Romanos 4
mbu (MBU) vs NVT
1 Mana ado sǝm nǝ̀ na amur Ibǝrayim, yì kà-aɓwana ma'sǝm aɓa nggūrǝu? Mana gir nì na yi sǝlǝa amur cau mala do mǝ'cauɓoarna aban Ɓakuli?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ɓǝa atúró mǝɓoarne male, mǝnana pea ka nda tsǝa sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na ka, ɓǝ́ ndanǝ kǝgìr mǝnana nǝ̀ nggori nǝi ka. Sǝ Ibǝrayim ngga pà nǝ̀ gandǝ nggori aban Ɓakuli ɗang.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Acemǝnana Malǝmce bangga sǝm ama, <<Ibǝrayim ngga earnǝ Ɓakuli, sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na ace paɓamuru male.>>
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ɓǝ̀ ɓwa pak túró sǝ à mbwe ka, ɓoro na à pe wi ka ɗang, tangnakusǝu túró male na kum ngga.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Sǝ Ɓakuli ka kǝ twal ɓwa ɓǝ̀ do mǝ'cauɓoarna na, sǝ pa ace atúró male ɗang, nda ace paɓamuru male aban Ɓakuli, mǝnana twalkiyiban cauɓikea mala amǝ'cauɓikea ka.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Dauda nacau amur mǝnia gbal. Cau male lǝmdǝ ulang tsǝkbu mǝnana nda amur ɓwa mana Ɓakuli nyesǝi mǝ'cauɓoarna na, kat andǝ amani ama pak kǝ túró ace raka. Na ama:
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 <<Tsǝkbu mala Ɓakuli na
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 E, tsǝkbu na amur ɓwa
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Nggearǝ mǝnia yì tsǝkbu mǝnana Dauda nakiyi ce ka, nda ace amǝ Yahudi nǝmurǝia le ko nda gbal ace aɓwana mǝnana amǝ Yahudi na raka? Sǝm bang ama à gìlǝì aɓa Malǝmce ama, <<Ibǝrayim ngga earnǝ Ɓakuli, pà ɓamúrì a baní, sǝ Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.>>
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Sǝ lang sǝ Ɓakuli é? Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na anzǝm mǝnana à kasǝni wi ɓate ka le, ko Ɓakuli é anggo sǝ ɓǝa yi kasǝî wi ɓate? Ɓakuli ak Ibǝrayim sǝ à yì kasǝî wi ɓate nǝnzǝ́mò!
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Yì kasǝ-ɓatau mǝnana à kasǝi Ibǝrayim ngga nda gìr mǝnana lǝmdǝ ama, nǝ́ paɓamuru male aban Ɓakuli ka, Ɓakuli earǝna angŋǝni, ama yì ka, mǝ'cauɓoarna na a baní, sǝ à yì kasǝî wi ɓate. Ace mani ka, Ibǝrayim nda tár aɓwana mǝnana kat à pà ɓamuria aban Ɓakuli sǝ Ɓakuli kǝ ea amǝ'cauɓoarna na, kat andǝ amani ama à kasǝia wia ɓatea raka.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Sǝ Ibǝrayim ɗǝm ngga, nda tár aɓwana mǝnana à kasǝia wia ɓatea, yia mǝnana kasǝ-ɓatau nda à kasǝia wia nǝmurǝì ka ɗàng, yia gbal ka à twalkusǝ ulang paɓamuru mala Ibǝrayim, mǝnana ndanǝi sǝ nǝnzǝ́mò à yì kasǝî wi ɓate ka.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Mǝnana Ɓakuli pacau aban Ibǝrayim andǝ amǝkè ama nǝ̀ tsǝkia wia bu sǝ ɓanza kat nǝ̀ duk malea ka, pa acemǝnana Ibǝrayim bwal Nggurcau mala Ɓakuli ka ɗàng. Nda acemǝnana yì ka, earnǝ Ɓakuli, gūlì arǝì ama nǝ̀ pak gìr mǝnana bang ngga. Sǝ ace mǝno ka Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Ɓǝ̀ pàcau mala Ɓakuli ka nda ace aɓwana mǝnana à bwal Nggurcau male mana pe Musa ka, lǝmdǝ ama gūlì arǝ Ɓakuli ace mǝnana ɓǝ̀ nyesǝ sǝm ɓǝ̀ sǝm duk amǝ'cauɓoarna ka nda ɓà. Sǝ ɗǝm ngga nǝ̀ lǝmdǝ ama gūlì arǝì gbal ace kum gìr mǝnana pàcau ace ka nda ɓà.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Yàl Nggurcau kǝ nun bumlulla mala Ɓakuli amur aɓwana mǝnana à kǝ ɓariki ama à nǝ̀ bwali ka. Sǝ ɓǝ̀ Nggurcau pà kàm raka, yàl Nggurcau gbal ka, pà kàm ɗang!
