Atos 25
Diospan Tsain (MCDNT) vs VC
1 Ascaino Festo nocotoshitan niaifoni. Nocoashu osha rafu non fusti finontan Cesarea anoashu Jerusalén ano cani.
1 Três dias depois de sua chegada à província, Festo subiu de Cesaréia a Jerusalém.
2 Nocoano nocon yorafohuunshon Dios cufimisi niaifofo non Israeli niaifo futsafoan aqui funifo Pabloqui tsain chaca huai fucani.
2 Aí os sumos sacerdotes e os judeus mais notáveis foram ter com ele, acusando Paulo, e rogaram-lhe,
3 Festo fuparapaiquin yoinifo, —Niaifo Festo, ranushumuafo yonohuun Pablo nuno ihuunon. Noco ashopun, —huanifo. Fai pochininshon Pablo cushupainifo rutushquin. Rutupaicaquin niaifo fuparapainifo.
3 com insistência, como um favor, que o mandasse de volta para Jerusalém. É que queriam armar-lhe uma emboscada para o assassinarem no caminho.
4 Ato cumani, —Pablo cunu muran Cesarea ano ica. Urifi samamashta un ari cai.
4 Festo, porém, respondeu que Paulo se achava detido em Cesaréia e que ele mesmo partiria para lá dentro de poucos dias. E acrescentou:
5 Ahuara chaca huacun maton niaifofo yoitacahuun ufu canon. Nannoshon na nocofunu man yoiti huatiroquin, —huani.
5 Portanto, os que dentre vós são de prestígio desçam comigo; e se houver algum crime nesse homem, acusem-no.
6 Ascan huatan atofu osha mucu rafuti iyoni Cesarea ano nasocurani oni. Iyoconaino ato ichanan huani. —Pablo uqui ihuucahuun, —ishon Festopan ato yononi.
6 Demorou-se entre eles cerca de oito ou dez dias e desceu a Cesaréia. No dia seguinte, sentou-se no tribunal e citou Paulo.
7 Nococun ahuun caifo Israelifoan Jerusalén anoashu fucashon yoiti huanifo. Yoifiaitocai tsoan ismacoinnima iconmainquin.
7 Assim que este compareceu, rodearam-no os judeus que tinham descido de Jerusalém e acusaram-no de muitos e graves delitos que não podiam provar.
8 Ascaiton Pablonun ato cumani isca huani,
8 Paulo alegava em sua defesa: Em nada tenho pecado contra a lei dos judeus, nem contra o templo, nem contra César!
9 Ascatan niaifo Festopan Israelifo ahuunoa shinansharamapaiquin Pablo yoini,
9 Mas Festo, querendo agradar aos judeus, disse a Paulo: Queres subir a Jerusalém e ser julgado ali diante de mim?
10 —Ma. Nuno Romanofo aton niaifoan yoitiro un chaca huaa iyamarai un chaca huama. Minfin tapisharaquin uncai uhuun caifo Israelifo un chaca huamisima.
10 Paulo, porém, disse: Estou perante o tribunal de César. É lá que devo ser julgado. Não fiz mal algum aos judeus, como bem sabes.
11 Un ahuara chaca huacun ua rututirofo. Ascafiashucai uqui chaca huafo cuscan iconyamaino tsoancai ua atoqui nichitiroma ua rutunonfo. Unfin niaifocoin Cesar ano capaicain uhuunoa yoishquin, —ishon yoini.
11 Se lhes tenho feito algum mal ou coisa digna de morte, não recuso morrer. Mas, se nada há daquilo de que estes me acusam, ninguém tem o direito de entregar-me a eles. Apelo para César!
12 Nicatan Festopan afu niaifofo patashari yoinannifo. Tsainquin anaititan yoini,
12 Então Festo conferenciou com os seus assessores e respondeu: Para César apelaste, a César irás.
13 Ascano shafa ranan finontan niaifo futsan ahuun anu Agripa yafi ahuun chico Berenice Cesarea ano funifo niaifo Festo oinfucani.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice desceram a Cesaréia para saudar Festo.
14 A futan shafa ranan finoanno Festopan niaifo futsa Pablohuunoa tapimani.
14 Como se demorassem ali muitos dias, Festo expôs ao rei o caso de Paulo: Félix deixou preso aqui um certo homem.
15 Un Jerusalén ano cayamua Israelifoan ahuun yorafohuunshon Dios cufimisi niaifofo non Dios fu tsainti pushu cushumisifo uqui fucashon nan nocofunu ahuun anu Pablo ua yoitihuamanonfo. “A onaintimahuu,” ua huayamuafo.
