João 11

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ewi'ƚ ha' jukhew wanqaats'e' ƚii Lázaro, Betania ƚeiƚe', ƚetset ke' María qa ke' ƚejefeki' (ƚekuti') Marta.
1 Ora, estava enfermo um homem chamado Lázaro, de Betânia, aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Ke' María ha' ƚejefe (ƚek'inij) Lázaro qi in wanqaats'e', hikke' yatsi'yipji' ka' ewjisii he' ƚef'iyei ha' Yatsat'ax'inij qa nili'jijju' iye he' ƚ'ewkujits.
2 E Maria, cujo irmão Lázaro se achava enfermo, era a mesma que ungiu o Senhor com bálsamo, e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Enewe' wetsjuk witk'injayek qa inq'ukinii qu' netfelhiti'yi'm ha' Jesús qa' nit'ijets: —Yatsat'axyij, nakha' qi ƚisu'un ejuwaika' qi in wanqaats'e'.—
3 Mandaram, pois, as irmãs dizer a Jesus: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Ha' Jesús in impi'ye'ej qa yit'ij: —Hane'en ha'ne witaatshek nite' t'ejuyets pa' witwamhi', qe t'ejuyets yijat'ij qu' neniwqinhetji' na' Dios, hats'inha ha'ne Ƚa's na' Dios qa' neniwqinhetji' qu' nata'ƚets nakha' witaatshek.—
4 Jesus, porém, ao ouvir isto, disse: Esta enfermidade não é para a morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Qa ha' Jesús yisu'un ke' Marta qa ke' ƚejefeki' (ƚek'inja') qa ha' Lázaro iye.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 In tefelhiti'yi'm in qi in wanqaats'e' ha' Lázaro, qa hik ta'ƚijupi' mexe wetsjuk ke' neƚuts in amaneyiju' iye hakha' i'ni'.
6 Quando, pois, ouviu que estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde se achava.
7 Ma' qa i'nk'aƚe qa yit'ijets he' ƚ'ijatshenhei: —Yape jiwapilii iye ha' Judea.—
7 Depois disto, disse a seus discípulos: Vamos outra vez para Judéia.
8 Qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Rabí (Maestro), mexe ink'a'ak'i he' judiol neqje'lenheyu'tax ejkii ke' utel qu' nalan. ¿Me qa' amii iye hane'ej?—
8 Disseram-lhe eles: Rabi, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —¿Me nite' doceji' (12) ne'ej hora na'aj neƚu? Pa'qu' ewi'ƚe' qu' nijalki'sji'kii pa'qu' neƚuye' ham yilani'ifi, qe mexe yi'wenji'kii na' na'lkii ha'ne sehe' epji'.
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 Qa pakha'ƚe qu' nijalki'sji'kii naja'x qa yilanifi pe'ye', qe hats nite' i'nji'teje'm na' na'lkii.—
10 mas se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Yit'ij aka'an, qa i'nk'aƚe qa yit'ij iye: —Hakha' injuwaika' Lázaro hats imaa'ija, qa' natsamii qa' henijt'otshen.—
11 E, tendo assim falado, acrescentou: Lázaro, o nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo do sono.
12 Ma' qa he' ƚ'ijatshenhei qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hakha'an in hats ima', ikji' in hats wat'ij.—
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, ficará bom.
13 Qa iyetƚi'ij ha' Jesús ka' Lazaro'ik'i in hats wa'm pa'aj, qa hekhewe'ƚe ƚ'ijatshenhei qa yumtitax qu' nit'ijets na'aj ima'ija.
13 Mas Jesus falara da sua morte; eles, porém, entenderam que falava do repouso do sono.
14 Ma' qa ha' Jesús, qa hik ta'ƚijupi' in yatsathenkeetik'iha in nifeli'm: —Ka' Lazaro'ik'i hats wa'm.
14 Então Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ƚe'wis ye'mkii in nite' ha'nijup, qe hik aka' kakha' les in ƚe'wisju' qu' net'ejuyi'ƚ ewets, hats'inha qa' les nite' inqekuyi'iƚ. Yape ju'ukii hakha' i'ni' kakha'an.—
15 e, por vossa causa, folgo de que eu lá não estivesse, para que creiais; mas vamos ter com ele.
