Lucas 7
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARA
1 Ma Jisas i patoral vus toko na sengre nge ur areken. Lamako i eso a rem a Kaperneam.
1 Tendo Jesus concluído todas as suas palavras dirigidas ao povo, entrou em Cafarnaum.
2 Na punongare ole mukalinga ako ini toko Rom i voth, ma ile toko umonga omole ako ia sagu rintet i, ini multhang ma i toth ol ako aro i rin.
2 E o servo de um centurião, a quem este muito estimava, estava doente, quase à morte.
3 Ma punongare ole mukalinga aken i nongpola ako Jisas i voth a Kaperneam. Mako i pake Judare oa pompomere mo o ria i mo i es a i nge la, mo aro i pasenu werer ile umonga aken.
3 Tendo ouvido falar a respeito de Jesus, enviou-lhe alguns anciãos dos judeus, pedindo-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Ma o velpol a Jisas nge ma o nong engeng a i nge. Ma o ri ve, “Na mukalinga aken ini toko sivenga na i pavurvur ako aro wong opoesal i,
4 Estes, chegando-se a Jesus, com instância lhe suplicaram, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;
5 eneke ia sagu it Judare. Mako ranga ve i aria ler lotuonga a vel.”
5 porque é amigo do nosso povo, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Lamako Jisas i es tomo nge or la.
6 Então, Jesus foi com eles. E, já perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos para lhe dizer: Senhor, não te incomodes, porque não sou digno de que entres em minha casa.
7 Na e mun e ako tho pavurvur aro tho es a wong nge wot avele, aveto aro wong ria inga, naro lek umonga aro i sivenga werer.
7 Por isso, eu mesmo não me julguei digno de ir ter contigo; porém manda com uma palavra, e o meu rapaz será curado.
8 Na tho ri vene ake, eneke tho voth mun a tokokoe pelie osa thewo. Na tho mun, punonga pelie ako o voth a sek thewo. Na aro ve tho ria toko e ve, ‘Wong es la.’ Aro i es la. Na aro ve, tho ria toko e ve, ‘Wong es me.’ Aro i es me. Na aro ve tho ria lek toko umonga ve, ‘Wong oma omaing ake.’ Aro i oma i.”
8 Porque também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens, e digo a este: vai, e ele vai; e a outro: vem, e ele vem; e ao meu servo: faze isto, e ele o faz.
9 Ma Jisas i nongpol riong aken ma i kukuk rintet nge. Ma i eksinga ma i ria toko na seng pulua ako ru o panes i ve, “Na tho ria thomu, tho thopol toko Juda e avele ako ile lemioong i aolonga ranga ve ini toko ake.”
9 Ouvidas estas palavras, admirou-se Jesus dele e, voltando-se para o povo que o acompanhava, disse: Afirmo-vos que nem mesmo em Israel achei fé como esta.
10 Na tokokoe areko punongare ole mukalinga i pake or, o lo werer a ile vel la, ma o thopol ako Jisas i pasenu werer ile umonga aken lale.
10 E, voltando para casa os que foram enviados, encontraram curado o servo.
11 Na palolou tie, lamako Jisas i es nge rem pomnga a Nain. Na ile wainlangaere tomo nge toko na seng pulua ako o es tomo nge i la.
11 Em dia subsequente, dirigia-se Jesus a uma cidade chamada Naim, e iam com ele os seus discípulos e numerosa multidão.
12 Na ako i velpola ol a rem pomnga aken a lok thekia. Ma o thepol tokokoe pelie ako o potun vung ma o espot me. Na kulpo aken ru i rin lale, i re inga ako ini seng basu aken itun. Na toko na seng puluanga ako ru nge rem pomnga aken, o es tomo nge seng basu aken.
12 Como se aproximasse da porta da cidade, eis que saía o enterro do filho único de uma viúva; e grande multidão da cidade ia com ela.
