João 11
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs ARA
1 Ewi'ƚ ha' jukhew wanqaats'e' ƚii Lázaro, Betania ƚeiƚe', ƚetset ke' María qa ke' ƚejefeki' (ƚekuti') Marta.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ke' María ha' ƚejefe (ƚek'inij) Lázaro qi in wanqaats'e', hikke' yatsi'yipji' ka' ewjisii he' ƚef'iyei ha' Yatsat'ax'inij qa nili'jijju' iye he' ƚ'ewkujits.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Enewe' wetsjuk witk'injayek qa inq'ukinii qu' netfelhiti'yi'm ha' Jesús qa' nit'ijets: —Yatsat'axyij, nakha' qi ƚisu'un ejuwaika' qi in wanqaats'e'.—
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Ha' Jesús in impi'ye'ej qa yit'ij: —Hane'en ha'ne witaatshek nite' t'ejuyets pa' witwamhi', qe t'ejuyets yijat'ij qu' neniwqinhetji' na' Dios, hats'inha ha'ne Ƚa's na' Dios qa' neniwqinhetji' qu' nata'ƚets nakha' witaatshek.—
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Qa ha' Jesús yisu'un ke' Marta qa ke' ƚejefeki' (ƚek'inja') qa ha' Lázaro iye.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 In tefelhiti'yi'm in qi in wanqaats'e' ha' Lázaro, qa hik ta'ƚijupi' mexe wetsjuk ke' neƚuts in amaneyiju' iye hakha' i'ni'.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Ma' qa i'nk'aƚe qa yit'ijets he' ƚ'ijatshenhei: —Yape jiwapilii iye ha' Judea.—
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Rabí (Maestro), mexe ink'a'ak'i he' judiol neqje'lenheyu'tax ejkii ke' utel qu' nalan. ¿Me qa' amii iye hane'ej?—
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —¿Me nite' doceji' (12) ne'ej hora na'aj neƚu? Pa'qu' ewi'ƚe' qu' nijalki'sji'kii pa'qu' neƚuye' ham yilani'ifi, qe mexe yi'wenji'kii na' na'lkii ha'ne sehe' epji'.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Qa pakha'ƚe qu' nijalki'sji'kii naja'x qa yilanifi pe'ye', qe hats nite' i'nji'teje'm na' na'lkii.—
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yit'ij aka'an, qa i'nk'aƚe qa yit'ij iye: —Hakha' injuwaika' Lázaro hats imaa'ija, qa' natsamii qa' henijt'otshen.—
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Ma' qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hakha'an in hats ima', ikji' in hats wat'ij.—
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Qa iyetƚi'ij ha' Jesús ka' Lazaro'ik'i in hats wa'm pa'aj, qa hekhewe'ƚe ƚ'ijatshenhei qa yumtitax qu' nit'ijets na'aj ima'ija.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 Ma' qa ha' Jesús, qa hik ta'ƚijupi' in yatsathenkeetik'iha in nifeli'm: —Ka' Lazaro'ik'i hats wa'm.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ƚe'wis ye'mkii in nite' ha'nijup, qe hik aka' kakha' les in ƚe'wisju' qu' net'ejuyi'ƚ ewets, hats'inha qa' les nite' inqekuyi'iƚ. Yape ju'ukii hakha' i'ni' kakha'an.—
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Ma' qa ha' Tomás ƚenqii iye wetsjukji' qa yit'ijets hekhewep iye. —Yape jiyamii hats'inha qa' je'weeke' qu' jinanaxi'ƚju' nakha'an.—
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 In hats yamets, ma' qa ha' Jesús qa impi'ye'ej in hats ikwetju'ƚ (4) pe' neƚutsik'i in i'nifi ke' ƚesehek ka' Lazaro'ik'i.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Ha' Betania ipƚu'umets ha' Jerusalén wetshetk'ewi'ƚ kilómetro ets.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Olots he' judiol namii ke' ƚetsi' ke' Marta qa ke' María, qe qa' nisimetsinij pakha' ƚawamhijii kakha' ƚejefe'ek'i.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Ke' Marta in impi'ye'ej ha' Jesús in hats k'esiyu'ets ha' witset qa nejelu'ui. Qa kikhe'ƚe María qa amani' ke' ƚetsi'.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ke' Marta qa yit'ijets ha' Jesús: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i,