16 Ma' qa ha' Tomás ƚenqii iye wetsjukji' qa yit'ijets hekhewep iye. —Yape jiyamii hats'inha qa' je'weeke' qu' jinanaxi'ƚju' nakha'an.—
16 Disse, pois, Tomé, chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para morrermos com ele.
17 In hats yamets, ma' qa ha' Jesús qa impi'ye'ej in hats ikwetju'ƚ (4) pe' neƚutsik'i in i'nifi ke' ƚesehek ka' Lazaro'ik'i.
17 Chegando pois Jesus, encontrou-o já com quatro dias de sepultura.
18 Ha' Betania ipƚu'umets ha' Jerusalén wetshetk'ewi'ƚ kilómetro ets.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Olots he' judiol namii ke' ƚetsi' ke' Marta qa ke' María, qe qa' nisimetsinij pakha' ƚawamhijii kakha' ƚejefe'ek'i.
19 E muitos dos judeus tinham vindo visitar Marta e Maria, para as consolar acerca de seu irmão.
20 Ke' Marta in impi'ye'ej ha' Jesús in hats k'esiyu'ets ha' witset qa nejelu'ui. Qa kikhe'ƚe María qa amani' ke' ƚetsi'.
20 Marta, pois, ao saber que Jesus chegava, saiu-lhe ao encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Ke' Marta qa yit'ijets ha' Jesús: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i,
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se meu irmão não teria morrido.
22 qa tsikfe'lƚe'ets hane'ej in week pa'qu' iyinijets pa' Dios, qa pa' Dios qa' neƚisij.—
22 E mesmo agora sei que tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Ha' Jesús qa yeku'ƚ: —Ha' ejefe iƚa'x iye hatse'.—
23 Respondeu-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Qa ke' Marta qa yeku'ƚ: —Ehe, tsikfe'lets in iƚa'x iye hatse' qu' iƚiye'tax iye week pe' hats naxtaxju' qu' namtaxets pa' neƚuji' qu' hats ƚ'aka'the' ye'ƚe hatse'.—
24 Disse-lhe Marta: Sei que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 Ha' Jesús qa yit'ijets: —Yakha' ƚiƚijii pe' naxju' qa yakha' iye witiƚa'x nite' yili'ij. Pakha' qu' nite' nesqeku'ye', yemjeetax qu' nawa'mtax qa' iƚa'xe' iye.
25 Declarou-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida; quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Qa week pakha' qu' mexe iƚa'xe' qa nite' tseqeku', ma' qa' nite' ƚ'anuuyi'i qu' nawa'm hatse'. ¿Me nite' ƚeqeku'uk'i aka'an?—
26 e todo aquele que vive, e crê em mim, jamais morrerá. Crês isto?
27 Qa yeku'ƚ kikhe'en qa yit'ij: —Ehe, Yatsat'axyij, yakha' nite' heqeku'uk'i in hik akhaa'ija pa' Cristo Ƚa's pa' Dios pakha' neketsju' ha'ne sehe' ipji'.—
27 Respondeu-lhe Marta: Sim, Senhor, eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 In yili'ij in yit'ij ke' Marta aka'an, ma' qa yiihetii ke' ƚejefeki' María qa tanqat'inijets in yit'ijets: —Ha' Maestro hats ha'ne i'ni' qa iyin ei.—
28 Dito isto, retirou-se e foi chamar em segredo a Maria, sua irmã, e lhe disse: O Mestre está aí, e te chama.
29 In yepi'ye' ek'i ke' María aka'an qa aje'eƚ niipha'm qa ikii hakha' i'ni' ha' Jesús.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa, e foi ter com ele.
30 Qe ha' Jesús mente' uitaxetsji'ha ha' witset ƚa's, qe mexe amantaxi' hakha' wetweni'ƚi' ke' Marta.
30 Pois Jesus ainda não havia entrado na aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 He' judiol he' i'nijup kikhe'en ke' ƚetsi'ii yisimetsintax, hekhewe'en in yi'wen ke' María in ts'enpha'm qa ikfik'i, ma' qa yijayanfik'i, yumtitax qu' nakii ke' ƚesehek qu' nayinju' iye.
31 Então os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se apressadamente e sair, seguiram-na, pensando que ia ao sepulcro para chorar ali.
32 Ke' María in yamii hakha' i'ni' ha' Jesús, ma' qa in yi'wen qa wetjele'efi ƚef'iyeyiiju', qa yit'ij: —Yatsat'axyij, qek ni'i' hane'e'in qekhante' nawa'metax ka' yejefe'ek'i.—
32 Tendo, pois, Maria chegado ao lugar onde Jesus estava, e vendo-a, lançou-se-lhe aos pés e disse: Senhor, se tu estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Ha' Jesús in yi'wen in qi in ip ke' María qa hekhewe' iye judiol ƚijts'eyek, ma' qa qi in yoksi'wen qa ika'me'tji'ij kiyek iye.
