Lucas 7

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ma Jisas i patoral vus toko na sengre nge ur areken. Lamako i eso a rem a Kaperneam.
1 Tendo Jesus concluído todos os seus discursos ao povo que o escutava, entrou em Cafarnaum.
2 Na punongare ole mukalinga ako ini toko Rom i voth, ma ile toko umonga omole ako ia sagu rintet i, ini multhang ma i toth ol ako aro i rin.
2 Havia lá um centurião que tinha um servo a quem muito estimava e que estava à morte.
3 Ma punongare ole mukalinga aken i nongpola ako Jisas i voth a Kaperneam. Mako i pake Judare oa pompomere mo o ria i mo i es a i nge la, mo aro i pasenu werer ile umonga aken.
3 Tendo ouvido falar de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, rogando-lhe que o viesse curar.
4 Ma o velpol a Jisas nge ma o nong engeng a i nge. Ma o ri ve, “Na mukalinga aken ini toko sivenga na i pavurvur ako aro wong opoesal i,
4 Aproximando-se eles de Jesus, rogavam-lhe encarecidamente: Ele bem merece que lhe faças este favor,
5 eneke ia sagu it Judare. Mako ranga ve i aria ler lotuonga a vel.”
5 pois é amigo da nossa nação e foi ele mesmo quem nos edificou uma sinagoga.
6 Lamako Jisas i es tomo nge or la.
6 Jesus então foi com eles. E já não estava longe da casa, quando o centurião lhe mandou dizer por amigos seus: Senhor, não te incomodes tanto assim, porque não sou digno de que entres em minha casa;
7 Na e mun e ako tho pavurvur aro tho es a wong nge wot avele, aveto aro wong ria inga, naro lek umonga aro i sivenga werer.
7 por isso nem me achei digno de chegar-me a ti, mas dize somente uma palavra e o meu servo será curado.
8 Na tho ri vene ake, eneke tho voth mun a tokokoe pelie osa thewo. Na tho mun, punonga pelie ako o voth a sek thewo. Na aro ve tho ria toko e ve, ‘Wong es la.’ Aro i es la. Na aro ve, tho ria toko e ve, ‘Wong es me.’ Aro i es me. Na aro ve tho ria lek toko umonga ve, ‘Wong oma omaing ake.’ Aro i oma i.”
8 Pois também eu, simples subalterno, tenho soldados às minhas ordens; e digo a um: Vai ali! E ele vai; e a outro: Vem cá! E ele vem; e ao meu servo: Faze isto! E ele o faz.
9 Ma Jisas i nongpol riong aken ma i kukuk rintet nge. Ma i eksinga ma i ria toko na seng pulua ako ru o panes i ve, “Na tho ria thomu, tho thopol toko Juda e avele ako ile lemioong i aolonga ranga ve ini toko ake.”
9 Ouvindo estas palavras, Jesus ficou admirado. E, voltando-se para o povo que o ia seguindo, disse: Em verdade vos digo: nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Na tokokoe areko punongare ole mukalinga i pake or, o lo werer a ile vel la, ma o thopol ako Jisas i pasenu werer ile umonga aken lale.
10 Voltando para a casa do centurião os que haviam sido enviados, encontraram o servo curado.
11 Na palolou tie, lamako Jisas i es nge rem pomnga a Nain. Na ile wainlangaere tomo nge toko na seng pulua ako o es tomo nge i la.
11 No dia seguinte dirigiu-se Jesus a uma cidade chamada Naim. Iam com ele diversos discípulos e muito povo.
12 Na ako i velpola ol a rem pomnga aken a lok thekia. Ma o thepol tokokoe pelie ako o potun vung ma o espot me. Na kulpo aken ru i rin lale, i re inga ako ini seng basu aken itun. Na toko na seng puluanga ako ru nge rem pomnga aken, o es tomo nge seng basu aken.
12 Ao chegar perto da porta da cidade, eis que levavam um defunto a ser sepultado, filho único de uma viúva; acompanhava-a muita gente da cidade.
