Romanos 9

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yakha' hijayan ha' Cristo qa pa' Espíritu Santo qa hikpa' tsoksi'wenkeninijha in tsikfe'lets in yijaalija ekewe' qu' hit'ij, nite' haqanƚekii,
1 Eu digo a verdade em Cristo, eu não minto; a minha consciência também me dá testemunho no Espírito Santo,
2 yakha' na'l ye'm pa' qi yikameta'xkii qa week neƚuts heka'xkii pa' qi a'tax
2 que eu tenho grande pesar e contínua tristeza no meu coração.
3 qe qi'ija in hisu'untaxija qu' hi'fenij qu' netk'enets ha' Cristo hekhewe' yejefeetsija in judiol hik enewe' hataa'ƚetsha inye'jƚuƚetax qek na'nyi'pji' pa' qi iftsax ƚawak pa' Dios, inye'jƚuƚetax iye qek yitoxi'imets ha' Cristo.
3 Porque eu mesmo desejava ser amaldiçoado de Cristo, por meus irmãos, meus parentes segundo a carne;
4 Enewe'en ƚelits pa' Israel'ik'i. Pa' Intata t'eku'mi' enewe'en qu' naqsi'j qa' ƚelitsi'ij. Pa' Intata ƚakhaa'ija pa'aj in we'nethintaxets qa hikƚe ƚunye'j na'aj q'olpha'm ma' qa yojo'ok'oikii. Qa ƚakha' iye pa'aj in nifelji'ji'm pe' ƚawa'mhitsik'i na'aj yiwjutsiqeni'm qa i'nk'aƚe qa tisij iye pa'aj pa' Moises'ik'i kekhewe' wenit'ij qu' naqsiijkii qa yika'ajji' (leyes). Qa tisij iye pa'aj pa'qu' ƚeqfenyejeye' ƚewek qu' net'ejuyets in yijayan pa' Intata. Qa ƚakhaa'ija iye pa'aj in nifelji'ji'm kekhewe' yiwjutsiqen pa'aj t'ejuyets ha' Cristo.
4 que são israelitas, aos quais pertence a adoção, e a glória, e os pactos, e a entrega da lei, e o serviço de Deus, e as promessas;
5 Hik enewe' taa'ƚetsha pa'aj pe' wetshetk'ewi'ƚ qits inaqwa'mhitsik'i, pa' Abraham qa pa' ƚa's Isaac qa pa' ƚa's pa' Isaac, Jacob. Qa pe' inaqwa'mhitsik'i in t'ejuyets aka' i'neseninyejei qa ta'ƚji'ju' pa'aj ha' Cristo, hikha' Dios ene' week. Week neƚuts neniwqinhetji'ha hakha'an. Hik aka' yijat'ij qu' ƚunye'je' (Amén).
5 dos quais são os pais, e dos quais, segundo a carne, veio Cristo, que é sobre todos, Deus bendito para sempre. Amém.
6 Ye'ehe, yakha' in hit'ijets in qi in tsika'metenhetkii enewe'en in nite' yijayan ha' Yatsat'ax'inij. Qa in nite' yijayan nite' ikji' qu'nte' yija'ye' pe' yit'ij pa' Intata. Kakha' ƚunye'jkiiha kakha'an in nite' week pe' ta'ƚets pa' Israel'ik'i qu' nit'ijets pa' Intata qu' Israele'.
6 Não, porém, que a palavra de Deus tenha perdido o seu efeito, porque nem todos os que são de Israel são israelitas.
7 Qa nite' iye week qu' ne'tnekumhi'yiiji' pe' taa'ƚtaxetsha pa' Abraham'ik'i, qe ke' Intata ƚe'lijei yit'ij: —Pe'qu' nata'ƚ ewets hatse' ewi'ƚƚe qu' nata'ƚets na' Isaac.—(Gn 21:12)
7 Nem por serem a semente de Abraão, são todos filhos; mas, em Isaque será chamada a tua semente.
8 Qa hik ta'ƚijupi' pekhewe' ƚelits pa' Intata nite' ta'ƚets pakha' nekfik'i in hik ƚunye'j ne'ej week omehets in nekfik'i, qe ta'ƚets yijat'ij pakha' nekfik'i yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata qu' nenekfik'i.
8 Isto é: Os que são filhos da carne, estes não são filhos de Deus, mas os filhos da promessa são considerados como semente.
9 Qa aka'an ka' yiwjutsiqen pa'aj pa' Intata in yit'ij: —Hik qu' ƚahats'i'ij pakhap ininqap ha'ne ƚahats'ij qu' hetpil iye, qa ne' ewhe'ye' Sara qa' hats nana'l pa'qu' ƚa'se'.—(Gn 18:10,14)
9 Porque esta é a palavra da promessa: Por este tempo eu virei, e Sara terá um filho.
10 Qa nite' ewi'ƚƚe aka' ƚunye'jkii qe pe' Rebeca iye testi'yij pe' wetsjukji' qa pa' ƚatata hikpa' pa' inaqwa'ma'xik'i Isaac.
