Atos 16
Ke meupiya ne tudtul mekeatag ki Hisu Kristu (MBI) vs NVI
1 Ne nekeuma ensi Pablo diyà te inged ne Dirbi wey riyà te inged ne Listra. Ketà ne ruen ed-ubpà ne senge etew ne ed-ingaranan ki Timoteo ne mibperetiyaya ki Hisus. Ini se iney rin ne Hudiyanen ne mibperetiyaya ki Hisus, ugaid ne ke amey rin se Gerisiyanen.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra, onde vivia um discípulo chamado Timóteo. Sua mãe era uma judia convertida e seu pai era grego.
2 Ne langun ne menge mibperetiyaya diyà te inged ne Dirbi wey Ikunya ne meupiya se lalag dan mekeatag ki Timoteo.
2 Os irmãos de Listra e Icônio davam bom testemunho dele.
3 Kiyug ni Pablo ne ebpekeruma kandin si Timoteo, tembù be mid-etusan din sikandin. Iyan din ked-etusi kandin su apey edtelimaa sikandin dut te menge Hudiyanen ketà te menge inged ne ebpevayaan dan su netuenan dut te langun ne menge Hudiyanen te Gerisiyanen ke amey ni Timoteo.
3 Paulo, querendo levá-lo na viagem, circuncidou-o por causa dos judeus que viviam naquela região, pois todos sabiam que seu pai era grego.
4 Gewii te ked-ip-ipanew ran dut te menge inged ne impesabut dan dut te menge mibperetiyaya arà se suhù dut te menge kedserihan wey pekilukesen diyà te Hirusalim ne ingkahi kandan te edtumanen
4 Nas cidades por onde passavam, transmitiam as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém, para que fossem obedecidas.
5 Ne nevag-et se kebperetiyaya dut te menge mibperetiyaya wey mid-iseg ke kerakel dan te uman gewii.
5 Assim as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número cada dia.
6 Ne riyà dan mibpevayà te menge inged ne Perigya wey Gelasiya su warà ituhut kandan dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà te ibpesabut ke Lalag te Eleteala diyà te pruvinsiya ne Asiya.
6 Paulo e seus companheiros viajaram pela região da Frígia e da Galácia, tendo sido impedidos pelo Espírito Santo de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Guna su nekeuma ran diyà te eletan te inged te Misiya ne edlaus dan perem diyà te pruvinsiya te Bitaniya, ugaid ne warà dan tuhuti dut te Kedesenan ne Ebpetuntul te Menusiyà ne ebpuun diyà te ki Hisus.
7 Quando chegaram à fronteira da Mísia, tentaram entrar na Bitínia, mas o Espírito de Jesus os impediu.
8 Ne ketà ne mid-apet dan diyà te Misiya ne mibpetiulug dan diyà te inged ne Teruwas.
8 Então, contornaram a Mísia e desceram a Trôade.
9 Ketà te merukilem en ne ruen impekita te Eleteala ki Pablo ne etew ne riyà ebpuun te inged ne Mesidunya ne ebuyù kandin se egkahi te, “Laus kew kayi te Mesidunya su apey key niyu tevangi!”
9 Durante a noite Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia estava em pé e lhe suplicava: "Passe à Macedônia e ajude-nos".
10 Nekita rà ini ni Pablo ne midteganes key en se edlaus diyà te inged ne Mesidunya su nesebutan dey te edsuhuen key te Eleteala te ibpesabut ke Meupiya ne Tudtul diyà te menge etew ketà.
10 Depois que Paulo teve essa visão, preparamo-nos imediatamente para partir para a Macedônia, concluindo que Deus nos tinha chamado para lhes pregar o evangelho.
11 Ne mid-untud key te kapal ne egenat te Teruwas ne ebpendiyà te punul te Semustrasiya, ne ke nekedtundug ne hewii ne midlaus key diyà te inged ne Niyepulis.
