Romanos 9
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs NAA
1 Yakha' hijayan ha' Cristo qa pa' Espíritu Santo qa hikpa' tsoksi'wenkeninijha in tsikfe'lets in yijaalija ekewe' qu' hit'ij, nite' haqanƚekii,
1 Digo a verdade em Cristo, não minto, e a minha consciência confirma isso por meio do Espírito Santo:
2 yakha' na'l ye'm pa' qi yikameta'xkii qa week neƚuts heka'xkii pa' qi a'tax
2 sinto grande tristeza e tenho incessante dor no coração.
3 qe qi'ija in hisu'untaxija qu' hi'fenij qu' netk'enets ha' Cristo hekhewe' yejefeetsija in judiol hik enewe' hataa'ƚetsha inye'jƚuƚetax qek na'nyi'pji' pa' qi iftsax ƚawak pa' Dios, inye'jƚuƚetax iye qek yitoxi'imets ha' Cristo.
3 Porque eu mesmo desejaria ser amaldiçoado, separado de Cristo, por amor de meus irmãos, meus compatriotas segundo a carne.
4 Enewe'en ƚelits pa' Israel'ik'i. Pa' Intata t'eku'mi' enewe'en qu' naqsi'j qa' ƚelitsi'ij. Pa' Intata ƚakhaa'ija pa'aj in we'nethintaxets qa hikƚe ƚunye'j na'aj q'olpha'm ma' qa yojo'ok'oikii. Qa ƚakha' iye pa'aj in nifelji'ji'm pe' ƚawa'mhitsik'i na'aj yiwjutsiqeni'm qa i'nk'aƚe qa tisij iye pa'aj pa' Moises'ik'i kekhewe' wenit'ij qu' naqsiijkii qa yika'ajji' (leyes). Qa tisij iye pa'aj pa'qu' ƚeqfenyejeye' ƚewek qu' net'ejuyets in yijayan pa' Intata. Qa ƚakhaa'ija iye pa'aj in nifelji'ji'm kekhewe' yiwjutsiqen pa'aj t'ejuyets ha' Cristo.
4 São israelitas. A eles pertence a adoção, assim como a glória, as alianças, a promulgação da Lei, o culto e as promessas.
5 Hik enewe' taa'ƚetsha pa'aj pe' wetshetk'ewi'ƚ qits inaqwa'mhitsik'i, pa' Abraham qa pa' ƚa's Isaac qa pa' ƚa's pa' Isaac, Jacob. Qa pe' inaqwa'mhitsik'i in t'ejuyets aka' i'neseninyejei qa ta'ƚji'ju' pa'aj ha' Cristo, hikha' Dios ene' week. Week neƚuts neniwqinhetji'ha hakha'an. Hik aka' yijat'ij qu' ƚunye'je' (Amén).
5 Deles são os patriarcas, e também deles descende o Cristo, segundo a carne, o qual é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém!
6 Ye'ehe, yakha' in hit'ijets in qi in tsika'metenhetkii enewe'en in nite' yijayan ha' Yatsat'ax'inij. Qa in nite' yijayan nite' ikji' qu'nte' yija'ye' pe' yit'ij pa' Intata. Kakha' ƚunye'jkiiha kakha'an in nite' week pe' ta'ƚets pa' Israel'ik'i qu' nit'ijets pa' Intata qu' Israele'.
6 E não pensemos que a palavra de Deus falhou. Porque nem todos os de Israel são, de fato, israelitas,
7 Qa nite' iye week qu' ne'tnekumhi'yiiji' pe' taa'ƚtaxetsha pa' Abraham'ik'i, qe ke' Intata ƚe'lijei yit'ij: —Pe'qu' nata'ƚ ewets hatse' ewi'ƚƚe qu' nata'ƚets na' Isaac.—(Gn 21:12)
7 nem por serem descendentes de Abraão são todos filhos. Pelo contrário: “Por meio de Isaque será chamada a sua descendência.”
8 Qa hik ta'ƚijupi' pekhewe' ƚelits pa' Intata nite' ta'ƚets pakha' nekfik'i in hik ƚunye'j ne'ej week omehets in nekfik'i, qe ta'ƚets yijat'ij pakha' nekfik'i yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata qu' nenekfik'i.
8 Isto é, não são os filhos da carne que são filhos de Deus, mas os filhos da promessa é que são contados como descendência.
9 Qa aka'an ka' yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata in yit'ij: —Hik qu' ƚahats'i'ij pakhap ininqap ha'ne ƚahats'ij qu' hetpil iye, qa ne' ewhe'ye' Sara qa' hats nana'l pa'qu' ƚa'se'.—(Gn 18:10,14)
9 Porque a palavra da promessa é esta: “Por esse tempo voltarei, e Sara terá um filho.”
10 Qa nite' ewi'ƚƚe aka' ƚunye'jkii qe pe' Rebeca iye testi'yij pe' wetsjukji' qa pa' ƚatata hikpa' pa' inaqwa'ma'xik'i Isaac.
