Atos 22
Iriniane Tasorintsi (MCBNT) vs ARIB
1 “Notovaireegi, kemisantaigavakena noniaventakempara.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ikemaigavakerira iniantanakarora evereo ikemisantasanoiganake. Impo ikanti Pavoro:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Narori nanti jorio, onti nomechoti Tarisoku nankitsirira Surishiaku, kantankicha onti yogimonkaitana aka Jerosarenku. Inti gotagavagetana Gamariere magatiro yogotagantaigirira yashikiiganakairira. Omirinka nokematsatasanovagetiri Tasorintsi nokañoigimpira viroegi maika.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Karanki pairo nokisashivageigakari kematsaigiririra Jesokirishito. Namaiganakeri surariegi ontiri tsinaneegi irashitakoigakenkanira irogaigakenkanira.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Yogari itinkamisanorira saseroroteegi intiegiri atinkamipage yogotasanoigake arisano nokantasanotake maika, iriroegitari paigavakenaro sankevanti namaiganakenerira atovaireegi timaigatsirira Iramashikoku kameti nonkogaigakiterira kematsaigatsirira namaigakerira Jerosarenku nonkisakagantaigakerira.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Kantankicha iroro nagavagetanakerora ochoenitapaakara Iramashiko atake ikatinkatanai poreatsiri. Katsiketyo noneatigirotyo okantamatanake tsaarere oponiapaaka enoku opokagutapaakena naroku osaatsantsaganake.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Nashirianaka nogavayoteku nokemi ikantaitapaakena: ‘Saoro, Saoro, ¿antari gara pikisana?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Narori nokantutarityo: ‘¿Tyanimpatyora viro, Notinkami?’ Ikantana: ‘Naro nanti Jeso Nasarekunirira pikisashitakarira.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Yogari notentaiganakarira ineaigavakerora okantanakera tsaarere itsarogavageiganaketyo kara, kantankicha tera inkemaigeri niakenarira.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Narori nokanti: ‘Notinkami, ¿tatoita pikogake?’ Ikanti irirori: ‘Maika tinaanake piatakera Iramashikoku, ario inkantaitakempi kara magatiro tatarikara pimpiriniventavagetake.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Antari noneakerora okantanakera tsaarere ovashi tera noneae, nerotyo onti ikatsaiganakena notentaigakarira yamaiganakenara Iramashikoku.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ario itimi kara paniro paitacharira Ananiashi. Irirori ipinkatsatasanotiri Tasorintsi itsatagagetirora itsirinkakotanakerira Moiseshi. Imirinka jorioegi timaigatsirira kara Iramashikoku ikantaigake pairo ikametiti.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Impo ipokuti irirori ineakitanara. Antari yogonketapaakara ikantapaakena: ‘Napigematsatene Saoro, neanae.’ Ogatyo nokenake noneanai ovashi noneakeri.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 Impo ikantakena: ‘Yogari Tasorintsisanorira ikematsaigirira yashikiiganakairira ikogakagakempi pairani kameti pogotakeniri magatiro tatarikara oita ikogagetirira. Ikogakagekempi kameti pineakeriniri Pairorira Ikametiti, aikiro pinkemisantakerira iriniakempira. Irirori inti terira inkañovagetumatempa.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Viro pinkenkitsatakotakeri pogotagaigakerira maganiro matsigenkaegi pinkamantakogetakerora magatiro pineagetakerira ontiri aikiro pikemagetakerira.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Maikari maika atsi kaviritanakenityo pogiviatagantakempara pinkantakerira Atinkami irisaankakerora pikañovagetara.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Impogini nopigaa Jerosarenku noatake ivankoku Tasorintsi noniavagetakerira. Impo nonei ontinirika okañotimotakena nogisanireku.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ikoneatimotakena Notinkami ikantana: ‘Piatepage parikoti pintsatimatanakera. Akari aka Jerosarenku pinkenkitsatakovetakenatyo garatyo ikematsaigimpi.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Narori nokanti: ‘Notinkami, iriroegi ineasanoigakenatari karanki noagetakera yapatoitantaigarira jorioegi namaiganakerira kematsaigimpirira nashitakotagantaigakerira nopasapasatagantaigakerira.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Kañotari karanki yogunkanira kenkitsatakotimpirira Ishitivano ario nonake naro kara noshinevagetaka noneakera ipitankunkanira, nerotyo noneantaigainiririra imanchaki gaigakeririra.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Kantankicha irirori ikantana: ‘Piate, nontigankakempira samani pinkenkitsatimoigakerira terira iriroegi jorioegi.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Antari ikyara kenkitsatanankitsi Pavoro ikemisantaigavetakaniroro maganiro, kantankicha irorotyo ikemaigakerira ikañotakerora maika ikaemaigamatanaketyo:
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ariompatyo ikaemaiganakeri isapokaiganakarora imanchaki enokutirira yovuokaiganakerora enoku vuo vuo, ontiri aikiro yovuokavanekiiganakerora kipatsipane.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Yogari itinkami soraroegi yogiagakagantakeri Pavoro tsompogi impasatagantakerira kameti iriniakeniri intsavetakera tatarikara ikisaviigakeri.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Iroro yogusoigavetakarira impasaigakerimera inianake Pavoro ikantiri inampina itinkami soraroegi aratinkankitsirira kara:
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Iroro ikemavakera iatake ikamantakitirira itinkami ikanti:
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Ovashi iatake inakera irirori ikantiri:
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ikantiri:
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Ogatyo ikenaigake itsarogaiganake pasaigakerinerimera, ovashi yontainaiganakari. Ario ikañotaka itinkami soraroegi irirori itsaroganake ineakera yogusotagantakerira iromano.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Impo okutagitetanaira ikogakera itinkami soraroegi irogotasanotakera tatarikara ikisaviigakeri jorioegi itsaakotagantairi igarenatsate ikaemakagantaigakeri itinkamiegi saseroroteegi intiegiri maganiro itinkamipage jorioegi yapatoitaigakeri inkogakotagantaigakerira Pavoro, impo yamanakeri yogaratinkapaakeri inaigakera iriroegi.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.