Mateus 9
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARA
1 Ne mid-untud en maa si Hisus te avang ne mid-apet dut te ranew ne mid-ulì diyà te inged din.
1 Entrando Jesus num barco, passou para o outro lado e foi para a sua própria cidade.
2 Ne ruen menge etew ne nekeuma ne ed-ewit te etew ne mid-irehà diyà te duyanà ne minatey se tevì ne lawa rin. Guna su netuenan ni Hisus te rekelà ke sarig dan kandin ne migkehiyan din en ke minatey se tevì ne lawa rin te, “Kenà ka egkeuru, Mama. Nepesehad en ke keberedusaan nu.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Vendo-lhes a fé, Jesus disse ao paralítico: Tem bom ânimo, filho; estão perdoados os teus pecados.
3 Ketà ne ruen dema ebpinpinuu ne menge etew ne ebpenurù te penduan ne guna su nerineg dan ini ne iyan netahù te hinawa ran te, “Ini ne etew ne edsumpalit te Eleteala!”
3 Mas alguns escribas diziam consigo: Este blasfema.
4 Ugaid ne netuenan en ni Hisus ke netahù te itungan dan, ne migkahi en sikandin diyà te kandan te, “Meambe ke netahù te itungan niyu se iring keniyan ne meraat?
4 Jesus, porém, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que cogitais o mal no vosso coração?
5 Endei rapit se melemu,” ke si Hisus, “te egkahi riyà te minatey se lawa rin te, ‘Ke menge salà nu ne nepesehad en’ etawa ve ke egkahi te, ‘Enew ka ne luluna nu ke ikam nu na ipanew ke en’ ”? ke sikandin.
5 Pois qual é mais fácil? Dizer: Estão perdoados os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 “Ugaid ne guntaani ne ibpekita ku keniyu te ruen gehem dut te Impeanak te Menusiyà te ebpesahad te salà kayi te ampew te dunya.” Ketà ne migkehiyan din ke etew ne minatey ke lawa rin te, “Mama, enew ke en ne luluna nu ke ikam nu ne ulì ke en!”
6 Ora, para que saibais que o Filho do Homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados — disse, então, ao paralítico: Levanta-te, toma o teu leito e vai para tua casa.
7 Ne mid-enew en ke etew, ne midlulun din ke ikam din ne mid-ulì en.
7 E, levantando-se, partiu para sua casa.
8 Guna su nekita rut te langun ne menge etew ketà ne nengeandek dan, ne nereyù dan ke Eleteala su imbehey rin te menusiyà ini se gehem ne iring kayi.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Ne mid-awà en si Hisus ketà, ne gewii rin te ed-ipanew ne nekita rin ke senge etew ne meama ne ebpevayad te buwis ne ed-ingaranan ki Mateo ne ebpinuu riyà te upisinà din. Ne migkehiyan ni Hisus sikandin te, “Duma ka kediey.” Arà dà ne mid-itindeg si Mateo ne miduma en kandin.
9 Partindo Jesus dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e disse-lhe: Segue-me! Ele se levantou e o seguiu.
10 Ne senge hewii ne pinekaan si Hisus wey ke menge edumdumaan din diyà te valey ni Mateo, ne merakel ne ebpevayad te buwis wey ke menge kenè en birang ne menge etew ne nekeuma ne elin dan ki Hisus se migkaan ketà.
10 E sucedeu que, estando ele em casa, à mesa, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e seus discípulos.
11 Guna su nekita rut te menge Peresiyu ne dutun te uvey te valey ne nevurunan te ini se menge etew su egkaan, ne netegtehaad ne mibpendiyà dan te menge edumdumaan ni Hisus ne mid-insà te, “Meambe ke edseveka sikandin se egkaan ketà te menge etew ne ebpevayad te buwis wey ke menge kenè en birang ne menge etew?”
11 Ora, vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Nerineg dà ni Hisus arà ne migkehiyan din en sikandan te sempità te, “Ke menge etew ne warà daru rin ne kenà dan ebpendiyà te terevawì, ugaid ne ke menge etew rà ne duen daru rin.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse: Os sãos não precisam de médico, e sim os doentes.