10 E isto não aconteceu somente com ela, mas também com Rebeca, ao conceber de um só, de Isaque, nosso pai.
11 In mexente' yamets qu' nenekfik'i qa in mexente' iye yaqsiijkii pa'qu' ƚe'wise' i'nƚi'i qu' uƚ'axe', qa qu' jutsiqaxe' pa'qu' net'eku'mi' pa' Intata, nite' ta'ƚets pa'qu' naqsiijkii enewe'en, qe pakha'ƚe qu' nisu'un pa' Intata.
11 E os gêmeos ainda não eram nascidos, nem tinham feito o bem ou o mal — para que o propósito de Deus, quanto à eleição, prevalecesse, não por obras, mas por aquele que chama —,
12 Pa' Intata qa yit'ijets pa'aj pe' Rebeca: —Pa' omehe' qu' netnek'enhe'yipji' pa' ajit.—(Gn 25:23)
12 quando foi dito a Rebeca: “O mais velho será servo do mais moço.”
13 Qa yit'ij iye ka' we'nika'ajji': —Hisu'un na' Jacob qa nakha'ƚe Esaú qa nite' hisu'un.—(Mal 1:2-3)
13 Como está escrito: “Amei Jacó, porém desprezei Esaú.”
14 ¿Qa pa'n qu' jitumti aka'an? ¿Ye' me jitumti qu' nite' natsathene' pa' Intata? ¡Nite', nite' ƚeke' aka'an!
14 Que diremos, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 Pa' Intata yit'ijets pa'aj pa' Moises'ik'i: —Yakha' qu' hisu'un qu' hi'fen pakha' qu' hisu'un qu' hi'fen, qa' netsq'eletij iye pakha' qu' hisu'un qu' netsq'eletij.—(Ex 33:19)
15 Pois ele diz a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia e terei compaixão de quem eu tiver compaixão.”
16 Qa hik ta'ƚijupi' in nite' weju'ƚij pa'qu' nisu'unƚetax ene' jukhew qa nite' weju'ƚij iye pa'qu' qi qu' nithayikitax iye qe ewi'ƚƚe yijat'ij pa' Intata pakha' qu' nisu'un qu' ni'fen.
16 Assim, pois, isto não depende de quem quer ou de quem corre, mas de Deus, que tem misericórdia.
17 Qe ke' we'nika'ajji' in yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' Faraón:—Yakha'ƚe in ta'ƚ yiwets in e'wittata'aj qe qa' nek'inq'ethinij pa' yit'unha'x, qe qa' weeke' iye ha'ne sehe' qu' nimpi'ye'ej qa' nenfel ka' yii.—(Ex 9:16)
17 Porque a Escritura diz a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu o levantei, para mostrar em você o meu poder e para que o meu nome seja anunciado em toda a terra.”
18 Ye'ehe, in yit'ij aka'an ma' qa hats jinikfe'lets pa' Intata in neq'eletij pakha' qu' nisu'un qu' ne'nq'eletij, qa yit'unhet iye ƚatawe'j pakha' qu' nisu'un qu' nit'unhet ƚatawe'j.
18 Logo, Deus tem misericórdia de quem quer e também endurece a quem ele quer.
19 Qa akha', hane'ej i'nƚi'i qu' it'ij yiwets: —¿Qa inhats'ek pa' Dios qu' nets'itutshentaxets qu' haqsiijkii pa' uƚ'ax, in ham pa'qu' neweju'ƚiju'ƚ pa'qu' nisu'un pa' Dios?—
19 Mas você vai me dizer: “Por que Deus ainda se queixa? Pois quem pode resistir à sua vontade?”
20 Qa yakha' qa' hit'ij ewetsek hane'ej: —¿Ƚek akha' jukhew in ƚittaxijets pa' Dios ekewe'en? ¿Me ƚeke' pe'qu' kamusiye' qu' nit'ijets pakha' yaqsiijkii: “Inhats'ek aka' eqfenye'jyij”?—
20 Mas quem é você, caro amigo, para discutir com Deus? Será que o objeto pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 Pakha' naqsi'jju' pe' kamusil, pa' oƚoq'oi ewi'ƚƚe qa yejeƚƚi'ijkii pa'qu' ƚeqfenyejeyi'ij in naqsi'jju' pe' kamusil. Na'l pekhewe' qu' net'ejuyets pe' patunits qa pe' t'ejuyets in week neƚuts tanatkinhei.
21 Será que o oleiro não tem direito sobre a massa, para do mesmo barro fazer um vaso para honra e outro para desonra?
22 Pa' Dios nite' itaqsunijup qu' ni'nq'ethinij pa' qi ƚawak qa pa' qi ƚet'unha'x, ma' qa inye'jƚu' in yiwejinƚe nite' naqatsit'ij pekhewe' hats jutsiqetstax qu' namii pa' qi ƚawak pa' Dios.
