Romanos 4
mbu (MBU) vs VC
1 Mana ado sǝm nǝ̀ na amur Ibǝrayim, yì kà-aɓwana ma'sǝm aɓa nggūrǝu? Mana gir nì na yi sǝlǝa amur cau mala do mǝ'cauɓoarna aban Ɓakuli?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ɓǝa atúró mǝɓoarne male, mǝnana pea ka nda tsǝa sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na ka, ɓǝ́ ndanǝ kǝgìr mǝnana nǝ̀ nggori nǝi ka. Sǝ Ibǝrayim ngga pà nǝ̀ gandǝ nggori aban Ɓakuli ɗang.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Acemǝnana Malǝmce bangga sǝm ama, <<Ibǝrayim ngga earnǝ Ɓakuli, sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na ace paɓamuru male.>>
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ɓǝ̀ ɓwa pak túró sǝ à mbwe ka, ɓoro na à pe wi ka ɗang, tangnakusǝu túró male na kum ngga.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Sǝ Ɓakuli ka kǝ twal ɓwa ɓǝ̀ do mǝ'cauɓoarna na, sǝ pa ace atúró male ɗang, nda ace paɓamuru male aban Ɓakuli, mǝnana twalkiyiban cauɓikea mala amǝ'cauɓikea ka.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Dauda nacau amur mǝnia gbal. Cau male lǝmdǝ ulang tsǝkbu mǝnana nda amur ɓwa mana Ɓakuli nyesǝi mǝ'cauɓoarna na, kat andǝ amani ama pak kǝ túró ace raka. Na ama:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 <<Tsǝkbu mala Ɓakuli na
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 E, tsǝkbu na amur ɓwa
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Nggearǝ mǝnia yì tsǝkbu mǝnana Dauda nakiyi ce ka, nda ace amǝ Yahudi nǝmurǝia le ko nda gbal ace aɓwana mǝnana amǝ Yahudi na raka? Sǝm bang ama à gìlǝì aɓa Malǝmce ama, <<Ibǝrayim ngga earnǝ Ɓakuli, pà ɓamúrì a baní, sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.>>
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Sǝ lang sǝ Ɓakuli é? Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na anzǝm mǝnana à kasǝni wi ɓate ka le, ko Ɓakuli é anggo sǝ ɓǝa yi kasǝî wi ɓate? Ɓakuli ak Ibǝrayim sǝ à yì kasǝî wi ɓate nǝnzǝ́mò!
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Yì kasǝ-ɓatau mǝnana à kasǝi Ibǝrayim ngga nda gìr mǝnana lǝmdǝ ama, nǝ́ paɓamuru male aban Ɓakuli ka, Ɓakuli earǝna angŋǝni, ama yì ka, mǝ'cauɓoarna na a baní, sǝ à yì kasǝî wi ɓate. Ace mani ka, Ibǝrayim nda tár aɓwana mǝnana kat à pà ɓamuria aban Ɓakuli sǝ Ɓakuli kǝ ea amǝ'cauɓoarna na, kat andǝ amani ama à kasǝia wia ɓatea raka.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Sǝ Ibǝrayim ɗǝm ngga, nda tár aɓwana mǝnana à kasǝia wia ɓatea, yia mǝnana kasǝ-ɓatau nda à kasǝia wia nǝmurǝì ka ɗàng, yia gbal ka à twalkusǝ ulang paɓamuru mala Ibǝrayim, mǝnana ndanǝi sǝ nǝnzǝ́mò à yì kasǝî wi ɓate ka.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Mǝnana Ɓakuli pacau aban Ibǝrayim andǝ amǝkè ama nǝ̀ tsǝkia wia bu sǝ ɓanza kat nǝ̀ duk malea ka, pa acemǝnana Ibǝrayim bwal Nggurcau mala Ɓakuli ka ɗàng. Nda acemǝnana yì ka, earnǝ Ɓakuli, gūlì arǝì ama nǝ̀ pak gìr mǝnana bang ngga. Sǝ ace mǝno ka Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ɓǝ̀ pàcau mala Ɓakuli ka nda ace aɓwana mǝnana à bwal Nggurcau male mana pe Musa ka, lǝmdǝ ama gūlì arǝ Ɓakuli ace mǝnana ɓǝ̀ nyesǝ sǝm ɓǝ̀ sǝm duk amǝ'cauɓoarna ka nda ɓà. Sǝ ɗǝm ngga nǝ̀ lǝmdǝ ama gūlì arǝì gbal ace kum gìr mǝnana pàcau ace ka nda ɓà.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Yàl Nggurcau kǝ nun bumlulla mala Ɓakuli amur aɓwana mǝnana à kǝ ɓariki ama à nǝ̀ bwali ka. Sǝ ɓǝ̀ Nggurcau pà kàm raka, yàl Nggurcau gbal ka, pà kàm ɗang!