33 Jesus, pois, quando a viu chorar, e chorarem também os judeus que com ela vinham, comoveu-se em espírito, e perturbou-se,
34 Qa yit'ijets: —¿Pa'n ƚ'eniƚi'?— Hekhewe'en qa yit'ijets: —Te'ƚun qa' i'wen, Yatsat'axyij.—
34 e perguntou: Onde o puseste? Responderam-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Ha' Jesús qa ip.
35 Jesus chorou.
36 Qa hik ta'ƚijupi' he' judiol in yit'ijju': —¡Jeƚ qeku'ni'ƚju' hayits qa qi in yisu'untax pa'aj!—
36 Disseram então os judeus: Vede como o amava.
37 Qa uja'x he' yit'ijju'ek: —Hane'en hik ha'ne hakha' yi'wenkitkii ha' puk'altax. ¿Pa'n ƚahats in nite' ƚeke' qu' naqsiijkii ka' Lazaro'ik'i qu' nite' nawa'me'?—
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer também que este não morreste?
38 Ha' Jesús qa ewi'ƚij iye in qi in yoksi'wen pa' ƚunye'jkii in hats meti'm ke' ƚesehek. Ke' ƚesehek yikumunhetje'm ke' utek qa ha' ƚit'o qa ute iye.
38 Jesus, pois, comovendo-se outra vez, profundamente, foi ao sepulcro; era uma gruta, e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ha' Jesús qa yit'ij: —¡Iwu'mi'ƚ ne' ute ƚeji'ij!— Qa ke' Marta ƚejefeki' ka' wa'm qa yit'ijets: —Yatsat'axyij, hats qi qu' ne'nisjut qe hats ikwetju'ƚ (4) ke' neƚutsik'i in i'nji'.—
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã do defunto, disse-lhe: Senhor, já cheira mal, porque está morto há quase quatro dias.
40 Ha' Jesús qa yit'ijets: —¿Me nite' hit'ij ewets, qu' nite' esqeku'ye' qa' i'wen na' qi ƚesa'x na' Dios?—
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Ma' qa wenit'ij qhof ke' ute ƚit'o'oj. Ha' Jesús qa yejeƚetspha'm na' wa's, qa yit'ij: —Tata, hit'ij ewetspha'm qi in ƚe'wisij qe ƚ'eku'mij yiju'ƚ kakha' k'iyinij ewets.
41 Tiraram então a pedra. E Jesus, levantando os olhos ao céu, disse: Pai, graças te dou, porque me ouviste.
42 Yakha' tsikfe'ltaxets in ƚ'eku'mij yiju'ƚ na'aj k'iyinij ewets, qa hitƚi'ij aka'an qe ta'ƚets enewe' olots tseqewuk'un, hats'inha qu' nite' neqekuyi'ik'i in akha' ƚets'ukinju'.—
42 Eu sabia que sempre me ouves; mas por causa da multidão que está em redor é que assim falei, para que eles creiam que tu me enviaste.
43 In yili'ij aka'an in yit'ij, qa yit'unhetik'i in iyet: —¡Lázaro, enekik'uifik'i na' ƚa'ni'!—
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Qa ka' wa'mtax qa nekfik'i. Ke' ƚokoyei qa ke' ƚef'iyei iye wetjuphe'ƚij ke' penyilots, qa ka' ƚeju's qa wet-sifinijipji' ka' penyilo ƚa's. Ha' Jesús qa yit'ij: —Enit'iƚijipji' ne' wetjupheƚij qa' ƚeke'ye' qu' nak.—
44 Saiu o que estivera morto, ligados os pés e as mãos com faixas, e o seu rosto envolto num lenço. Disse-lhes Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Qa aka'an in ta'ƚets qa olots he' judiol hekhewe' namii qu' ni'wen ke' María, in yi'wen aka' yaqsiijkii ha' Jesús, ma' qa tek'enets nite' yeqeku' hakha'an.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, e que tinham visto o que Jesus fizera, creram nele.
