Marcos 4

mbu (MBU) vs BKJ

Sair da comparação
1 Yesu tita kanigir ɗǝm a kún nggeamùr. Ɓwabunda ramba rǝì kǝ̀rkǝ́r, gandǝa eauwe do a waru amur nggeamùr, sǝ ɓwapǝndǝa cam a kunmur.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Kania wia agir pas nǝ kanicau. Aɓa kanigir male ka nea wia ama,
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 <<Wu kwaki kir wun! Mǝ'rya puro o aban ɓeale.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Lang nda aban kok mǝsǝɓeale ka, aɓea sukkio amur njargula, amuna-nyal yiu à yì tarkia kat.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 Aɓea sukkio amur mǝsǝtali, aban mǝnana nzali pà kàm pepè raka. Banì sau ɗang, kara mǝssa puro, acemana nzali banì lim ɗàng.
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 Lang pwari ta bàng-bàng ngga, kara à wuli, à ime, acemǝnana nlerǝia bwal nzali pepè ɗàng.
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 Aman ngga à sukkio aɓa mǝsǝ zwe, azwe lo gulo, kara à sorǝki amuna mǝssa kat, ko à ɓǝl ɗàng.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 Aɓea ka, à sukkio a nzǝm nzali mǝɓoarne. À gulo, à mǝn rǝia, à ɓǝl nggangsang, aman kusǝ lumi-tàrú, sǝ aman lumi tongno-nong-mwashat, nggearǝ aman ngga lumi-lum mala gìr mǝnana à ɓeal ka.>>
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Pǝlǝa Yesu nea wia ama, <<Ɓwa mǝnana ndanǝ akiru okban ngga, ɓǝ̀ ǒ sǝ ɓǝ̀ kpākì wi.>>
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Lang Yesu nda nǝmurǝì ka, aɓea ɓwana mǝnana à ok kanigir ka à yiu a baní atārǝia andǝ alaggana male sǝ à ɗì ɓǝ̀ bǝlia wia ɓalǝ akanicau nì.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Nea wia ama:
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 Acemǝnana,
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Pǝlǝa Yesu nea wia ama:
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Mǝ'rya ka cau mala Ɓakuli na ɓeal ka.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Aɓea aɓwana ka à nda kǝla mǝsǝɓeale mǝnana kpa amur njargula ka. Lang à ok cau ka, Shetan gya kaurǝa yi tarki cau mana à ɓeali a ɓabumia ka.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Aɓea aɓwana ka à nda kǝla mǝsǝɓeale mǝnana à sukki amur mǝsǝtali ka. À ok cau mala Ɓakuli ka, a é àkǝ̀ dyadyan nǝ bumpwasǝa.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Sǝ acemǝnana à pànǝ́ nlerǝia raka, bania sau ɗang. Ɓǝ̀ tanni ko mursana lo atà ce ka, àkǝ̀ dyadyan à nying buia.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 Aɓea gbal ka à nda kǝla mǝsǝɓeale mǝnana sukkio aɓa mǝsǝ zwe ka. Yia ka à ok cau mala Ɓakuli,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 sǝama bumpina mala pǝrta gìr ɓanza andǝ earce kume, andǝ suno ace acili agir ɗàngɗáng, à shak ce kat, ko kǝ kina pusǝ ɓǝle ɗàng.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 Aɓea ka à nda kǝla mǝsǝɓeale mǝnana à ɓeali a nzali mǝɓoarne ka, à ok cau, à é, ɓǝla a ɓabumia; aman banì lumi-tàrú, aman lumi-tongno-nong-mwashat, aman ngga lumi-lum mala gìr mǝnana à ɓeal ka.
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Yesu nea wia ama:
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 Anggo gbal gìr kat mala cau mala Ɓakuli, mǝnana sǝmbǝrǝa aɓwana bwalte raka, à nǝ̀ nggá pusǝì a banfana, ɓǝ̀ aɓwana súrǝì.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Ɓǝ̀ ɓwa ndanǝ kir okban ngga, ɓǝ̀ o.
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Nyare lidǝmba nǝ cau ama:
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Aɓwana mǝnana à kǝ kwakikiria arǝ kanigir mem ngga, Ɓakuli nǝ̀ tsǝkia wia ɓe sǝlǝe kam amur mǝnana à ndanǝi ka, sǝ aɓwana mǝnana à kǝ ginǝ kwakikiria arǝ kanigir mem ngga, ko nggearǝ bǝti mǝnana à ndanǝi ka, à nǝ̀ é a rǝia.
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 Yesu nyare nea wia ama:
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 Dù andǝ pwari, ko nong ntulo ko lo, ɓeale man kǝ soa. Puro male andǝ gulo male ka, yì mǝ'rya nǝ ɓamúrì ka bwalte ɗàng.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 Nzali nǝ nggearǝì kǝ ɓǝl mǝssa, tite ka mǝsǝɓeale soa, yi gulo, pusǝ múrí, anzǝm man ngga pusǝ ɓǝle.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 Lang ɓǝ̀ mǝssa ɓǝlna ka, mǝ'rya nǝ̀ túr amǝtúró nǝ abyau ɓǝà cani, acemǝnana pwari cane karna.
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 Ɗǝm ngga Yesu bang ama:
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Nda kǝla mǝsǝ musta mǝnana nda kyauwe kútì acili amǝsǝɓeale kat, à twali à ɓeali a nzali ka.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Sǝ ɓǝà ɓealni ka, kǝ gulo kǝ kútì acili agirɓaban kat; kǝ mǝngi abui kǝ̀rkǝ́r mana anyal mǝnana a bum kùli ka, à kǝ gandǝ bwal ndà amurí.
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Yesu yiu nǝ aɓea kanicau pas ulang amǝnia ka, aban kani aɓwana gìr a njargula mǝnana à nǝ̀ bwalǝna ta kanigir male nǝi ka.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 Nea wia kǝ cau mana pà nǝ kanicau raka ɗàng. Sǝa ma ɓǝà nda nǝmurǝia andǝ alaggana male ka, kǝ tarkya aɓa ko man ngga.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 A kǝ pwari mǝno nǝ pwarikpǝra ka, Yesu ne alaggana male ama, <<Wu fa sǝm nǝ̀ yàle a ɓè nkaring garang.>>
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Pǝlǝa à twal Yesu a muna waru nǝmurǝì, à ɗeki ɓwabundǝa a nzǝmia. Aɓea waru kpate.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 Kara nggea gung-mbulo mǝcandǝe lo ɓua kǝ̀rkǝ́r, kǝ wal mùr kǝ ali aɓa waru, ue bǝti waru nǝ̀ ko.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Yesu ka nda a ntulo a tǝrtà waru, amúr gìr-loasǝmúrû. Alaggana loasǝi, à ne wi ama, <<Malǝm, kǝgìr oasǝo ɗang ɓǝ̀ sǝm limnggi ko?>>
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Yesu par buì lo, pǝlǝa sà arǝ gung ɓwam, sǝ ne mùr ama, <<Ɓǝ̀ ban pwalo atò!>> Kara gung nyare kùr kǝkǝs, ban pwal ɗǝong.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Pǝlǝa ɗia ama, <<Palang sǝ ɓangciu pakka wun? Wu nda aɓa ɗwanyi gūlì a rǝàm più le?>>
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Ɓangciu bwalia kǝ̀rkǝ́r, pǝlǝa à ɗì rǝarǝia ama, <<Ya ulang ɓwa nda mǝnia ka? Gung andǝ mùr à kǝ oki wi!>>
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.