2 Coríntios 1
El Nuevo Testamento en mixe de Coatlán (MCONT) vs NVT
1 Ɨɨch Pablo, Dios jadu'n tɨ tzocy, paady ycɨxpɨ Jesucristo tɨ xyajnïbɨcyɨch co ngapxhuäcxɨbɨch yɨ' y'ayuc. Ɨɨch mɨɨd ajt nmɨgüg Timoteo nguejxypɨch jada necy ma je mɨbɨjcpɨdɨjc jɨm Corinto. Nañ jadu'n nguejxypɨch jada necy ma tüg'ócɨy je mɨbɨjcpɨdɨjc majaty je cajp huɨdibɨ yajpatp jɨm Acaya ñaaxjot.
1 Eu, Paulo, chamado pela vontade de Deus para ser apóstolo de Cristo Jesus, escrevo esta carta, com nosso irmão Timóteo, à igreja de Deus em Corinto e a todo o seu povo santo em toda a Acaia.
2 Huen Dios Teedy etz ɨɨch ajt nHuindzɨn Jesucristo may'ajt oy'ajt tunɨpy mɨɨd miich ajcxy etz xyajjotcugɨ́ɨygɨxɨp.
2 Que Deus, nosso Pai, e o Senhor Jesus Cristo lhes deem graça e paz.
3 Tzoc yajnajxɨm Dioscojuyip ma Dios, je nHuindzɨn Jesucristo yTeedy, je Dios Teedy huɨdibɨ ajt xypa'ayoohuɨm, je Dios huɨdibɨ yejcp jotcujc'ajtɨn.
3 Louvado seja Deus, Pai de nosso Senhor Jesus Cristo, Pai misericordioso e Deus de todo encorajamento.
4 Dios xyajjotcugɨɨyɨm co nmɨnajxɨm nyajnajxɨm tzaachypɨ ayo'n jɨgɨx jëbɨ nyajjotcugɨɨyɨm jacpɨnjaty huɨdibɨ mɨnajxp yajnajxp tzaachypɨ ayo'n. Tɨm jadu'n nej ɨɨch ajcxy tɨ nbaady jotcujc'ajtɨn ma Dios, nañ tɨm jadu'n yɨ' ajcxy pada'ñ jotcujc'ajtɨn ma Dios huɨdibɨ mɨnajxp yajnajxp tzaachypɨ ayo'n.
4 Ele nos encoraja em todas as nossas aflições, para que, com o encorajamento que recebemos de Deus, possamos encorajar outros quando eles passarem por aflições.
5 Com tɨm jadu'n nej ɨɨch ajt nmɨnajxɨm nyajnajxɨm tzaachypɨ ayo'n mɨɨd Cristo ycɨxpɨ, nañ tɨm jadu'n mɨɨd Cristo ycɨxpɨ nbaatɨm jotcujc'ajtɨn.
5 Pois, quanto mais sofrimento por Cristo suportarmos, mais encorajamento será derramado sobre nós por meio de Cristo.
6 Paady ycɨxpɨ ɨɨch ajcxy nmɨnajxcɨxy nyajnajxcɨxy tzaachypɨ ayo'n, jaydëbɨ miich ajcxy mbaadɨp jotcujc'ajtɨn etz nañ jadu'n ypaadɨp ajcxy m'alma ñïdzoocɨn. Dios yejcpy jotcujc'ajtɨn ma miich ajcxy, jaydëbɨ miich ajcxy mbaadɨp jotcujc'ajtɨn etz nañ jadu'n ñïdzögɨp ajcxy yɨ m'alma. E co ajcxy mbaadɨp jotcujc'ajtɨn etz ajcxy m'alma nïdzoocɨn, chi jëbɨ miich ajcxy mmɨmadägɨp etz mmecxtugɨp tzaachypɨ ayo'n, tɨm jadu'n nej ɨɨch ajcxy nmɨmadägy etz nmecxtújccɨxɨch tzaachypɨ ayo'n.
6 Mesmo quando estamos sobrecarregados de aflições, é para o encorajamento e a salvação de vocês. Pois, quando somos encorajados, certamente encorajaremos vocês, e então vocês poderão suportar pacientemente os mesmos sofrimentos que nós.
7 Jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ, com njɨjp'ijxpɨch co mmadägɨpy ajcxy ma mmɨbɨjcɨn. Com nejhuɨɨybɨch co miich ajcxy mmɨnajxyp myajnajxypɨ tzaachypɨ, tɨm jadu'n nej ɨɨch ajcxy nmɨnajxcɨxy nyajnajxcɨxy tzaachypɨ. E nañ jadu'n Dios yejcpy jotcujc'ajtɨn ma miich ajcxy, tɨm jadu'n nej yecy jotcujc'ajtɨn ma ɨɨch ajcxy.
7 Temos firme esperança de que, assim como vocês participam de nossos sofrimentos, também participarão de nosso encorajamento.