13 Ma Toko Pomnga i thepol seng basu aken, ma ilemi esal rintet i. Ma i ria i ve, “Wong mothong tanging.”
13 Vendo-a o Senhor, movido de compaixão para com ela, disse-lhe: Não chores!
14 Ma i es totho la, ma i krima ring ako ru o potun vung aken nge. Ma tokokoe areko ru o potun i, o mitu. Ma Jisas i ria ve, “Wong kulpo ake, tho ria wong, ong losa.”
14 E aproximando-se, tocou no esquife, e os que o levavam pararam. Disse Jesus: Moço, eu te ordeno, levanta-te.
15 A ur e avele, na vung aken i mimi werera, mako i mena ol, ma i patea ol leng lenging, mako i voth tomo werer ol a inina nge.
15 Sentou-se o que estivera morto e começou a falar, e Jesus entregou-o à sua mãe.
16 Ma tokokoere o kukuk na o risea God. Na o ri ve, “God ile riong elnga aolonga e ake i velpol a it nge lale. Na God i velpol lale ako aro i opoal ile tokokoere.”
16 Apoderou-se de todos o temor, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta surgiu entre nós: Deus voltou os olhos para o seu povo.
17 Ma Jisas ile omaing aken i kima ol a pen elonga, ako ru a epee a Judia, na a rem mun pelie ako o voth tothal i.
17 A notícia deste fato correu por toda a Judéia e por toda a circunvizinhança.
18 Ma Jon ile wainlangaere o ria i, nge ur alavusnga ako Jisas i oma i. Ma Jon i lenga ile wainlanga or aini,
18 Os discípulos de João referiram-lhe todas estas coisas.
19 ma i pake or paini a Toko Pomnga nge mo o nina i ve, “Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?”
19 E João chamou dois dos seus discípulos e enviou-os a Jesus, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
20 Lamako o velpol a Jisas nge, ma or paini o ria i ve, “Jon ako ini toko paninuonga i pake them paini a wong nge me, ma i sis ako ve, i nina wong ve, ‘Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?’”
20 Chegando estes homens a ele, disseram: João Batista enviou-nos a ti, perguntando: És tu o que há de vir ou devemos esperar por outro?
21 Na nge nang aken Jisas i pamimi werer toko na seng puluanga ako ni multhanging kerenga i voth a or nge. Na i wistetpot tamata kerengare ako o voth a or nge. Na toko theki prosnga pulua ako i vles otheki ma o the werer mun.
21 Ora, naquele momento Jesus havia curado muitas pessoas de enfermidades, de doenças e de espíritos malignos, e dado a vista a muitos cegos.
22 Mako Jisas i olal werer a Jon ile wainlanga or aini aken ole riong ve, “Naro thomu paini o lo werer mo o ria Jon, nge ur alavusnga ako thomu paini o thepol i na o nongpol i. Ako ranga ve theki prosngare o the werer, na toko eve lilngare o senu werer, na tokokoe areko putput i voth a oni peti, oni peti i riri werer, na tokokoe areko otelnga gut o nongpol werer, na tokokoe areko o rin lale, o mimi werer mun. Na toko le ur avelengare, o nongpol Panongpolong Sivenga.
22 Respondeu-lhes ele: Ide anunciar a João o que tendes visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos ficam limpos, os surdos ouvem, os mortos ressuscitam, aos pobres é anunciado o Evangelho;
23 Na sapase tokokoe areko o thepol lek omaing na ole lemioong i matu avele.”
23 e bem-aventurado é aquele para quem eu não for ocasião de queda!
24 Na Jon ile pakekere o lo werer lale, lamako Jisas i patea ile riong nge a Jon a tokokoere nge, ma i ria or ve, “Nge wop lemi aton thomu o es a Jon nge a pen polpolnga la, na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol inga pilil ako thue i thuu thua i? Avele.
24 Depois que se retiraram os mensageiros de João, ele começou a falar de João ao povo: Que fostes ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol toko i teun tekruk sivesivengare? Avele, tokokoe areko oa malmaling i vene aken na ole ur elonga pom o voth inga ako ro a nepesre ole velre.
25 Mas que fostes ver? Um homem vestido de roupas finas? Mas os que vestem roupas preciosas e vivem no luxo estão nos palácios dos reis.
