João 11

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ewi'ƚ ha' jukhew wanqaats'e' ƚii Lázaro, Betania ƚeiƚe', ƚetset ke' María qa ke' ƚejefeki' (ƚekuti') Marta.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ke' María ha' ƚejefe (ƚek'inij) Lázaro qi in wanqaats'e', hikke' yatsi'yipji' ka' ewjisii he' ƚef'iyei ha' Yatsat'ax'inij qa nili'jijju' iye he' ƚ'ewkujits.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Enewe' wetsjuk witk'injayek qa inq'ukinii qu' netfelhiti'yi'm ha' Jesús qa' nit'ijets: —Yatsat'axyij, nakha' qi ƚisu'un ejuwaika' qi in wanqaats'e'.—
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ha' Jesús in impi'ye'ej qa yit'ij: —Hane'en ha'ne witaatshek nite' t'ejuyets pa' witwamhi', qe t'ejuyets yijat'ij qu' neniwqinhetji' na' Dios, hats'inha ha'ne Ƚa's na' Dios qa' neniwqinhetji' qu' nata'ƚets nakha' witaatshek.—
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Qa ha' Jesús yisu'un ke' Marta qa ke' ƚejefeki' (ƚek'inja') qa ha' Lázaro iye.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 In tefelhiti'yi'm in qi in wanqaats'e' ha' Lázaro, qa hik ta'ƚijupi' mexe wetsjuk ke' neƚuts in amaneyiju' iye hakha' i'ni'.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Ma' qa i'nk'aƚe qa yit'ijets he' ƚ'ijatshenhei: —Yape jiwapilii iye ha' Judea.—
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Rabí (Maestro), mexe ink'a'ak'i he' judiol neqje'lenheyu'tax ejkii ke' utel qu' nalan. ¿Me qa' amii iye hane'ej?—
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —¿Me nite' doceji' (12) ne'ej hora na'aj neƚu? Pa'qu' ewi'ƚe' qu' nijalki'sji'kii pa'qu' neƚuye' ham yilani'ifi, qe mexe yi'wenji'kii na' na'lkii ha'ne sehe' epji'.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Qa pakha'ƚe qu' nijalki'sji'kii naja'x qa yilanifi pe'ye', qe hats nite' i'nji'teje'm na' na'lkii.—
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Yit'ij aka'an, qa i'nk'aƚe qa yit'ij iye: —Hakha' injuwaika' Lázaro hats imaa'ija, qa' natsamii qa' henijt'otshen.—
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ma' qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hakha'an in hats ima', ikji' in hats wat'ij.—
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Qa iyetƚi'ij ha' Jesús ka' Lazaro'ik'i in hats wa'm pa'aj, qa hekhewe'ƚe ƚ'ijatshenhei qa yumtitax qu' nit'ijets na'aj ima'ija.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Ma' qa ha' Jesús, qa hik ta'ƚijupi' in yatsathenkeetik'iha in nifeli'm: —Ka' Lazaro'ik'i hats wa'm.
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 Ƚe'wis ye'mkii in nite' ha'nijup, qe hik aka' kakha' les in ƚe'wisju' qu' net'ejuyi'ƚ ewets, hats'inha qa' les nite' inqekuyi'iƚ. Yape ju'ukii hakha' i'ni' kakha'an.—
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Ma' qa ha' Tomás ƚenqii iye wetsjukji' qa yit'ijets hekhewep iye. —Yape jiyamii hats'inha qa' je'weeke' qu' jinanaxi'ƚju' nakha'an.—
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 In hats yamets, ma' qa ha' Jesús qa impi'ye'ej in hats ikwetju'ƚ (4) pe' neƚutsik'i in i'nifi ke' ƚesehek ka' Lazaro'ik'i.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Ha' Betania ipƚu'umets ha' Jerusalén wetshetk'ewi'ƚ kilómetro ets.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Olots he' judiol namii ke' ƚetsi' ke' Marta qa ke' María, qe qa' nisimetsinij pakha' ƚawamhijii kakha' ƚejefe'ek'i.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Ke' Marta in impi'ye'ej ha' Jesús in hats k'esiyu'ets ha' witset qa nejelu'ui. Qa kikhe'ƚe María qa amani' ke' ƚetsi'.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Ke' Marta qa yit'ijets ha' Jesús: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i,
