Atos 16
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs ARIB
1 Qa namets iye pa'aj pa' witset Derbe qa pa' Listra iye. Qa hikpa' qa i'ni' ha' ewi'ƚ yijayan pa' Intata, ƚii Timoteo, ƚa's pe' ewi'ƚ efu judioki' yijayan iye pa' Intata. Pakha'ƚe ƚatata qa griego.
1 Chegou também a Derbe e Listra. E eis que estava ali certo discípulo por nome Timóteo, filho de uma judia crente, mas de pai grego;
2 Pekhewe' yijayan pa' Intata pa' witset Listra qa pa' Iconio iye, week yit'ijets in yatsathen ha' Timoteo.
2 do qual davam bom testemunho os irmãos em Listra e Icônio.
3 Pa' Pablo qa yisu'un pa'aj qu' ƚijts'eye'kii iye pakha'an, qa t'eku'mi' qa yiwu'm pa'aj ƚaxpa's, qe ta'ƚijupi' pekhewe' judiol na'li' pekhewe' witsetits, qe week nikfe'lets pakha' ƚatata in griego.
3 Paulo quis que este fosse com ele e, tomando-o, o circuncidou por causa dos judeus que estavam naqueles lugares; porque todos sabiam que seu pai era grego.
4 Qa in hats ikik'i pa'aj week pe' witsetits, qa tisji'jij pe' tenek'enhe'yipji' pe' hats yijayan pa' Intata, pekhewe' hats t'eku'mij wetju'ƚ pe' apóstoles qa pe' tenek'enhe'yipji' pe' yijayan pa' Intata i'ni' pa' Jerusalén qu' hik pekhewe'ye' qu' nanaqsiijkii.
4 Quando iam passando pelas cidades, entregavam aos irmãos, para serem observadas, as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Qa hik ta'ƚijupi' pekhewe' yijayan pa' Intata in les t'unitsij pa'aj pakha' nite' ƚeqekuyejeyij. Qa week neƚuts t'ijaifik'i pa'aj in les olots pe' yijayan pa' Jesús.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e dia a dia cresciam em número.
6 Qa nek ji'teje'm iye pa'aj pe' sehel Frigia qa Galacia, qa pa' Espíritu Santo qa nite' ƚexke'ej qu' nenfeli' eke' wi'tlijei pa' sehe' Asia.
6 Atravessaram a região frígio-gálata, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra na Ásia;
7 Qa in hats namets iye pa'aj pa' sehe' Misia, qa yisu'untax pa'aj qu' namii iye pa' sehe' Bitinia, qa pakha'ƚe ƚeqe Espíritu pa' Jesús qa nite' ƚexke'ej pa'aj.
7 e tendo chegado diante da Mísia, tentavam ir para Bitínia, mas o Espírito de Jesus não lho permitiu.
8 Qa nek ji'teje'm na' sehe' Misia, qa nametsju' pa'aj ha' witset Troas.
8 Então, passando pela Mísia, desceram a Trôade.
9 Qa ka' naja'xji' pa'aj ha' Pablo qa t'ethinheti'yij pa'aj qa i'nji'kii ƚotoi in ima': ewi'ƚ pa' jukhew Macedonia ƚeiƚe', ts'ap'a qa qi in iyinkii pa'aj, qa yit'ij: —Anamii wat'ij ha'ne sehe' ei Macedonia qa' etsi'feni'ƚii.—
9 De noite apareceu a Paulo esta visão: estava ali em pé um homem da Macedônia, que lhe rogava: Passa à Macedônia e ajuda-nos.
10 In hats yi'wen pa'aj ha' Pablo aka'an, ma' qa neƚukii qa aje'eƚ hanaqsi'ji'ƚ qu' natsami'ƚii ha' sehe' Macedonia, qe tsikfe'li'ƚetsha pa' Dios in taya'yi'ƚyijii qu' henfeli'ƚi' eke' ƚe'sits wi'tlijei.
10 E quando ele teve esta visão, procurávamos logo partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para lhes anunciarmos o evangelho.
11 Ma' qa ha' Troas qa hikha' hata'ƚi'ƚi' in ha'ni'ƚji' ke' tokoyei, qa hatsa'theni'ƚii in tsami'ƚii ha' sehe' ƚii Samotracia yeqewuk'un ha' qi iweli'. Qa kakhap neƚuji' qa haki'ƚkii iye qe qa' natsami'ƚii ha' witset ƚii Neápolis.
11 Navegando, pois, de Trôade, fomos em direitura a Samotrácia, e no dia seguinte a Neápolis;
12 Qa hikha' qa hata'ƚi'ƚi' in ho'yotsi'ƚju' qa tsami'ƚii ha' witset Filipos, hik hakha' romanos ƚetset, hikha' les qiji' hakha' week sehe' Macedonia. Qa hikha' qa uja'x ke' neƚuts in ya'maneyi'ƚi'.
