Romanos 4

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Qa hane'ej ¿pa'n qu' jintit'ij in t'ejuyets pa' yitanit'axij pa'aj pa' yaqwa'maxi'ƚik'i Abraham?
1 O que diremos então que Abraão nosso pai, no que diz respeito a carne, encontrou?
2 Qu' yijaayi'ija qu' nata'ƚets pa'qu' naqsiijkii pa' Abraham'ik'i in yatsathen, pa' Abraham'ik'i qa ƚeke'tax qu' neniwqinhetij pe'ye' pe' yaqsiijkii qa teesƚe qek ƚeke'ye'tax qek neniwqinhetets pa' Intata.
2 Porque, se Abraão foi justificado pelas obras, ele tem de que se gloriar, mas não diante de Deus.
3 Qe ke' Intata ƚe'lijei yit'ij: —Pa' Abraham nite' yeqeku' pa' Intata qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham.—(Gn 15:6)
3 Pois, o que diz a escritura? Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído como justiça.
4 Ehe, na'aj t'ithayii nite' hik ƚunye'j qu' ƚenistitseƚe pe'qu' ƚajale', testi'yij qe ƚaja' in t'ithayii.
4 Ora, àquele que trabalha não lhe é imputado o salário segundo a graça, mas segundo a dívida.
5 Qa pakha'ƚe qu' nite' nenithayikiye'taxij qu' natsathen qa nite'ƚe yeqeku' pa' Intata, hikpa' yatsathenket pa'qu' jukhewe' qa efu iye. Pa' nite' ƚeqekuye'j hikpa' ta'ƚets qu' nit'ijets pa' Intata yatsathen pakha'an.
5 Mas, àquele que não trabalha, mas crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé é imputada como justiça.
6 Qa hik ƚunye'j iye pa' David'ik'i in iyetij iye pa'aj pa'qu' jukhewe' in ƚe'wisi'mkii qe pa' Intata yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen qa nite' ta'ƚets pa'qu' naqsiijkii.
6 Assim também Davi declara a bem-aventurança do homem a quem Deus atribui justiça sem as obras,
7 Pa' David qa yit'ij: —Ƚe'sitsi'mkii pekhewe' qu' hats netwumhiti'yik'ui pe' ƚewuƚ'ets qa tit'oyipji' iye pe' ƚewuƚ'ets.
7 dizendo: Abençoados são aqueles cujas iniquidades são perdoadas, e cujos pecados são cobertos.
8 Ƚe'wisi'mkii pa'qu' ewi'ƚe' in hats yiwu'mik'ui qa hats nite' neqjunu'etskii pa' Yatsat'ax'inij pe' ƚewuƚ'ets.—(Sal 32:1,2)
8 Abençoado é o homem a quem o Senhor não imputa o pecado.
9 Ha'ne witisa'xi'mkii ¿me uja'xƚe qu' net'ejuyets pekhewe' judiol in yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión)? ¿Qa me nite' t'ejuyets iye pekhewe' nite' judiol in nite' yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's? Hats jitepi'ye'ek'i iku'uj pa' Abraham in nite' yeqeku' pa' Intata qa pa' Intata qa yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham.(Gn 15:6)
9 Vem, então, esta bem-aventurança só para a circuncisão, ou também sobre a incircuncisão? Pois dizemos que a fé foi imputada a Abraão como justiça.
10 ¿Pa'n ƚahats'ij pa'aj pa' Intata in yit'ijets yatsathen pa' Abraham'ik'i? ¿Me hayiits in mexe nite' yisa'xii pa' ƚ'aj pa' Abraham'ik'i (circuncisión)? ¿Me i'nƚi'i in hats yisa'xii pa'aj? Nite'. In yit'ijets pa'aj pa' Intata yatsathen pa' Abraham'ik'i hayiits pa'aj in mexe nite' yisa'xii pa' ƚ'aj pa' Abraham'ik'i.
10 Como lhe foi, então, imputada? Quando ele estava na circuncisão ou na incircuncisão? Não na circuncisão, mas na incircuncisão.
