Marcos 5

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jisas ome ile wainlangaere o velpol a thei a pamonlel wo epee, a epee a Gerasa angare nge.
1 Jesus e os discípulos chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 (v 2b) Na toko omole ako i voth, ako tamata kerenga i voth a i nge.
2 Ao desembarcar, logo um homem possuído de espírito imundo veio dos túmulos ao encontro de Jesus.
3 Na i vul vet inga ako a vuvepun. Na tokokoere o pavurvur aro o kin i avele,
3 Esse homem vivia nos túmulos, e ninguém podia prendê-lo, nem mesmo com correntes.
4 Aveto nomenga o tongporum ieve na imeni kinnga nge sen, aveto i uriro i re lale, eneke i engeng rintet ma i pavurvur aro toko e aro i theal tetal ile avele.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com correntes e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e as correntes foram despedaçadas. E ninguém conseguia dominá-lo.
5 Na nge nang elonga na pemliknga i men inga a vuvepun na i es mun a tete, na i wal kerere na i el mun um ma i soriro isivenga nge.
5 Andava sempre, de noite e de dia, gritando por entre os túmulos e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 ma i thepol a Jisas melanga ma i tho tuntun i ma i koru ieve nge i na ipo tiru.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e prostrou-se diante dele,
7 Ma i lenga viringa a i nge la ve, “Jisas wong ini a God Itun ako a Pen a Urvet. Wong es ake me mo o oma neke e tho, e? Nge a God iion tho nong tangosing a ong nge ve, mothong tova pakerenga tho.”
7 gritando em alta voz: — O que você quer comigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Por Deus, peço-lhe que não me atormente!
8 Ma tamata aken i ria vene aken, eneke i ngange rintet nge a Jisas ile riong ako i ria i nge ve, “E tamata, ong lopot a toko aken nge.”
8 Ele disse isto, porque Jesus tinha dito a ele: “Espírito imundo, saia desse homem!”
9 Lama Jisas i ria i ve, “Iom anga?” Ma i olal i a i nge ve, “Iok a Pulua, eneke engek avele them pulua.”
9 Então Jesus lhe perguntou: Ele respondeu: — Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma i nong a Jisas nge mo i mothong tova i wistetpot tamata kerenga areken a wop relnga e.
10 E pediu-lhe com insistência que não os mandasse para fora do país.
11 Na kie avlung ako o an a pen sa thewo.
11 Ora, uma grande manada de porcos estava pastando ali pelo monte.
12 Na ine tamata kerengare o nong a Jisas nge ve, “Aro wong wistetpot inga them mo them eso a kiere nge.”
12 E os espíritos imundos pediram a Jesus: — Mande-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 Lamako Jisas i ri ve i sivenga, mako o korpot ol, ma o eso ol a kiere nge, mako kie avlung aken o lo. Na oa titaling i pavurvur nge or 2,000, ma o lou a pen kei thewo ma o opthou la, mako o vlu a thei lemi, ma or alavusnga o rin rin ol.
13 E Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos. E a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 Lamako ine kie theal tetalngare o lo, makola o ria rem lemiare na areko o voth a rem pomnga. Mako toko na sengre, or alavusnga o es mo o porumtet vet ur aken Jisas i oma i.
14 Os que tratavam dos porcos fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos. Então o povo saiu para ver o que tinha acontecido.
15 Na o es makola o velpol a Jisas nge, ma o thopol toko ako nomenga tamata kerengare o voth a i nge, ako i men pisu ol ma i teunu ol teunong, na ilemi nineu ol. Lamako o es ma o thopol i, ma o ngange rintet nge ur ako Jisas i oma i.
15 Aproximando-se de Jesus, viram o endemoniado, o que antes estava dominado pela legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 Lamako areko o thopol a Jisas ako i wistetpot tamatare, o rurum ol i a toko na sengre nge, nge ur ako Jisas i oma i a toko aken nge, ma o rurum mun nge kie areko o vlu.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que tinha acontecido ao endemoniado e também falaram a respeito dos porcos.
17 Lamako areko ole a epee aken, o nongpol i, ma o nong engeng a Jisas nge ve aro i lostetpot a ole epee.
17 E começaram a pedir com insistência que Jesus se retirasse da terra deles.
18 Mako, Jisas i ro a wok nge. Ave toko aton ru nomenga tamata kerengare o voth a i nge, i nong engeng a Jisas nge ve, “Tho sis ve aro tho panes wong.”
18 Quando Jesus estava entrando no barco, aquele que antes estava possuído pelos demônios pediu com insistência que Jesus o deixasse ficar com ele.
19 Aveto Jisas ini plong ve aro i panes i. Ma i ria i ve, “Ong lo werer a lom vel la, mo ong panongpol lomngare, na panongpol or nge opoesaling ake Toko Pomnga i oma i a ong nge, mo wong ruruma mun ile lemi esaling nge wong.”
19 Jesus, porém, não o permitiu; ao contrário, ordenou-lhe:
20 Mako toko aken i es, ma i panongpol ol a epee ako a Dekapolis. Ma i panongpol ol or nge a Jisas ile opoesaling nge i. Mako toko na sengre o nongpol i ma o kukuk nge.
20 Então ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe tinha feito; e todos se admiravam.
21 Lama Jisas ome ile wainlangaere o roa e wok. Ma o sauth mala o volil werer mun a thei a pamonlel a wo epee. Mako toko na sengre pom ako o mit kalalual a Jisas a wonwon po.
21 Tendo Jesus voltado de barco para o outro lado, reuniu-se em volta dele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Na toko omole ako i es a Jisas nge me, ma iion a Jairus, ako ini lotu a mukalinga, ma i thopol a Jisas, ma i koru ieve na ipo tiru a i nge.
