1 Tessalonicenses 2

INTATA ȽE'ȽIJEI (MCA) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Yejefets, ekheweli'ƚ ƚenikfe'li'ƚetsha in na'l pa' weju'ƚij ka' haqsiiƚijkii in i'nk'aa tsami'ƚ ei.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Ekheweli'ƚ ƚenikfee'liƚetsha iye in i'nk'aa tsami'ƚets ha' etset'iƚ qa hayiits hayawitjaxti'yi'ƚ qa heyeqsilanheti'yi'ƚju' iye in hata'ƚi'ƚii ha' witset Filipos. Qa yape'enhaƚe heqemheikiti'ƚ pa' Intata ma' qa nite' ts'ijiwe'yi'ƚ in henfeli'ƚ ke' ƚe'lijei inye'jƚu' pe' wekwek yinifenyejeyi'ƚkii qi in hayawitjaxtiitaxi'ƚ.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Qe tsikfe'li'ƚets eke' henfeli'ƚ wi'tlijei in nite' tsaf'ali'ƚi'iƚij in henfeli'ƚ. Ekewe'en yijaa'ija pa' yit'ij. Eke' wi'tlijei nite' hik ƚunyejei na'aj jiyaqanƚi'ijkii pe'ye'.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Pa' Intata tseƚisi'ƚij qu' henfeli'ƚ eke' ƚe'lijei t'ejuyets pa' witiƚa'x. Hik aka' ewi'ƚƚe in haqsiiƚijkii. Qa nite' haqsiiƚijkii qu' henfeli'ƚ pa' les yisu'unik'i in yepi'ye' ene' jukhew qa efuts. Ewi'ƚƚe in henfeli'ƚ pa' yisu'un pa' Intata qe ƚakha' yejeeƚijupkiiha pe' intawjets ma' qa nikfe'lets inhats'ek in haqsiiƚijkii aka'an.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Ƚenikfe'li'ƚets in k'efeli'ƚi'm eke' wi'tlijei nite' ta'ƚets qu' het-simetsini'ƚij ewetskii pe'ye' eke' wekwek jite'wen i'nƚi'i qu' ƚ'astaye'. Aka'an aka' henfeli'ƚ pa' Intata nikfe'lets in yijaa'ija.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Yekheweli'ƚ nite' howo'oƚii qu' etsiwqinheti'ƚ, nite' howo'oƚii iye qu' netsiwqinheti'ƚ ene' week, yemjeetax in t'eku'mtaxi'ƚ yiiji'ha ha' Cristo qu' ya'apostolitsi'iƚij.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Aka'an nite' hisu'uni'ƚ. Yekheweli'ƚ hik yijunyejeyi'ƚ ne'ej efu in qi in yisu'un qa yejeeƚetsha ne'ej ƚelits.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Yekheweli'ƚ qi in hoksi'weni'ƚ pa' qi yeqsu'unka'xi'ƚ ej qa hik ta'ƚijupi' in qi in hisu'uni'ƚ qu' henfeli'ƚ e'm eke' wi'tlijei t'ejuyets pa' witiƚa'x inye'jƚu' qu' hawa'mi'ƚ efi qe qi'ija in k'esu'uni'ƚ.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Yejefets, maxtayitiƚik'iha yekheweli'ƚ qi in heyithayi'yi'ƚ neƚuts qa najai qe in k'efeli'ƚi'm eke' wi'tlijei t'ejuyets pa' witiƚa'x qa nite' hisu'uni'ƚ qu' nek'iyini'ƚij ewets pe'qu' hamitsi'iƚ ye'm.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Ekheweli'ƚ in hats ƚijayani'ƚ ha' Cristo ƚe'tsweni'ƚij qa ƚenikfeliƚij yiwets qa pa' Intata iye tsi'weni'ƚij qa nikfe'li'ƚ yiwets iye in ham pa'qu' haqsi'ji'ƚijkii qu' uƚ'axe'. Ewi'ƚƚe in haqsiiƚijkii pa' yatsathen qa ham pa'qu' nit'iƚij yiwets qu' yuƚ'etsi'iƚ.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Qe week ewiƚei ekheweli'ƚ in k'ijatsheni'ƚ hik k'eyijunyejeyiƚij na'aj ewi'ƚ jukhew qe yijatshen ne'ej ƚelits. Qe yekheweli'ƚ qi in k'akakƚiniƚij. Qa hit'iƚij ewets
