Lucas 16

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Pa' Jesús nifeli'm pe' ƚ'ijatshenhei aka' ewi'ƚ ƚunye'jkii: —Na'l pa'aj pa' ewi'ƚ jukhew qi in yiwq'axin wekwek. Qa na'l pa'aj pa' ewi'ƚ ƚeqjeƚinenek'ijik'ui pe' yatsat'etsij. Pa' patun qa tefelhiti'yi'm pa'aj in hats naq'axƚi'ijik'iju' pekhewe' yejeƚinentaxij ƚ'astai.
1 Dizia Jesus também aos seus discípulos: Havia certo homem rico, que tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar dissipando os seus bens.
2 Pa' patun qa iyinii pa'aj, qa yit'ijets: “¿Inhats'ek aka' heifelhiti'yi'm eq'inye'j? Ika'ajji' pa'qu' witfaakanek'e week pekhewe' hane'ej ithayijkitits, qe hats nite' ƚeke' qu' k'eyeqjeƚinenek'i'ij.”
2 Chamou-o, então, e lhe disse: Que é isso que ouço dizer de ti? Presta contas da tua mordomia; porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 Pa' witeqjeƚinenek qa qi in yijamtikii pa'aj, qa yit'ij: “¿Pa'n ƚii pa'qu' ƚeke'ye' qu' haqsiijkii hane'ej in hats tsilinenij ha' yaqa patun ha'ne yithayijkittax? Hats nite' yet'un qu' hithayiki ha'ne sehe'. Qa hewepinij iye qu' nek'iyinƚekii.”
3 Disse, pois, o mordomo consigo: Que hei de fazer, já que o meu senhor me tira a mordomia? Para cavar, não tenho forças; de mendigar, tenho vergonha.
4 Ye', hats tsikfe'lets aka' qu' yeqfenye'je' yiwek hatse', qa' nana'l pe'qu' qi qu' neneqjunu'yij qu' natsamji'jii pe'qu' ƚetsile qu' hamtax hatse' yithayijkit'e.
4 Agora sei o que vou fazer, para que, quando for desapossado da mordomia, me recebam em suas casas.
5 Ma' qa iyinji'jii ewii'ƚji'ij pekhewe' t'eku'mi' pa'aj pa' patun. Pa' nojo'oi qa nifaakan pa'aj: “¿Pa'n uja'x pe' ƚ'eku'mi' ha' yaqa patun?”
5 E chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, perguntou ao primeiro: Quanto deves ao meu senhor?
6 Qa yeku'ƚ pa'aj: “Cien (100) yamijets ke' ƚeqjeyumtshenki' eƚi'ni ka' aceite.” Qa pa' witeqjeƚinenek qa yit'ijets: “Ehe, hane'en afaakane'k, if'elitik'i qu' niju' qa' ika'ajji' qu' cincuentaye'ƚi'ij (50).”
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Disse-lhe então: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve cinqüenta.
7 Qa pakhap iye qa nifaakan iye: “Qa akha', ¿pa'n uja'xek pe' ekumhifkinel?” Qa yeku'ƚ qa yit'ij: “Ciennij (100) ke' ƚeqjeyumtshenki'ij coro ke' trigo fooji'ij.” Qa yit'ijets iye: “Ehe, hane'en afaakane'k, ika'ajji' qu' ochentaye'ƚe (80).”
7 Perguntou depois a outro: E tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Pa' patun qa yaqan in teqenij pakha' nite' yatsathen ƚeqjeƚinenektax, qe pakha'an yiya'yij ƚewek pa'qu' ƚeq'inye'je' in iyowk'elax. Qe pekhewe' yatsat'etsij ha'ne sehe', pekhewe'en les in nikfe'lets pa'n ƚunye'j in i'nji'teje'm ha'ne sehe' ipji', qa nite' hik ƚunyejei nekhewe' i'ni' na' na'lkii in nite' nikfe'letsha pa'n qu' ƚunyejeyi'ija in i'nji'teje'm na' na'lkii.
8 E louvou aquele senhor ao injusto mordomo por haver procedido com sagacidade; porque os filhos deste mundo são mais sagazes para com a sua geração do que os filhos da luz.
9 Qa yakha'ƚe qa hit'iƚij ewets, anaxi'ƚij pe'qu' ejuwaikali'iƚ qu' nata'ƚets qu' ƚe'wis qu' anatkini'ƚ ekewe' nite' ƚe'sits wekwek qa ƚ'astai iye ha'ne sehe' epji' qu' i'feni'ƚ pekhewepe', hats'inha qu' hamitse'tax ejup ekewe'en, hats ƚek na'l pe'qu' neneqjunu'uƚ eju'ƚ qu' amtaxi'ƚii ne' etsili'ƚ na' wa'sji'.
9 Eu vos digo ainda: Granjeai amigos por meio das riquezas da injustiça; para que, quando estas vos faltarem, vos recebam eles nos tabernáculos eternos.
