Marcos 10
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs ARIB
1 Mid-awà si Hisus ketà te inged ne Kapirnawum ne mibpendiyan te lusud te inged ne Hudiya ne mid-apet diyà te wayig ne Hurdan. Ketà ne ruen en maa merakel ne menge etew ne nevurun diyà te kandin ne mibpenurù din en maa sikandan su arà ke tatap ne ed-ul-ulaan din.
1 Levantando-se Jesus, partiu dali para os termos da Judéia, e para além do Jordão; e do novo as multidões se reuniram em torno dele; e tornou a ensiná-las, como tinha por costume.
2 Ne ruen menge Peresiyu ne mibpengkayi te ki Hisus su ebaal dan te idseligkat kandin. “Menu, idluhut be te penduan tew,” ke sikandan, “se ebpekid-engked ke meama te esawa rin?”
2 Então se aproximaram dele alguns fariseus e, para o experimentarem, lhe perguntaram: É lícito ao homem repudiar sua mulher?
3 Ugaid ne in-insà ni Hisus kandan te, “Engkey ma se nekahi rut te impesurat ni Moises ne penduan tew mekeatag te kebpeked-engked te esawa?”
3 Ele, porém, respondeu-lhes: Que vos ordenou Moisés?
4 Ke sikandan te, “Inluhut ni Moises ini, ugaid ne ed-una edsurat te kesebenaran te ebpekid-engked en sikandin ne an pà ne egkeengkeran din ke esawa rin.”
4 Replicaram eles: Moisés permitiu escrever carta de divórcio, e repudiar a mulher.
5 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Inluhut ini ni Moises se kebpekid-engked niyu geina te meresen ke ulu niyu te kebpemineg niyu te kebpenurù din.
5 Disse-lhes Jesus: Pela dureza dos vossos corações ele vos deixou escrito esse mandamento.
6 Ugaid ne rut te kinelimbaha kayi te dunya, ‘Ne midlimbag te Eleteala ke meama wey meritan.
6 Mas desde o princípio da criação, Deus os fez homem e mulher.
7 Tembù be ed-ewaan dut te meama ke amey rin wey iney rin su riyà ebpekidseveka sikandin te esawa rin,
7 Por isso deixará o homem a seu pai e a sua mãe, {e unir-se-á à sua mulher,}
8 ne ini se teled-esawa ne nevaluy ne seveka.’ Ketà ne kenà dan en deruwa ne etew su neseveka rà.
8 e serão os dois uma só carne; assim já não são mais dois, mas uma só carne.
9 Tembù be ini se deruwa ne etew ne midseveka te Eleteala, ne kenà egkepebelag dut te etew,” ke si Hisus.
9 Porquanto o que Deus ajuntou, não o separe o homem.
10 Guna su riyan dan en te valey ne mid-insà maa ki Hisus ke menge edumdumaan din mekeatag te ked-engked te esawa.
10 Em casa os discípulos interrogaram-no de novo sobre isso.
11 Ne migkahi en si Hisus kandan te, “Embiya ruen meama ne ebpekid-engked te esawa rin ne edsaup ded maa ed-esawa, ne nekelangkad te esawa rin.
11 Ao que lhes respondeu: Qualquer que repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério contra ela;
12 Engketà ded dema ke meritan, embiya ruen ebpekid-engked te esawa rin ne edsaup ded maa ed-esawa, ne nekelangkad ded dema te esawa rin.”
12 e se ela repudiar seu marido e casar com outro, comete adultério.
13 Ne ruen menge etew ketà ne mibpemava te menge anak dan diyà te ki Hisus su ibperampen dan kandin su ebpepenubtuvaran, ugaid ne midawey ran dut te menge edumdumaan din.
13 Então lhe traziam algumas crianças para que as tocasse; mas os discípulos o repreenderam.
14 Guna su nekita ini ni Hisus ne ingkeepesi rin ne ke sikandin te, “Kenà niyu dewaya sikandin! Ugaid ne ipepengkayi niyu te kediey ke menge vatà, su ke menge etew ne iring te menge vatà se kedsarig dan kediey ne sikandan ke ebpekeamung te Edetuan te Eleteala.
14 Jesus, porém, vendo isto, indignou-se e disse-lhes: Deixai vir a mim as crianças, e não as impeçais, porque de tais é o reino de Deus.
15 Sebenarvenar ini se egkehiyen ku, ke etew ne kenà edtelimà te Kedetui kandin te Eleteala iring te kedtelimà kayi te reisek ne vatà, ne kenà sikandin ebpekelusud dut te menge etew ne Edetuan te Eleteala,” ke si Hisus.