11 Partindo de Trôade, navegamos diretamente para Samotrácia e, no dia seguinte, para Neápolis.
12 Nekeuma key ne mid-ipanew key en se ebpendiyà te dekelà ne inged ne Pilipus ne ed-una ne inged te lusud te Mesidunya, ne rutun te inged ne Pilipus ne merakel se menge etew ne Rumanu ne sumeseuyan. Ne ketà key med-ubpà taman te pipira ne hewii.
12 Dali partimos para Filipos, na Macedônia, que é colônia romana e a principal cidade daquele distrito. Ali ficamos vários dias.
13 Guna su Hewii te Id-imeley ne midlihawang key ketà te inged ne mibpendiyà key te beyvey te wayig su nepegitung dey te ruen egkevurunan te menge Hudiyanen te ebpengeningeni. Ketà ne mibpinuu key se ebpekidlalag te menge meritan ne nevurun dutun.
13 No sábado saímos da cidade e fomos para a beira do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com as mulheres que se haviam reunido ali.
14 Ne seveka rutun te menge meritan ne ebpemineg te lalag dey ne ed-ingaranan ki Lydia ne riyà ebpuun te inged ne Tiyetira ne ebpemendehang te saput ne mehuridtem. Mibpengarap te Eleteala ini se meritan, tembù be imbehey rin te Kerenan ke hinawa rin te kedtelimà te ibpesabut ni Pablo.
14 Uma das que ouviam era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, vendedora de tecido de púrpura, da cidade de Tiatira. O Senhor abriu seu coração para atender à mensagem de Paulo.
15 Ketà ne mibunyahan sikandin abpeg ke menge emurà din dutun te valey rin. Ne migkehiyan key rin te, “Embiya birang te itungan niyu ne benar se peretiyaya ku ki Hisus ne Kerenan ne diyà kew ubpà te baley ku.” Ne warà key rin ewai ne ketà ne mibpendiyà key en.
15 Tendo sido batizada, bem como os de sua casa, ela nos convidou, dizendo: "Se os senhores me consideram uma crente no Senhor, venham ficar em minha casa". E nos convenceu.
16 Senge hewii ketà te kebpendiyà dey te ebpengeningeniyan te menge Hudiyanen ne midsinuhung kenami arà se meritan ne uripen ne mibehayen te gaga te busew ne midsuuk kandin te kedtendek te egked-ulaula keuremà. Ne rekelà se kureta ne nepentiyari dut te tehiuripen kandin kayi te kebpenguris din.
16 Certo dia, indo nós para o lugar de oração, encontramos uma escrava que tinha um espírito pelo qual predizia o futuro. Ela ganhava muito dinheiro para os seus senhores com adivinhações.
17 Ne midtundug kenami ki Pablo arà se meritan se ebpemensag te, “Ini ne menge etew ne sugsuhuen dut te Eleteala ne kenà egkerepengan! Ne ibpesabut dan keniyu ke ralan te ebpekeliyu kew rut te kedusa rin.”
17 Essa moça seguia a Paulo e a nós, gritando: "Estes homens são servos do Deus Altíssimo e lhes anunciam o caminho da salvação".
18 Arà se mid-ulaula rin lusud te merakel ne hewii ne netaman ketà ne neperè en si Pablo ne midlilingey rin ne migkehiyan din ke busew te, “Egenat te gehem te ngaran ni Hisu Kristu ne idsuhù ku keykew te awà ka keniyan te meritan.” Arà dà ne mid-ewaan en dut te busew ke meritan.
18 Ela continuou fazendo isso por muitos dias. Finalmente, Paulo ficou indignado, voltou-se e disse ao espírito: "Em nome de Jesus Cristo eu lhe ordeno que saia dela! " No mesmo instante o espírito a deixou.