8 Mɨgügtɨjc ajcxy, ɨɨch ajcxy ndzojcypɨch co miich ajcxy mnejhuɨ̈huɨp jadu'n nej canaagnax tzaachypɨ ayo'n tɨ nmɨnaxyɨch tɨ nyajnaxyɨch jɨm Asia naaxjot. Jayin jahueenɨ tɨ ngamɨmadäga'ñɨch. Ca' anajty njɨjp'ixyɨch co nbɨdzɨmɨpyɨch juugy ma je jɨmbɨ it lugar.
8 Irmãos, queremos que saibam das aflições pelas quais passamos na província da Ásia. Fomos esmagados e oprimidos além da nossa capacidade de suportar, e pensamos que não sobreviveríamos.
9 Jadu'n ɨɨch ajcxy nnayjɨhuɨ̈yii nej jäy ajcxy huɨdibɨ yajpatcɨxp o'cjɨjp'am. Jadu'n tɨ njatyɨch, jɨgɨx jëbɨ n'ixpɨcyɨch nej ɨɨch huaad nïgɨ Dios nyajmɨj'atyɨch, je Dios huɨdibɨ yajjugypɨgɨp yɨ jäy ajcxy tɨɨbɨ y'öccɨxy. E ca' nan ngɨ'm mɨc'ajt nmɨjpɨdaacpyɨch.
9 De fato, esperávamos morrer. Mas, como resultado, deixamos de confiar em nós mesmos e aprendemos a confiar somente em Deus, que ressuscita os mortos.
10 — ausente —
10 Ele nos livrou do perigo mortal, e nos livrará outra vez. Nele depositamos nossa esperança, e ele continuará a nos livrar.
11 — ausente —
11 E vocês nos têm ajudado ao orar por nós. Então muitos darão graças porque Deus, em sua bondade, respondeu a tantas orações feitas em nosso favor.
12 Jotcujc nayjɨhuɨ̈yiijɨch mɨɨd jada ycɨxpɨ com nejhuɨɨybɨch co tɨ ndzɨnäyɨch mɨɨd tudägy'ajtɨn etz mɨɨd oyjot oyhuinma'ñ mɨɨd yɨ mayjäy ajcxy canaag agajp etz jacnïgɨ ma miich ajcxy. Dios mɨɨd may'ajtɨn oy'ajtɨn tɨ xypubetyɨch co tudägy tɨ ndzɨnäyɨch, e ca' nguyduñɨch ngɨ'mjot ngɨ'mhuinma'ñɨch ma ndzɨnáayɨnɨch.
12 Podemos dizer com certeza e com a consciência limpa que temos vivido em santidade e sinceridade dadas por Deus. Dependemos da graça divina, e não da sabedoria humana. É dessa forma que nos temos conduzido diante do mundo e, especialmente, em relação a vocês.
13 Ɨɨch miich ajcxy nyajnijayɨɨyb je ayuc tɨy'ajt huɨdibɨ miich ajcxy jëbɨ mgapxcɨxy etz mhuinjɨhuɨɨygɨxy. E nañ jadu'n njɨjp'ijxypɨch co miich ajcxy mhuinjɨhuɨ̈huɨpy ɨɨch n'ayuc tüg'ócɨy.
13 Nossas cartas foram claras e objetivas, não havendo nada escrito nas entrelinhas ou que não conseguissem compreender. Espero que um dia vocês nos entendam plenamente,
14 Jadu'n nej miich ajcxy cham cujc-huäcxy mhuinjɨhuɨɨygɨxy ɨɨch n'ayuc ndɨy'ajt. Jacjiinɨ co anajty je xɨɨ je tiempo ymiñ co ajt nHuindzɨn Jesús y'ane'ma'ñ ya naaxhuiñ, chi miich ajcxy jotcujc mnayjɨhuɨ̈huɨɨyb mɨɨd ɨɨch ycɨxpɨ. E nañ tɨm jadu'n nej ɨɨch ajcxy jotcujc nayjɨhuɨ̈huɨɨyb mɨɨd miich ajcxy ycɨxpɨ.
14 mesmo que não o façam agora. Então, no dia do Senhor Jesus, poderão se orgulhar de nós como nos orgulhamos de vocês.
15 Com nejhuɨɨybɨch co miich ajcxy xychojcpɨch xyjɨhuɨɨybɨch, paady ycɨxpɨ nhuinma'ñ nbɨdägyɨch co nɨcxy n'ixaangɨxy miich ajcxy jadüg'oc, e jadu'n nyajjotcugɨ̈huaangɨxɨch miich ajcxy mejtz'oc.
15 Porque eu estava tão certo de sua compreensão e confiança, queria abençoá-los duplamente visitando-os duas vezes,
16 Jadu'n nhuinma'ñ tɨ nbɨdägyɨch co nnɨcxa'ñɨch Macedonia. Per jayɨjp nnaxa'ñɨch ma miich ajcxy mgajp. E co anajty ndzooñɨch Macedonia, jadüg'oc nnɨcxa'ñɨch ma miich ajcxy. E jadu'n jëbɨ miich ajcxy xytüjɨjphuohuɨ̈huɨbɨch co anajty nnɨcxyɨch jɨm Judea.