15 Em verdade vos digo que qualquer que não receber o reino de Deus como criança, de maneira nenhuma entrará nele.
16 Arà dà ne mibpenikupu rin ke menge vatà ne midampen din sikandan su ebpenubtuvaran.
16 E, tomando-as nos seus braços, as abençoou, pondo as mãos sobre elas.
17 Guna su ed-ipanew en maa ensi Hisus ne ruen meama ne mibpelelahuy se ebpendiyà te kandin. Ne midlumpeng en diyà te sineruwan ni Hisus se egkahi te, “Meyterù, langun ne ed-ul-ulaan nu ne meupiya! Engkey iyan se ed-ul-ulaan ku apey a mekekuwa te umur ne warà edtemanan din?”
17 Ora, ao sair para se pôr a caminho, correu para ele um homem, o qual se ajoelhou diante dele e lhe perguntou: Bom Mestre, que hei de fazer para herdar a vida eterna?
18 Ne midtavak si Hisus te, “Meambe ke nekahi nu te meupiya ke langun ne ed-ul-ulaan ku? Su seveka rà se meupiya se ed-ul-ulaan din ne Eleteala rà.
18 Respondeu-lhe Jesus: Por que me chamas bom? ninguém é bom, senão um que é Deus.
19 Ugaid ne embiyà arà se id-insà nu mekeatag te umur ne kenà edtaman, ne netuenan nu en ke penduan ne egkahi te: ‘Kenà ka ed-imatey, kenà ka edlangkadlangkad te esawa nu, kenà ka ebpenakew, kenà ka edtarùtarù, kenà ka edlimbung, ne edati nu ke amey nu wey ke iney nu.’”
19 Sabes os mandamentos: Não matarás; não adulterarás; não furtarás; não dirás falso testemunho; a ninguém defraudarás; honra a teu pai e a tua mãe.
20 Ne midtavak ke meama ki Hisus te, “Meyterù, igenat te vatà e pà ne langun keniyan ne midumaan ku.”
20 Ele, porém, lhe replicou: Mestre, tudo isso tenho guardado desde a minha juventude.
21 Nerineg dà ni Hisus ne midtengtengan din ke meama su neyruwan din se egkahi te, “Duen pà lavew kurang nu. Iyan be se ulì ka ne pesaa nu ke langun ne kearen nu ne ipemehey nu ve ke elehà din diyà te menge ayuayu su apey ruen kekewesai nu riyà te langit ne muna pà dut te kearen nu kayi. Ne arà pà ne pengkayi ka te eduma kedì,” ke si Hisus.
21 E Jesus, olhando para ele, o amou e lhe disse: Uma coisa te falta; vai vende tudo quanto tens e dá-o aos pobres, e terás um tesouro no céu; e vem, segue-me.
22 Nerineg din dà ke lalag ni Hisus ne mibmerumbahat ke buvuked din ne mid-ipanew en se merungkug su kewasa nevenar.
22 Mas ele, pesaroso desta palavra, retirou-se triste, porque possuía muitos bens.
23 Ne mibpenlangulangu si Hisus diyà te menge edumdumaan din se egkahi te, “Merehen nevenar te kewasa ne etew se kebpesakup din dut te Edetuan te Eleteala!”
23 Então Jesus, olhando em redor, disse aos seus discípulos: Quão dificilmente entrarão no reino de Deus os que têm riquezas!
24 Ne nengegeyip ke menge edumdumaan ni Hisus ketà te lalag din. Ugaid ne migkahi en maa si Hisus kandan te, “Menge anak, merehen nevenar te etew se kebpesakup din dut te Edetuan te Eleteala.
24 E os discípulos se maravilharam destas suas palavras; mas Jesus, tornando a falar, disse-lhes: Filhos, quão difícil é {para os que confiam nas riquezas} entrar no reino de Deus!
25 Iyan pà melemu ne ebpevayà diyà te vudsi te rahum ini se binatang ne kemilu tumin dè be ke kebpesakup te etew ne kewasa dut te Edetuan te Eleteala.”
25 É mais fácil um camelo passar pelo fundo de uma agulha, do que entrar um rico no reino de Deus.
26 Nerineg dà dut te menge edumdumaan din ne ingkegeyip dan nevenar ne mibpein-inseey ran te, “Embiya iring ketà se kerehen din te etew ne kewasa te kebpesakup din dut te Edetuan te Eleteala, ne engkey rè be buwa se ebpekekuwa te umur ne warà edtemanan din?”
26 Com isso eles ficaram sobremaneira maravilhados, dizendo entre si: Quem pode, então, ser salvo?
27 Ne midtengteng si Hisus kandan ne migkahi en te, “Embiya etew rà ne kenà dan ebpekegaga te eboejejywa te umur ne warà edtemanan din, ugaid ne Eleteala se ebpekegaga ne ebehey kandan su egkegaga te Eleteala ke langun.”
27 Jesus, fixando os olhos neles, respondeu: Para os homens é impossível, mas não para Deus; porque para Deus tudo é possível.
