Atos 22
Iriniane Tasorintsi (MCBNT) vs ARA
1 “Notovaireegi, kemisantaigavakena noniaventakempara.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ikemaigavakerira iniantanakarora evereo ikemisantasanoiganake. Impo ikanti Pavoro:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Narori nanti jorio, onti nomechoti Tarisoku nankitsirira Surishiaku, kantankicha onti yogimonkaitana aka Jerosarenku. Inti gotagavagetana Gamariere magatiro yogotagantaigirira yashikiiganakairira. Omirinka nokematsatasanovagetiri Tasorintsi nokañoigimpira viroegi maika.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Karanki pairo nokisashivageigakari kematsaigiririra Jesokirishito. Namaiganakeri surariegi ontiri tsinaneegi irashitakoigakenkanira irogaigakenkanira.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Yogari itinkamisanorira saseroroteegi intiegiri atinkamipage yogotasanoigake arisano nokantasanotake maika, iriroegitari paigavakenaro sankevanti namaiganakenerira atovaireegi timaigatsirira Iramashikoku kameti nonkogaigakiterira kematsaigatsirira namaigakerira Jerosarenku nonkisakagantaigakerira.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Kantankicha iroro nagavagetanakerora ochoenitapaakara Iramashiko atake ikatinkatanai poreatsiri. Katsiketyo noneatigirotyo okantamatanake tsaarere oponiapaaka enoku opokagutapaakena naroku osaatsantsaganake.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Nashirianaka nogavayoteku nokemi ikantaitapaakena: ‘Saoro, Saoro, ¿antari gara pikisana?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Narori nokantutarityo: ‘¿Tyanimpatyora viro, Notinkami?’ Ikantana: ‘Naro nanti Jeso Nasarekunirira pikisashitakarira.’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Yogari notentaiganakarira ineaigavakerora okantanakera tsaarere itsarogavageiganaketyo kara, kantankicha tera inkemaigeri niakenarira.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Narori nokanti: ‘Notinkami, ¿tatoita pikogake?’ Ikanti irirori: ‘Maika tinaanake piatakera Iramashikoku, ario inkantaitakempi kara magatiro tatarikara pimpiriniventavagetake.’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Antari noneakerora okantanakera tsaarere ovashi tera noneae, nerotyo onti ikatsaiganakena notentaigakarira yamaiganakenara Iramashikoku.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ario itimi kara paniro paitacharira Ananiashi. Irirori ipinkatsatasanotiri Tasorintsi itsatagagetirora itsirinkakotanakerira Moiseshi. Imirinka jorioegi timaigatsirira kara Iramashikoku ikantaigake pairo ikametiti.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Impo ipokuti irirori ineakitanara. Antari yogonketapaakara ikantapaakena: ‘Napigematsatene Saoro, neanae.’ Ogatyo nokenake noneanai ovashi noneakeri.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Impo ikantakena: ‘Yogari Tasorintsisanorira ikematsaigirira yashikiiganakairira ikogakagakempi pairani kameti pogotakeniri magatiro tatarikara oita ikogagetirira. Ikogakagekempi kameti pineakeriniri Pairorira Ikametiti, aikiro pinkemisantakerira iriniakempira. Irirori inti terira inkañovagetumatempa.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Viro pinkenkitsatakotakeri pogotagaigakerira maganiro matsigenkaegi pinkamantakogetakerora magatiro pineagetakerira ontiri aikiro pikemagetakerira.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Maikari maika atsi kaviritanakenityo pogiviatagantakempara pinkantakerira Atinkami irisaankakerora pikañovagetara.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Impogini nopigaa Jerosarenku noatake ivankoku Tasorintsi noniavagetakerira. Impo nonei ontinirika okañotimotakena nogisanireku.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ikoneatimotakena Notinkami ikantana: ‘Piatepage parikoti pintsatimatanakera. Akari aka Jerosarenku pinkenkitsatakovetakenatyo garatyo ikematsaigimpi.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Narori nokanti: ‘Notinkami, iriroegi ineasanoigakenatari karanki noagetakera yapatoitantaigarira jorioegi namaiganakerira kematsaigimpirira nashitakotagantaigakerira nopasapasatagantaigakerira.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Kañotari karanki yogunkanira kenkitsatakotimpirira Ishitivano ario nonake naro kara noshinevagetaka noneakera ipitankunkanira, nerotyo noneantaigainiririra imanchaki gaigakeririra.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Kantankicha irirori ikantana: ‘Piate, nontigankakempira samani pinkenkitsatimoigakerira terira iriroegi jorioegi.’ ”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Antari ikyara kenkitsatanankitsi Pavoro ikemisantaigavetakaniroro maganiro, kantankicha irorotyo ikemaigakerira ikañotakerora maika ikaemaigamatanaketyo:
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ariompatyo ikaemaiganakeri isapokaiganakarora imanchaki enokutirira yovuokaiganakerora enoku vuo vuo, ontiri aikiro yovuokavanekiiganakerora kipatsipane.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Yogari itinkami soraroegi yogiagakagantakeri Pavoro tsompogi impasatagantakerira kameti iriniakeniri intsavetakera tatarikara ikisaviigakeri.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Iroro yogusoigavetakarira impasaigakerimera inianake Pavoro ikantiri inampina itinkami soraroegi aratinkankitsirira kara:
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Iroro ikemavakera iatake ikamantakitirira itinkami ikanti:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Ovashi iatake inakera irirori ikantiri:
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ikantiri:
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Ogatyo ikenaigake itsarogaiganake pasaigakerinerimera, ovashi yontainaiganakari. Ario ikañotaka itinkami soraroegi irirori itsaroganake ineakera yogusotagantakerira iromano.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Impo okutagitetanaira ikogakera itinkami soraroegi irogotasanotakera tatarikara ikisaviigakeri jorioegi itsaakotagantairi igarenatsate ikaemakagantaigakeri itinkamiegi saseroroteegi intiegiri maganiro itinkamipage jorioegi yapatoitaigakeri inkogakotagantaigakerira Pavoro, impo yamanakeri yogaratinkapaakeri inaigakera iriroegi.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.