Marcos 11
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARIB
1 Jisas ome ile wainlangaere o es mala o totho a rem pomnga a Jerusalem, o es mala o velpol e rem or aini ako oion a Betpage na Betani, ako o voth a tete a Oliv sa thewo. Ma Jisas i pakepot ile wainlanga or aini.
1 Ora, quando se aproximavam de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto do Monte das Oliveiras, enviou Jesus dois dos seus discípulos
2 Ma i ria or paini ve, “Thomu paini o es inga nge rem tothnga aken, mo o thopolo donki aponga omole ako tova o pating i ma i mitit, ma donki aken, toko e i men ruma nge rongan, mo thomu paini o inospot i mo o ti i me.
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e logo que nela entrardes, encontrareis preso um jumentinho, em que ainda ninguém montou; desprendei-o e trazei-o.
3 Na aro ve e i nina thomu paini ve, ‘Thomu o vo neke aken?’ Mo o ria i ve, ‘Toko Pomnga ile omaing nge, naro i pasong werer mun i a ong nge me.’”
3 E se alguém vos perguntar: Por que fazeis isso? respondei: O Senhor precisa dele, e logo tornará a enviá-lo para aqui.
4 Lamako o es ma o thopol donki aponga ako i mit tothpot a sovengalo, ako o kino ipatinga a vel thekia ma or paini o es mala o inospot i.
4 Foram, pois, e acharam o jumentinho preso ao portão do lado de fora na rua, e o desprenderam.
5 Areko o mit kene o nina or paini ve, “O vo neke aken o inospot donki aken, e?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes perguntaram: Que fazeis, desprendendo o jumentinho?
6 Mako or paini o ria or nge riong ako Jisas i ria or paini nge, mako o nongpol i vene aken, ma o ria or paini ve, “I sivenga.”
6 Responderam como Jesus lhes tinha mandado; e lho deixaram levar.
7 Mako or paini o inospot donki aponga aken, ma o ti i a Jisas nge la, ma o pavlesa ole tekruk seltunnga pelie a donki ikime, lamako Jisas i thoteta ol nge.
7 Então trouxeram a Jesus o jumentinho e lançaram sobre ele os seus mantos; e Jesus montou nele.
8 Lamako toko na sengre pom o ela ole tekruk seltunnga pelie ma o vlesu i a sovengalo, na pelie o tokor won meni thoing thoinga a ometa lemi ma o ul ul i a sovengalo mo Jisas i es selal nge.
8 Muitos também estenderam pelo caminho os seus mantos, e outros, ramagens que tinham cortado nos campos.
9 Na toko na sengre pelie o mukal na pelie o rumongal ma o anuepot i a sovengalo, ma olemi sivenga na o onnga onnga na o ri ve,
9 E tanto os que o precediam como os que o seguiam, clamavam: Hosana! bendito o que vem em nome do Senhor!
10 “Sapase toko ake aro i velpol ini ler nepes
10 Bendito o reino que vem, o reino de nosso pai Davi! Hosana nas alturas!
11 Lamako Jisas ome ile wainlangaere o es mala o velpol a Jerusalem, ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi ma o theu thea nge ur elonga ako ru i voth nge, ave penieo lale, mako o losa ma o es werer nge rem ako ini a Betani.
11 Tendo Jesus entrado em Jerusalém, foi ao templo; e tendo observado tudo em redor, como já fosse tarde, saiu para Betânia com os doze.
12 Ma erangu ve lelken ol, ma Jisas ome ile wainlangaere o plosa a Betani ma o es, ma Jisas mesipun i.
12 No dia seguinte, depois de saírem de Betânia teve fome,
13 Ma i thopol pupos omole ako la, ma i eso totho nge ma i sis ako ve, i vurpot monnga mo i an i, aveto avele, ini inga thoing popepenga, eneke e wop lemi aken ini pokin po avele.
13 e avistando de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se, porventura, acharia nela alguma coisa; e chegando a ela, nada achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Mako Jisas i ria won aken ve, “I pavurvur ponange na panen aro ong mon ol avele ol.” Ma i ria venen aken na ile wainlangaere o nongpol i.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E seus discípulos ouviram isso.
15 Jisas ome ile wainlangaere o velpol a Jerusalem ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi ma Jisas i es ol ma i wistetpot areko o tepolal pel e ole ur elonga, ma i patheki ru areko ole ring ako o tepolal umtun relnga nge, na i patheki ru mun areko o pamen ole pothu olingare ole menonga.
15 Chegaram, pois, a Jerusalém. E entrando ele no templo, começou a expulsar os que ali vendiam e compravam; e derribou as mesas dos cambistas, e as cadeiras dos que vendiam pombas;
16 Ma i rial or nge ve, o mothong ol tova o elo ol ole ur elonga a epee ako ru Lotu Tepun a Vel i mit nge.
16 e não consentia que ninguém atravessasse o templo levando qualquer utensílio;
17 Na i pamireal or ve, “God ile erere i ri vene:
17 e ensinava, dizendo-lhes: Não está escrito: A minha casa será chamada casa de oração para todas as nações? Vós, porém, a tendes feito covil de salteadores.