13 Ma Toko Pomnga i thepol seng basu aken, ma ilemi esal rintet i. Ma i ria i ve, “Wong mothong tanging.”
13 Vendo-a, o Senhor se compadeceu dela e lhe disse: Não chores!
14 Ma i es totho la, ma i krima ring ako ru o potun vung aken nge. Ma tokokoe areko ru o potun i, o mitu. Ma Jisas i ria ve, “Wong kulpo ake, tho ria wong, ong losa.”
14 Chegando-se, tocou o esquife e, parando os que o conduziam, disse: Jovem, eu te mando: levanta-te!
15 A ur e avele, na vung aken i mimi werera, mako i mena ol, ma i patea ol leng lenging, mako i voth tomo werer ol a inina nge.
15 Sentou-se o que estivera morto e passou a falar; e Jesus o restituiu a sua mãe.
16 Ma tokokoere o kukuk na o risea God. Na o ri ve, “God ile riong elnga aolonga e ake i velpol a it nge lale. Na God i velpol lale ako aro i opoal ile tokokoere.”
16 Todos ficaram possuídos de temor e glorificavam a Deus, dizendo: Grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ma Jisas ile omaing aken i kima ol a pen elonga, ako ru a epee a Judia, na a rem mun pelie ako o voth tothal i.
17 Esta notícia a respeito dele divulgou-se por toda a Judeia e por toda a circunvizinhança.
18 Ma Jon ile wainlangaere o ria i, nge ur alavusnga ako Jisas i oma i. Ma Jon i lenga ile wainlanga or aini,
18 Todas estas coisas foram referidas a João pelos seus discípulos. E João, chamando dois deles,
19 ma i pake or paini a Toko Pomnga nge mo o nina i ve, “Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?”
19 enviou-os ao Senhor para perguntar: És tu aquele que estava para vir ou havemos de esperar outro?
20 Lamako o velpol a Jisas nge, ma or paini o ria i ve, “Jon ako ini toko paninuonga i pake them paini a wong nge me, ma i sis ako ve, i nina wong ve, ‘Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?’”
20 Quando os homens chegaram junto dele, disseram: João Batista enviou-nos para te perguntar: És tu aquele que estava para vir ou esperaremos outro?
21 Na nge nang aken Jisas i pamimi werer toko na seng puluanga ako ni multhanging kerenga i voth a or nge. Na i wistetpot tamata kerengare ako o voth a or nge. Na toko theki prosnga pulua ako i vles otheki ma o the werer mun.
21 Naquela mesma hora, curou Jesus muitos de moléstias, e de flagelos, e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Mako Jisas i olal werer a Jon ile wainlanga or aini aken ole riong ve, “Naro thomu paini o lo werer mo o ria Jon, nge ur alavusnga ako thomu paini o thepol i na o nongpol i. Ako ranga ve theki prosngare o the werer, na toko eve lilngare o senu werer, na tokokoe areko putput i voth a oni peti, oni peti i riri werer, na tokokoe areko otelnga gut o nongpol werer, na tokokoe areko o rin lale, o mimi werer mun. Na toko le ur avelengare, o nongpol Panongpolong Sivenga.
22 Então, Jesus lhes respondeu: Ide e anunciai a João o que vistes e ouvistes: os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres, anuncia-se-lhes o evangelho.
23 Na sapase tokokoe areko o thepol lek omaing na ole lemioong i matu avele.”
23 E bem-aventurado é aquele que não achar em mim motivo de tropeço.
24 Na Jon ile pakekere o lo werer lale, lamako Jisas i patea ile riong nge a Jon a tokokoere nge, ma i ria or ve, “Nge wop lemi aton thomu o es a Jon nge a pen polpolnga la, na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol inga pilil ako thue i thuu thua i? Avele.
24 Tendo-se retirado os mensageiros, passou Jesus a dizer ao povo a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? Um caniço agitado pelo vento?
25 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol toko i teun tekruk sivesivengare? Avele, tokokoe areko oa malmaling i vene aken na ole ur elonga pom o voth inga ako ro a nepesre ole velre.
25 Que saístes a ver? Um homem vestido de roupas finas? Os que se vestem bem e vivem no luxo assistem nos palácios dos reis.