12 e dali para Filipos, que é a primeira cidade desse distrito da Macedônia, e colônia romana; e estivemos alguns dias nessa cidade.
13 Qa ka' neƚuji' witwapiihijii qa haki'ƚik'uifik'i ha' ƚeji', qa haki'ƚiiju' ha' ƚotkoyek ha' haqqi' ƚa's, hikha' humti'iƚ qu' na'ni' pa'qu' ƚ'iyinhe'wet'e. Qa ha'ni'ƚju'kii qa yapeƚek qa k'iyetiƚik'ui hekhewe' efuts not'axi' wetju'ƚ hakha'a'.
13 No sábado saímos portas afora para a beira do rio, onde julgávamos haver um lugar de oração e, sentados, falávamos às mulheres ali reunidas.
14 Qa ke' ewi'ƚ hekhewe'en ƚii Lidia, witset Tiatira ƚeiƚeki', t'ihinij pe' ƚe'sits penyilots witpalinek qa yijayan iye pa' Dios. Tek'eenetsha in iyet ha' Pablo, ma' qa pa' Yatsat'ax'inij qa yit'ij qhof pa' ƚatawe'j qe qa' nenikfe'lik'iha kekhewe' yit'ij ha' Pablo.
14 E certa mulher chamada Lídia, vendedora de púrpura, da cidade de Tiatira, e que temia a Deus, nos escutava e o Senhor lhe abriu o coração para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Ma' qa kikhe'en qa week iye hekhewe' yatsat'etsij in hats wempuli'jijju', qa iyini'ƚ yiwets, qa yit'ij: —Qu' umti'iƚ qu' hats yijaayi'ija qu' nite' heqeku'ye' pa' Yatsat'ax'inij, qa atsjayani'ƚii ke' yitsi' qu' k'ewhini'ƚi'.— Tsinijit'iƚ ma' qa hijayani'ƚii ke' ƚetsi'ii qa hikha' qa ya'maneyi'ƚi'.
15 Depois que foi batizada, ela e a sua casa, rogou-nos, dizendo: Se haveis julgado que eu sou fiel ao Senhor, entrai em minha casa, e ficai ali. E nos constrangeu a isso.
16 Qa ƚunye'jkii iye hik aka'aj in haktaxi'ƚiiju' iye hakha' wit'iyinhe'wet, qa te'nilit'iƚ yiju'ƚ ke' ewi'ƚ inanyi' witƚinki', i'nji' pa' ewi'ƚ espíritu uƚ'ax qa tisij pa' ƚet'unha'xijup in nifelji'ji'm pa'qu' ƚunye'je'kii hatse' na'aj nifaakan. Qa aka'an in ƚunye'j qa qi in yaxinenij pe' ƚ'astai pe' ƚaqa patunits, nifelji'ij pa'qu' ƚunye'je'kii.
16 Ora, aconteceu que quando íamos ao lugar de oração, nos veio ao encontro uma jovem que tinha um espírito adivinhador, e que, adivinhando, dava grande lucro a seus senhores.
17 Ke' inanyi' qa nijayanpha'mkii ha' Pablo qa yekheweli'ƚ iye, ma' qa yit'unhetik'i in tayai, qa yit'ij: —Enewe'en jukhew ƚeqejkunenhei pa' qiji'ha in Dios, hik enewe' nifeli'ƚ e'm pa' wit'ikheyi'jii pakha' witiƚa'x.—
17 Ela, seguindo a Paulo e a nós, clamava, dizendo: São servos do Deus Altíssimo estes homens que vos anunciam um caminho de salvação.
18 Qa olots neƚuts in ƚ'anye'j aka'an. Qa ha' Pablo qa hatstax qa yitaxij, qa tetwek'elaxiju'ƚ, qa yit'ijets pakha' espíritu uƚ'ax i'ntaxji' kikhe' inanyi': —¡K'ayaji'ijets aka' ƚiiji' ha' Jesucristo, qu' ma'ak'uifik'i nekhe' inanyi'!— Qa hik akaa'ijha qa ikik'uifik'i.
18 E fazia isto por muitos dias. Mas Paulo, perturbado, voltou-se e disse ao espírito: Eu te ordeno em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora saiu.
19 Qa hekhewe'ƚe yatsat'etsij in yi'wentax pa'aj ke' inanyi' ma' qa nikfe'lets in hats nite' ƚeke' qu' nowo'omii ƚaq'astaye'. Ma' qa t'eku'mi' ha' Pablo qa ha' Silas, qa yetsinii hakha' joofji'ju' ha' witsetji', pakha' i'ni' pekhewe' tenek'enheiji' pa' witset.