18 Lamako, pris kimangare na toko pamirealingare nge a Moses ile patorong o nongpola i venen aken, ma oni plong ve aro Jisas iion i pomnga nge or, mako o ortet sovengalo e ako aro o so rin a Jisas nge, eneke toko na sengre pom ako olemi sivenga nge a Jisas ile pamirealing.
18 Ora, os principais sacerdotes e os escribas ouviram isto, e procuravam um modo de o matar; pois o temiam, porque toda a multidão se maravilhava da sua doutrina.
19 Ma penieo me, lamako Jisas ome ile wainlangaere o losa mun a Jerusalem, ma o es.
19 Ao cair da tarde, saíam da cidade.
20 Erangu ve nge lelken rulpoalal, na Jisas ome ile wainlangaere o lo mun a Jerusalem la, ma o thopol mun pupos ako Jisas ilemi klingtun i ma won aken kene ithoing molitu lale.
20 Quando passavam na manhã seguinte, viram que a figueira tinha secado desde as raízes.
21 Mako Pita i thopol i ma ilemi rumtetu a Jisas ile riong nine anga ma i ria Jisas ve, “Pamirealinga, thepol, won ake tomo lomum klingtun i nine, i ke ro, i mene ol lale.”
21 Então Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Olha, Mestre, secou-se a figueira que amaldiçoaste.
22 Mako Jisas i ria i ve, “Lom lemioong aro i voth a God nge.
22 Respondeu-lhes Jesus: Tende fé em Deus.
23 Tho ri nunganga a wong nge ve, aro ve toko e i ria tete ake mo i ria i ve, ‘Ong talela mo ong pamupot a rua.’ Make God aro i opoal i nge ur aken, aveto toko aken i mothong tova ilemi pelekpol, na aro ve ile lemioong i engeng nge a God, aro ile omaing aken aro i velpol mo i nunganga.
23 Em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar; e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, assim lhe será feito.
24 Thomu o nongpol senu i, aro ve thomu o nong ur omole ako a God nge, na lomu lemioong i engeng ve ur aken aro i velpol, maken aro o thopol lomu nongong olalnga.
24 Por isso vos digo que tudo o que pedirdes em oração, crede que o recebereis, e tê-lo-eis.
25 Aro ve wong oma nongong, na aro ve lomum rum toko e ako i oma vothung kerenga a ong nge, i sivenga ako aro lomum simikal toko aken ile vothung kerenga ako i oma i a ong nge, na aro ve i vene aken, aro om Vovo ake ro a Pen a Urvet lemi aro i patitepot lom vothung kerenga.
25 Quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que também vosso Pai que está no céu, vos perdoe as vossas ofensas.
26 [Aro ve lomumu simikal titeumuere nge ole vothung kerenga aken avele, aro Titemer ake ro a Pen a Urvet lemi, aro ilemi simikal lomu vothung kerenga mun avele.]”
26 {Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que está no céu, não vos perdoará as vossas ofensas.}
27 Ma Jisas ome ile wainlangaere o lo werer mun a Jerusalem, ma o eso a Lotu Tepun a Vel a lok lemi. Mako pris kimangare na toko pamirealinga nge a Moses ile patorong pelie tomo nge Judare oa pompomere, or alavusnga o es a Jisas nge me.
27 Vieram de novo a Jerusalém. E andando Jesus pelo templo, aproximaram-se dele os principais sacerdotes, os escribas e os anciãos,
28 Ma o nina i ve, “Omaing elonga areko ong oma i, anga i ateal ong ve aro ong oma i? Na anga i sung engenging a ong nge, e?”
28 que lhe perguntaram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? ou quem te deu autoridade para fazê-las?
29 Mako Jisas i ria or ve, “Aro tho nin mun thomu nge lek ninong omole, na aro ve thomu o olal lek ninong, tho mun aro tho ria thomu nge lek omaing tepun ako tho um nge.
29 Respondeu-lhes Jesus: Eu vos perguntarei uma coisa; respondei-me, pois, e eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
30 Lek ninong kene i vene, Anga i pake a Jon ako aro i paninu toko na seng, e? God i pake i, eve toko ulue anga i pake i? Thomu o olal vet i a tho nge me.”
30 O batismo de João era do céu, ou dos homens? respondei-me.
31 Mako o nin werer pel osivenga vene: “Aro ve te olal i a i nge ve, ‘God i pake a Jon,’ mako aro i nin werer it ve, ‘Na i vova ake thomu o nongal nge i avele, e?’”
31 Ao que eles arrazoavam entre si: Se dissermos: Do céu, ele dirá: Então por que não o crestes?
32 O ri ve aro o olal werer i a i nge ve, “Jon ile paninuong ake ini ur ulue anga.” (Aveto o ngange nge toko pulua, eneke toko pom ako o papomnga a Jon, ke o rivenga ini a God ile riong elnga e.)
32 Mas diremos, porventura: Dos homens?-É que temiam o povo; porque todos verdadeiramente tinham a João como profeta.
33 Mako o olal i a Jisas nge ve, “Lemimem mire nge avele.”
33 Responderam, pois, a Jesus: Não sabemos. Replicou-lhes ele: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.