22 Que diremos, se Deus, querendo mostrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos de ira, preparados para a destruição,
23 Aka'an yaqsiijkii qe qa' nenikfe'lets in na'l pa' qi witisa'x pa' i'ni' pa' Intata pekhewe' hats jutsiqax qu' ni'fen, hik pekhewe' hayiits pa'aj yaji'let pa' Intata qu' nejutshenets pa' qi witisa'xi'mkii.
23 a fim de que também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que de antemão preparou para glória?
24 Enewe' taya'yiiji' pa' Intata enewe'en inekhewel qa nite' i'nuja'xƚe in je'judiol qe week iye pekhewe' nite' judiol.
24 Estes vasos somos nós, a quem também chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios,
25 Hik aka' yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' ewi'ƚ profeta'ik'i ƚii Oseas qa yika'ajji' t'ejuyets pe' nite' judiol in yit'ij: —Hit'ijets hatse' qu' “yitset'i'ij” pekhewe' nite' yitsettax, qa' hit'ijets iye qu' “hisu'un” pekhe' nite' he'yeku'mtaxiiji'.(Os 2:23)
25 como também diz em Oseias: “Chamarei de ‘meu povo’ ao que não era meu povo; e de ‘amada’ à que não era amada.
26 Qa pa' hats ƚa'ni'ƚi' in yit'iƚij ewets pa' Intata: “Ekheweli'ƚ nite' k'eyitset'iƚ” qa' nenit'iƚij ewets hatse': “Enewe'en ƚelits pa' Dios nite' wa'm.”—(Os 1:10)
26 E no lugar em que lhes foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali mesmo serão chamados ‘filhos do Deus vivo’.”
27 Pa' Isaias'ik'i iyetij iye pa'aj in t'ejuyets pe' Israel qa yit'ij: —Yemjeetax qu' olotse ne' Israel ƚeiƚets qu' hik ƚunyejeye'tax na'aj isa'x ƚotkoyek'i na'aj qi iweli', qa nite'ƚe olots pe'qu' iƚiye',
27 Mas Isaías clama a respeito de Israel: “Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente é que será salvo.
28 qe pa' Intata yaqsiijkii hatse' ha'ne sehe' epji' pekhewe' hats yit'ijets pa'aj, qa qu' hats namets qu' naqsiijkii qa' aje'eƚ qu' week naqsiijkii qa yif'elitƚe iye.—(Is 10:22-23)
28 Porque o Senhor cumprirá a sua palavra sobre a terra, de forma plena e em breve.”
29 Pa' Isaias'ik'i qa yit'ij iye in iyetij pa'qu' ƚunyejeye'kii pe' Israel: —Pa' Yatsat'axij pe' week oq'opheƚinetsilets wa's ƚeiƚets qu'nte' nenejete' uja'xe' ene' inejefets, qekha hats hik injunyejeye'tax pe' Sodoma ƚeiƚetsik'i qa pe' Gomorra ƚeiƚetsik'i iye in ham pa'qu' amane'.—(Is 1:9)
29 Como Isaías já disse: “Se o Senhor dos Exércitos não nos tivesse deixado descendência, nós nos teríamos tornado como Sodoma e semelhantes a Gomorra.”
30 ¿Pa'n qu' jintit'ijju' in t'ejuyets aka'an? Aka'an ikji' pekhewe' nite' judiol in nite' wo'taxii pa'qu' natsathen, qa yamƚe'ets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata qe ta'ƚets in nite' yeqeku'.
30 Que diremos, então? Que os gentios, que não buscavam a justificação, vieram a alcançá-la, a saber, a justificação que decorre da fé,
31 Qa enewe'ƚe Israel in wo'taxii pa' yatsathen qa yijayantax kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley), ma' qa nite' yamets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata.
31 e que Israel, que buscava a lei de justiça, não chegou a atingir essa lei.
32 ¿Qa inhats'ek enewe'en in nite' yamets pa' yatsathen? Qe in wo'taxii qu' natsathen qa nite' wo'ojii pa'nte' ƚeqekuye'jij pa' Intata, qa woƚetaxijii pe' yaqsiijkii t'ejuyets pa' ley. Enewe'en ma' qa yilanifi pe' ute ƚii “ute witlanki'ifi”
32 Por quê? Porque não a buscou pela fé, mas como que por obras. Tropeçaram na pedra de tropeço,
33 in ƚ'anye'jek ka' we'nika'ajji': —Jeƚi'ƚ, na' witset Siónhenji' ne' utewitlanki'ifi qa inaqwakaninkii iye in yothetkii. Qa pa' qu'nte' neqeku'ye' pakha'an, ma' qa'nte' jeek natqanhetiyekii hatse'.—(Is 28:16)
33 como está escrito: “Eis que ponho em Sião uma pedra de tropeço e rocha de ofensa, e aquele que nela crê não será envergonhado.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.