da terra.
4 Jada je' ajcxy huɨdibɨ ca' ajcxy mɨgapxtɨgooygɨxy töxyjäydɨjc, huädz tudägy ajcxy yjot yhuinma'ñ mɨɨdɨty, ca' ajcxy pɨjccɨxy. E ypanɨcxyp ajcxy je Dios y'ung, je Cordero, oy tɨm ma'ámy ñɨcxy. Yɨ' ajcxy je jayɨjp'atypɨ jäy ya naaxhuiñ huɨdibɨ Dios tɨ yjuybɨdzɨmy ma anajty ijtcɨxy codoogɨ̈y mɨɨd ypocy ycɨxpɨ. Jadu'n ajcxy nipaady ma Dios Teedy etz ma je' y'ung, je Cordero, nej je tɨm jayɨjpɨ je almas ajcxy huɨdibɨ tɨ yajpɨdzɨmy ya naaxhuiñ.
4 Estes são os que não se macularam com mulheres, porque são virgens. Eles seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. São os que foram comprados dentre todos os seres humanos, primícias para Deus e para o Cordeiro;
5 Ni ti anɨɨ tɨ ycayajpaady ma je' ajcxy. Com ca' ajcxy tibocy mɨɨdɨty, ca' ti xɨ̈huɨn ajcxy mɨɨdɨty ma Dios y'ane'mdac.
5 e não se achou mentira na sua boca; não têm mácula.
6 Chi nhuin'ijxyɨch jadüg ángel yqueec-huɨdity cuptzajp, e ymɨɨd anajty Dios ytɨy'ajt jemybɨ oybɨ huɨdibɨ ijtp huinɨxɨɨ. Hue' je' yajcapxhuäcxɨp ma huɨdibɨ anajty ajcxy tzɨnaaygɨxp naaxhuiñ, huindu'my nación, huen huɨdibɨ jäyɨty, huɨdibɨ capxp huen huɨdibɨ ayucɨty, huɨdibɨ tzɨnaayb ma huen huɨdibɨ cajpɨty.
6 Vi outro anjo voando pelo meio do céu, tendo um evangelho eterno para pregar aos que habitam na terra, e a cada nação, tribo, língua e povo,
7 E je ángel ymɨna'ñ anajty janch mɨc:
7 dizendo com voz forte: — Temam a Deus e deem glória a ele, pois é chegada a hora em que ele vai julgar. E adorem aquele que fez o céu, a terra, o mar e as fontes das águas.
8 Co je mɨdügpɨ ángel ycapxtaay, chi je mɨmetzpɨ ángel ymɨnañ:
8 Seguiu-se outro anjo, o segundo, dizendo: — Caiu! Caiu a grande Babilônia que fez com que todas as nações bebessem o vinho do furor da sua prostituição.
9 — ausente —
9 Seguiu-se a estes outro anjo, o terceiro, dizendo com voz forte: — Se alguém adora a besta e a sua imagem e recebe a sua marca na testa ou na mão,
10 — ausente —
10 também esse beberá do vinho do furor de Deus, preparado, sem mistura, no cálice da sua ira, e será atormentado com fogo e enxofre, diante dos santos anjos e na presença do Cordeiro.
11 Je jɨɨnjoc huɨdibɨ anajty pɨdzɨmb ma anajty je mayjäy ayo'n paatcɨxy, pɨdzɨmɨp je' huinɨxɨɨ huinɨtiempo. E ni poocxɨn ycaca'ty xɨɨm tzuum mɨɨd je pɨnjaty anajty huindzɨgɨɨyb pa'tjɨhuɨɨyb je ca'oy'ɨyujc etz mɨɨd y'ahuɨnax, o pen ycöbɨjcɨpy anajty je ca'oy'ɨyujc yxɨɨ ycojayɨty ma yhuimboc o ma ycɨ'.
11 A fumaça do seu tormento sobe para todo o sempre. E os adoradores da besta e da sua imagem e quem quer que receba a marca do nome da besta não têm descanso algum, nem de dia nem de noite.
12 Com Dios chaachytunamyb je jäy ajcxy huɨdibɨ ijtp mɨɨd je ca'oy'ɨyujc, paady ycɨxp copɨcy co yɨ jäy ajcxy huɨdibɨ ijtp mɨɨd Dios huen cuydungɨxy yajxon Dios y'ane'mɨn ycötujcɨn etz huen mɨbɨjccɨxy mɨjpɨdaaccɨxy tudägy Jesús, etz nañ jadu'n yajtungɨxy mecxtujcɨn ma ajcxy chɨnaayɨn.