19 Guna su nesehipà dut te menge tehiuripen kandin se kenà dan en ebpekepentiyari te kureta ketà te helevek dut te meritan, ne midsigkem dan si Pablo ki Silas ne miguyud dan te ebpendiyà te menge perekukum te inged dan.
19 Percebendo que a sua esperança de lucro tinha se acabado, os donos da escrava agarraram Paulo e Silas e os arrastaram para a praça principal, diante das autoridades.
20 Ketà ne mibpeetuvang din te menge perekukum ne Rumanu ne migkahi te, “Ini ne menge etew ne menge Hudiyanen ne edsamuksamuk kayi te inged ta.
20 E, levando-os aos magistrados, disseram: "Estes homens são judeus e estão perturbando a nossa cidade,
21 Su ebpenurù dan te menge betasan ne ebpekesurang dut te menge penduan ta. Ne sikitew ne menge Rumanu ne kenà egkepakey ne edumaan tew arà se betasan ne ibpenurù dan.”
21 propagando costumes que a nós, romanos, não é permitido aceitar nem praticar".
22 Ne ke merakel ne menge etew ne nevurun ketà ne mid-amung te ebpekesakit kandan. Ne ketà ne mibpemindas dut te perekukum ke belegkas ni Pablo ki Silas ne mibpebedasan dan.
22 A multidão ajuntou-se contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que se lhes tirassem as roupas e fossem açoitados.
23 Guna su neipus dan te ebpemadas te mevaher, ne mibilanggù dan en. Ne ini se ebantey te bilengguan ne migkehiyan dan te ebpepintuan te mevaher.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu instrução para vigiá-los com cuidado.
24 Nerineg ini dut te ebantey, ne diyà din in-awuk sikandan te sungkù ne nekepeluuk te bilengguan ne mibpatung din ke menge paa ran te mevaher ne kayu.
24 Tendo recebido tais ordens, ele os lançou no cárcere interior e lhes prendeu os pés no tronco.
25 Guna su mehaan en edluuk se kerukileman ne mibpengeningeni en si Pablo ki Silas wey migkanta ran se edeyù te Eleteala, ne mibpemineg kandan ke menge ruma ran ne bilanggù.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas estavam orando e cantando hinos a Deus; os outros presos os ouviam.
26 Ne ketà midtekew midlinug te mevaher ne piya ke mibpeunsaran dut te bilengguan ne newaleng. Ne seguguneey ne nevukaan langun ne menge humawan, ne nengeluung ke menge sengkalì dut te menge bilanggù.
26 De repente, houve um terremoto tão violento que os alicerces da prisão foram abalados. Imediatamente todas as portas se abriram, e as correntes de todos se soltaram.
27 Nekehimerat ke ebantey te bilengguan ne nekita rin ne nevukaan en ke menge gumawan dut te bilengguan, ne mid-ulavut din ke sundang din su ed-imatey perem te lawa rin su kunaan din ke mibpemelahuy en ke menge bilanggù.
27 O carcereiro acordou e, vendo abertas as portas da prisão, desembainhou sua espada para se matar, porque pensava que os presos tivessem fugido.
28 Ugaid ne mibensag si Pablo te, “Kenà ka ed-usuk te lawa nu! Su langun dey ne ini red!”
28 Mas Paulo gritou: "Não faça isso! Estamos todos aqui! "
29 Ini se ebantey, ne mibpengumew te ebpeewit te sulù. Ne ketà ne migaangaan midlusud kayi te menge bilanggù ne mibpenimbuel diyà te sineruwan ni Pablo ki Silas se migkerker te andek din.
29 O carcereiro pediu luz, entrou correndo e, trêmulo, prostrou-se diante de Paulo e Silas.
30 Ne impelihawang din sikandan se egkahi te, “Mama, engkey se ed-ul-ulaan ku su apey a ebpekeliyu rut te kedusa te Eleteala?”