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 qu' aqsiiƚijkii pa' yisu'un pa' Intata qu' ejunyejeyi'iƚ qe ƚakha' tayaitaajupkii pa' ƚetset. Pakha'an witset qi'ija in ham ƚunye'ji'iju'ƚ.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Yekheweli'ƚ nite' hili'iƚij in hit'iƚijetspha'mkii ƚe'wisij pa' Intata qe in i'nk'a k'efeli'ƚi'm ke' Intata ƚe'lijei qa aje'eƚ ƚ'eku'mi'ƚiju'ƚ qe yijaa'ija in ƚe'lijei pa' Intata qa nite' hik ƚunyejei pe' i'nq'ijatshentaxij ene' jukhewƚe. Ke' Intata ƚe'lijei t'ithayiyi'ƚ etji' in hats ƚijayani'ƚ ha' Cristo.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Yejefets, ekheweli'ƚ hats hik ejunyejeyi'ƚ hekhewep inejefetsipji' pa' Intata qa inejefetsipji' iye ha' Ƚa's Jesucristo hekhewe'en i'ni' ek ha' sehe' Judea, qe ekheweli'ƚ qi iye in ƚ'awitjaxti'yi'ƚ, nawitji'iƚ ne' etsetifetstaxi'ƚ qa ƚekhewelƚe qa yawitji ek ne' ƚewetekheweltaxi'ƚ in judiol.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Nekhewe' judiol inqawitji hik nekhewe' iye yaq'alij in yilan ha' Yatsat'ax'inij Jesús qa hik nekhewe' iye hayiits nilanju'kii pa'aj pe' profetas'ik'i qa hik nekhewe' iye yeq'ilati'ƚ yijkii. Ƚekhewel nite' yaqsiijkii pa' yisu'un pa' Intata qa ƚ'ejuihifetsij iye ene' week jukhew.
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Ƚekhewel nite' yisu'untax qu' netfelhitiyi'm ke' ƚe'lijei ha' Jesucristo nekhewe' nite' judiol hats'inha qu' iƚiye'jeek hatse'. Aka'an hik aka' les yoponhetij pe' ƚewuƚ'ets qa pa' qi ƚawak pa' Intata qa hats i'nipji'.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Yejefets, mexe yi'totsi'ƚ e'mii ene' uja'x juwelits, nite'ƚe hili'iƚij in hijamti'iƚ eikii. Yape'enha hisu'untaxi'ƚ qu' jinewe'twen iye.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Qa hik ta'ƚijupi' in qi in hisu'untaxi'ƚ qu' natsami'ƚ ei. Yakha' Pablo. Olotsij in henektaxi'ƚkii qu' natsami'ƚ ei qa pakha'ƚe inwo'met Satanás qa yotheti'ƚ yik'uikii.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Qe qu'nte' natsami'iƚ ei qa ¿ƚekpa' qu' hetjumti'iƚik'ui hatse'? ¿Ƚekpa' iye qu' nata'ƚets pa'qu' yisaxitsi'iƚi'mkii? ¿Qa ƚekpa' iye qu' heiqeni'ƚijets hatse' ha' Yatsat'ax'inij Jesucristo qu' netpiltaxju'? ¿Me nite' ekheweli'ƚ?
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Ekheweli'ƚ heiqeni'ƚ ej qa ta'ƚi'ƚ ewets iye pa' yisaxitsi'ƚi'mkii.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Tessalonicenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.