12 Aqui está a perseverança dos santos, os que guardam os mandamentos de Deus e a fé em Jesus.
13 Nmɨdoohuɨch tüg ayuc tzajpjoty chooñ xyñɨmäyɨch anajty:
13 Então ouvi uma voz do céu, dizendo: — Escreva: “Bem-aventurados os mortos que, desde agora, morrem no Senhor.” — Sim — diz o Espírito —, para que descansem das suas fadigas, pois as suas obras os acompanham.
14 Chi jada' nhuin'ijxyɨch tüg joc janch poob. E ma je joc nïcx ɨñäy tüg yquëxɨ̈gy nej je jäy huɨdibɨ tzoon tzajpjoty (je Cristo). Je' ymɨɨd anajty ma ycohuajc tüg corona ac oorɨ, e ma ycɨ' mɨɨdɨty tüg hoz janch jɨjpɨ.
14 Olhei, e eis uma nuvem branca, e sentado sobre a nuvem um semelhante a filho de homem, tendo na cabeça uma coroa de ouro e na mão uma foice afiada.
15 E ypɨdzɨmy ma je Dios chɨnaydac jadüg ángel, je' tzachmɨyäxy anajty janch mɨc je huɨdibɨ anajty ɨñaayb jocnïgɨ́xy, ymɨna'ñ:
15 Outro anjo saiu do santuário, gritando com voz forte para aquele que estava sentado sobre a nuvem: — Pegue a sua foice e comece a colher, pois chegou a hora da colheita, visto que os campos da terra já amadureceram!
16 Huin'it je' pɨdacy je' yhoz ya naaxhuiñ, je huɨdibɨ anajty ɨñaayb jocnïgɨ́xy, chi ya naaxhuiñ yajpɨdɨ̈gy je ycosecha.
16 E aquele que estava sentado sobre a nuvem passou a sua foice sobre a terra e fez a colheita.
17 Nañ tɨm jadu'n huin'it jadüg ángel ypɨdzɨmy ma je Dios chɨnaydac jiiby tzajpjoty. Nañ jadu'n je' anajty mɨɨdɨty yhoz janch jɨjp.
17 Então outro anjo saiu do santuário que se encontra no céu, tendo também ele uma foice afiada.
18 Chi jadüg ángel ypɨdzɨmy ma je Dios ojadajttac huɨdibɨ anajty cötujc mɨɨd ma je jɨɨn. Chi yaaxɨ janch mɨc je huɨdibɨ anajty je' yhoz janch jɨjpɨ mɨɨd, chi nɨmay:
18 Ainda outro anjo saiu do altar, o anjo que tem autoridade sobre o fogo, e clamou com voz forte ao que tinha a foice afiada, dizendo: — Pegue a sua foice afiada e ajunte os cachos da videira da terra, porque as suas uvas estão maduras!
19 Chi je ángel yajnajxy je' yhoz naaxhuiñ, chi yajpɨdɨ̈gy je camuuxycha'm cosecha, chi tüg'ítɨy yajnïgɨdacy ma huaad yajhuinmɨɨcxy. Hue' je' yhuimbɨdzɨmy co je' je' je mɨj ayo'n je mɨjtzaachypɨ huɨdibɨ Dios yquexamyb mɨɨd jäy ajcxy ypocy ycɨxpɨ.
19 Então o anjo passou a sua foice na terra, ajuntou os cachos da videira da terra e os lançou no grande lagar da ira de Deus.
20 Je camuuxycha'm hue' je' oy yajhuinmɨɨcxy Jerusalén cajppa'. Ma anajty tɨ y'ocnïgɨdacpɨ ypɨdzɨmy ooy nɨ'py janch com, ycoody mabaad je cohuay ajcxy mɨɨdɨty yfreno, e ymɨjhuin'ajtɨn hue' anajty mɨɨdɨty tugɨɨg mɨgo'px kilómetro.
20 O lagar foi pisado fora da cidade. E correu sangue do lagar, chegando até a altura dos freios dos cavalos, numa extensão de cerca de trezentos quilômetros.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.