10 E não somente isso, mas também quando Rebeca concebeu de um, de nosso pai Isaque;
11 In mexente' yamets qu' nenekfik'i qa in mexente' iye yaqsiijkii pa'qu' ƚe'wise' i'nƚi'i qu' uƚ'axe', qa qu' jutsiqaxe' pa'qu' net'eku'mi' pa' Intata, nite' ta'ƚets pa'qu' naqsiijkii enewe'en, qe pakha'ƚe qu' nisu'un pa' Intata.
11 (porque, não tendo os filhos ainda nascido, nem tendo feito algo bom ou mal, para que o propósito de Deus pudesse permanecer segundo a eleição, não por obras, mas por aquele que chama),
12 Pa' Intata qa yit'ijets pa'aj pe' Rebeca: —Pa' omehe' qu' netnek'enhe'yipji' pa' ajit.—(Gn 25:23)
12 isto foi dito a ela: O mais velho servirá ao mais jovem.
13 Qa yit'ij iye ka' we'nika'ajji': —Hisu'un na' Jacob qa nakha'ƚe Esaú qa nite' hisu'un.—(Mal 1:2-3)
13 Como está escrito: Jacó eu tenho amado, mas Esaú eu tenho odiado.
14 ¿Qa pa'n qu' jitumti aka'an? ¿Ye' me jitumti qu' nite' natsathene' pa' Intata? ¡Nite', nite' ƚeke' aka'an!
14 O que diremos então? Há em Deus injustiça? De forma alguma!
15 Pa' Intata yit'ijets pa'aj pa' Moises'ik'i: —Yakha' qu' hisu'un qu' hi'fen pakha' qu' hisu'un qu' hi'fen, qa' netsq'eletij iye pakha' qu' hisu'un qu' netsq'eletij.—(Ex 33:19)
15 Porque ele diz a Moisés: Eu terei misericórdia de quem eu tiver misericórdia, e eu terei compaixão de quem eu tiver compaixão.
16 Qa hik ta'ƚijupi' in nite' weju'ƚij pa'qu' nisu'unƚetax ene' jukhew qa nite' weju'ƚij iye pa'qu' qi qu' nithayikitax iye qe ewi'ƚƚe yijat'ij pa' Intata pakha' qu' nisu'un qu' ni'fen.
16 Assim, pois, não é daquele que quer, nem daquele que corre, mas de Deus, que manifesta misericórdia.
17 Qe ke' we'nika'ajji' in yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' Faraón:—Yakha'ƚe in ta'ƚ yiwets in e'wittata'aj qe qa' nek'inq'ethinij pa' yit'unha'x, qe qa' weeke' iye ha'ne sehe' qu' nimpi'ye'ej qa' nenfel ka' yii.—(Ex 9:16)
17 Porque a escritura diz a faraó: Para este mesmo propósito eu te levantei; para mostrar o meu poder em ti, e para que o meu nome seja declarado em toda a terra.
18 Ye'ehe, in yit'ij aka'an ma' qa hats jinikfe'lets pa' Intata in neq'eletij pakha' qu' nisu'un qu' ne'nq'eletij, qa yit'unhet iye ƚatawe'j pakha' qu' nisu'un qu' nit'unhet ƚatawe'j.
18 Portanto, ele tem misericórdia de quem ele quer ter misericórdia, e endurece a quem quer.
19 Qa akha', hane'ej i'nƚi'i qu' it'ij yiwets: —¿Qa inhats'ek pa' Dios qu' nets'itutshentaxets qu' haqsiijkii pa' uƚ'ax, in ham pa'qu' neweju'ƚiju'ƚ pa'qu' nisu'un pa' Dios?—
19 Tu dirás a mim então: Por que ele ainda achou culpa? Pois quem tem resistido à sua vontade?
20 Qa yakha' qa' hit'ij ewetsek hane'ej: —¿Ƚek akha' jukhew in ƚittaxijets pa' Dios ekewe'en? ¿Me ƚeke' pe'qu' kamusiye' qu' nit'ijets pakha' yaqsiijkii: “Inhats'ek aka' eqfenye'jyij”?—
20 Mas, ó homem, quem és tu, para que contestes a Deus? Dirá a coisa formada ao que a formou: Por que tu me fizeste assim?
21 Pakha' naqsi'jju' pe' kamusil, pa' oƚoq'oi ewi'ƚƚe qa yejeƚƚi'ijkii pa'qu' ƚeqfenyejeyi'ij in naqsi'jju' pe' kamusil. Na'l pekhewe' qu' net'ejuyets pe' patunits qa pe' t'ejuyets in week neƚuts tanatkinhei.
21 Não tem o oleiro poder sobre o barro, para da mesma massa fazer um vaso para honra e outro para ­desonra?
22 Pa' Dios nite' itaqsunijup qu' ni'nq'ethinij pa' qi ƚawak qa pa' qi ƚet'unha'x, ma' qa inye'jƚu' in yiwejinƚe nite' naqatsit'ij pekhewe' hats jutsiqetstax qu' namii pa' qi ƚawak pa' Dios.
