Marcos 5

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Jisas ome ile wainlangaere o velpol a thei a pamonlel wo epee, a epee a Gerasa angare nge.
1 E chegaram à outra margem do mar, à província dos gadarenos.
2 (v 2b) Na toko omole ako i voth, ako tamata kerenga i voth a i nge.
2 E, saindo ele do barco, lhe saiu logo ao seu encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Na i vul vet inga ako a vuvepun. Na tokokoere o pavurvur aro o kin i avele,
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros, e nem ainda com cadeias o podia alguém prender.
4 Aveto nomenga o tongporum ieve na imeni kinnga nge sen, aveto i uriro i re lale, eneke i engeng rintet ma i pavurvur aro toko e aro i theal tetal ile avele.
4 Porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões, em migalhas, e ninguém o podia amansar.
5 Na nge nang elonga na pemliknga i men inga a vuvepun na i es mun a tete, na i wal kerere na i el mun um ma i soriro isivenga nge.
5 E andava sempre, de dia e de noite, clamando pelos montes e pelos sepulcros e ferindo-se com pedras.
6 ma i thepol a Jisas melanga ma i tho tuntun i ma i koru ieve nge i na ipo tiru.
6 E, quando viu Jesus ao longe, correu e adorou-o.
7 Ma i lenga viringa a i nge la ve, “Jisas wong ini a God Itun ako a Pen a Urvet. Wong es ake me mo o oma neke e tho, e? Nge a God iion tho nong tangosing a ong nge ve, mothong tova pakerenga tho.”
7 E, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 Ma tamata aken i ria vene aken, eneke i ngange rintet nge a Jisas ile riong ako i ria i nge ve, “E tamata, ong lopot a toko aken nge.”
8 (Porque lhe dizia: Sai deste homem, espírito imundo. )
9 Lama Jisas i ria i ve, “Iom anga?” Ma i olal i a i nge ve, “Iok a Pulua, eneke engek avele them pulua.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? E lhe respondeu, dizendo: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 Ma i nong a Jisas nge mo i mothong tova i wistetpot tamata kerenga areken a wop relnga e.
10 E rogava-lhe muito que os não enviasse para fora daquela província.
11 Na kie avlung ako o an a pen sa thewo.
11 E andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 Na ine tamata kerengare o nong a Jisas nge ve, “Aro wong wistetpot inga them mo them eso a kiere nge.”
12 E todos aqueles demônios lhe rogaram, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Lamako Jisas i ri ve i sivenga, mako o korpot ol, ma o eso ol a kiere nge, mako kie avlung aken o lo. Na oa titaling i pavurvur nge or 2,000, ma o lou a pen kei thewo ma o opthou la, mako o vlu a thei lemi, ma or alavusnga o rin rin ol.
13 E Jesus logo lho permitiu. E, saindo aqueles espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada se precipitou por um despenhadeiro no mar (eram quase dois mil) e afogou-se no mar.
14 Lamako ine kie theal tetalngare o lo, makola o ria rem lemiare na areko o voth a rem pomnga. Mako toko na sengre, or alavusnga o es mo o porumtet vet ur aken Jisas i oma i.
14 E os que apascentavam os porcos fugiram e o anunciaram na cidade e nos campos; e saíram muitos a ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Na o es makola o velpol a Jisas nge, ma o thopol toko ako nomenga tamata kerengare o voth a i nge, ako i men pisu ol ma i teunu ol teunong, na ilemi nineu ol. Lamako o es ma o thopol i, ma o ngange rintet nge ur ako Jisas i oma i.
15 E foram ter com Jesus, e viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido e em perfeito juízo, e temeram.
16 Lamako areko o thopol a Jisas ako i wistetpot tamatare, o rurum ol i a toko na sengre nge, nge ur ako Jisas i oma i a toko aken nge, ma o rurum mun nge kie areko o vlu.
16 E os que aquilo tinham visto contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 Lamako areko ole a epee aken, o nongpol i, ma o nong engeng a Jisas nge ve aro i lostetpot a ole epee.
17 E começaram a rogar-lhe que saísse do seu território.
18 Mako, Jisas i ro a wok nge. Ave toko aton ru nomenga tamata kerengare o voth a i nge, i nong engeng a Jisas nge ve, “Tho sis ve aro tho panes wong.”
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Aveto Jisas ini plong ve aro i panes i. Ma i ria i ve, “Ong lo werer a lom vel la, mo ong panongpol lomngare, na panongpol or nge opoesaling ake Toko Pomnga i oma i a ong nge, mo wong ruruma mun ile lemi esaling nge wong.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes quão grandes
20 Mako toko aken i es, ma i panongpol ol a epee ako a Dekapolis. Ma i panongpol ol or nge a Jisas ile opoesaling nge i. Mako toko na sengre o nongpol i ma o kukuk nge.
20 E ele foi e começou a anunciar em Decápolis quão grandes coisas Jesus lhe fizera; e todos se maravilhavam.
21 Lama Jisas ome ile wainlangaere o roa e wok. Ma o sauth mala o volil werer mun a thei a pamonlel a wo epee. Mako toko na sengre pom ako o mit kalalual a Jisas a wonwon po.
21 E, passando Jesus outra vez num barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 Na toko omole ako i es a Jisas nge me, ma iion a Jairus, ako ini lotu a mukalinga, ma i thopol a Jisas, ma i koru ieve na ipo tiru a i nge.
22 E eis que chegou um dos principais da sinagoga, por nome Jairo, e, vendo-o, prostrou-se aos seus pés
23 Ma i nong mos inga a Jisas nge ve, “Tuk posnga omole ako, ini seng, toth aro i rin. Aro ve ong es la mo ronga menum a i nge aro i mimi werer mun.”