11 Qa i'nk'aƚe tisij pa'aj pa' Abraham qa yaqsiijkii pa'aj kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión), qe qa' jutsiqaxi'ij in yi'sinhetijupi' pa' Intata in yit'ijets yatsathen pa' Abraham qe ta'ƚets in nite' yeqeku'. Qa hik ta'ƚijupi' in hik ƚunyejei iye qu' nata'ƚets pa' Abraham'ik'i pekhewe' nite' yaqsi'jtaxijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión) qa nite'ƚe yeqeku' pa' Intata. Qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'wen in nite' yeqeku', ma' qa yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen enewe'en.
11 E ele recebeu o sinal da circuncisão, um selo da justiça da fé quando ainda estava na incircuncisão, para que ele pudesse ser o pai de todos os que creem, embora eles não sejam circuncidados; para que a justiça lhes seja atribuída também;
12 Qa pekhewe' yaqsiijkii kakha' circuncisión, ƚelits iye pa' Abraham'ik'i qa nite' ewi'ƚƚe in yaqsiijkii kakha' yiwu'm ƚaxpa's (circuncisión), qe in yijayanij iye pakha' yaqwa'maxi'ƚik'i Abraham'ik'i in hayiits pa'aj qi in nite' yeqeku' pa' Intata qa mente' yaqsiijkii pa'aj kakha' yiwu'm ƚaxpa's.
12 e fosse o pai da circuncisão, daqueles que não somente são da circuncisão, mas também para os que andam nos passos daquela fé do nosso pai Abraão, que tivera ainda na incircuncisão.
13 Pa' Intata yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Abraham'ik'i qa pekhewe' ta'ƚets pa' Abraham'ik'i qu' netisij hatse' ha'ne sehe'. Qa aka'an in yiwjutsiqen pa'aj nite' ta'ƚets qu' naqsiijkii kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley). Pakha' ta'ƚets yijat'ij, pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets pekhewe'en yatsathen qe ta'ƚets in nite' yeqeku'.
13 Porque a promessa de que havia de ser herdeiro do mundo não foi feita pela lei a Abraão, ou à sua semente, mas pela justiça da fé.
14 Qe qu' pekhewe'ye' yaqsiijkii kekhewe' wenit'ij we'nika'ajji' pa'aj (ley) qu' hik pekhewe'ye' qu' netesti'yij hatse' ha'ne sehe', qekha hamtax ne'weju'ƚi'ij pa' nite' witqekuye'j qa in yiwjutsiqentaxi'm pa'aj aka'an pa' Intata pekhewe' nite' yeqeku' qekha hamtax iye ne'weju'ƚi'ij.
14 Porque, se os que são da lei são herdeiros, logo a fé é vã e anulada a promessa.
15 Qa ¿ƚekpa' ek qu' net'ejuyets kekhewe' wenit'ij pa'aj (ley)? Qe in na'l pa'qu' leye' qa na'ljeek pa'qu' nattanithenhetii. Qa in hamƚe pa'qu' leye' qa ham jeek pa'qu' not'otsipji'kii pekhewe' qu' nenittaxij.
15 Porque a lei opera a ira; pois onde não há lei, não há transgressão.
16 Hik ta'ƚijupi' in ewi'ƚƚe pa' nite' inqekuye'jij pa' Intata qu' nata'ƚets qu' yijaa'ija qu' jineƚisij pa' yiwjutsiqen pa'aj. Qa nite' uja'xƚe qu' net'ejuyets aka'an pe' judiol nite' yeqeku' pa' Intata in hikpe' yaqsi'j pa' ley, qe t'ejuyets iye pekhewe' nite' judiol nite' yeqeku' pa' Intata in hik ƚunyejei pa' Abraham'ik'i in nite' yeqeku' pa'aj. Hikpa' Abraham'ik'i hik ƚunye'j qu' week jinta'ƚets inekhewel in nite' jiteqeku' pa' Intata
16 Portanto, é pela fé, para que seja por graça, a fim de que a promessa seja assegurada a toda a semente, não só à que é da lei, mas também à que é da fé de Abraão, que é o pai de todos nós,
17 qe in yit'ij ke' we'nika'ajji' pa'aj Intata ƚe'lijei: —Yakha' hats k'eni' qu' hik ƚunye'je' qu' elitse' pe'qu' olootse' ta'ƚetskii pe' witsetiikal.—(Gn 17:5) Pakha' yit'ij aka'an hik pakhaa'ija pa' Dios nite' yeqeku' pa'aj pa' Abraham'ik'i, hik pakha' ƚeke' qu' netisij pe'qu' ƚiƚaxitse' pe'qu' hats nanaxtaxju' qa ƚeke' iye qu' naqsiijkii pakha' qu' mexe ham pa'qu' ni'wen.
