Romanos 4
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs NVI
1 Qa hane'ej ¿pa'n qu' jintit'ij in t'ejuyets pa' yitanit'axij pa'aj pa' yaqwa'maxi'ƚik'i Abraham?
1 Portanto, que diremos do nosso antepassado Abraão?
2 Qu' yijaayi'ija qu' nata'ƚets pa'qu' naqsiijkii pa' Abraham'ik'i in yatsathen, pa' Abraham'ik'i qa ƚeke'tax qu' neniwqinhetij pe'ye' pe' yaqsiijkii qa teesƚe qek ƚeke'ye'tax qek neniwqinhetets pa' Intata.
2 Se de fato Abraão foi justificado pelas obras, ele tem do que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Qe ke' Intata ƚe'lijei yit'ij: —Pa' Abraham nite' yeqeku' pa' Intata qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham.—(Gn 15:6)
3 Que diz a Escritura? "Abraão creu em Deus, e isso lhe foi creditado como justiça".
4 Ehe, na'aj t'ithayii nite' hik ƚunye'j qu' ƚenistitseƚe pe'qu' ƚajale', testi'yij qe ƚaja' in t'ithayii.
4 Ora, o salário do homem que trabalha não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Qa pakha'ƚe qu' nite' nenithayikiye'taxij qu' natsathen qa nite'ƚe yeqeku' pa' Intata, hikpa' yatsathenket pa'qu' jukhewe' qa efu iye. Pa' nite' ƚeqekuye'j hikpa' ta'ƚets qu' nit'ijets pa' Intata yatsathen pakha'an.
5 Todavia, àquele que não trabalha, mas confia em Deus que justifica o ímpio, sua fé lhe é creditada como justiça.
6 Qa hik ƚunye'j iye pa' David'ik'i in iyetij iye pa'aj pa'qu' jukhewe' in ƚe'wisi'mkii qe pa' Intata yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen qa nite' ta'ƚets pa'qu' naqsiijkii.
6 Davi diz a mesma coisa, quando fala da felicidade do homem a quem Deus credita justiça independente de obras:
7 Pa' David qa yit'ij: —Ƚe'sitsi'mkii pekhewe' qu' hats netwumhiti'yik'ui pe' ƚewuƚ'ets qa tit'oyipji' iye pe' ƚewuƚ'ets.
7 "Como são felizes aqueles que têm suas transgressões perdoadas, cujos pecados são apagados.
8 Ƚe'wisi'mkii pa'qu' ewi'ƚe' in hats yiwu'mik'ui qa hats nite' neqjunu'etskii pa' Yatsat'ax'inij pe' ƚewuƚ'ets.—(Sal 32:1,2)
8 Como é feliz aquele a quem o Senhor não atribui culpa".
9 Ha'ne witisa'xi'mkii ¿me uja'xƚe qu' net'ejuyets pekhewe' judiol in yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión)? ¿Qa me nite' t'ejuyets iye pekhewe' nite' judiol in nite' yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's? Hats jitepi'ye'ek'i iku'uj pa' Abraham in nite' yeqeku' pa' Intata qa pa' Intata qa yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham.(Gn 15:6)
9 Destina-se esta felicidade apenas aos circuncisos ou também aos incircuncisos? Já dissemos que, no caso de Abraão, a fé lhe foi creditada como justiça.
10 ¿Pa'n ƚahats'ij pa'aj pa' Intata in yit'ijets yatsathen pa' Abraham'ik'i? ¿Me hayiits in mexe nite' yisa'xii pa' ƚ'aj pa' Abraham'ik'i (circuncisión)? ¿Me i'nƚi'i in hats yisa'xii pa'aj? Nite'. In yit'ijets pa'aj pa' Intata yatsathen pa' Abraham'ik'i hayiits pa'aj in mexe nite' yisa'xii pa' ƚ'aj pa' Abraham'ik'i.