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ace mani ka, nǝ́ gūlì arǝ Ɓakuli sǝ ɓwa nǝ̀ kum gìr mǝnana Ɓakuli pàcau ace ka. Ɓakuli pe anggo ace mǝnana ɓǝa sǝlǝ kàngkàng ama gìr mǝnana pàcau ace ka nǝ̀ ɓwamur aɓwana nǝi, yia aɓwana mǝnana kat amuna mala Ibǝrayim na ka. Mǝno yì ɓwamuru ka pa ace amǝ Yahudi mǝnana à kpakiyi atà Nggurcau ka nǝmurǝia ɗàng, nda gbal ace aɓwana mǝnana à earnǝ Ɓakuli, à gūlì arǝì kǝla mala Ibǝrayim ngga. Ibǝrayim ngga nda tár sǝm kat.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Kǝla mǝnana à gilǝì aɓa Malǝmce ka, Ɓakuli ne wi ama, <<Mim ngga ǝn tsǝ́ngŋǝno a dumǝna tárrú amur aɓwana arǝ anzali pas.>> Mǝnia ka pa anggo, acemǝnana Ibǝrayim earnǝ Ɓakuli mana kǝ loasǝ alú nǝ yilǝmu sǝ kǝ pusǝ agir mǝbǝshe aban mǝnana kǝgìr pà kàm raka.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Kat andǝ amani ama kǝgìr pà kàm mana nǝ̀ pe Ibǝrayim tsǝkɓalǝu ama nǝ̀ kum muna raka, lidǝmba nǝ tsǝkɓalǝu. Pa eare ama nǝ̀ duk tárrú amur aɓwana arǝ anzali pas, acemǝnana Ɓakuli bangŋǝni wi ama, <<Anggo sǝ làkkì mala amǝ'keò nǝ̀ pa.>>
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ibǝrayim ngga apǝlǝa male málá à nǝ̀ lùmsǝ gbǝman mwashat. Yi sǝni ka ena a nggūrǝì, mǝnana à nǝ̀ twali ama yì ka, lú na. Sǝ ɗǝm ngga yi sǝn māmí Saratu ka ena, sǝ gandǝ ɓǝli wi muna ɗang. Kat andǝ amǝno ka, paɓamuru mala Ibǝrayim aban Ɓakuli ka, gatti ɗang.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Pa eare mala Ibǝrayim nǝ́ gir mǝnana Ɓakuli na ama nǝ̀ pè ka, dǝurǝ ɗang. Aɓa mǝsǝcau ka, paɓamuru male aban Ɓakuli lidǝmba nǝ rǝcandǝa, andǝ gusǝlǝ Ɓakuli.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Yì ka, earǝna nǝi nǝ ɓabumi kat ama Ɓakuli ka ndanǝ rǝcandǝa nǝ̀ lùmsǝ gir mǝnana bangŋǝna ama nǝ̀ pè ka.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Sǝ ace paɓamuru male yì Ibǝrayim ngga, <<Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.>>
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Cau mǝno à bangŋi ama, <<Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na>> ka, pa ace Ibǝrayim nǝmurǝì sǝ à gilǝì ɗàng.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Nda gbal ace sǝm sǝ à gilǝì, sǝm mǝnana Ɓakuli nǝ̀ ak sǝm kǝla amǝ'cauɓoarna, acemǝnana sǝm pa ɓamur sǝm a baní, yì ɓwa mana loasǝ Yesu Mǝtala sǝm a ɓembe ka.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 Ɓakuli pa Yesu ɓǝà wal-luí ace acauɓikea ma'sǝm, sǝ yì loasǝi nǝyilǝmu ace mǝnana ɓǝà pǝlǝ sǝm ɓǝ̀ sǝm duk amǝ'cauɓoarna aban Ɓakuli.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.