Atos 22
mbu (MBU) vs ARA
1 Bulǝs na ama, <<Wun amǝ'eambǝam amǝ Yahudi andǝ aɓwana-mǝgule ma'sǝm, wu kwakikir wun wu ok cau mem!>>
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Lang à oe aban nacau nǝ kun malea, kun Ibǝru ka, kara ban nyare pwal ateà piu-piu. Sǝ Bulǝs lidǝmba nǝ nacau ama:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 Mim ngga mǝ nda ɓwa Yahudi. À ɓǝ̀lám a nggea-là Tarsus aɓa bu-nzali Sǝlisiya, sǝama ǝn gulo, sǝ à kaniam gìr akani a Urǝshalima aɓata Gamaliyel. À kaniam Nggurcau mala aká sǝm nǝ kwarkiru pepè, ɓǝn kpata anzongcau kat komǝye na ka. Ən pa ɓamúràm gbal nǝ rǝɓǝla mǝgule ace pè Ɓakuli gulo aɓa ko mana ǝn pak ka, kǝla mǝnana wu pa, wun mǝnana ado kat akani ka.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Ən pea amǝ kpata Njar mala Mǝtalabangŋo tanni kǝ̀rkǝ́r. Aɓea ateà ka ǝn walia à wu tam-tam. Sǝ aɓea, aburana andǝ amamǝna ka, ǝn bwalkia ǝn túriá aɓa ndàkurban.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Nggearǝ Pǝris mǝgule andǝ aɓwana male ka à nǝ̀ earnǝ mim ama mǝ ndaban na mǝsǝcau. Acemǝnana a buia sǝ ǝn nggǝ ak acauterǝa aban ká aban aɓwana-mǝgule amǝ là-sǝm amǝ Yahudi mǝnana a Damaska ka. Tǝr wario mem ngga nda mǝnana ama, ɓǝn bwalki amǝ kpata Yesu, ɓǝn kùrkia nǝ ansolo, ɓǝn yinǝia a Urǝshalima ace mǝnana ɓǝà yi pea wia tanni ka.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 A ɓè fara mǝ nda mur njar aban ká, ǝn gbashìnà nggea-là Damaska, nǝ pwari zǝkya. Kaniama ɓalǝam nǝ̀ kasǝ ka, kara nggea tǎlaban karara, pur nǝ kuli yi tá gumbǝlǝem.Nggea tǎlaban karara ta nǝ kuli amur Sawul.|alt="A brilliat light flashed from heaven on Sawul" src="WA03960b.tif" size="col" loc="ACT 22:6" copy="Wade images" ref="22:6"
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ən kasǝa ǝn kpa a nzali, sǝ ǝn ok giu aban nam ama, <<Sawul, Sawul! Ace mana sǝ a kǝ pam tanni?>>
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Sǝ ǝn ɗiban nǝma, <<A nda yana le, ɓwamǝgule?>>
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Aɓwana mǝnana atàm ngga, à sǝn tǎlaban sǝ ɓangciu pàkkia wia, sǝama à bwalta ɓá gìr mǝnana giu nakiyiam ngga ɗàng.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Sǝ ǝn ɗî ama, <<Mana mǝ nǝ pak le Mǝtalabangŋo?>>
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Mǝno yì tǎlaban ngga kara ciem amǝsǝam duk nte. Aɓwana mǝnana sǝm nda sǝnǝia ka, à bwalam a buam à warinǝ mim aɓa nggea-là Damaska.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 Aɓa mǝno yì lamǝgule ka, ɓekǝ ɓwabura nda a banì à tunǝki ama, Hananiya; mǝ'ɓanggi Ɓakuli na, bwal nggurcau mala amǝ Yahudi nǝ paɓamuru tam-tam. Amǝ Yahudi mǝnana a Damaska kat ka, à kǝ pe wi gulo.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Yiu yi came a nkanggariam sǝ nam ama, <<Mǝ'eambam Sawul, ak sǝnban mô!>> Anggo àkǝ̀ banì amǝsǝam mǝnna, kara ǝn sǝni.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 Pǝlǝa na ama, <<Ɓakuli mala aká sǝm tàrró ace mǝnana wu súrǝ̀ kànì male. Tàrno wu sǝn Ɓwa male Mǝɓealɓoarna, yì Mǝ'amsǝban, sǝ wu ok gi aban nacau.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Kǝ earce ama we ka, awu nǝ duk mǝ'nakuni. Awu nǝ ne koya ɓwa ka gìr mǝnana a sǝni sǝ a ok ka.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Sǝ adyan ngga, mana ɗǝm a kundǝkiyia? Lo, ɓǝà pakko batisǝma, pwanzali a ban Mǝtalabangŋo ɓǝ̀ twalo ban acauɓikea mô.>>