10 Sob quais circunstâncias? Antes ou depois de ter sido circuncidado? Não foi depois, mas antes!
11 Qa i'nk'aƚe tisij pa'aj pa' Abraham qa yaqsiijkii pa'aj kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión), qe qa' jutsiqaxi'ij in yi'sinhetijupi' pa' Intata in yit'ijets yatsathen pa' Abraham qe ta'ƚets in nite' yeqeku'. Qa hik ta'ƚijupi' in hik ƚunyejei iye qu' nata'ƚets pa' Abraham'ik'i pekhewe' nite' yaqsi'jtaxijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión) qa nite'ƚe yeqeku' pa' Intata. Qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'wen in nite' yeqeku', ma' qa yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen enewe'en.
11 Assim ele recebeu a circuncisão como sinal, como selo da justiça que ele tinha pela fé, quando ainda não fora circuncidado. Portanto, ele é o pai de todos os que crêem, sem terem sido circuncidados, a fim de que a justiça fosse creditada também a eles;
12 Qa pekhewe' yaqsiijkii kakha' circuncisión, ƚelits iye pa' Abraham'ik'i qa nite' ewi'ƚƚe in yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión), qe in yijayanij iye pakha' yaqwa'maxi'ƚik'i Abraham'ik'i in hayiits pa'aj qi in nite' yeqeku' pa' Intata qa mente' yaqsiijkii pa'aj kakha' yiwu'm ƚaxpa's.
12 e é igualmente o pai dos circuncisos que não somente são circuncisos, mas também andam nos passos da fé que teve nosso pai Abraão antes de passar pela circuncisão.
13 Pa' Intata yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Abraham'ik'i qa pekhewe' ta'ƚets pa' Abraham'ik'i qu' netisij hatse' ha'ne sehe'. Qa aka'an in yiwjutsiqen pa'aj nite' ta'ƚets qu' naqsiijkii kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley). Pakha' ta'ƚets yijat'ij, pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets pekhewe'en yatsathen qe ta'ƚets in nite' yeqeku'.
13 Não foi mediante a lei que Abraão e a sua descendência receberam a promessa de que ele seria o herdeiro do mundo, mas mediante a justiça que vem da fé.
14 Qe qu' pekhewe'ye' yaqsiijkii kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley) qu' hik pekhewe'ye' qu' netesti'yij hatse' ha'ne sehe', qekha hamtax ne'weju'ƚi'ij pa' nite' witqekuye'j qa in yiwjutsiqentaxi'm pa'aj aka'an pa' Intata pekhewe' nite' yeqeku' qekha hamtax iye ne'weju'ƚi'ij.
14 Pois se os que vivem pela lei são herdeiros, a fé não tem valor, e a promessa é inútil;
15 Qa ¿ƚekpa' ek qu' net'ejuyets kekhewe' wenit'ij pa'aj (ley)? Qe in na'l pa'qu' leye' qa na'ljeek pa'qu' nattanithenhetii. Qa in hamƚe pa'qu' leye' qa ham jeek pa'qu' not'otsipji'kii pekhewe' qu' nenittaxij.
15 porque a lei produz a ira. E onde não há lei, não há transgressão.
16 Hik ta'ƚijupi' in ewi'ƚƚe pa' nite' inqekuye'jij pa' Intata qu' nata'ƚets qu' yijaa'ija qu' jineƚisij pa' yiwjutsiqen pa'aj. Qa nite' uja'xƚe qu' net'ejuyets aka'an pe' judiol nite' yeqeku' pa' Intata in hikpe' yaqsi'j pa' ley, qe t'ejuyets iye pekhewe' nite' judiol nite' yeqeku' pa' Intata in hik ƚunyejei pa' Abraham'ik'i in nite' yeqeku' pa'aj. Hikpa' Abraham'ik'i hik ƚunye'j qu' week jinta'ƚets inekhewel in nite' jiteqeku' pa' Intata
16 Portanto, a promessa vem pela fé, para que seja de acordo com a graça e seja assim garantida a toda a descendência de Abraão; não apenas aos que estão sob o regime da lei, mas também aos que têm a fé que Abraão teve. Ele é o pai de todos nós.