17 (como está escrito: Eu tenho feito de ti um pai de muitas nações) diante de Deus, em quem creu, que vivifica os mortos, e chama as coisas que não são como se elas fossem.
18 In hats jutsitaxtax pa' ƚilanyejei, qa pa' Abraham qa nite' yeqeku' qa qi in notki'ets pa' yiwjutsiqen pa' Intata qe qa' hik ƚunye'je' qu' ƚelitse' pe'qu' olootse' ta'ƚetskii pe' witsetiikal. Hik aka' yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Intata pa' Abraham'ik'i in yit'ijets: —Aka'an qu' ƚunye'je' pe'qu' nata'ƚ ewets.—(Gn 15:5)
18 O qual contra a esperança, creu em esperança, para que pudesse se tornar o pai de muitas nações, conforme o que lhe fora dito: Assim será a tua semente.
19 Qa nite' yoqmositij in nite' yeqeku'uk'i yemjeetax in wetwentax ƚete'm in hats ƚawa'ma'x qe hats k'esiyu'ets qu' cien (100) ƚeqe'ninqapitse' qa in ints'ateki' iye pe' ƚewhe'ye' Sara.
19 E não enfraquecendo na fé, ele não considerou seu próprio corpo praticamente morto quando tinha já quase cem anos, nem ainda a morte do ventre de Sara.
20 Pa' Abraham qi in nite' yeqenijanij in nite' yeqeku'uk'i pa' yiwjutsiqeni'm pa'aj pa' Intata qa pa' nite' ƚeqekuye'j qa les in t'ijaifik'i qa qi in yiwqinhet pa' Intata.
20 E não vacilou da promessa de Deus por incredulidade, mas foi forte na fé, dando glória a Deus.
21 Qii'ija in nikfe'lets pa' Intata in ƚeke' qu' naqsiimijkii pa' hats yiwjutsiqeni'm.
21 E, estando plenamente convencido de que o que ele tinha prometido também era capaz de cumprir.
22 Qa hik ta'ƚijupi' pa' Intata in yi'sinhetijupi' qu' nit'ijets yatsathen pa' Abraham qe ta'ƚets in qi in nite' yeqeku'.(Gn 15:6)
22 E assim isso lhe foi imputado como justiça.
23 Qa aka'an in we'nika'ajji' nite' ewi'ƚƚe qu' net'ejuyets pa' Abraham'ik'i,
23 Ora, foi escrito não somente por causa dele, que isso lhe foi imputado,
24 qe t'ejui inwets iye inekhewel, qe pa' Intata yi'sinhetijupi' iye qu' nit'ij inwets yatsathen qe ta'ƚets in nite' jiteqeku' hikpa' niihinik'uipha'm pa'aj pe' naxju' ha' Jesús hikha' Yatsat'ax'inij.
24 mas também por nós, a quem será atribuída, aos que creem naquele que ressuscitou a Jesus nosso Senhor dentre os mortos.
25 Hikha' testi'yij pa'aj pa' witwamhi' qe ta'ƚets pe' inwuƚ'ets, qa iƚa'xƚe iye qe qa' naqsiijkii qu' jinatsathenketik'ui pa' ƚeqjeƚinet pa' Intata.
25 O qual foi entregue por nossas ofensas, e foi ressuscitado para nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.