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Ace mani ka, nǝ́ gūlì arǝ Ɓakuli sǝ ɓwa nǝ̀ kum gìr mǝnana Ɓakuli pàcau ace ka. Ɓakuli pe anggo ace mǝnana ɓǝa sǝlǝ kàngkàng ama gìr mǝnana pàcau ace ka nǝ̀ ɓwamur aɓwana nǝi, yia aɓwana mǝnana kat amuna mala Ibǝrayim na ka. Mǝno yì ɓwamuru ka pa ace amǝ Yahudi mǝnana à kpakiyi atà Nggurcau ka nǝmurǝia ɗàng, nda gbal ace aɓwana mǝnana à earnǝ Ɓakuli, à gūlì arǝì kǝla mala Ibǝrayim ngga. Ibǝrayim ngga nda tár sǝm kat.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Kǝla mǝnana à gilǝì aɓa Malǝmce ka, Ɓakuli ne wi ama, <<Mim ngga ǝn tsǝ́ngŋǝno a dumǝna tárrú amur aɓwana arǝ anzali pas.>> Mǝnia ka pa anggo, acemǝnana Ibǝrayim earnǝ Ɓakuli mana kǝ loasǝ alú nǝ yilǝmu sǝ kǝ pusǝ agir mǝbǝshe aban mǝnana kǝgìr pà kàm raka.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Kat andǝ amani ama kǝgìr pà kàm mana nǝ̀ pe Ibǝrayim tsǝkɓalǝu ama nǝ̀ kum muna raka, lidǝmba nǝ tsǝkɓalǝu. Pa eare ama nǝ̀ duk tárrú amur aɓwana arǝ anzali pas, acemǝnana Ɓakuli bangŋǝni wi ama, <<Anggo sǝ làkkì mala amǝ'keò nǝ̀ pa.>>
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ibǝrayim ngga apǝlǝa male málá à nǝ̀ lùmsǝ gbǝman mwashat. Yi sǝni ka ena a nggūrǝì, mǝnana à nǝ̀ twali ama yì ka, lú na. Sǝ ɗǝm ngga yi sǝn māmí Saratu ka ena, sǝ gandǝ ɓǝli wi muna ɗang. Kat andǝ amǝno ka, paɓamuru mala Ibǝrayim aban Ɓakuli ka, gatti ɗang.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Pa eare mala Ibǝrayim nǝ́ gir mǝnana Ɓakuli na ama nǝ̀ pè ka, dǝurǝ ɗang. Aɓa mǝsǝcau ka, paɓamuru male aban Ɓakuli lidǝmba nǝ rǝcandǝa, andǝ gusǝlǝ Ɓakuli.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Yì ka, earǝna nǝi nǝ ɓabumi kat ama Ɓakuli ka ndanǝ rǝcandǝa nǝ̀ lùmsǝ gir mǝnana bangŋǝna ama nǝ̀ pè ka.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Sǝ ace paɓamuru male yì Ibǝrayim ngga, <<Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na.>>
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Cau mǝno à bangŋi ama, <<Ɓakuli é mǝ'cauɓoarna na>> ka, pa ace Ibǝrayim nǝmurǝì sǝ à gilǝì ɗàng.
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 Nda gbal ace sǝm sǝ à gilǝì, sǝm mǝnana Ɓakuli nǝ̀ ak sǝm kǝla amǝ'cauɓoarna, acemǝnana sǝm pa ɓamur sǝm a baní, yì ɓwa mana loasǝ Yesu Mǝtala sǝm a ɓembe ka.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Ɓakuli pa Yesu ɓǝà wal-luí ace acauɓikea ma'sǝm, sǝ yì loasǝi nǝyilǝmu ace mǝnana ɓǝà pǝlǝ sǝm ɓǝ̀ sǝm duk amǝ'cauɓoarna aban Ɓakuli.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.