10 Pakha' qu' net'ekumi'ha pa'qu' ƚammi'se'ƚetax, qa' net'ekumjiiha'ek pa'qu' qiye'. Qa pakha' qu' nite' net'ekumi'iha pa'qu' ƚammise', qa' nite' jeek net'ekumi'iha pa'qu' qiye'tax.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Qa hik ta'ƚijupi', qu' nite' ku'mi'iƚi'ha qu' ƚe'wis qu' anatkini'ƚ ekewe' nite' ƚe'sits wekwek qa ƚ'astai iye ha'ne sehe' ipji', ¿qa pa'n ƚii pa'qu' nite' na'nuteni'iƚij hatse' qu' neƚisi'ƚij nekhewe' yijaalija yijat'ij in ƚe'sits wekwek?
11 Se, pois, nas riquezas injustas não fostes fiéis, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Qa qu' nite' ku'mi'iƚi'ha qu' anatkini'ƚ ekewe' nite' ƚantsat'etsi'ƚij, ¿qa pa'n ƚii pa'qu' neƚisi'ƚij hatse' pekhewe' ƚantsat'etstaxiƚijha?
12 E se no alheio não fostes fiéis, quem vos dará o que é vosso?
13 Ham pa'qu' witqejkunenek'e qu' ƚeke'ye' qu' net'ithayi'yi'm pe'qu' wetsjuk'e patunits, qe i'nƚi'i qu' nuten pa'qu' ewi'ƚe' qa pakhape' qa' nisu'un, qa i'nƚi'i qu' nite' nanqatsit'i'ij pakhap qa pa' ewi'ƚ qa' nuten. Nite' ƚeke' qu' week aqa patunitsi'iƚij na' Dios qa eke' ƚ'astai.—
13 Nenhum servo pode servir dois senhores; porque ou há de odiar a um e amar ao outro, o há de odiar a um e amar ao outro, o há de dedicar-se a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Pekhewe' fariseol, in uja'xƚi'i in qi in yisu'un eke' ƚ'astai, pekhewe'en qa yilaki'ijju' yawitji'iji' ƚe'lijei pa'aj pa' Jesús in yepi'ye' ej in yit'ij pa'aj ekewe' wekwek.
14 Os fariseus, que eram gananciosos, ouviam todas essas coisas e zombavam dele.
15 Pa' Jesús yit'ijets pa'aj: —Ekheweli'ƚ, hik ekheweli'ƚ nekhewe' wattsathenketƚetaxik'ui qe yi'wen ene' jukhew, qa nakha'ƚe Dios qa hats nikfe'lets ne' atawjetsi'ƚ, qe ene' jukhew na'aj qi qe yiwqinhettax qa nakha'ƚe Dios qa qi in yutenija.—
15 E ele lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece os vossos corações; porque o que entre os homens é elevado, perante Deus é abominação.
16 —Kekhewe' hayiits qa kekhewe' iye ƚe'lijei ke' profetas'ik'i yamijii in hats nam ka' Juan Bautista'ik'i. Ma' qa hik aka'aj tefelhitii na' tenek'enheiji' na' Dios, qa week in qitax in went'unhetetsji' qu' nuiji'teje'm nakha'an.
16 A lei e os profetas vigoraram até João; desde então é anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem forceja por entrar nele.
17 Nite' jutsitax qu' nili'ij pa' ƚunye'j na' wa's qa ha'ne sehe', qa nite' hik ƚunyejei ekewe' yika'ajji' pa'aj ka' Moises'ik'i wenit'ij qu' nanaqsiijkii, in jutsitax qu' nawa'mik'i nite' iye pe'qu' ewii'ƚe' witq'ikati'ye'.—
17 É, porém, mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til da lei.
18 —Pa'qu' jukhewe' qu' nili'ij pe'qu' ƚewhe'ye'ye' qa' tujtseika'ye' pe'qu' ƚewhe'ye'yi'ij, ma' qa hats yaqsiijkii aka' witwuƚ'ax (adulterio), qa pakha' qu' ƚewhe'ye'yi'ij pekhe' qu' neweqle, ma' qa hats yaqsiijkii iye aka' witwuƚ'ax (adulterio).—
18 Todo aquele que repudia sua mulher e casa com outra, comete adultério; e quem casa com a que foi repudiada pelo marido, também comete adultério.
19 —Na'l pa'aj pa' ewi'ƚ jukhew qi in yiwq'axin pe' wekwek, yeqhinataji'kii pa' witpalinek pe' ƚe'sits qa inyetets iye witqhinatai. Qa week neƚuts qa qiji'ij qa tekji'ijju'.
19 Ora, havia um homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, e todos os dias se regalava esplendidamente.
20 Qa na'l iye pa'aj pa' ewi'ƚ jukhew ham yiwq'axine' ƚii Lázaro. Qi in ƚoq'oqkii pa' ƚ'ajik'i qe tajametei qa i'njiikii pa' ƚeqeji'ji' pa' yiwq'axin wekwek.