15 Quando estive em Jerusalém, os sumos sacerdotes e os anciãos dos judeus vieram queixar-se dele comigo pedindo a sua condenação.
16 Un ato yoia non Romanofoan nocon fuyamisicai ascarama. Nocofunu ahuara chaca yocashomacai non onaintimatiroma.
16 Respondi-lhes que não era costume dos romanos condenar homem algum, antes de ter confrontado o acusado com os seus acusadores e antes de se lhes dar a liberdade de defender-se dos crimes que lhes são imputados.
17 Ascano ufu fuyamuafo nuno Cesarea anoshocai un ato manayamuama. Iyoconaino un ato ichanan huama. Nocofunun ahuun anu Pablori un iquimani.
17 Compareceram aqui. E eu, sem demora, logo no dia seguinte, dei audiência e ordenei que conduzissem esse homem.
18 Ascaiton ahuun caifofo un yoia, “¿Natian ua yoihuu ahua chaca huamun?” un ato huaa. Uhuun nomuran un shinan na nocofunun ahuara fasi chaca huaa. Ascafiacai ua anori cumacanima.
18 Apresentaram-se os seus acusadores, mas não o acusaram de nenhum dos crimes de que eu suspeitava.
19 Ascatamarocon atofu Diosihuunoa fochismanantanancani yoifain nocofunun Jesushuunoari ua yoiafo. “Nan Jesús naafiashu man funini,” Pablonun yoia.
19 Eram só desavenças entre eles a respeito da sua religião, e uma discussão a respeito de um tal Jesus, já morto, e que Paulo afirma estar vivo.
20 Afohuunoacai un tapiama. Un mun ahuuscaicain uncai tapitiroma. Ascacun un Pablo yocan, “¿Min Jerusalén ano ufu catiro min caifofo muran mia chaca huafo cuscan min ato cumanon?” ishon un yocan.
20 Vi-me perplexo quanto ao modo de inquirir essas questões e perguntei-lhe se queria ir a Jerusalém e ser ali julgado.
21 “Ma. Unfin niaifo Cesar ano capaicain uhuunoa yoicai,” ua huaita. Ascan un yonoa Pablo cunu murannoa ranushumuafo cushunonfo Cesar ano un nichiaitian, —ishon ato huani.
21 Mas, como Paulo apelou para o julgamento do imperador, mandei que fique detido até que o remeta a César.
22 Nicatan, —Urifi na nocofunu nicapairan, —ishon Agripanun Festo yoini.
22 Agripa disse então a Festo: Eu também desejava ouvir esse homem. Ao que ele respondeu: Amanhã o ouvirás.
23 Iyoconaino niaifofo ichanancashon niaifocoinchi Agripa yafi ahuun chico Berenice pushu muran iquiafono manutifo chaan chaan acaino nantifi funinifo nan niaifo tsaoaitian. Ascan Festopan yonoa Pablo iquimani.
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice apresentaram-se com grande pompa. E, entrando com os tribunos e as pessoas de mais relevo da cidade na sala de audiência, foi também Paulo introduzido por ordem de Festo.
24 Iquishon Festo yoini,
24 Festo tomou a palavra: Ó rei, e todos vós que estais aqui presentes, vedes este homem contra quem os judeus em massa e com grandes gritos vieram reclamar a morte, tanto aqui como em Jerusalém.
25 Asca huafiainfonocai un ahuunoa un tsain chaca yoiaifoan un nicama. Ascashon ahuun tsainri un nica. Tsain chaca huafo cuscan yafi ahuun tsainri nicashon un shinan ahuacai chaca huamafinquin naashquin. Un cunu muran nichipaifia, “Un niaifo Cesari yoipai uhuunoa tapinon,” ishon ua yoia. Ascan un Roma ano nichicain.
25 Mas tenho averiguado que ele não fez coisa alguma digna de morte. Entretanto, havendo ele apelado para o imperador, determinei remeter-lho.
26 — ausente —
26 Mas dele não tenho nada de positivo que possa escrever ao imperador, e por isso mandei-o comparecer diante de vós, mormente diante de tua majestade, para que essa audiência apure alguma coisa que eu possa escrever.
27 — ausente —
27 Pois não me parece razoável remeter um preso, sem mencionar ao mesmo tempo as acusações formuladas contra ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.