28 Ne midlalag en si Pedro te, “Netuenan nu te mid-ewaan dey ke langun taman dey su miduma key keykew.”
28 Pedro começou a dizer-lhe: Eis que nós deixamos tudo e te seguimos.
29 Ne migkahi si Hisus kandan te, “Benar ayan, ugaid ne sebenarvenar ini se egkehiyen ku keniyu te misan engkey ne etew se neewaan din ke ubpaan din, menge suled din, menge etevey rin, ke iney rin wey amey rin, menge anak din, wey ke tanà din su atag dut te keduma rin kediey wey ke kebpesabut din dut te Meupiya ne Tudtul,
29 Respondeu Jesus: Em verdade vos digo que ninguém há, que tenha deixado casa, ou irmãos, ou irmãs, ou mãe, ou pai, ou filhos, ou campos, por amor de mim e do evangelho,
30 ne ebpeketelimà sikandin te kemehatus egketakep se neewaan din ne ubpaan din, menge suled din, menge etevey rin, ke iney rin wey amey rin, menge anak din, wey ke tanà din te biviyag pà sikandin kayi te ampew te dunya, ne ebpekepevayà pà rema te kemeresayan. Ne ketà te akir din ne hewii ne egketelimà din ke umur ne kenà edtaman.
30 que não receba cem vezes tanto, já neste tempo, em casas, e irmãos, e irmãs, e mães, e filhos, e campos, com perseguições; e no mundo vindouro a vida eterna.
31 Ugaid ne merakel ne menge etew guntaan,” ke si Hisus, “ne mepurù se ketengdanan din, ugaid ne riyà te akir din ne hewii ne sikandan ke pinekemevavà. Ne ruen menge etew guntaani ne mevavà dan nevenar, ugaid ne ketà te akir din ne hewii ne sikandan se pinekemepurù se ketengdanan din.”
31 Mas muitos que são primeiros serão últimos; e muitos que são últimos serão primeiros.
32 Gewii te ed-ip-ipanew ensi Hisus wey ke menge edumdumaan din te ebpependiyà te Hirusalim ne mid-unauna si Hisus, ne neipeng dan nevenar su ebpependiyà sikandin te Hirusalim. Ne ke menge etew ne midtinundug kandan ne nengeandek dan. Ne impesivey en ni Hisus ke menge edumdumaan din ne impesabut din en maa kandan ke ibped-ulaula kandin.
32 Ora, estavam a caminho, subindo para Jerusalém; e Jesus ia adiante deles, e eles se maravilhavam e o seguiam atemorizados. De novo tomou consigo os doze e começou a contar-lhes as coisas que lhe haviam de sobrevir,
33 Ke sikandin te, “Netuenan niyu en ne ebpendiyà kiyu te Hirusalim ne riyà ne sikandin ke Impeanak te Menusiyà ne ibpalad en diyà te menge mepurù te terebpelengesa wey ke menge meyterù te penduan. Ne ebpegumpung dan en te kukuman dan te ed-imetayan sikandin ne ibpalad sikandin diyà te menge etew ne kenà Hudiyanen.
33 dizendo: Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas; e eles o condenarão à morte, e o entregarão aos gentios;
34 Ne ed-unda-unda ran kandin, ne ebpengileb, ebpenlambit, wey ed-imatey ran kandin, ugaid ne ketà te iketelu ne hewii ne egkevanew sikandin.”
34 e hão de escarnecê-lo e cuspir nele, e açoitá-lo, e matá-lo; e depois de três dias ressurgirá.
35 Ne ketà ne mid-uvey en ki Hisus ke menge anak ni Sibidiyu, si Santiago wey si Juan, se egkahi te, “Meyterù, ruen ebuyuen dey keykew.”
35 Nisso aproximaram-se dele Tiago e João, filhos de Zebedeu, dizendo-lhe: Mestre, queremos que nos faças o que te pedirmos.
36 “Engkey ma se ebuyuen niyu?” ke si Hisus.
36 Ele, pois, lhes perguntou: Que quereis que eu vos faça?
37 Ke sikandan te, “Ketà te akir din ne hewii te kedatù nu en, ne ebuyuen dey keykew te pepinuuwa key ne ruma nu, seveka se riyà te egkekewanan nu, ne seveka ne riyà te egkehivang nu.”
37 Responderam-lhe: Concede-nos que na tua glória nos sentemos, um à tua direita, e outro à tua esquerda.
38 Ne migkahi ni Hisus kandan te, “Matag niyu en ini ebuyua ne warà niyu mesebuti an se ebuyuen niyu. Maa, ebpeketigker kew ve dut te kemeresayan ne mehaan ku en ibpevayà? Ne maa, ebpeketikà kew ve ne ebpevayà te kemetayen iring te ibpekepevayà ku?”
