Marcos 11
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NTLH
1 Jisas ome ile wainlangaere o es mala o totho a rem pomnga a Jerusalem, o es mala o velpol e rem or aini ako oion a Betpage na Betani, ako o voth a tete a Oliv sa thewo. Ma Jisas i pakepot ile wainlanga or aini.
1 Quando Jesus e os discípulos estavam chegando a Jerusalém, foram até o monte das Oliveiras, que fica perto dos povoados de Betfagé e Betânia. Então Jesus enviou dois discípulos na frente,
2 Ma i ria or paini ve, “Thomu paini o es inga nge rem tothnga aken, mo o thopolo donki aponga omole ako tova o pating i ma i mitit, ma donki aken, toko e i men ruma nge rongan, mo thomu paini o inospot i mo o ti i me.
2 com a seguinte ordem:
3 Na aro ve e i nina thomu paini ve, ‘Thomu o vo neke aken?’ Mo o ria i ve, ‘Toko Pomnga ile omaing nge, naro i pasong werer mun i a ong nge me.’”
3 Se alguém perguntar por que vocês estão fazendo isso, digam que o Mestre precisa dele, mas o devolverá logo.
4 Lamako o es ma o thopol donki aponga ako i mit tothpot a sovengalo, ako o kino ipatinga a vel thekia ma or paini o es mala o inospot i.
4 Eles foram e acharam o jumentinho na rua, amarrado perto da porta de uma casa. Quando estavam desamarrando o animal,
5 Areko o mit kene o nina or paini ve, “O vo neke aken o inospot donki aken, e?”
5 algumas pessoas que estavam ali perguntaram: — O que é que vocês estão fazendo? Por que estão desamarrando o jumentinho?
6 Mako or paini o ria or nge riong ako Jisas i ria or paini nge, mako o nongpol i vene aken, ma o ria or paini ve, “I sivenga.”
6 Eles responderam como Jesus havia mandado, e então aquelas pessoas deixaram que os dois discípulos levassem o animal.
7 Mako or paini o inospot donki aponga aken, ma o ti i a Jisas nge la, ma o pavlesa ole tekruk seltunnga pelie a donki ikime, lamako Jisas i thoteta ol nge.
7 Eles levaram o jumentinho a Jesus e puseram as suas capas sobre o animal. Em seguida, Jesus o montou.
8 Lamako toko na sengre pom o ela ole tekruk seltunnga pelie ma o vlesu i a sovengalo, na pelie o tokor won meni thoing thoinga a ometa lemi ma o ul ul i a sovengalo mo Jisas i es selal nge.
8 Muitas pessoas estenderam as suas capas no caminho, e outras espalharam no caminho ramos que tinham cortado nos campos.
9 Na toko na sengre pelie o mukal na pelie o rumongal ma o anuepot i a sovengalo, ma olemi sivenga na o onnga onnga na o ri ve,
9 Tanto os que iam na frente como os que vinham atrás começaram a gritar: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor!
10 “Sapase toko ake aro i velpol ini ler nepes
10 Que Deus abençoe o Reino de Davi, o nosso pai, o Reino que está vindo! Hosana a Deus nas alturas do céu!
11 Lamako Jisas ome ile wainlangaere o es mala o velpol a Jerusalem, ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi ma o theu thea nge ur elonga ako ru i voth nge, ave penieo lale, mako o losa ma o es werer nge rem ako ini a Betani.
11 Jesus entrou em Jerusalém, foi até o Templo e olhou tudo em redor. Mas, como já era tarde, foi para o povoado de Betânia com os doze discípulos.
12 Ma erangu ve lelken ol, ma Jisas ome ile wainlangaere o plosa a Betani ma o es, ma Jisas mesipun i.
12 No dia seguinte, quando eles estavam voltando de Betânia, Jesus teve fome.
13 Ma i thopol pupos omole ako la, ma i eso totho nge ma i sis ako ve, i vurpot monnga mo i an i, aveto avele, ini inga thoing popepenga, eneke e wop lemi aken ini pokin po avele.
13 Viu de longe uma figueira cheia de folhas e foi até lá para ver se havia figos. Quando chegou perto, encontrou somente folhas porque não era tempo de figos.
14 Mako Jisas i ria won aken ve, “I pavurvur ponange na panen aro ong mon ol avele ol.” Ma i ria venen aken na ile wainlangaere o nongpol i.
14 Então disse à figueira: E os seus discípulos ouviram isso.
15 Jisas ome ile wainlangaere o velpol a Jerusalem ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi ma Jisas i es ol ma i wistetpot areko o tepolal pel e ole ur elonga, ma i patheki ru areko ole ring ako o tepolal umtun relnga nge, na i patheki ru mun areko o pamen ole pothu olingare ole menonga.
15 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Jerusalém, ele entrou no pátio do Templo e começou a expulsar todos os que compravam e vendiam naquele lugar. Derrubou as mesas dos que trocavam dinheiro e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Ma i rial or nge ve, o mothong ol tova o elo ol ole ur elonga a epee ako ru Lotu Tepun a Vel i mit nge.
16 E não deixava ninguém atravessar o pátio do Templo carregando coisas.
17 Na i pamireal or ve, “God ile erere i ri vene:
17 E ele ensinava a todos assim:
18 Lamako, pris kimangare na toko pamirealingare nge a Moses ile patorong o nongpola i venen aken, ma oni plong ve aro Jisas iion i pomnga nge or, mako o ortet sovengalo e ako aro o so rin a Jisas nge, eneke toko na sengre pom ako olemi sivenga nge a Jisas ile pamirealing.