20 Ao seu portão fora deitado um mendigo, chamado Lázaro, todo coberto de úlceras;
21 Pakha' if'iljetsax yisu'untax qu' niƚinij pekhewe' ƚaqamhiltiiju'kii ƚapk'asil pe' ƚaqats pa' yiwq'axin wekwek. Qa pe' nunajits qa nilepinkii pa' ƚoq'oqkii ƚ'ajik'i pa' jukhew if'iljetsax.
21 o qual desejava alimentar-se com as migalhas que caíam da mesa do rico; e os próprios cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Qa yamets pa'aj pa' ewi'ƚ neƚu ma' qa wa'm pa'aj pa' if'iljetsax jukhew'ik'i. Qa pe' angelits qa yeka'xii na' i'ni' ka' Abraham'ik'i. Qa wa'm iye pa'aj pa' wekwek yiwq'axin qa tajkati'yik'ui pa'aj.
22 Veio a morrer o mendigo, e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico, e foi sepultado.
23 Qa yamii pa' fe't ƚe'nq'itset'ij pe' naxju' (Hades), qa qi in yejtsi'le'kii qe yaats'etax. Ma' qa nejeƚtaxpha'm pa'aj, qa yi'weniiteje'm pa'aj ka' Abraham'ik'i, ewi'ƚ i'ni'ƚi' pa' Lazaro'ik'i.
23 No inferno, ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe a Abraão, e a Lázaro no seu seio.
24 Ma' qa tayaitax pa'aj qa yit'ij: “Tata Abraham, e'nq'elet qeku'nyij wat'ij. E'nukin qeku'nyii na' Lázaro qu' neqhimit ne' ƚayaqsi' qa' e'nukinij met qu' neqhimit ha'ne yilepep. Hats qitax in elejeitax ye'mji' ha'ne fe't.”
24 E, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia-me Lázaro, para que molhe na água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 Qa kakha'ƚe Abraham yeku'ƚ pa'aj, qa yit'ij: “Ya's, menikfelitik'i akha' qi in e'ƚe'wisju' in mexe iƚa'x. Ham hame'em. Qa ha'neƚe Lázaro qa qi in if'iljetsax in mexe iƚa'x. Qa hane'ej qa yineq'elet qa tetka'xii hane'e'in qa akha'ƚe qa qi'ek qu' enejtsi'le'kii.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo os males; agora, porém, ele aqui é consolado, e tu atormentado.
26 Qa na'l iye ha'ne qi in akaptax jite'wetshen wetju'ƚ. Qa hik ta'ƚijupi' ene' hane'e'in in nite' ƚeke' qu' namii nakha' ƚa'ni'. Qa nekhewe' nakha' i'ni' ek qa nite' ƚeke' iye qu' nanamii ha'ne ha'ni'ƚi'.”
26 E além disso, entre nós e vós está posto um grande abismo, de sorte que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem os de lá passar para nós.
27 Ma' qa pa' yiwq'axin wekwek qa yittaxij iye pa'aj: “Enq'elet qeku'nyij wat'ij tata Abraham, qu' ukinii na' Lázaro ke' ƚetsi' ha' tata.
27 Disse ele então: Rogo-te, pois, ó pai, que o mandes à casa de meu pai,
28 Hikha' i'ni' he' lee'fij (5) yejefets qu' niyetik'ui, hats'inha qa'nte' nanami'ii iye hatse' ha'ne ƚetset pa' qi a'tax.”
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de que não venham eles também para este lugar de tormento.
29 Qa ka' Abraham'ik'i qa yit'ijiju'ƚ iye pa'aj: “Hekhewe'en hats inek na'li'm ke' ƚe'lijei ka' Moises'ik'i qa ke' profetas'ik'i. Hik kekhewe'tax qek netk'enets.”
29 Disse-lhe Abraão: Têm Moisés e os profetas; ouçam-nos.
30 Qa yeku'ƚ iye pa'aj pa' wekwek yiwq'axintax pa'aj: “Ehe, tata Abraham, na'ltaxi'm. Qa lesƚe ƚe'wis qu' nenethinets pa'qu' iƚa'xe' iye qu' hats nawa'mtax, ma' qa' hayitse' yijat'ij qu' netk'enetsha hekhewe'en ma' qa' nili'ij pe' uƚ'ets in yaqsiijkii qa ni'nk'aihit pa'qu' ƚunyejeye' pe' ƚatawjets.”
30 Respondeu ele: Não! pai Abraão; mas, se alguém dentre os mortos for ter com eles, hão de se arrepender.
31 Ka' Abraham'ik'i qa yit'ijiju'ƚ iye pa'aj: “Qu'nte' ne'nk'enhe'yuyiik'i ke' ƚe'lijei ka' Moises'ik'i qa ke' profetas'ik'i iye, qa'nte' jeek ne'nk'enhe'yuye'ets pa'qu' nittaxijets qu' nenethintaxets pa'qu' iƚa'xe' iye qu' hats nawa'mtax.”—
31 Abraão, porém, lhe disse: Se não ouvem a Moisés e aos profetas, tampouco acreditarão, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.