17 qe in yit'ij ke' we'nika'ajji' pa'aj Intata ƚe'lijei: —Yakha' hats k'eni' qu' hik ƚunye'je' qu' elitse' pe'qu' olootse' ta'ƚetskii pe' witsetiikal.—(Gn 17:5) Pakha' yit'ij aka'an hik pakhaa'ija pa' Dios nite' yeqeku' pa'aj pa' Abraham'ik'i, hik pakha' ƚeke' qu' netisij pe'qu' ƚiƚaxitse' pe'qu' hats nanaxtaxju' qa ƚeke' iye qu' naqsiijkii pakha' qu' mexe ham pa'qu' ni'wen.
17 Como está escrito: "Eu o constituí pai de muitas nações". Ele é nosso pai aos olhos de Deus, em quem creu, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência coisas que não existem, como se existissem.
18 In hats jutsitaxtax pa' ƚilanyejei, qa pa' Abraham qa nite' yeqeku' qa qi in notki'ets pa' yiwjutsiqen pa' Intata qe qa' hik ƚunye'je' qu' ƚelitse' pe'qu' olootse' ta'ƚetskii pe' witsetiikal. Hik aka' yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Intata pa' Abraham'ik'i in yit'ijets: —Aka'an qu' ƚunye'je' pe'qu' nata'ƚ ewets.—(Gn 15:5)
18 Abraão, contra toda esperança, em esperança creu, tornando-se assim pai de muitas nações, como foi dito a seu respeito: "Assim será a sua descendência".
19 Qa nite' yoqmositij in nite' yeqeku'uk'i yemjeetax in wetwentax ƚete'm in hats ƚawa'ma'x qe hats k'esiyu'ets qu' cien (100) ƚeqe'ninqapitse' qa in ints'ateki' iye pe' ƚewhe'ye' Sara.
19 Sem se enfraquecer na fé, reconheceu que o seu corpo já estava sem vitalidade, pois já contava cerca de cem anos de idade, e que também o ventre de Sara já estava sem vitalidade.
20 Pa' Abraham qi in nite' yeqenijanij in nite' yeqeku'uk'i pa' yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Intata qa pa' nite' ƚeqekuye'j qa les in t'ijaifik'i qa qi in yiwqinhet pa' Intata.
20 Mesmo assim não duvidou nem foi incrédulo em relação à promessa de Deus, mas foi fortalecido em sua fé e deu glória a Deus,
21 Qii'ija in nikfe'lets pa' Intata in ƚeke' qu' naqsiimijkii pa' hats yiwjutsiqeni'm.
21 estando plenamente convencido de que ele era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham qe ta'ƚets in qi in nite' yeqeku'.(Gn 15:6)
22 Em conseqüência, "isso lhe foi também creditado como justiça".
23 Qa aka'an in we'nika'ajji' nite' ewi'ƚƚe qu' net'ejuyets pa' Abraham'ik'i,
23 As palavras "lhe foi creditado" não foram escritas apenas para ele,
24 qe t'ejui inwets iye inekhewel, qe pa' Intata yi'sinhetijupi' iye qu' nit'ij inwets yatsathen qe ta'ƚets in nite' jiteqeku' hikpa' niihinik'uipha'm pa'aj pe' naxju' ha' Jesús hikha' Yatsat'ax'inij.
24 mas também para nós, a quem Deus creditará justiça, para nós, que cremos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Hikha' testi'yij pa'aj pa' witwamhi' qe ta'ƚets pe' inwuƚ'ets, qa iƚa'xƚe iye qe qa' naqsiijkii qu' jinatsathenketik'ui pa' ƚeqjeƚinet pa' Intata.
25 Ele foi entregue à morte por nossos pecados e ressuscitado para nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.