30 Então levou-os para fora e perguntou: "Senhores, que devo fazer para ser salvo? "
31 Ne migkahi ensi Pablo te, “Peretiyaya ka te Kerenan tew ne si Hisus ne ebpekeliyu ka te kedusa te Eleteala abpeg ke menge emurà nu diyà te baley nu.”
31 Eles responderam: "Creia no Senhor Jesus, e serão salvos, você e os de sua casa".
32 Ketà ne sikandin wey ke emurà din diyà te baley rin ne impesabut kandan eni Pablo ke Lalag te Eleteala.
32 E pregaram a palavra de Deus, a ele e a todos os de sua casa.
33 Ne rutun te metaneb pà ne kerukileman ne migkuwa rut te ebantey si Pablo ki Silas ne mid-enuan din ke menge palì dan. Ne ketà ne mibunyahan en ini se ebantey abpeg ke sikandan ne telteleanak.
33 Naquela mesma hora da noite o carcereiro lavou as feridas deles; em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Ne rutun ne miduma rin en si Pablo ki Silas diyà te baley rin wey pinekaan din. Ne sikandan se telteleanak ne nehalew nevenar su mibperetiyaya ran en te Eleteala.
34 Então os levou para a sua casa, serviu-lhes uma refeição e com todos os de sua casa alegrou-se muito por haver crido em Deus.
35 Guna su meselem en ne duen midsuhù te menge egkeunuten ne Rumanu ke menge mepurù te pulis se egkahi te, “Ibpelihawang nu en ayan se menge etew.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os seus soldados ao carcereiro com esta ordem: "Solte estes homens".
36 Ne ketà ne mibpenudtul ini dut te ebantey diyà te ki Pablo se egkahi te, “Insuhù te menge egkeunuten ne Rumanu ne ibpelihawang kew en ki Silas. Ebpekeawà kew en ne up-upiya kew rà!”
36 O carcereiro disse a Paulo: "Os magistrados deram ordens para que você e Silas sejam libertados. Agora podem sair. Vão em paz".
37 Ugaid ne migkehiyan ni Pablo ke menge mepurù te pulis dut te egkeunutan te, “Mibpebedasan key ran diyà te etuvangan te merakel ne menge etew misan warà netuen dan ne idwagib kenami ne sikami ne sakup ded dema te inged ne Ruma. Ini ne mibilanggù key. Na guntaani ne id-eles te kebpeawà kenami. Kenà egkepakey!” ke si Pablo. “Su iyan iya se mebpengkayi ke egkeunutan ne Rumanu ne iyan ebpelihawang kenami.”
37 Mas Paulo disse aos soldados: "Sendo nós cidadãos romanos, eles nos açoitaram publicamente sem processo formal e nos lançaram na prisão. E agora querem livrar-se de nós secretamente? Não! Venham eles mesmos e nos libertem".
38 Ne mibpenudtul ini dut te menge mepurù te pulis diyà te egkeunuten ne Rumanu. Ne guna su netuenan dan te si Pablo ki Silas ne sakup ded dema te inged ne Ruma ne neandek dan.
38 Os soldados relataram isso aos magistrados, os quais, ouvindo que Paulo e Silas eram romanos, ficaram atemorizados.
39 Tembù be mibpendiyà dan ne mibuyù dan te ebpeseharen eni Pablo. Ketà ne miduma ran su ibpelihawang dan te bilengguan wey mibuyù dan te med-awà dan ketà te inged.
39 Vieram para se desculpar diante deles e, conduzindo-os para fora da prisão, pediram-lhes que saíssem da cidade.
40 Ne midlihawang si Pablo ki Silas ne mibpendiyà dan te baley ni Lydia, ne mibag-et dan ke kebperetiyaya rut te menge mibperetiyaya ki Hisus ne neuma ran ketà, arà pà ne migenat dan en.
40 Depois de saírem da prisão, Paulo e Silas foram à casa de Lídia, onde se encontraram com os irmãos e os encorajaram. E então partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.