38 Mas Jesus lhes disse: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu bebo, e ser batizados no batismo em que eu sou batizado?
39 “Uya,” ke sikandan, “egketigkeran dey.”
39 E lhe responderam: Podemos. Mas Jesus lhes disse: O cálice que eu bebo, haveis de bebê-lo, e no batismo em que eu sou batizado, haveis de ser batizados;
40 Ugaid ne mekeatag te ayan se ebuyuen niyu, ne warà ketengdanan ku te ebpemilì te engkey se ebpepinuuwen kayi te egkekewanan ku wey kayi te egkehivang ku. Su ini ne intail dut te Amey ku ne Eleteala dut te mibpemilì din.”
40 mas o sentar-se à minha direita, ou à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles a quem está reservado.
41 Guna su nerineg kayi te sepulù ne edumdumaan ni Hisus arà se ebuyuen enni Santiago ki Juan, ne nengeepes dan.
41 E ouvindo isso os dez, começaram a indignar-se contra Tiago e João.
42 Tembù be impeuvey ran langun ni Hisus se egkahi te, “Netuenan tew ne ini se menge pengulu te inged kayi te ampew te dunya ne metehel ne edsuhù te langun ne menge etew, ne ini se menge unuten dan ne kandan dà ne kiyug se edumaan.
42 Então Jesus chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os que são reconhecidos como governadores dos gentios, deles se assenhoreiam, e que sobre eles os seus grandes exercem autoridade.
43 Ugaid ne kenà kew ed-iring ketà, su embiya ruen seveka keniyu ne egkiyug ne ebmepurù, ne iyan iya se mebpeembavà te hinawa rin wey ebpevayàbayà dut te langun.
43 Mas entre vós não será assim; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
44 Ne embiya ruen seveka keniyu ne egkiyug te sikandin se ebpekeuna te langun niyu, ne iyan iya se mebpeembavà te hinawa rin wey ebpevayàbayà dut te langun.
44 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será servo de todos.
45 Su misan ke Impeanak te Menusiyà ne kenà iyan din kinepengkayi te ampew te dunya ne apey sikandin metevangi te menge etew. Ugaid ne iyan din kinekepengkayi ne apey rin metevangi ke langun ne menge etew, ne egkeimetayan sikandin su apey egkevelukasi ke langun ne menge etew.”
45 Pois também o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
46 Nekeuma en si Hisus wey ke menge edumdumaan din diyà te Hiriku. Ne guna su ed-awà dan en ne merakel ne menge etew se mibpenduma kandan, ne kayi te kelid te ebpevayaan dan ne ruen meama ne pisek ne ebpinpinuu su ebpemuyù ne ed-ingaranan ki Bertimeo, anak ni Timiyu.
46 Depois chegaram a Jericó. E, ao sair ele de Jericó com seus discípulos e uma grande multidão, estava sentado junto do caminho um mendigo cego, Bartimeu filho de Timeu.
47 Guna su nerineg din te edsahad en si Hisus ne riyà ebpuun te Neserit ne mibensag en te, “Hisus, ke inenakan ni David rengan, igkeyru a nu nevenar!”
47 Este, quando ouviu que era Jesus, o nazareno, começou a clamar, dizendo: Jesus, Filho de Davi, tem compaixão de mim!
48 Ne merakel ne menge etew ketà se midawey kandin te ebpeen-enengen ugaid ne lemban en ne egkeilut se ebpemensag te, “Sikuna ne inenakan ni David rengan, igkeyru a nu nevenar!”
48 E muitos o repreendiam, para que se calasse; mas ele clamava ainda mais: Filho de Davi, tem compaixão de mim.
49 Guna su nerineg ni Hisus ne mid-itindeg pà sikandin se egkahi te, “Pikita niyu ayan kayi!”
49 Parou, pois, Jesus e disse: Chamai-o. E chamaram o cego, dizendo-lhe: Tem bom ânimo; levanta-te, ele te chama.
50 Arà dà ne mibpelis din ke kumbalà din, ne mid-itindeg en, ne mid-uvey en ki Hisus.
50 Nisto, lançando de si a sua capa, de um salto se levantou e foi ter com Jesus.
51 “Engkey ma se ebpetevangan nu kediey?” ke si Hisus.
51 Perguntou-lhe o cego: Que queres que te faça? Respondeu-lhe o cego: Mestre, que eu veja.
52 “Su kenà duwaruwa se kedsarig nu kediey,” ke si Hisus, “ne ebpekeulit en ke kebpekekita nu. Ipanew ke en.” Arà dà iya ne nekekita en ini se meama, ne miduma en ki Hisus te ked-ip-ipanew ran.
52 Disse-lhe Jesus: Vai, a tua fé te salvou. E imediatamente recuperou a vista, e foi seguindo pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.