26 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol a God ile riong elnga omole, e? I re aken, na tho ria thomu, ina God ile riong elnga aken i aolo leltun a God ile riong elnga alavusnga.
26 Mas, enfim, que fostes ver? Um profeta? Sim, digo-vos, e mais do que profeta.
27 Na Jon ini toko aton ru nomenga God ile erere i ri nge vene:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis que envio o meu mensageiro ante a tua face; ele preparará o teu caminho diante de ti {Ml 3,1}.
28 Na tho ria thomu, Jon ile panongpolong i aolonga nge toko alavusnga ake ru a ulue ole panongpolong, aveto toko ako i posnga rintet nge areko o voth a God ile menong e nepes, toko aken ile panongpolong, i aolonga nge a Jon ile panongpolong.”
28 Pois vos digo: entre os nascidos de mulher não há maior que João. Entretanto, o menor no Reino de Deus é maior do que ele.
29 Na toko na seng tomo nge umtun elngare, or alavusnga o nongpol riong aken ma o ri ve, “God ile sovengalo kene i vengveng rintet.” Na o ri venen aken, eneke o panes a God ile sovengalo, ako o el paninuong a Jon nge lale.
29 Ouvindo-o todo o povo, e mesmo os publicanos, deram razão a Deus, fazendo-se batizar com o batismo de João.
30 Aveto Parisire na pamirealingare nge a Moses ile patorong, o el paninuong a Jon nge avele, mako ranga ve okime lelpot sovengalo ako God i pathengal i a or nge lale.
30 Os fariseus, porém, e os doutores da lei, recusando o seu batismo, frustraram o desígnio de Deus a seu respeito.
31 Na Jisas i ria mun ve, “Na aro ve tho patongrum toko na seng ake ru nge wop lemi ake ole vothung, aro tho oma i nge riong agelalnga le vanga ol, e? Na o ranga ve ini toko le vanga, e?
31 A quem compararei os homens desta geração? Com quem se assemelham?
32 O ranga ve ini wainlangare ako o arongrong nge pen ako ini pathunonga. Na wainlanga avlung relnga areko ru o leng a or ve,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, falam uns com os outros, dizendo: Tocamos a flauta e não dançastes; entoamos lamentações e não chorastes.
33 Na thomu o venen aken, eneke Jon ako ini toko paninuonga i velpol, ma i an bret avele na i thin mun vain avele, aveto thomu o ri ve, ‘Tamata kerenga i voth a i nge.’
33 Pois veio João Batista, que nem comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele está possuído do demônio.
34 Lamako Toko Pomnga Itun i velpol, ma i an na i thin, aveto thomu o ri ve, ‘O thopol toko aken! Ini toko ako i an rinrin na i thin rinrin vain. Na ini umtun elngare tomo nge toko le vothung kerengare othanga.’
34 Veio o Filho do Homem, que come e bebe, e dizeis: Eis um comilão e beberrão, amigo dos publicanos e libertinos.
35 Aveto toko na seng areko o panes vengveng a God ile mire, ole vothung i pathengal it ako ve, o panes a God ile mire ako i vengveng, aveto lomu vothung aken i pathengal it ako ve, thomu o panes toko ulue angare ole mire.”
35 Mas a sabedoria foi justificada por todos os seus filhos.
36 Ma ine Parisi omole i nongpoo a Jisas mo i an tomo nge i, ma Jisas i eso a ile vel la ma i menu ma i an.
36 Um fariseu convidou Jesus a ir comer com ele. Jesus entrou na casa dele e pôs-se à mesa.
37 Ma seng omole ako i oma vothung kerenga i voth nge rem pomnga aken, ma i nongpol ako Jisas i an a Parisi aken ile vel, mako seng aken i ela botol sivenga ako o oma i nge anral ako sanda i voth nge, na i una vro rintet ma i es tomo nge i la.
37 Uma mulher pecadora da cidade, quando soube que estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro cheio de perfume;
38 Ma i es la ma i mitu a Jisas ikime totho ako ru a ieve tepun, na i tang ma i papis a Jisas ieve nge itheki einga, ma i girtet i nge isivenga ipounga thoi. Na i angongoal a Jisas ieve, na i ela sanda aken ma i taul i a Jisas ieve.