16 primeiro a caminho da Macedônia e depois ao voltar de lá. Então vocês poderiam me ajudar com minha viagem para a Judeia.
17 ¿Nej mdijy, co ɨɨch aametz jotmetz nduñɨch co ca' tɨ nnɨcxyɨch ma miich ajcxy nej anajty tɨ nmɨna'ñɨch? ¿Nej mdijy, nhuinma'ñ mɨɨdɨdyɨch jadu'n nej naaxhuiñyjäy huɨdibɨ mɨnamb co ñɨcxa'ñ, e chi ca' ñɨcxnɨ?
17 Talvez vocês estejam se perguntando por que mudei de ideia. Será que faço meus planos de modo irresponsável? Será que sou como as pessoas do mundo, que dizem “sim” quando na verdade querem dizer “não”?
18 Per Dios jëbɨ tɨy'ajt yegɨpy co je ayuc tɨɨbɨ nyajnɨmaaygɨxy, nguydunɨpyɨch yɨ'. Ɨɨch n'ayuc janch yɨ'.
18 Tão certo como Deus é fiel, nossa palavra a vocês não oscila entre “sim” e “não”.
19 Ɨɨch mɨɨd Silvano etz Timoteo ngapxhuäcxcɨxyɨch Cristo Jesús y'ayuc, je Dios y'ung. E Cristo Jesús y'ayuc janch yɨ', ycuydumyb je' y'ayuc, tudägy je' ycapxy.
19 Pois Jesus Cristo, o Filho de Deus, não oscila entre “sim” e “não”. Foi a respeito dele que Silas, Timóteo e eu lhes falamos e, sendo ele o “sim” definitivo, ele sempre faz o que diz.
20 Tüg'ócɨy je ayuc huɨdibɨ Dios yejc jecy'ajty mɨɨd ɨɨch ajt ycɨxpɨ, hue' Cristo Jesús cuydundaayb. Paady co ngapxpaatɨm n'ojadajtɨm Dios, chi nmɨnaanɨm. “Amén, jadu'n jada,” com Cristo Jesús tɨ cuydundäy Dios y'ayuc.
20 Pois todas as promessas de Deus se cumpriram em Cristo com um alto e claro “Sim!”. E, por meio de Cristo, confirmamos isso, de modo que nosso “Amém” se eleva a Deus para sua glória.
21 Com je' je' Dios huɨdibɨ xyajmɨbɨjcɨm Cristo, e Dios huɨdibɨ xyajmɨɨd'ijtɨm Cristo. Jadu'n Dios ytuñ mɨɨd ɨɨch ajcxy etz nañ jadu'n mɨɨd miich ajcxy. Je' je' Dios huɨdibɨ xyajnïbɨjcɨm etz xypɨdaacɨm tügjɨjp ma yɨ' ytung.
21 É Deus quem nos capacita e a vocês a permanecermos firmes em Cristo. Ele nos ungiu
22 Dios tɨ pɨdägy ma ajt njot nhuinma'ñ je tɨy'ajt co nyajpaatɨm ma Cristo Jesús. Co Dios xy'adɨgɨɨyɨm xyjottɨgɨɨyɨm yɨ' yjɨhuɨ'ñ ymɨc'ajt, chi tɨy'ajt yecy co nyajpaatɨm ma Cristo Jesús.
22 e nos identificou como sua propriedade ao colocar em nosso coração o selo do Espírito, a garantia de tudo que ele nos prometeu.
23 Dios jëbɨ tɨy'ajt yegɨpy co mɨɨd tudägy njot nhuinma'ñ nmɨydacyɨch co ca' jadüg'oc nnɨcxyñɨch ma miich ajcxy mɨc'amy, jadu'n nej anajty nhuinma'ñ tɨ nbɨdägyɨch, mɨɨd co ca' ndzocyɨch nɨcxy n'ojcɨxy huin jɨjp.
23 Agora, invoco a Deus como testemunha de que foi para poupá-los que ainda não voltei a Corinto.
24 Ca' nnɨcxa'ñɨch mɨc'amy ma miich ajcxy, com ca' adzip nyajmɨbɨgaangɨxy miich ajcxy huɨdibɨ copɨcy ajcxy mmɨbɨgɨpy. Miich ajcxy tɨydudägy tɨ mmɨbɨjccɨxy. Jëyɨ co nbubedaangɨxy jaydëbɨ ajcxy nïgɨ jotcujc'ajt mmɨɨd'adɨpy ma ajcxy mdzɨnaayɨn mjugy'ajtɨn.
24 Isso não significa que queremos controlar vocês, dizendo-lhes como exercer sua fé. Nosso desejo é trabalhar com vocês para que tenham alegria, pois é pela fé que permanecem firmes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.