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 qa tsikfe'lƚe'ets hane'ej in week pa'qu' iyinijets pa' Dios, qa pa' Dios qa' neƚisij.—
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —Ha' ejefe iƚa'x iye hatse'.—
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Qa ke' Marta qa yeku'ƚ: —Ehe, tsikfe'lets in iƚa'x iye hatse' qu' iƚiye'tax iye week pe' hats naxtaxju' qu' namtaxets pa' neƚuji' qu' hats ƚ'aka'the' ye'ƚe hatse'.—
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ha' Jesús qa yit'ijets: —Yakha' ƚiƚijii pe' naxju' qa yakha' iye witiƚa'x nite' yili'ij. Pakha' qu' nite' nesqeku'ye', yemjeetax qu' nawa'mtax qa' iƚa'xe' iye.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Qa week pakha' qu' mexe iƚa'xe' qa nite' tseqeku', ma' qa' nite' ƚ'anuuyi'i qu' nawa'm hatse'. ¿Me nite' ƚeqeku'uk'i aka'an?—
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Qa yeku'ƚ kikhe'en qa yit'ij: —Ehe, Yatsat'axyij, yakha' nite' heqeku'uk'i in hik akhaa'ija pa' Cristo Ƚa's pa' Dios pakha' neketsju' ha'ne sehe' ipji'.—
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 In yili'ij in yit'ij ke' Marta aka'an, ma' qa yiihetii ke' ƚejefeki' María qa tanqat'inijets in yit'ijets: —Ha' Maestro hats ha'ne i'ni' qa iyin ei.—
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 In yepi'ye' ek'i ke' María aka'an qa aje'eƚ niipha'm qa ikii hakha' i'ni' ha' Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Qe ha' Jesús mente' uitaxetsji'ha ha' witset ƚa's, qe mexe amantaxi' hakha' wetweni'ƚi' ke' Marta.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 He' judiol he' i'nijup kikhe'en ke' ƚetsi'ii yisimetsintax, hekhewe'en in yi'wen ke' María in ts'enpha'm qa ikfik'i, ma' qa yijayanfik'i, yumtitax qu' nakii ke' ƚesehek qu' nayinju' iye.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Ke' María in yamii hakha' i'ni' ha' Jesús, ma' qa in yi'wen qa wetjele'efi ƚef'iyeyiiju', qa yit'ij: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i.—
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ha' Jesús in yi'wen in qi in ip ke' María qa hekhewe' iye judiol ƚijts'eyek, ma' qa qi in yoksi'wen qa ika'me'tji'ij kiyek iye.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Qa yit'ijets: —¿Pa'n ƚ'eniƚi'?— Hekhewe'en qa yit'ijets: —Te'ƚun qa' i'wen, Yatsat'axyij.—
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Ha' Jesús qa ip.
35 Jesus chorou.
36 Qa hik ta'ƚijupi' he' judiol in yit'ijju': —¡Jeƚ qeku'ni'ƚju' hayits qa qi in yisu'untax pa'aj!—
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Qa uja'x he' yit'ijju'ek: —Hane'en hik ha'ne hakha' yi'wenkitkii ha' puk'altax. ¿Pa'n ƚahats in nite' ƚeke' qu' naqsiijkii ka' Lazaro'ik'i qu' nite' nawa'me'?—
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Ha' Jesús qa ewi'ƚij iye in qi in yoksi'wen pa' ƚunye'jkii in hats meti'm ke' ƚesehek. Ke' ƚesehek yikumunhetje'm ke' utek qa ha' ƚit'o qa ute iye.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Ha' Jesús qa yit'ij: —¡Iwu'mi'ƚ ne' ute ƚeji'ij!— Qa ke' Marta ƚejefeki' ka' wa'm qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hats qi qu' ne'nisjut qe hats ikwetju'ƚ (4) ke' neƚutsik'i in i'nji'.—
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Ha' Jesús qa yit'ijets: —¿Me nite' hit'ij ewets, qu' nite' esqeku'ye' qa' i'wen na' qi ƚesa'x na' Dios?—
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ma' qa wenit'ij qhof ke' ute ƚit'o'oj. Ha' Jesús qa yejeƚetspha'm na' wa's, qa yit'ij: —Tata, hit'ij ewetspha'm qi in ƚe'wisij qe ƚ'eku'mij yiju'ƚ kakha' k'iyinij ewets.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Yakha' tsikfe'ltaxets in ƚ'eku'mij yiju'ƚ na'aj k'iyinij ewets, qa hitƚi'ij aka'an qe ta'ƚets enewe' olots tseqewuk'un, hats'inha qu' nite' neqekuyi'ik'i in akha' ƚets'ukinju'.—