38 e, estando a seus pés, por detrás dele, começou a chorar. Pouco depois suas lágrimas banhavam os pés do Senhor e ela os enxugava com os cabelos, beijava-os e os ungia com o perfume.
39 Ma Parisi aken ru i nongpoo a Jisas, i thopol i, ma ilemi ako ve, “Aro ve toko ake ini a God ile riong elnga nunganga, aro ilemi mire nge seng aken ru i vugir i, ini seng ako i oma vothung kerenga pulua.”
39 Ao presenciar isto, o fariseu, que o tinha convidado, dizia consigo mesmo: Se este homem fosse profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que o toca, pois é pecadora.
40 Ma Jisas ilemi mire nge toko aken ilemi, ma i ria i ve, “Saimon, lek riong omole ake ru i voth, ako aro tho ria wong nge.”
40 Então Jesus lhe disse: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Fala, Mestre, disse ele.
41 Ma Jisas i ria i ve, “Na toko or aini ako oa thangaroong nge umtun a toko ako ini umtun sunga. Ma omole ako ia thangaroong or 5,000 Kina, na toko aininga ia thangaroong i pavurvur inga nge 500 Kina.
41 Um credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários e o outro, cinqüenta.
42 Na or paini o pavurvur aro o olal werer oa thangaroong areken avele. Mako toko aken i ria or paini ve, ‘Aro thomu o mothong tova olal werer omu thangaroong nge umtun areken.’ Na lomum vava? Or paini aken, kathnga aro ia sagu rintet i?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos a sua dívida. Qual deles o amará mais?
43 Ma Saimon i olal ile riong ve, “Lemik ako ve, ini toko ako ru ia thangaroong kene i aolonga, ma toko aken i ria ve aro i mothong ol olalnga.”
43 Simão respondeu: A meu ver, aquele a quem ele mais perdoou. Jesus replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ma Jisas itheki lel a seng aken nge, na i ria Saimon nge ve, “Wong thepol seng ake? Na tho eso a lom vel lemi, na wong theal senu tho avele, ranga ve ako wong sung thei avele ako aro ini evek pautnga, aveto seng ake, kene i paut evek nge isivenga itheki einga. Na i girtet evek nge isivenga ipounga thoi.
44 E voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa e não me deste água para lavar os pés; mas esta, com as suas lágrimas, regou-me os pés e enxugou-os com os seus cabelos.
45 Na wong nongpoo tho, aveto ong papomnga tho avele, ako ranga ve wong angongoal tho avele, aveto ako tho eso nge me, na seng ake i mosal inga ako ini evek angongoalnga.
45 Não me deste o ósculo; mas esta, desde que entrou, não cessou de beijar-me os pés.
46 Na wong taul poungek avele, aveto seng ake i taul evek nge sanda.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta, com perfume, ungiu-me os pés.
47 Na tho ria wong ve, seng ake kene ia sagu rintet tho na i pathengal i ako ve, God ilemi simikal ile vothung kerenga puluanga aken lale. Aveto toko ako ile vothung kerengare i pospos, ma God ilemi simikal i, aken ile asaguong i pospos mun inga.”
47 Por isso te digo: seus numerosos pecados lhe foram perdoados, porque ela tem demonstrado muito amor. Mas ao que pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ma Jisas i ria seng aken ve, “Tho ria wong, God ilemi simikal lom vothung kerenga lale.”
48 E disse a ela: Perdoados te são os pecados.
49 Na tokokoe areko ru o men tomo nge i ma o an, o nongpol riong aken ma o ri ol pel a osivenga nge ve, “Toko ake ini ao, ako i ri ve God ilemi simikal lom vothung kerenga lale, e?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer, então: Quem é este homem que até perdoa pecados?
50 Na Jisas i ria seng aken ve, “Na lom lemioong inga ako i pamimi wong, nge a God ile paomelaling lale. Na wong es na lomum i ngo pis.”
50 Mas Jesus, dirigindo-se à mulher, disse-lhe: Tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.