22 E se Deus, disposto a demonstrar a sua ira e dar a conhecer o seu poder, suportou com muita paciência os vasos da ira, preparados para a destruição,
23 Aka'an yaqsiijkii qe qa' nenikfe'lets in na'l pa' qi witisa'x pa' i'ni' pa' Intata pekhewe' hats jutsiqax qu' ni'fen, hik pekhewe' hayiits pa'aj yaji'let pa' Intata qu' nejutshenets pa' qi witisa'xi'mkii.
23 para que ele também desse a conhecer as riquezas da sua glória nos vasos de misericórdia, que antes ele já preparou para glória,
24 Enewe' taya'yiiji' pa' Intata enewe'en inekhewel qa nite' i'nuja'xƚe in je'judiol qe week iye pekhewe' nite' judiol.
24 até nós, a quem ele chamou, não só dentre os judeus, mas também dentre os gentios?
25 Hik aka' yit'ijets pa'aj pa' Intata pa' ewi'ƚ profeta'ik'i ƚii Oseas qa yika'ajji' t'ejuyets pe' nite' judiol in yit'ij: —Hit'ijets hatse' qu' “yitset'i'ij” pekhewe' nite' yitsettax, qa' hit'ijets iye qu' “hisu'un” pekhe' nite' he'yeku'mtaxiiji'.(Os 2:23)
25 Assim como ele também diz em Oseias: Eu os chamarei meu povo, os quais não eram meu povo; e amada à que não era amada.
26 Qa pa' hats ƚa'ni'ƚi' in yit'iƚij ewets pa' Intata: “Ekheweli'ƚ nite' k'eyitset'iƚ” qa' nenit'iƚij ewets hatse': “Enewe'en ƚelits pa' Dios nite' wa'm.”—(Os 1:10)
26 E acontecerá que, no lugar em que lhes foi dito: Vós não sois meu povo; ali serão chamados filhos do Deus vivo.
27 Pa' Isaias'ik'i iyetij iye pa'aj in t'ejuyets pe' Israel qa yit'ij: —Yemjeetax qu' olotse ne' Israel ƚeiƚets qu' hik ƚunyejeye'tax na'aj isa'x ƚotkoyek'i na'aj qi iweli', qa nite'ƚe olots pe'qu' iƚiye',
27 Isaías também clamava acerca de Israel: Ainda que o número dos filhos de Israel seja como a areia do mar, o remanescente será salvo;
28 qe pa' Intata yaqsiijkii hatse' ha'ne sehe' epji' pekhewe' hats yit'ijets pa'aj, qa qu' hats namets qu' naqsiijkii qa' aje'eƚ qu' week naqsiijkii qa yif'elitƚe iye.—(Is 10:22-23)
28 porque ele concluirá a obra e a abreviará em justiça; porque o Senhor fará breve a obra sobre a terra.
29 Pa' Isaias'ik'i qa yit'ij iye in iyetij pa'qu' ƚunyejeye'kii pe' Israel: —Pa' Yatsat'axij pe' week oq'opheƚinetsilets wa's ƚeiƚets qu'nte' nenejete' uja'xe' ene' inejefets, qekha hats hik injunyejeye'tax pe' Sodoma ƚeiƚetsik'i qa pe' Gomorra ƚeiƚetsik'i iye in ham pa'qu' amane'.—(Is 1:9)
29 E como Isaías disse antes: Se o Senhor Sabaoth não nos tivesse deixado semente, teríamos nos tornado como Sodoma, e teríamos sido feitos semelhante a Gomorra.
30 ¿Pa'n qu' jintit'ijju' in t'ejuyets aka'an? Aka'an ikji' pekhewe' nite' judiol in nite' wo'taxii pa'qu' natsathen, qa yamƚe'ets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata qe ta'ƚets in nite' yeqeku'.
30 O que diremos então? Que os gentios, que não seguiam a justiça, alcançaram justiça, a justiça que é pela fé.
31 Qa enewe'ƚe Israel in wo'taxii pa' yatsathen qa yijayantax kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley), ma' qa nite' yamets pa' yatsathen ta'ƚets pa' Intata.
31 Mas Israel, que seguia a lei da justiça, não alcançou a lei da justiça.
32 ¿Qa inhats'ek enewe'en in nite' yamets pa' yatsathen? Qe in wo'taxii qu' natsathen qa nite' wo'ojii pa'nte' ƚeqekuye'jij pa' Intata, qa woƚetaxijii pe' yaqsiijkii t'ejuyets pa' ley. Enewe'en ma' qa yilanifi pe' ute ƚii “ute witlanki'ifi”
32 Por quê? Porque eles não a buscaram pela fé, mas como que pelas obras da lei; pois eles tropeçaram na pedra de tropeço.
33 in ƚ'anye'jek ka' we'nika'ajji': —Jeƚi'ƚ, na' witset Siónhenji' ne' utewitlanki'ifi qa inaqwakaninkii iye in yothetkii. Qa pa' qu'nte' neqeku'ye' pakha'an, ma' qa'nte' jeek natqanhetiyekii hatse'.—(Is 28:16)
33 Como está escrito: Eis que eu ponho em Sião uma pedra de tropeço, e uma rocha de ofensa; e todo aquele que crer nela não será envergonhado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.