22 Então chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos pés de Jesus
23 Ma i nong mos inga a Jisas nge ve, “Tuk posnga omole ako, ini seng, toth aro i rin. Aro ve ong es la mo ronga menum a i nge aro i mimi werer mun.”
23 e lhe pediu com insistência: — Minha filhinha está morrendo; venha impor as mãos sobre ela, para que seja salva e viva.
24 Lamako Jisas i nongpol i ma i mita ma i paneso i.
24 Jesus foi com ele. Uma grande multidão seguia Jesus, apertando-o de todos os lados.
25 Mako seng omole ako i voth tomo nge or, kene sengre oa ni multhanging ako o thopol ngov i pesrou a i nge avele, ma i pavurvur nge tovu po or mule pa omole pothoi or aini.
25 Estava ali certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia.
26 Nomenga vet ako me i es evelelnga a toko vuralinga nge, ma i pavustetpot ile umtun lale, aveto ni multhanging aken a i nge kene i vus vet avele. Ma ia ni multhanging aken i aolo inga la.
26 Ela havia padecido muito nas mãos de vários médicos e gastado tudo o que tinha, sem, contudo, melhorar de saúde; pelo contrário, piorava cada vez mais.
27 Lamako seng aken kene i nongpol a Jisas ile omaing kimanga, ma i kene i sulo tomo nge toko na sengre, ma patongti i es ma i mito a Jisas ikime, ma i vugir kine inga Jisas ia teunong.
27 Tendo ouvido a fama de Jesus, a mulher chegou por trás, no meio da multidão, e tocou na capa dele.
28 Eneke patongti ilemi inga ve, “Aro ve tho vugiro inga a Jisas ia teunong aro tho sivenga werer.”
28 Porque dizia: “Se eu apenas tocar na roupa dele, ficarei curada.”
29 Mako i vugiro a Jisas ia teunong, na a ur e avele nako ia ni multhanging aken i vus. Ma i rov ol ini peti ako i vthopot ol.
29 E logo a hemorragia estancou, e ela sentiu no corpo que estava curada daquele mal.
30 I vene re aken, na Jisas ilemi mire ako ile engenging pelie i espot a i nge. Mako i the singal werer a toko na sengre oa wop. Ma i nina ve, “Anga i vugiro lek teunong, e?”
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele havia saído poder, virando-se no meio da multidão, perguntou:
31 Na ile wainlangaere o nina i ve, “I va, pulua ake o mit kalual ong na ong nina ve, ‘Anga i vugiro tho, e?’”
31 Os discípulos responderam: — O senhor está vendo que a multidão o aperta e ainda pergunta: “Quem me tocou?”
32 Aveto Jisas rongan i theu thea, eneke ia pun ako ve, ilemi mire nge anga ako i vugiro i.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem tinha feito aquilo.
33 Na seng aken i rov mimiong, ma i ngange rintet, ma i es mala i koru ieve a Jisas itheki lemi, ma i pamilempot ia ni multhanging aken a Jisas itheki.
33 Então a mulher, amedrontada e trêmula, ciente do que lhe havia acontecido, veio, prostrou-se diante de Jesus e declarou-lhe toda a verdade.
34 Ma Jisas i ria i ve, “Tuk, ong mimi werer lale, eneke lomumo ve tho pavurvur ako aro tho pamimi ong. Na ong es la na opom lemi aro i vual nge a God ile lemi moring. Na om ni multhanging aken i vus re aken.”
34 Então Jesus lhe disse:
35 Na Jisas rongan i ri, na tokokoe pelie ako o losa a Jairus ile vel o velpol, ma o ria Jairus ve, “Tum i rin ol lale. E, mala o mothong tova o patheki postun ol toko patoralinga aken.”
35 Enquanto Jesus ainda falava, chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, dizendo: — A sua filha já morreu; por que você ainda incomoda o Mestre?
36 Aveto Jisas i nongal or avele. Ma i ria lotu a mukalinga ve, “Ong mothong tova lomum kerere. Aro lom lemioong i engeng a God nge.”
36 Mas Jesus, sem levar em conta tais palavras, disse ao chefe da sinagoga:
37 Ma Jisas i rialal wereru toko na sengre ve aro o mothong tova o panes i la. Mako Pita na Jems ome itein a Jon, or toko me inga ako aro o panes i.
37 Jesus não permitiu que ninguém o acompanhasse, a não ser Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 Ma o es mala o velpol a vel. Ma Jisas i nongpolpot ole keking ako pelie o tang na pelie o walal.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, Jesus viu o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 Ma Jisas i eso a vel, ma i nina or ve, “Thomu o kektun pel na o wal nge neke? Wainlanga atiken i rin avele, i nokolkol inga aken.”
39 Ao entrar, disse:
40 Na o nongpol i venen aken ma o ngenge lital i.
40 E riam-se dele. Mas Jesus, mandando que todos saíssem, levou consigo o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 Ma Jisas i krimu imeni ma i ria i nge Judare okei ve, “Talita kumi,” riong aken i mirenga ve, “Tho ria wong seng wainlanga aken, ong mita.”
41 Tomando a criança pela mão, disse:
42 Mako seng wainlanga atiken i mita. Ma i esu esa ol. Na areko o thopol i, kene o kukuk. Na seng wainlanga atiken ia tovu po or mule pa omole pothoi or aini.
42 Imediatamente a menina, que tinha doze anos, se levantou e começou a andar. Então todos ficaram muito admirados.
43 Aveto Jisas i pator engeng mun or ve, “O mothong tova o pamilempot ur ake tho oma i lale.” Ma i ria or ve, “Thomu o sungu aning tie a seng wainlanga atiken nge mo i an i.”
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse. E mandou que dessem de comer à menina.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.