2 Coríntios 7
INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs BKJ
1 Yejefets, ekewe'en hik ekewe' ke' weniwjutsiqen ine'm, qa hik ta'ƚijupi' qu' jinteli'ijha pa' uƚ'ax yaqsiijkii ha'ne i'nese'n qa pa' uƚ'ax yaqsiijkii pa' inaqjamtikineye'jkii hats'inha qa' jinowo'oi qu' les jintasiijkii pa' yisu'un pa' Intata qu' nata'ƚets pa' i'nijiweya'xiju'ƚ pa' Intata.
1 Tendo, portanto, amados, essas promessas, purifiquemo-nos de toda a imundícia da carne e do espírito, aperfeiçoando a santidade no temor de Deus.
2 Ku'mi'ƚ yiju'ƚ, yekheweli'ƚ ham pa'qu' haqsi'ji'ƚi'mijkii pa'qu' uƚ'axe', ham pa'qu' haqsijineni'ƚijkii pa'qu' uƚ'axe' qa ham pa'qu' hawitji'iƚiji' pa'qu' ƚunye'je' wekwek.
2 Recebei-nos; a nenhum homem injustiçamos, a nenhum homem corrompemos, a nenhum homem defraudamos.
3 In hit'ij ekewe'en, nite' ikji' qu' hit'iƚij ewets qu' ekheweli'iƚ qu' aqsiiƚijkii pa'qu' uƚ'axe'. Hayiits hit'iƚij ewets in qi in k'esu'uni'ƚ qa nite' ƚeke' qu' jinak'esinhettax wetju'ƚ pa' witiƚa'x qa pa' witwamhi'.
3 Eu não falo isto para vossa condenação; porque eu havia dito antes que estais em nossos corações para morrer e viver convosco.
4 Yakha' ham pa'qu' hetjeyepuni'ƚij ewets qu' hit'iƚij ewets. Yakha' qi in heiqeni'ƚ ej. Qi in ƚatsmajati'ƚ qa qi iye in ƚet-sinhetiƚi'mkii in mexe qitax pa' haats'e'eƚij.
4 Grande é a minha ousadia no falar convosco; grande é a minha alegria em vós; estou cheio de conforto; transbordo de alegria em todas as nossas tribulações.
5 Qe in tsami'ƚii iye ha' sehe' Macedonia, qa ham pa'qu' na'ni' pa'qu' yiwapiihijiyi'iƚ qe qi in haats'e'eƚij pe' wekwek. Ha'ne i'nfik'i watlan, qa pakha'ƚe te'weiju' qa nekewettaxi'ƚ ewets.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, a nossa carne não teve descanso; mas fomos atribulados por todo lado: por fora lutas, por dentro temores.
6 Qa pa' Intata, hikpa' yisimetsin pe'qu' itawje'metetse', tsisimetsini'ƚji' ka' ƚamijiiji' na' Tito,
6 Mas Deus, que consola aqueles que estão abatidos, nos confortou com a vinda de Tito;
7 qa nite' ewi'ƚƚe ka' ƚamijiiji' qe ka' ƚesaxi'mkii iye in ta'ƚi'ƚ ewets. Ƚakha' na' Tito nifeli'ƚ ye'm iye in ƚisu'untaxi'ƚ qu' e'tsweni'ƚ iye, qa in ƚenikfe'litiƚets iye in ƚijaniƚik'i pa' ƚaqsiiƚijkii, qa in ƚenƚ'ilaxi'ƚyiikii iye, ma' qa les qii'ija in ƚe'wis ye'mkii.
7 e não somente por sua vinda, mas também pela consolação com que foi confortado por vós, contando-nos os vossos desejos sinceros, o vosso pranto, a vossa mente fervorosa por mim, de maneira que me regozijei muito.
8 Qe in ta'ƚtaxets kakha' yifaakanek'iƚ ei in uƚ'etstaxiƚi'mkii, hane'ej qa hats ye'ƚe'wisi'mkii, qe in i'nk'aa k'inqekenij qi in yeqis'iltaxyij. Qa ha'neƚi'ij qa hats tsikfe'lets in ƚ'ajƚi'ij in uƚ'etstaxiƚi'mkii.
8 Porque embora vos tenha entristecido com a minha carta, eu não me arrependo, mesmo se me arrependesse, por perceber que a mesma carta vos entristeceu, ainda que por pouco tempo.
9 Hane'ej qi in ye'ƚe'wisi'mkii, nite' ta'ƚets in uƚ'etsiƚi'mkii pa'aj, qe ta'ƚets yijat'ij in uƚ'etsiƚi'mkii qe qa' menikfeliti'ƚets in ƚijaniƚik'i, qe pa' Intata yisu'un qu' newuƚ'enhetiƚi'mkii in ƚaqsiiƚijkii pa' uƚ'ax, qa hik ta'ƚijupi' in ham pa'qu' nata'ƚiƚ yiwets qu' aats'e'eƚij.