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 qa tsikfe'lƚe'ets hane'ej in week pa'qu' iyinijets pa' Dios, qa pa' Dios qa' neƚisij.—
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —Ha' ejefe iƚa'x iye hatse'.—
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Qa ke' Marta qa yeku'ƚ: —Ehe, tsikfe'lets in iƚa'x iye hatse' qu' iƚiye'tax iye week pe' hats naxtaxju' qu' namtaxets pa' neƚuji' qu' hats ƚ'aka'the' ye'ƚe hatse'.—
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ha' Jesús qa yit'ijets: —Yakha' ƚiƚijii pe' naxju' qa yakha' iye witiƚa'x nite' yili'ij. Pakha' qu' nite' nesqeku'ye', yemjeetax qu' nawa'mtax qa' iƚa'xe' iye.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Qa week pakha' qu' mexe iƚa'xe' qa nite' tseqeku', ma' qa' nite' ƚ'anuuyi'i qu' nawa'm hatse'. ¿Me nite' ƚeqeku'uk'i aka'an?—
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Qa yeku'ƚ kikhe'en qa yit'ij: —Ehe, Yatsat'axyij, yakha' nite' heqeku'uk'i in hik akhaa'ija pa' Cristo Ƚa's pa' Dios pakha' neketsju' ha'ne sehe' ipji'.—
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 In yili'ij in yit'ij ke' Marta aka'an, ma' qa yiihetii ke' ƚejefeki' María qa tanqat'inijets in yit'ijets: —Ha' Maestro hats ha'ne i'ni' qa iyin ei.—
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 In yepi'ye' ek'i ke' María aka'an qa aje'eƚ niipha'm qa ikii hakha' i'ni' ha' Jesús.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Qe ha' Jesús mente' uitaxetsji'ha ha' witset ƚa's, qe mexe amantaxi' hakha' wetweni'ƚi' ke' Marta.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 He' judiol he' i'nijup kikhe'en ke' ƚetsi'ii yisimetsintax, hekhewe'en in yi'wen ke' María in ts'enpha'm qa ikfik'i, ma' qa yijayanfik'i, yumtitax qu' nakii ke' ƚesehek qu' nayinju' iye.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Ke' María in yamii hakha' i'ni' ha' Jesús, ma' qa in yi'wen qa wetjele'efi ƚef'iyeyiiju', qa yit'ij: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i.—
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ha' Jesús in yi'wen in qi in ip ke' María qa hekhewe' iye judiol ƚijts'eyek, ma' qa qi in yoksi'wen qa ika'me'tji'ij kiyek iye.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Qa yit'ijets: —¿Pa'n ƚ'eniƚi'?— Hekhewe'en qa yit'ijets: —Te'ƚun qa' i'wen, Yatsat'axyij.—
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ha' Jesús qa ip.
35 Jesus chorou.
36 Qa hik ta'ƚijupi' he' judiol in yit'ijju': —¡Jeƚ qeku'ni'ƚju' hayits qa qi in yisu'untax pa'aj!—
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Qa uja'x he' yit'ijju'ek: —Hane'en hik ha'ne hakha' yi'wenkitkii ha' puk'altax. ¿Pa'n ƚahats in nite' ƚeke' qu' naqsiijkii ka' Lazaro'ik'i qu' nite' nawa'me'?—
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ha' Jesús qa ewi'ƚij iye in qi in yoksi'wen pa' ƚunye'jkii in hats meti'm ke' ƚesehek. Ke' ƚesehek yikumunhetje'm ke' utek qa ha' ƚit'o qa ute iye.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ha' Jesús qa yit'ij: —¡Iwu'mi'ƚ ne' ute ƚeji'ij!— Qa ke' Marta ƚejefeki' ka' wa'm qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hats qi qu' ne'nisjut qe hats ikwetju'ƚ (4) ke' neƚutsik'i in i'nji'.—
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ha' Jesús qa yit'ijets: —¿Me nite' hit'ij ewets, qu' nite' esqeku'ye' qa' i'wen na' qi ƚesa'x na' Dios?—
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Ma' qa wenit'ij qhof ke' ute ƚit'o'oj. Ha' Jesús qa yejeƚetspha'm na' wa's, qa yit'ij: —Tata, hit'ij ewetspha'm qi in ƚe'wisij qe ƚ'eku'mij yiju'ƚ kakha' k'iyinij ewets.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Yakha' tsikfe'ltaxets in ƚ'eku'mij yiju'ƚ na'aj k'iyinij ewets, qa hitƚi'ij aka'an qe ta'ƚets enewe' olots tseqewuk'un, hats'inha qu' nite' neqekuyi'ik'i in akha' ƚets'ukinju'.—
