Romanos 9
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs VC
1 Yakha' hijayan ha' Cristo qa pa' Espíritu Santo qa hikpa' tsoksi'wenkeninijha in tsikfe'lets in yijaalija ekewe' qu' hit'ij, nite' haqanƚekii,
1 Digo a verdade em Jesus Cristo, não minto; a minha consciência me dá testemunho pelo Espírito Santo:
2 yakha' na'l ye'm pa' qi yikameta'xkii qa week neƚuts heka'xkii pa' qi a'tax
2 sinto grande pesar, incessante amargura no coração.
3 qe qi'ija in hisu'untaxija qu' hi'fenij qu' netk'enets ha' Cristo hekhewe' yejefeetsija in judiol hik enewe' hataa'ƚetsha inye'jƚuƚetax qek na'nyi'pji' pa' qi iftsax ƚawak pa' Dios, inye'jƚuƚetax iye qek yitoxi'imets ha' Cristo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser reprovado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, que são do mesmo sangue que eu, segundo a carne.
4 Enewe'en ƚelits pa' Israel'ik'i. Pa' Intata t'eku'mi' enewe'en qu' naqsi'j qa' ƚelitsi'ij. Pa' Intata ƚakhaa'ija pa'aj in we'nethintaxets qa hikƚe ƚunye'j na'aj q'olpha'm ma' qa yojo'ok'oikii. Qa ƚakha' iye pa'aj in nifelji'ji'm pe' ƚawa'mhitsik'i na'aj yiwjutsiqeni'm qa i'nk'aƚe qa tisij iye pa'aj pa' Moises'ik'i kekhewe' wenit'ij qu' naqsiijkii qa yika'ajji' (leyes). Qa tisij iye pa'aj pa'qu' ƚeqfenyejeye' ƚewek qu' net'ejuyets in yijayan pa' Intata. Qa ƚakhaa'ija iye pa'aj in nifelji'ji'm kekhewe' yiwjutsiqen pa'aj t'ejuyets ha' Cristo.
4 Eles são os israelitas; a eles foram dadas a adoção, a glória, as alianças, a lei, o culto, as promessas
5 Hik enewe' taa'ƚetsha pa'aj pe' wetshetk'ewi'ƚ qits inaqwa'mhitsik'i, pa' Abraham qa pa' ƚa's Isaac qa pa' ƚa's pa' Isaac, Jacob. Qa pe' inaqwa'mhitsik'i in t'ejuyets aka' i'neseninyejei qa ta'ƚji'ju' pa'aj ha' Cristo, hikha' Dios ene' week. Week neƚuts neniwqinhetji'ha hakha'an. Hik aka' yijat'ij qu' ƚunye'je' (Amén).
5 e os patriarcas; deles descende Cristo, segundo a carne, o qual é, sobre todas as coisas, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ye'ehe, yakha' in hit'ijets in qi in tsika'metenhetkii enewe'en in nite' yijayan ha' Yatsat'ax'inij. Qa in nite' yijayan nite' ikji' qu'nte' yija'ye' pe' yit'ij pa' Intata. Kakha' ƚunye'jkiiha kakha'an in nite' week pe' ta'ƚets pa' Israel'ik'i qu' nit'ijets pa' Intata qu' Israele'.
6 Não quer dizer, porém, que a palavra de Deus tenha falhado. Porque nem todos os que descendem de Israel são verdadeiros israelitas,
7 Qa nite' iye week qu' ne'tnekumhi'yiiji' pe' taa'ƚtaxetsha pa' Abraham'ik'i, qe ke' Intata ƚe'lijei yit'ij: —Pe'qu' nata'ƚ ewets hatse' ewi'ƚƚe qu' nata'ƚets na' Isaac.—(Gn 21:12)
7 como nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Abraão; mas: É em Isaac que terás uma descendência que trará o teu nome {Gn 21,12}.
8 Qa hik ta'ƚijupi' pekhewe' ƚelits pa' Intata nite' ta'ƚets pakha' nekfik'i in hik ƚunye'j ne'ej week omehets in nekfik'i, qe ta'ƚets yijat'ij pakha' nekfik'i yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata qu' nenekfik'i.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que serão considerados como descendentes.
9 Qa aka'an ka' yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata in yit'ij: —Hik qu' ƚahats'i'ij pakhap ininqap ha'ne ƚahats'ij qu' hetpil iye, qa ne' ewhe'ye' Sara qa' hats nana'l pa'qu' ƚa'se'.—(Gn 18:10,14)
9 Realmente, a palavra da promessa é esta: Por este tempo virei, e Sara terá um filho {Gn 18,10}.
10 Qa nite' ewi'ƚƚe aka' ƚunye'jkii qe pe' Rebeca iye testi'yij pe' wetsjukji' qa pa' ƚatata hikpa' pa' inaqwa'ma'xik'i Isaac.