23 e rogava-lhe muito, dizendo: Minha filha está moribunda; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 Lamako Jisas i nongpol i ma i mita ma i paneso i.
24 E foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Mako seng omole ako i voth tomo nge or, kene sengre oa ni multhanging ako o thopol ngov i pesrou a i nge avele, ma i pavurvur nge tovu po or mule pa omole pothoi or aini.
25 E certa mulher, que havia doze anos tinha um fluxo de sangue,
26 Nomenga vet ako me i es evelelnga a toko vuralinga nge, ma i pavustetpot ile umtun lale, aveto ni multhanging aken a i nge kene i vus vet avele. Ma ia ni multhanging aken i aolo inga la.
26 e que havia padecido muito com muitos médicos, e despendido tudo quanto tinha, nada lhe aproveitando isso, antes indo a pior,
27 Lamako seng aken kene i nongpol a Jisas ile omaing kimanga, ma i kene i sulo tomo nge toko na sengre, ma patongti i es ma i mito a Jisas ikime, ma i vugir kine inga Jisas ia teunong.
27 ouvindo falar de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou na sua vestimenta.
28 Eneke patongti ilemi inga ve, “Aro ve tho vugiro inga a Jisas ia teunong aro tho sivenga werer.”
28 Porque dizia: Se tão somente tocar nas suas vestes, sararei.
29 Mako i vugiro a Jisas ia teunong, na a ur e avele nako ia ni multhanging aken i vus. Ma i rov ol ini peti ako i vthopot ol.
29 E logo se lhe secou a fonte do seu sangue, e sentiu no seu corpo estar já curada daquele mal.
30 I vene re aken, na Jisas ilemi mire ako ile engenging pelie i espot a i nge. Mako i the singal werer a toko na sengre oa wop. Ma i nina ve, “Anga i vugiro lek teunong, e?”
30 E logo Jesus, conhecendo que a virtude de si mesmo saíra, voltou-se para a multidão e disse: Quem tocou nas minhas vestes?
31 Na ile wainlangaere o nina i ve, “I va, pulua ake o mit kalual ong na ong nina ve, ‘Anga i vugiro tho, e?’”
31 E disseram-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e dizes: Quem me tocou?
32 Aveto Jisas rongan i theu thea, eneke ia pun ako ve, ilemi mire nge anga ako i vugiro i.
32 E ele olhava em redor, para ver a que isso fizera.
33 Na seng aken i rov mimiong, ma i ngange rintet, ma i es mala i koru ieve a Jisas itheki lemi, ma i pamilempot ia ni multhanging aken a Jisas itheki.
33 Então, a mulher, que sabia o que lhe tinha acontecido, temendo e tremendo, aproximou-se, e prostrou-se diante dele, e disse-lhe toda a verdade.
34 Ma Jisas i ria i ve, “Tuk, ong mimi werer lale, eneke lomumo ve tho pavurvur ako aro tho pamimi ong. Na ong es la na opom lemi aro i vual nge a God ile lemi moring. Na om ni multhanging aken i vus re aken.”
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai em paz e sê curada deste teu mal.
35 Na Jisas rongan i ri, na tokokoe pelie ako o losa a Jairus ile vel o velpol, ma o ria Jairus ve, “Tum i rin ol lale. E, mala o mothong tova o patheki postun ol toko patoralinga aken.”
35 Estando ele ainda falando, chegaram alguns do principal da sinagoga, a quem disseram: A tua filha está morta; para que enfadas mais o Mestre?
36 Aveto Jisas i nongal or avele. Ma i ria lotu a mukalinga ve, “Ong mothong tova lomum kerere. Aro lom lemioong i engeng a God nge.”
36 E Jesus, tendo ouvido essas palavras, disse ao principal da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 Ma Jisas i rialal wereru toko na sengre ve aro o mothong tova o panes i la. Mako Pita na Jems ome itein a Jon, or toko me inga ako aro o panes i.
37 E não permitiu que alguém o seguisse, a não ser Pedro, e Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Ma o es mala o velpol a vel. Ma Jisas i nongpolpot ole keking ako pelie o tang na pelie o walal.
38 E, tendo chegado à casa do principal da sinagoga, viu o alvoroço e os que choravam muito e pranteavam.
39 Ma Jisas i eso a vel, ma i nina or ve, “Thomu o kektun pel na o wal nge neke? Wainlanga atiken i rin avele, i nokolkol inga aken.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que vos alvoroçais e chorais? A menina não está morta, mas dorme.
40 Na o nongpol i venen aken ma o ngenge lital i.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo-os feito sair, tomou consigo o pai e a mãe da menina e os que com ele estavam e entrou onde a menina estava deitada.
41 Ma Jisas i krimu imeni ma i ria i nge Judare okei ve, “Talita kumi,” riong aken i mirenga ve, “Tho ria wong seng wainlanga aken, ong mita.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talitá cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo: levanta-te.
42 Mako seng wainlanga atiken i mita. Ma i esu esa ol. Na areko o thopol i, kene o kukuk. Na seng wainlanga atiken ia tovu po or mule pa omole pothoi or aini.
42 E logo a menina se levantou e andava, pois já tinha doze anos; e assombraram-se com grande espanto.
43 Aveto Jisas i pator engeng mun or ve, “O mothong tova o pamilempot ur ake tho oma i lale.” Ma i ria or ve, “Thomu o sungu aning tie a seng wainlanga atiken nge mo i an i.”
43 E mandou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e disse que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.