19 Ora, vendo seus senhores que a esperança do seu lucro havia desaparecido, prenderam a Paulo e Silas, e os arrastaram para uma praça à presença dos magistrados.
20 Ma' qa in hats yamijii in yeka'xii hekhewe' wit'alhei, qa yit'ijets: —Enewe'en jukhew judiol yaqsiijkii in yiwakaninkii ha'ne initset,
20 E, apresentando-os aos magistrados, disseram: Estes homens, sendo judeus, estão perturbando muito a nossa cidade,
21 qa i'nq'ijatshenij ke' wekwek witjunyejei (costumbres) inekhewel nite' ƚenexkelij ine'm qu' jint'eku'mi' qa qu' jintaqsiijkii iye, qe inekhewel je'tujtseikaliju'ƚ jo' Roma ƚeiƚets.—
21 e pregam costumes que não nos é lícito receber nem praticar, sendo nós romanos.
22 Ma' qa hekhewe' olots jukhew qa nayu'um hekhewe'en. Qa hekhewe' wit'alhei qa niwjaf'iti'mju' ke' ƚeqhinatayik'i qa inaqyaji'ij qu' neteqsilanhetiiju'.
22 A multidão levantou-se à uma contra eles, e os magistrados, rasgando-lhes os vestidos, mandaram açoitá-los com varas.
23 In hats yili'ijju' in qi in neqsilanju', ma' qa yeka'xii qu' nuihinifi ke' witq'opheƚitjii, qa ha' yejeƚ ke' witq'opheƚitjii qa tayajaxti'yijets pa'aj qu' nejeeƚetsha.
23 E, havendo-lhes dado muitos açoites, os lançaram na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Hakha'an in yepi'ye' ek'i pa'aj aka' tayajaxti'yijets, ma' qa yuihinifi pe' te'weiteje'm pe' witq'opheƚitjii qa yuihinik'iteje'm pe' ƚef'iyei qa yewij pa' najak ƚenqii cepo.
24 Ele, tendo recebido tal ordem, os lançou na prisão interior e lhes segurou os pés no tronco.
25 Qa in hats ƚeqewuk'uji' pa'aj naja'x, ha' Pablo qa ha' Silas qa iyin qa telijtsiyii iye pa'aj pa' Dios. Qa pekhewep wit'opheƚii qa tek'eniijikii pa'aj.Pa' najak cepo.|src="LB00337B.TIF" size="col" ref="ACT 16.25"
25 Pela meia-noite Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, enquanto os presos os escutavam.
26 Ma' qa pa' sehe' qa t'unik'i pa'aj in me'lle'le'l, qa pekhewe' ƚetkui pekhe' witq'opheƚitjii qa yiwapjahan pa'aj. Qa hik pakha'aj qa qhofik'i pe' week ƚejil qa' namik'i iye pe' week foƚoƚik'il wo'nophe'ƚtaxijju' pe' wit'opheƚii.
26 De repente houve um tão grande terremoto que foram abalados os alicerces do cárcere, e logo se abriram todas as portas e foram soltos os grilhões de todos.
27 Qa pa' yejeƚ pe' witq'opheƚitjii in nomiikii pa'aj qa yeeƚtax pa'aj pe' ƚejil pe' witq'opheƚitjii in week qhofik'i. Qa nit'ijpha'm pa'aj pa' ƚaqa'tsjikinet qekha newetƚijƚetaxje'm pa'aj, qe yumtitax qu' hats week nilatkii pe' wit'opheƚii.
27 Ora, o carcereiro, tendo acordado e vendo abertas as portas da prisão, tirou a espada e ia suicidar-se, supondo que os presos tivessem fugido.
28 Qa ha' Pablo qa tayai in yit'ijets pa'aj: —Hasu'uj eqfenyeje' ewek. Week ya'maneyi'ƚi' hane'e'in. Ham ilate' enewe'en.—
28 Mas Paulo bradou em alta voz, dizendo: Não te faças nenhum mal, porque todos aqui estamos.
29 Qa pa' yejeƚ pe' witq'opheƚitjii qa iyinii pa'aj fet'e' qa aje'eƚ wekuma'xifi pa'aj pe' witq'opheƚitjii. Tsalalkii pa'aj qe nijiwei qa wetjele'etsju' pe' ƚef'iyeyiiju' ha' Pablo qa ha' Silas.
29 Tendo ele pedido luz, saltou dentro e, todo trêmulo, se prostrou ante Paulo e Silas
30 Ma' qa in hats yeka'xfik'i pa'aj, pakha'an qa yit'ij pa'aj: —Jukhew, ¿pa'n ƚii pa'qu' haqsiijkii qa' ƚeke'ye' qu' yi'ƚa'xe'?—
30 e, tirando-os para fora, disse: Senhores, que me é necessário fazer para me salvar?