18 Os chefes dos sacerdotes e os mestres da Lei ouviram isso e começaram a procurar um jeito de matar Jesus. Mas tinham medo dele porque o povo admirava os seus ensinamentos.
19 Ma penieo me, lamako Jisas ome ile wainlangaere o losa mun a Jerusalem, ma o es.
19 De tardinha, Jesus e os discípulos saíram da cidade.
20 Erangu ve nge lelken rulpoalal, na Jisas ome ile wainlangaere o lo mun a Jerusalem la, ma o thopol mun pupos ako Jisas ilemi klingtun i ma won aken kene ithoing molitu lale.
20 No dia seguinte, de manhã cedo, Jesus e os discípulos passaram perto da figueira e viram que ela estava seca desde a raiz.
21 Mako Pita i thopol i ma ilemi rumtetu a Jisas ile riong nine anga ma i ria Jisas ve, “Pamirealinga, thepol, won ake tomo lomum klingtun i nine, i ke ro, i mene ol lale.”
21 Então Pedro lembrou do que havia acontecido e disse a Jesus: — Olhe, Mestre! A figueira que o senhor amaldiçoou ficou seca.
22 Mako Jisas i ria i ve, “Lom lemioong aro i voth a God nge.
22 Jesus respondeu:
23 Tho ri nunganga a wong nge ve, aro ve toko e i ria tete ake mo i ria i ve, ‘Ong talela mo ong pamupot a rua.’ Make God aro i opoal i nge ur aken, aveto toko aken i mothong tova ilemi pelekpol, na aro ve ile lemioong i engeng nge a God, aro ile omaing aken aro i velpol mo i nunganga.
23 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: vocês poderão dizer a este monte: “Levante-se e jogue-se no mar.” Se não duvidarem no seu coração, mas crerem que vai acontecer o que disseram, então isso será feito.
24 Thomu o nongpol senu i, aro ve thomu o nong ur omole ako a God nge, na lomu lemioong i engeng ve ur aken aro i velpol, maken aro o thopol lomu nongong olalnga.
24 Por isso eu afirmo a vocês: quando vocês orarem e pedirem alguma coisa, creiam que já a receberam, e assim tudo lhes será dado.
25 Aro ve wong oma nongong, na aro ve lomum rum toko e ako i oma vothung kerenga a ong nge, i sivenga ako aro lomum simikal toko aken ile vothung kerenga ako i oma i a ong nge, na aro ve i vene aken, aro om Vovo ake ro a Pen a Urvet lemi aro i patitepot lom vothung kerenga.
25 E, quando estiverem orando, perdoem os que os ofenderam, para que o Pai de vocês, que está no céu, perdoe as ofensas de vocês.
26 [Aro ve lomumu simikal titeumuere nge ole vothung kerenga aken avele, aro Titemer ake ro a Pen a Urvet lemi, aro ilemi simikal lomu vothung kerenga mun avele.]”
26 [Se não perdoarem os outros, o Pai de vocês, que está no céu, também não perdoará as ofensas de vocês.]
27 Ma Jisas ome ile wainlangaere o lo werer mun a Jerusalem, ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi. Mako pris kimangare na toko pamirealinga nge a Moses ile patorong pelie tomo nge Judare oa pompomere, or alavusnga o es a Jisas nge me.
27 Depois voltaram para Jerusalém. Quando Jesus estava andando pelo pátio do Templo, chegaram perto dele os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes dos judeus que estavam ali
28 Ma o nina i ve, “Omaing elonga areko ong oma i, anga i ateal ong ve aro ong oma i? Na anga i sung engenging a ong nge, e?”
28 e perguntaram: — Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu autoridade para fazer isso?
29 Mako Jisas i ria or ve, “Aro tho nin mun thomu nge lek ninong omole, na aro ve thomu o olal lek ninong, tho mun aro tho ria thomu nge lek omaing tepun ako tho um nge.
29 Jesus respondeu:
30 Lek ninong kene i vene, Anga i pake a Jon ako aro i paninu toko na seng, e? God i pake i, eve toko ulue anga i pake i? Thomu o olal vet i a tho nge me.”
30 Respondam: quem deu autoridade a João para batizar? Foi Deus ou foram pessoas?
31 Mako o nin werer pel osivenga vene: “Aro ve te olal i a i nge ve, ‘God i pake a Jon,’ mako aro i nin werer it ve, ‘Na i vova ake thomu o nongal nge i avele, e?’”
31 Aí eles começaram a dizer uns aos outros: — Se dissermos que foi Deus, ele vai perguntar: “Então por que vocês não creram em João?”
32 O ri ve aro o olal werer i a i nge ve, “Jon ile paninuong ake ini ur ulue anga.” (Aveto o ngange nge toko pulua, eneke toko pom ako o papomnga a Jon, ke o rivenga ini a God ile riong elnga e.)
32 Mas, se dissermos que foram pessoas, ai de nós! Eles estavam com medo do povo, pois todos achavam que, de fato, João era
33 Mako o olal i a Jisas nge ve, “Lemimem mire nge avele.”
33 Por isso responderam: — Não sabemos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.