10 E não somente ela, senão também Rebeca, que concebeu {dois filhos} de um só homem, Isaac, nosso patriarca.
11 In mexente' yamets qu' nenekfik'i qa in mexente' iye yaqsiijkii pa'qu' ƚe'wise' i'nƚi'i qu' uƚ'axe', qa qu' jutsiqaxe' pa'qu' net'eku'mi' pa' Intata, nite' ta'ƚets pa'qu' naqsiijkii enewe'en, qe pakha'ƚe qu' nisu'un pa' Intata.
11 Antes mesmo que fossem nascidos, e antes que tivessem feito bem ou mal algum {para que fosse confirmada a liberdade da escolha de Deus,
12 Pa' Intata qa yit'ijets pa'aj pe' Rebeca: —Pa' omehe' qu' netnek'enhe'yipji' pa' ajit.—(Gn 25:23)
12 que depende não das obras, mas daquele que chama}, foi dito a Rebeca: O mais velho servirá o mais moço {Gn 25,23}.
13 Qa yit'ij iye ka' we'nika'ajji': —Hisu'un na' Jacob qa nakha'ƚe Esaú qa nite' hisu'un.—(Mal 1:2-3)
13 Como está escrito: Amei Jacó, porém aborreci Esaú {Ml 1,3}.
14 ¿Qa pa'n qu' jitumti aka'an? ¿Ye' me jitumti qu' nite' natsathene' pa' Intata? ¡Nite', nite' ƚeke' aka'an!
14 Que diremos, pois? Haverá injustiça em Deus? De modo algum!
15 Pa' Intata yit'ijets pa'aj pa' Moises'ik'i: —Yakha' qu' hisu'un qu' hi'fen pakha' qu' hisu'un qu' hi'fen, qa' netsq'eletij iye pakha' qu' hisu'un qu' netsq'eletij.—(Ex 33:19)
15 Porque ele disse a Moisés: Farei misericórdia a quem eu fizer misericórdia; terei compaixão de quem eu tiver compaixão {Ex 33,19}.
16 Qa hik ta'ƚijupi' in nite' weju'ƚij pa'qu' nisu'unƚetax ene' jukhew qa nite' weju'ƚij iye pa'qu' qi qu' nithayikitax iye qe ewi'ƚƚe yijat'ij pa' Intata pakha' qu' nisu'un qu' ni'fen.
16 Dessa forma, a escolha não depende daquele que quer, nem daquele que corre, mas da misericórdia de Deus.
17 Qe ke' we'nika'ajji' in yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' Faraón:—Yakha'ƚe in ta'ƚ yiwets in e'wittata'aj qe qa' nek'inq'ethinij pa' yit'unha'x, qe qa' weeke' iye ha'ne sehe' qu' nimpi'ye'ej qa' nenfel ka' yii.—(Ex 9:16)
17 Por isso, diz a Escritura ao faraó: Eis o motivo por que te suscitei, para mostrar em ti o meu poder e para que se anuncie o meu nome por toda a terra {Ex 9,16}.
18 Ye'ehe, in yit'ij aka'an ma' qa hats jinikfe'lets pa' Intata in neq'eletij pakha' qu' nisu'un qu' ne'nq'eletij, qa yit'unhet iye ƚatawe'j pakha' qu' nisu'un qu' nit'unhet ƚatawe'j.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem quer, e endurece a quem quer.
19 Qa akha', hane'ej i'nƚi'i qu' it'ij yiwets: —¿Qa inhats'ek pa' Dios qu' nets'itutshentaxets qu' haqsiijkii pa' uƚ'ax, in ham pa'qu' neweju'ƚiju'ƚ pa'qu' nisu'un pa' Dios?—
19 Dir-me-ás talvez: Por que ele ainda se queixa? Quem pode resistir à sua vontade?
20 Qa yakha' qa' hit'ij ewetsek hane'ej: —¿Ƚek akha' jukhew in ƚittaxijets pa' Dios ekewe'en? ¿Me ƚeke' pe'qu' kamusiye' qu' nit'ijets pakha' yaqsiijkii: “Inhats'ek aka' eqfenye'jyij”?—
20 Mas quem és tu, ó homem, para contestar a Deus? Porventura o vaso de barro diz ao oleiro: Por que me fizeste assim?
21 Pakha' naqsi'jju' pe' kamusil, pa' oƚoq'oi ewi'ƚƚe qa yejeƚƚi'ijkii pa'qu' ƚeqfenyejeyi'ij in naqsi'jju' pe' kamusil. Na'l pekhewe' qu' net'ejuyets pe' patunits qa pe' t'ejuyets in week neƚuts tanatkinhei.
21 Ou não tem o oleiro poder sobre o barro para fazer da mesma massa um vaso de uso nobre e outro de uso vulgar?
22 Pa' Dios nite' itaqsunijup qu' ni'nq'ethinij pa' qi ƚawak qa pa' qi ƚet'unha'x, ma' qa inye'jƚu' in yiwejinƚe nite' naqatsit'ij pekhewe' hats jutsiqetstax qu' namii pa' qi ƚawak pa' Dios.