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 Anzǝm man ngga ǝn nyare a Urǝshalima, sǝ mǝ nda ban pak hiwi aɓa Ndàmǝgule mala Ɓakuli ka, kara ǝn sǝn sǝna aɓa bangŋo.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ən sǝn Mǝtalabangŋo Yesu nda rǝ banggàm ama, <<Lo, farǝo nying Urǝshalima, acemǝnana aɓwana man kani ka à pà nǝ̀ ak cau mǝnana awu nǝ na a muram ngga ɗàng.>>
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Pǝlǝa ǝn ne wi nǝma, <<Mǝtalabangŋo, kǝla yia ka à sǝlǝna ama, a koya ndakpapi ka ǝn wario ǝn nggǝ bwalki amǝ kpato, ǝn nggǝ pea wia tanni.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Sǝ a pwari mǝnana à wal-lú mǝ'nakuno yì Itǝfanu ka, ǝn ear nǝ mǝno yì wal-lú ka pepè. Mǝ nda kam aban came ǝn nggǝ tsǝkir anggea-daura mala aɓwana mǝnana à ɓukki à wali wu ka.>>
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 Pǝlǝa Mǝtalabangŋo nam ama, <<Kyane, acemǝnana mǝ nǝ túrǒ kuko aban aɓwana mǝnana amǝ Yahudi na raka.>>
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Ɓwapǝndǝa kwakikiri, yi bwal ban mǝnana Bulǝs na mǝnia yì cau ka, pǝlǝa à lo loàsǝ̀ban nǝ giu kpǝm aban na ama, <<Wu wali ɓǝ̀ wu! Yì ka, kārǝa ɓǝ̀ dum nǝ yilǝmu ɗang!>>
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Lang à ndaban makki'zwalo kǝ̀rkǝ́r, à kǝ yasǝlǝki anggea-daura malea a kùli, à kǝ loasǝ tú a gung ka,
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje tsǝa à kútí nǝ Bulǝs aɓa ban-mǝcandǝe malea. Pǝlǝa bang ama ɓǝà koè ace mǝnana ɓǝà súrǝ̀ tǝr gir mǝnana tsǝa sǝ amǝ Yahudi lo nǝ zwalo arǝì anggo ka.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 À kùrkina Bulǝs nǝ nggúr ama à nǝ̀ koè. Pǝlǝa ɗì soje mǝgulo mǝnana came a banì ka ama, <<Nggearǝì ka, nggurcau mala nzali eara wun ama ɓǝ̀ wu kok ɓwa nzali Roma mǝnana à malaká ɓashi wi, à kumi nǝ ɓekǝ cauɓikea raka le?>>
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Lang soje mǝgulo man ok man yì cau ka, kara o a ban mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje, kya ɗì ama, <<Mana a kǝ earce ama awu nǝ pa? Ɓwa mǝno ka, ɓwa nzali Roma na!>>
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Pǝlǝa mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje wari a ban Bulǝs kya ɗì ama, <<Nam, we ka, a nda ɓwa nzali Roma le?>>
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje banggi wi ama, <<Mim gbal ka, mǝ nda ɓwa Roma, ǝn mbwe boalo kǝ̀rkǝ́r ace.>>
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 Kara asoje mǝnana àkǝ̀ earce pè Bulǝs tanni ka, à gbara à pusǝki abuia à nyì. Sǝ mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje ka, ɓangciu pakki wi lang ongŋǝna ama Bulǝs ka ɓwa Roma na, anzǝm mǝnana tsǝ̀ngŋǝ̀nà à kùrni ka.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ban fana ka, mǝ'sàrǝ̀ban mala asoje tsǝa ama agbani pǝris andǝ amǝkùrcau mala amǝ Yahudi kat ɓǝà yi dapi. Kǝ earce súrǝ̀ mǝsǝrǝ gir mana tsǝa sǝ à tsǝki Bulǝs cau arǝì ka. Ace mani ka, tsǝa a panzǝ nsolo mǝnana à kùrna Bulǝs nǝi ka, sǝ tamsǝi a ɓadǝmbia.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.