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 In yili'ij aka'an in yit'ij, qa yit'unhetik'i in iyet: —¡Lázaro, enekik'uifik'i na' ƚa'ni'!—
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Qa ka' wa'mtax qa nekfik'i. Ke' ƚokoyei qa ke' ƚef'iyei iye wetjuphe'ƚij ke' penyilots, qa ka' ƚeju's qa wet-sifinijipji' ka' penyilo ƚa's. Ha' Jesús qa yit'ij: —Enit'iƚijipji' ne' wetjupheƚij qa' ƚeke'ye' qu' nak.—
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Qa aka'an in ta'ƚets qa olots he' judiol hekhewe' namii qu' ni'wen ke' María, in yi'wen aka' yaqsiijkii ha' Jesús, ma' qa tek'enets nite' yeqeku' hakha'an.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Qa na'lƚe he' uja'x hekhewe'en qa yamii he' fariseol qa nenfeli'mik'i kakha' yaqsiijkii ha' Jesús.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Ma' qa he' tenek'enhe'yipji' he' pa'il qa he' fariseol iye qa not'axij wetju'ƚ in uja'xek pe' week Junta Suprema qa yit'ijju': —¿Pa'n qu' ineqfenyejeye' inwek? Hakha' jukhew hats olots pe' yaqsiijkii ham ƚunyejeyi'iju'ƚ.
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Qe qu' jintewejinƚe, qa' week netk'enets hatse' hakha'an. Ma' qa ne' oq'opheƚinetsilets Roma ƚeiƚets qa' nanam qa' niwuƚ'enhetju' ene' qi i'nlijtsitjii qa' weeke' iye ha'ne initset qu' niwuƚ'enhetju'.—
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Hakha' ewi'ƚ hekhewe'en, ƚii Caifás, hik hakha' qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', qa yit'ijji'ju': —Ekheweli'ƚ ham ƚenikfe'li'iƚets,
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 qa nite' i'nji' iye pe'qu' aqjamtikineyejeyi'iƚkii in les in ƚe'wisju' qu' ewi'ƚe' pa'qu' jukhewe' qu' nawa'mifi ha'ne witset, qa' hasu'uje' qu' weeke' qu' nanaxju' ha'ne witset.—
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Qa ha' Caifás, qa nite'ƚe qu' ƚakha' ye'ƚe qu' nata'ƚets in yit'ij aka'an, qe in qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', ma' qa pa' Dios qa tisij qu' nit'ij aka'an qu' aje'eƚ nenfel ha' Jesús qu' nawa'mifi ha'ne witset.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Qa nite' ewi'ƚƚe iye ha'ne witset qu' nawa'mifi, qe wa'mifi iye qu' ewi'ƚ neni' pe' week ƚelits pa' Dios pe' mexe yak'estaxkii.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Ma' qa hik akaa'ijha in ta'ƚi' ka' neƚuji' in wo'oikii pa'qu' ƚeqfenyejeiyi'ij qu' ƚeke'ye' qu' nilan ha' Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Qa hik ta'ƚijupi' ha' Jesús in hats nite' ƚeke' qu' nijalki'sji'kii qa' week ni'wen he' judiol. Ma' qa yamii ha' witset ƚii Efraín meti'm ha' ham i'ni'i'. Qa hikha' mexe i'ni'ƚi'kii he' ƚ'ijatshenhei.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Ma' qa hats k'esiyu'ets kakha' qi ƚeqe ƚe'wis neƚu ne' judiol ƚii Pascua. Qa olots he' pekhel ta'ƚji'kii namii aje'eƚ ha' Jerusalén qe qa' aje'eƚ naqsiijkii pekhewe' hats jutsiqax qu' naqsiijkii, hats'inha qu' ƚeke'ye' qu' na'nij ji'teje'm pa' ƚe'wis neƚu ƚii Pascua.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ma' qa teniwohoitaxiikii ha' Jesús, qa yifaakateji' pa'aj pekhewe'en in i'nifi ke' qi witlijtsitjii, qa yit'ijju': —¿Ƚekpa' qu' umti'iƚ? ¿Me qu' nite' nanami'ii ha'ne ƚe'wis neƚu?—
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 He' tenek'enhe'yij he' pa'il qa hekhewe' iye fariseol hayiits inaqyaji'ijji'ju' pakha' qu' nenikfe'lets pa'qu' na'ni' ha' Jesús qa' nenfeli'm hats'inha qu' nophe'ƚ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.