9 Agora me regozijo, não de que fostes entristecidos, mas de que fostes entristecidos para o arrependimento; porque fostes entristecidos segundo a maneira de Deus; para que em nada recebêsseis dano por causa de nós.
10 Qe pa' witwuƚ'axi'mkii in ta'ƚets pa' Intata yaqsiijkii pa' jiyilithinik'ui pa' uƚ'ax pakha'an in jiwenikfelitets in jitijanik'i pa' jitaqsiijkii, pakha'an nite' jiyaf'aliƚi'ij yijat'ij. Ma', qa pakha'ƚe witwuƚ'axi'mkii ta'ƚets ha'ne sehe' ipji' qa yaqsiijkii qu' jinawa'm.
10 Porque a tristeza segundo Deus opera arrependimento para a salvação, da qual ninguém se arrepende; mas a tristeza do mundo opera a morte.
11 Jeƚ qeku'ni'ƚek pa' ƚataƚiƚijets pa' ewuƚ'axitsiƚi'mkii pa'aj in ta'ƚets pa' Intata, ¡maa, hayits qa aje'eƚ ƚisu'uni'ƚ qu' manaqsi'jiƚju' iye. Hayits qa ƚ'ayetiiƚi'iƚ'etets, hayits qa ƚenijiweyiƚipji', hayits qa qi in ƚantatsittaxi'ƚ yijiikii qu' k'efeni'ƚ, hayits qa qi in ƚisu'uni'ƚ qu' yijaayi'ija qu' aqsiiƚijkii, hayits qa aje'eƚ ƚisu'uni'ƚ qu' itanitheni'ƚ pa' yaqsiijkii pa' uƚ'ax! Week ekewe'en in ƚaqsiiƚijkii ma' qa hats ƚ'inq'ethiniƚij in hats ƚakiƚik'uifik'i pa' uƚ'ax ƚunye'jkii.
11 Porque isto mesmo que, segundo Deus, vos entristeceu, quanto cuidado vos produziu; sim, que apologia, sim, que indignação, sim, que temor, sim, que desejo veemente, sim, que zelo, sim, que vingança! Em todas as coisas provastes ser inocentes nesta questão.
12 Qa hik ta'ƚijupi' in haqsiijkii ka' witfaakanek, nite' haqsiijkii qu' net'ejuyets pakha' inqawitji, qa nite' haqsiijkii iye qu' net'ejuyets pakha' tawitjaxtii. Haqsiijkii yijat'ij qe qa' menikfeliti'ƚets pa' ƚuk'e' pa' e'qsu'unkaxitsi'ƚyij qa pa' Intata qa hats nikfe'li'ƚij ewets.
12 Portanto, embora eu tenha escrito a vós, o fiz não por causa do que errou, nem por causa do que foi tratado injustamente, mas para que o nosso cuidado por vós pudesse ser manifesto diante de Deus.
13 Qa hik ta'ƚijupi' aka'an yisimetsin pe' yitawjetsi'ƚ. Qa nite' ewi'ƚƚe in ikesimen pe' yitawjetsi'ƚ qe lees in qii'ija iye in ƚe'sitsi'ƚ ye'mkii qe na' Tito in ta'ƚi'ƚ ei qa qi in ƚe'wisi'mkii, qe pa' ƚatawe'j ƚisimetsini'ƚ in qi in wetjeyepuntax.
13 Portanto, fomos confortados pelo vosso conforto. Sim, e muito mais nos alegramos pela alegria de Tito, porque o seu espírito foi renovado por vós todos.
14 Qe in nite' hijanik'i in heiqeni'ƚij ewets na' Tito, ma' qa hats nite' hewepinkii. Qe week kekhewe' hats k'efeli'ƚi'm yijaalija, qa hik ƚunye'j in heiqeni'ƚijets na' Tito kakha' ejunyejeyi'ƚ qa yijaa'ija.
14 Porque, se nalguma coisa me gloriei de vós para com ele, não me envergonho; mas, como todas as coisas que eu falei de vós foram verdadeiras, assim também se confirmou como verdadeiro aquilo de que nos gloriamos de vós diante de Tito.
15 Les qijiija qa nesu'unji'ji'ƚ qa yijamtijiik'i in e'weeki'ƚ in qi in ƚ'ek'eni'ƚ pa'aj, qa in e'lesitsi'ƚiju'ƚ qa qi iye in qitsi'ƚ e'mji'.
15 E o seu íntimo afeto é mais abundante para convosco, ao lembrar-se da obediência de todos vós, e de como o recebestes com temor e tremor.
16 Qi in tsi'sinheti'mkii in nite' k'anuteni'ƚ.
16 Regozijo-me, portanto, de ter confiança em vós em todas as coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.