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 In yili'ij aka'an in yit'ij, qa yit'unhetik'i in iyet: —¡Lázaro, enekik'uifik'i na' ƚa'ni'!—
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Qa ka' wa'mtax qa nekfik'i. Ke' ƚokoyei qa ke' ƚef'iyei iye wetjuphe'ƚij ke' penyilots, qa ka' ƚeju's qa wet-sifinijipji' ka' penyilo ƚa's. Ha' Jesús qa yit'ij: —Enit'iƚijipji' ne' wetjupheƚij qa' ƚeke'ye' qu' nak.—
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Qa aka'an in ta'ƚets qa olots he' judiol hekhewe' namii qu' ni'wen ke' María, in yi'wen aka' yaqsiijkii ha' Jesús, ma' qa tek'enets nite' yeqeku' hakha'an.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Qa na'lƚe he' uja'x hekhewe'en qa yamii he' fariseol qa nenfeli'mik'i kakha' yaqsiijkii ha' Jesús.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 Ma' qa he' tenek'enhe'yipji' he' pa'il qa he' fariseol iye qa not'axij wetju'ƚ in uja'xek pe' week Junta Suprema qa yit'ijju': —¿Pa'n qu' ineqfenyejeye' inwek? Hakha' jukhew hats olots pe' yaqsiijkii ham ƚunyejeyi'iju'ƚ.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Qe qu' jintewejinƚe, qa' week netk'enets hatse' hakha'an. Ma' qa ne' oq'opheƚinetsilets Roma ƚeiƚets qa' nanam qa' niwuƚ'enhetju' ene' qi i'nlijtsitjii qa' weeke' iye ha'ne initset qu' niwuƚ'enhetju'.—
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Hakha' ewi'ƚ hekhewe'en, ƚii Caifás, hik hakha' qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', qa yit'ijji'ju': —Ekheweli'ƚ ham ƚenikfe'li'iƚets,
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 qa nite' i'nji' iye pe'qu' aqjamtikineyejeyi'iƚkii in les in ƚe'wisju' qu' ewi'ƚe' pa'qu' jukhewe' qu' nawa'mifi ha'ne witset, qa' hasu'uje' qu' weeke' qu' nanaxju' ha'ne witset.—
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Qa ha' Caifás, qa nite'ƚe qu' ƚakha' ye'ƚe qu' nata'ƚets in yit'ij aka'an, qe in qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', ma' qa pa' Dios qa tisij qu' nit'ij aka'an qu' aje'eƚ nenfel ha' Jesús qu' nawa'mifi ha'ne witset.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Qa nite' ewi'ƚƚe iye ha'ne witset qu' nawa'mifi, qe wa'mifi iye qu' ewi'ƚ neni' pe' week ƚelits pa' Dios pe' mexe yak'estaxkii.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Ma' qa hik akaa'ijha in ta'ƚi' ka' neƚuji' in wo'oikii pa'qu' ƚeqfenyejeiyi'ij qu' ƚeke'ye' qu' nilan ha' Jesús.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Qa hik ta'ƚijupi' ha' Jesús in hats nite' ƚeke' qu' nijalki'sji'kii qa' week ni'wen he' judiol. Ma' qa yamii ha' witset ƚii Efraín meti'm ha' ham i'ni'i'. Qa hikha' mexe i'ni'ƚi'kii he' ƚ'ijatshenhei.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Ma' qa hats k'esiyu'ets kakha' qi ƚeqe ƚe'wis neƚu ne' judiol ƚii Pascua. Qa olots he' pekhel ta'ƚji'kii namii aje'eƚ ha' Jerusalén qe qa' aje'eƚ naqsiijkii pekhewe' hats jutsiqax qu' naqsiijkii, hats'inha qu' ƚeke'ye' qu' na'nij ji'teje'm pa' ƚe'wis neƚu ƚii Pascua.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Ma' qa teniwohoitaxiikii ha' Jesús, qa yifaakateji' pa'aj pekhewe'en in i'nifi ke' qi witlijtsitjii, qa yit'ijju': —¿Ƚekpa' qu' umti'iƚ? ¿Me qu' nite' nanami'ii ha'ne ƚe'wis neƚu?—
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 He' tenek'enhe'yij he' pa'il qa hekhewe' iye fariseol hayiits inaqyaji'ijji'ju' pakha' qu' nenikfe'lets pa'qu' na'ni' ha' Jesús qa' nenfeli'm hats'inha qu' nophe'ƚ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.