13 Ne iring din ded be rema kayi ini se menge etew su kenà iyan ku kinepengkayi se iyan ku ebpeuveyen ke menge metidtu kun se ulaula rin, ugaid ke menge etew ne kenà en birang apey ran mekedsendit,” ke si Hisus. “Ne ketà ne pegpegitunga niyu ke engkey se meana rut te impesurat ne Lalag te Eleteala ne egkahi te, ‘Kenà ku iyan egkiyuhan ke menge binatang ne ibehey niyu kedì ne ibpelengesa, ugaid ke kegkeyru niyu rut te menge ruma niyu.’ ”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa:
14 Ne ruen menge edumdumaan ni Juan ke Ebpembunyag ne nekeuma kayi te ki Hisus ne mid-insà te, “Sikami wey ke menge Peresiyu ne layun edlimpas te egkaan, ugaid ne ke menge edumdumaan nu ne kenà edlimpas te egkaan. Ne meambe ini?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e lhe perguntaram: Por que jejuamos nós, e os fariseus [muitas vezes], e teus discípulos não jejuam?
15 Ne midtavak si Hisus te, “Embiya ruen egkewingen, maa edlimpas ves maa te kegkaan ke menge etew ne pinetelavuk te ini pà ke ibpengesawa te kandan? Kenà en iya! Ugaid ne ruen hewii ne egkeuma ne egkeawà ke ibpengesawa diyà te kandan, ne ketà dan pà edlimpas te egkaan.”
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem, acaso, estar tristes os convidados para o casamento, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, contudo, em que lhes será tirado o noivo, e nesses dias hão de jejuar.
16 Ne migkahi maa si Hisus te, “Kenà edait ne idapi nu ke behu ne saput ketà te neredit en ne velegkas, su embiya ebpedepiyen nu ne ketà te kebpìpii nu ne egkenseng ke vehu ne saput ne egkevindas ke redit en ne velegkas ne tuwas pà te keluag te bisey rin.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em veste velha; porque o remendo tira parte da veste, e fica maior a rotura.
17 Ne iring din ded dema,” ke si Hisus, “ke behu ne tebà su kenà egkepakey ne riyà nu idtahù te raan en ne edtehuan ne mibeelan ne lundis. Su embiya arà se ed-ul-ulaan nu ne edsevu ke tebà ne ebetu ke lundis ne midtehuan, ne edturayas ke tebà ne egkereetan, ne egkereetan dema ke midtehuan ne lundis. Tembù be iyan nu iya tehui te behu pà ne tebà ini se edtehuan ne behu pà ne mibeelan apey kenà egkereetan arà se tebà wey ke midtehuan.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos; do contrário, rompem-se os odres, derrama-se o vinho, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Gewii te edlalag pà si Hisus kayi ne nekeuma se senge etew ne egkeunutan te menge Hudiyanen ne midlumpeng en diyà te etuvangan ni Hisus se egkahi te, “Behu pà ne minatey ke anak ku ne meritan, ugaid ne pengkayi ke en apey nu dempena sikandin ne egkeuyag ded.”
18 Enquanto estas coisas lhes dizia, eis que um chefe, aproximando-se, o adorou e disse: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe a mão sobre ela, e viverá.
19 Ne mid-itindeg si Hisus ne midumaan kandin te ed-ulì abpeg ke menge edumdumaan din.
19 E Jesus, levantando-se, o seguia, e também os seus discípulos.
20 Ne ruen meritan ketà dema ne nerasey nevenar su nekedsepulù en wey deruwa ne rahun se kebpemundasa rin te lengesa ne kenà egkeengked. Mibpenelektelek en sikandin diyà te uriyan ni Hisus ne mid-amì din dà ke belegkas ni Hisus.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha padecendo de uma hemorragia, veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste;
21 Su kehingginawa rin te, “Embiya egkeamì ku rà misan ke belegkas din ne egkeulian en ini se sakit ku.”
21 porque dizia consigo mesma: Se eu apenas lhe tocar a veste, ficarei curada.
22 Midlingì si Hisus ne nekita rin ini se meritan ne migkahi te, “Bayi, kenà ka egkeuru! Neulian ke en su sabap dut te kinesarig nu kediey.” Arà dà ne neulian en ke meritan.
22 E Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo, filha, a tua fé te salvou. E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Ketà ne mibpendiyan en si Hisus te baley te egkeunutan te menge Hudiyanen. Guna su nekita rin ke menge ebpememulendag te ediyaga te minatey, ne nerineg din en se ebpemenderawit,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 ne migkehiyan din sikandan te, “Awà kew langun! Warà minatey ayan se vatà su nekelipereng dà sikandin!” Nerineg dan dà ini ne mid-engitan dan en sikandin.