31 Hekhewe'en qa yeku'ƚ pa'aj: —Hasu'uj eqeku' ha' Yatsat'ax'inij Jesús, ma' qa' i'ƚa'xe', akha' qa week pekhewe' ƚantsat'etsij.—
31 Responderam eles: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua casa.
32 Hekhewe'en qa nifeeli'mha pa'aj eke' ƚe'lijei pa' Yatsat'ax'inij hakha'an qa weekij pekhewe' i'ni' pe' ƚetsi'.
32 Então lhe pregaram a palavra de Deus, e a todos os que estavam em sua casa.
33 Qa hik pakhaa'ijha iye pa'aj pe' horaji' pa' naja'xji', hakha'an qa t'eku'mi' pa'aj he' Pablo'oƚ qa nili'jju' ke' ƚeneqsilanhewjei pa'aj hekhewe'en. Qa aje'eƚ pa'aj wempuli'jju', hakha'an qa week pekhewe' yatsat'etsij.
33 Tomando-os ele consigo naquela mesma hora da noite, lavou-lhes as feridas; e logo foi batizado, ele e todos os seus.
34 Qa yeka'xii iye pa'aj pe' ƚetsi', qa nekunhenju' pa'aj. Hakha'an qa qi in yoksi'wen pa'aj in ƚe'wisi'mkii qe nite' yeqeku' pa' Dios weeki'ƚij pekhewe' yatsat'etsij.
34 Então os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se muito com toda a sua casa, por ter crido em Deus.
35 Ma' qa in hats leefiju' pa'aj, pe' tenek'enheiji' pa' witset qa yukinij pa'aj pe' ƚe'lijei pekhewe' ƚeqjeƚinenhei, in yit'ij pa'aj: —Yape iwejin hekhewe' jukhew.—
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram quadrilheiros a dizer: Soltai aqueles homens.
36 Ha' witq'opheƚitjii ƚeiƚe' qa nifeliiji' pa'aj ha' Pablo ekewe'en: —Ne' tenek'enheiji' ha'ne witset hats inaqyaji'ij qu' ewejinheti'yi'ƚfik'i, qa hik ta'ƚijupi' hane'ej yape ma'aƚfik'i, qa ƚe'wisƚe qu' ma'aƚkii.—
36 E o carcereiro transmitiu a Paulo estas palavras, dizendo: Os magistrados mandaram que fosseis soltos; agora, pois, saí e ide em paz.
37 Qa ha' Pablo qa' yit'ijets pa'aj pe' oq'opheƚinetsilets: —Yekheweli'ƚ in yo'romanotaxi'ƚ iye, qa tseqsilani'ƚje'mkii qa week tsejeƚi'ƚijju' ene' weekji' qa nite' yaqsiijkii iye pa'qu' netsjeyumtsheni'ƚij qa ts'uihini'ƚifi iye ene' witq'opheƚitjii. ¿Me qa hane'ej qa' hame' iye pa'qu' ne'tsweni'ƚij qu' netswejini'ƚfik'ikii? ¡Nite', nite' ƚeke'! Neneki'ƚyii yijat'ij hekhewe'en qu' nets'ukini'ƚfik'ikii.—
37 Mas Paulo respondeu-lhes: Açoitaram-nos publicamente sem sermos condenados, sendo cidadãos romanos, e nos lançaram na prisão, e agora encobertamente nos lançam fora? De modo nenhum será assim; mas venham eles mesmos e nos tirem.
38 Qa pe' oq'opheƚinetsilets qa nifelii pa'aj aka'an hekhewe' tenek'enheiji' ha' witset. Qa in nikfe'lets in romanos iye hekhewe'en, qa nijiwei pa'aj.
38 E os quadrilheiros foram dizer aos magistrados estas palavras, e estes temeram quando ouviram que eles eram romanos;
39 Ma' qa namii pa'aj qa qi in iyinijets in yaf'ali'ƚi'ij, ma' qa in hats yuki'nfik'ikii pa'aj qa iyinijetsha iye qu' nakik'ui hakha' witset.
39 vieram, pediram-lhes desculpas e, tirando-os para fora, rogavam que se retirassem da cidade.
40 In hats ikik'uifik'ikii pe' witq'opheƚitjii, qa ikii ke' ƚetsi' ke' Lidia. In yi'wen hekhewe' yijayan pa' Intata, qa yakakƚin qu' nent'unhetija hekhewe'en. Ma' qa i'nk'aƚe qa hats ikkii.
40 Então eles saíram da prisão, entraram em casa de Lídia, e, vendo os irmãos, os confortaram, e partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.