22 {Onde, então, está a injustiça} em ter Deus, para mostrar a sua ira e manifestar o seu poder, suportado com muita paciência os objetos de ira preparados para a perdição,
23 Aka'an yaqsiijkii qe qa' nenikfe'lets in na'l pa' qi witisa'x pa' i'ni' pa' Intata pekhewe' hats jutsiqax qu' ni'fen, hik pekhewe' hayiits pa'aj yaji'let pa' Intata qu' nejutshenets pa' qi witisa'xi'mkii.
23 mostrando as riquezas da sua glória para com os objetos de misericórdia, que de antemão preparou para a glória?
24 Enewe' taya'yiiji' pa' Intata enewe'en inekhewel qa nite' i'nuja'xƚe in je'judiol qe week iye pekhewe' nite' judiol.
24 {Esses somos nós, que ele chamou não só dentre os judeus, mas também dentre os pagãos.} É o que ele diz em Oséias:
25 Hik aka' yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' ewi'ƚ profeta'ik'i ƚii Oseas qa yika'ajji' t'ejuyets pe' nite' judiol in yit'ij: —Hit'ijets hatse' qu' “yitset'i'ij” pekhewe' nite' yitsettax, qa' hit'ijets iye qu' “hisu'un” pekhe' nite' he'yeku'mtaxiiji'.(Os 2:23)
25 Chamarei meu povo ao que não era meu povo, e amada a que não era amada.
26 Qa pa' hats ƚa'ni'ƚi' in yit'iƚij ewets pa' Intata: “Ekheweli'ƚ nite' k'eyitset'iƚ” qa' nenit'iƚij ewets hatse': “Enewe'en ƚelits pa' Dios nite' wa'm.”—(Os 1:10)
26 E no lugar mesmo em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo, ali serão chamados filhos de Deus vivo {Os 2,1}.
27 Pa' Isaias'ik'i iyetij iye pa'aj in t'ejuyets pe' Israel qa yit'ij: —Yemjeetax qu' olotse ne' Israel ƚeiƚets qu' hik ƚunyejeye'tax na'aj isa'x ƚotkoyek'i na'aj qi iweli', qa nite'ƚe olots pe'qu' iƚiye',
27 A respeito de Israel, exclama Isaías: Ainda que o número de filhos de Israel fosse como a areia do mar, só um resto será salvo;
28 qe pa' Intata yaqsiijkii hatse' ha'ne sehe' epji' pekhewe' hats yit'ijets pa'aj, qa qu' hats namets qu' naqsiijkii qa' aje'eƚ qu' week naqsiijkii qa yif'elitƚe iye.—(Is 10:22-23)
28 porque o Senhor realizará plenamente e prontamente a sua palavra sobre a terra {10,22s}.
29 Pa' Isaias'ik'i qa yit'ij iye in iyetij pa'qu' ƚunyejeye'kii pe' Israel: —Pa' Yatsat'axij pe' week oq'opheƚinetsilets wa's ƚeiƚets qu'nte' nenejete' uja'xe' ene' inejefets, qekha hats hik injunyejeye'tax pe' Sodoma ƚeiƚetsik'i qa pe' Gomorra ƚeiƚetsik'i iye in ham pa'qu' amane'.—(Is 1:9)
29 E ainda como predisse Isaías: Se o Senhor dos exércitos não nos tivesse deixado um rebento, ficaríamos como Sodoma, seríamos como Gomorra {Is 1,9}.
30 ¿Pa'n qu' jintit'ijju' in t'ejuyets aka'an? Aka'an ikji' pekhewe' nite' judiol in nite' wo'taxii pa'qu' natsathen, qa yamƚe'ets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata qe ta'ƚets in nite' yeqeku'.
30 Então que diremos? Que os gentios, que não buscavam a justiça, alcançaram a justificação, a que vem da fé,
31 Qa enewe'ƚe Israel in wo'taxii pa' yatsathen qa yijayantax kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley), ma' qa nite' yamets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata.
31 ao passo que Israel, que procurava uma lei que desse a justificação, não a encontrou.
32 ¿Qa inhats'ek enewe'en in nite' yamets pa' yatsathen? Qe in wo'taxii qu' natsathen qa nite' wo'ojii pa'nte' ƚeqekuye'jij pa' Intata, qa woƚetaxijii pe' yaqsiijkii t'ejuyets pa' ley. Enewe'en ma' qa yilanifi pe' ute ƚii “ute witlanki'ifi”
32 Por quê? Porque Israel a buscava como fruto não da fé, e sim das obras. E tropeçou na pedra do escândalo,
33 in ƚ'anye'jek ka' we'nika'ajji': —Jeƚi'ƚ, na' witset Siónhenji' ne' utewitlanki'ifi qa inaqwakaninkii iye in yothetkii. Qa pa' qu'nte' neqeku'ye' pakha'an, ma' qa'nte' jeek natqanhetiyekii hatse'.—(Is 28:16)
33 como está escrito: Eis que ponho em Sião uma pedra de escândalo, um rochedo que faz cair; quem nele crer não será confundido {Is 8,14; 28,16}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.