24 Retirai-vos, porque não está morta a menina, mas dorme. E riam-se dele.
25 Guna su mibpengawà en ke menge etew ne midlusud en si Hisus diyà te mibpereyasan dut te vatà ne migeweran din ke velad te vatà ne mid-enew en se ed-ipanew.
25 Mas, afastado o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Ne nekeeneb en ke tudtul mekeatag dut te ini ne ned-ulaula diyà te langun ne nekeerivey ne inged ketà.
26 E a fama deste acontecimento correu por toda aquela terra.
27 Ne mid-awà si Hisus ketà ne gewii rin te ed-ipanew ne ruen deruwa ne etew ne pisek ne edtundug kandin. Midtawag dan kandin se ebpemuyù te, “Ey, sikuna ne kevuwaran ni David, ikeyru key nikuna!”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando: Tem compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Guna su nekepemenayik en si Hisus diyà te valey ne mid-uvey ke deruwa ne etew ne nepisek. Ne mid-insaan din sikandan te, “Menu, ebperetiyaya kew ve te egkeulian ku sikiyu?”
28 Tendo ele entrado em casa, aproximaram-se os cegos, e Jesus lhes perguntou: Credes que eu posso fazer isso? Responderam-lhe: Sim, Senhor!
29 Ne midampen ni Hisus ke mata ran ne migkahi te, “Sabap te kebperetiyaya niyu ne meulii kew en!”
29 Então, lhes tocou os olhos, dizendo: Faça-se-vos conforme a vossa fé.
30 Arà dà ne nekekita ran en. Ne mid-il-ilutan ni Hisus te egkahi kandan te, “Kenà niyu penudtula ini te misan entei!”
30 E abriram-se-lhes os olhos. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo: Acautelai-vos de que ninguém o saiba.
31 Ugaid ne mid-awà dan ketà ne nasì dan en in-eneb ke tudtul mekeatag ki Hisus diyà te langun ne nekeerivey ne inged ketà.
31 Saindo eles, porém, divulgaram-lhe a fama por toda aquela terra.
32 Gewii te ed-awà en ke menge etew ne ruen maa menge etew ne nekeuma kayi te ki Hisus ne ed-ewit te senge etew ne neemew su midsuukan te vusew.
32 Ao retirarem-se eles, foi-lhe trazido um mudo endemoninhado.
33 Ugaid ne guna su midsegseg en ni Hisus ke vusew ne mibpemekaid, ne nekelalag en ini se meama. Ne negeyip nevenar ke langun ne menge etew ketà ne mibpein-inseey ran te, “Taman te taman en ne warà tew pà mekita se iring kayi kayi te bansa tew te Israyil.”
33 E, expelido o demônio, falou o mudo; e as multidões se admiravam, dizendo: Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Ugaid ne migkahi ke menge Peresiyu ketà te, “Ke unuten te menge vusew se mibehey kandin te gehem te kebpenegseg te menge vusew.”
34 Mas os fariseus murmuravam: Pelo maioral dos demônios é que expele os demônios.
35 Ne mid-eneb ni Hisus te ebayà ke langun ne reisek dekelà ne menge inged. Mibpenurù diyà te menge valey ne ebpengedian te menge Hudiyanen te penduan dan, ne impesabut din kandan ini se Meupiya ne Tudtul te Kedetui te Eleteala te menge etew, wey nengeulian ke menge etew ne ebpenderaru te misan engkey en ne ebpenggeramen.
35 E percorria Jesus todas as cidades e povoados, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 Ne uman din mekita ke medmerakel ne etew ketà ne egkeyruwan din sikandan su merungkug dan wey mekeyruwiru su iyan dan neiringan ne menge bilibili ne warà tumetuganur.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Ne migkahi si Hisus diyà te menge edumdumaan din te, “Medmerakel se menge etew ne warà pà meketelimà dut te Meupiya ne Tudtul mekeatag te Eleteala. Iring dan te nelutuan ne parey. Meluag nevenar ini se pareyanan, ugaid ne warà utew ruma ne ebpengehani.
37 E, então, se dirigiu a seus discípulos: A seara, na verdade, é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 Pemuyù kew riyà te kemuney te pareyanan te medsuhù pà sikandin te ruma ne ed-ehani diyà te pareyanan din.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.