46 Qa na'lƚe he' uja'x hekhewe'en qa yamii he' fariseol qa nenfeli'mik'i kakha' yaqsiijkii ha' Jesús.
46 Mas alguns deles foram ter com os fariseus e disseram-lhes o que Jesus tinha feito.
47 Ma' qa he' tenek'enhe'yipji' he' pa'il qa he' fariseol iye qa not'axij wetju'ƚ in uja'xek pe' week Junta Suprema qa yit'ijju': —¿Pa'n qu' ineqfenyejeye' inwek? Hakha' jukhew hats olots pe' yaqsiijkii ham ƚunyejeyi'iju'ƚ.
47 Então os principais sacerdotes e os fariseus reuniram o sinédrio e diziam: Que faremos? porquanto este homem vem operando muitos sinais.
48 Qe qu' jintewejinƚe, qa' week netk'enets hatse' hakha'an. Ma' qa ne' oq'opheƚinetsilets Roma ƚeiƚets qa' nanam qa' niwuƚ'enhetju' ene' qi i'nlijtsitjii qa' weeke' iye ha'ne initset qu' niwuƚ'enhetju'.—
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele, e virão os romanos, e nos tirarão tanto o nosso lugar como a nossa nação.
49 Hakha' ewi'ƚ hekhewe'en, ƚii Caifás, hik hakha' qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', qa yit'ijji'ju': —Ekheweli'ƚ ham ƚenikfe'li'iƚets,
49 Um deles, porém, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, disse-lhes: Vós nada sabeis,
50 qa nite' i'nji' iye pe'qu' aqjamtikineyejeyi'iƚkii in les in ƚe'wisju' qu' ewi'ƚe' pa'qu' jukhewe' qu' nawa'mifi ha'ne witset, qa' hasu'uje' qu' weeke' qu' nanaxju' ha'ne witset.—
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça a nação toda.
51 Qa ha' Caifás, qa nite'ƚe qu' ƚakha' ye'ƚe qu' nata'ƚets in yit'ij aka'an, qe in qiji' pa'il ƚatata kakha' ininqa'pji', ma' qa pa' Dios qa tisij qu' nit'ij aka'an qu' aje'eƚ nenfel ha' Jesús qu' nawa'mifi ha'ne witset.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Qa nite' ewi'ƚƚe iye ha'ne witset qu' nawa'mifi, qe wa'mifi iye qu' ewi'ƚ neni' pe' week ƚelits pa' Dios pe' mexe yak'estaxkii.
52 e não somente pela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estão dispersos.
53 Ma' qa hik akaa'ijha in ta'ƚi' ka' neƚuji' in wo'oikii pa'qu' ƚeqfenyejeiyi'ij qu' ƚeke'ye' qu' nilan ha' Jesús.
53 Desde aquele dia, pois, tomavam conselho para o matarem.
54 Qa hik ta'ƚijupi' ha' Jesús in hats nite' ƚeke' qu' nijalki'sji'kii qa' week ni'wen he' judiol. Ma' qa yamii ha' witset ƚii Efraín meti'm ha' ham i'ni'i'. Qa hikha' mexe i'ni'ƚi'kii he' ƚ'ijatshenhei.
54 De sorte que Jesus já não andava manifestamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a região vizinha ao deserto, a uma cidade chamada Efraim; e ali demorou com os seus discípulos.
55 Ma' qa hats k'esiyu'ets kakha' qi ƚeqe ƚe'wis neƚu ne' judiol ƚii Pascua. Qa olots he' pekhel ta'ƚji'kii namii aje'eƚ ha' Jerusalén qe qa' aje'eƚ naqsiijkii pekhewe' hats jutsiqax qu' naqsiijkii, hats'inha qu' ƚeke'ye' qu' na'nij ji'teje'm pa' ƚe'wis neƚu ƚii Pascua.
55 Ora, estava próxima a páscoa dos judeus, e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da páscoa, para se purificarem.
56 Ma' qa teniwohoitaxiikii ha' Jesús, qa yifaakateji' pa'aj pekhewe'en in i'nifi ke' qi witlijtsitjii, qa yit'ijju': —¿Ƚekpa' qu' umti'iƚ? ¿Me qu' nite' nanami'ii ha'ne ƚe'wis neƚu?—
56 Buscavam, pois, a Jesus e diziam uns aos outros, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 He' tenek'enhe'yij he' pa'il qa hekhewe' iye fariseol hayiits inaqyaji'ijji'ju' pakha' qu' nenikfe'lets pa'qu' na'ni' ha' Jesús qa' nenfeli'm hats'inha qu' nophe'ƚ.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem que, se alguém soubesse onde ele estava, o denunciasse, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.