26 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol a God ile riong elnga omole, e? I re aken, na tho ria thomu, ina God ile riong elnga aken i aolo leltun a God ile riong elnga alavusnga.
26 Sim, que saístes a ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais que profeta.
27 Na Jon ini toko aton ru nomenga God ile erere i ri nge vene:
27 Este é aquele de quem está escrito:
28 Na tho ria thomu, Jon ile panongpolong i aolonga nge toko alavusnga ake ru a ulue ole panongpolong, aveto toko ako i posnga rintet nge areko o voth a God ile menong e nepes, toko aken ile panongpolong, i aolonga nge a Jon ile panongpolong.”
28 E eu vos digo: entre os nascidos de mulher, ninguém é maior do que João; mas o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Na toko na seng tomo nge umtun elngare, or alavusnga o nongpol riong aken ma o ri ve, “God ile sovengalo kene i vengveng rintet.” Na o ri venen aken, eneke o panes a God ile sovengalo, ako o el paninuong a Jon nge lale.
29 Todo o povo que o ouviu e até os publicanos reconheceram a justiça de Deus, tendo sido batizados com o batismo de João;
30 Aveto Parisire na pamirealingare nge a Moses ile patorong, o el paninuong a Jon nge avele, mako ranga ve okime lelpot sovengalo ako God i pathengal i a or nge lale.
30 mas os fariseus e os intérpretes da Lei rejeitaram, quanto a si mesmos, o desígnio de Deus, não tendo sido batizados por ele.
31 Na Jisas i ria mun ve, “Na aro ve tho patongrum toko na seng ake ru nge wop lemi ake ole vothung, aro tho oma i nge riong agelalnga le vanga ol, e? Na o ranga ve ini toko le vanga, e?
31 A que, pois, compararei os homens da presente geração, e a que são eles semelhantes?
32 O ranga ve ini wainlangare ako o arongrong nge pen ako ini pathunonga. Na wainlanga avlung relnga areko ru o leng a or ve,
32 São semelhantes a meninos que, sentados na praça, gritam uns para os outros:
33 Na thomu o venen aken, eneke Jon ako ini toko paninuonga i velpol, ma i an bret avele na i thin mun vain avele, aveto thomu o ri ve, ‘Tamata kerenga i voth a i nge.’
33 Pois veio João Batista, não comendo pão, nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio!
34 Lamako Toko Pomnga Itun i velpol, ma i an na i thin, aveto thomu o ri ve, ‘O thopol toko aken! Ini toko ako i an rinrin na i thin rinrin vain. Na ini umtun elngare tomo nge toko le vothung kerengare othanga.’
34 Veio o Filho do Homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um glutão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores!
35 Aveto toko na seng areko o panes vengveng a God ile mire, ole vothung i pathengal it ako ve, o panes a God ile mire ako i vengveng, aveto lomu vothung aken i pathengal it ako ve, thomu o panes toko ulue angare ole mire.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ma ine Parisi omole i nongpoo a Jisas mo i an tomo nge i, ma Jisas i eso a ile vel la ma i menu ma i an.
36 Convidou-o um dos fariseus para que fosse jantar com ele. Jesus, entrando na casa do fariseu, tomou lugar à mesa.
37 Ma seng omole ako i oma vothung kerenga i voth nge rem pomnga aken, ma i nongpol ako Jisas i an a Parisi aken ile vel, mako seng aken i ela botol sivenga ako o oma i nge anral ako sanda i voth nge, na i una vro rintet ma i es tomo nge i la.
37 E eis que uma mulher da cidade, pecadora, sabendo que ele estava à mesa na casa do fariseu, levou um vaso de alabastro com unguento;
38 Ma i es la ma i mitu a Jisas ikime totho ako ru a ieve tepun, na i tang ma i papis a Jisas ieve nge itheki einga, ma i girtet i nge isivenga ipounga thoi. Na i angongoal a Jisas ieve, na i ela sanda aken ma i taul i a Jisas ieve.
38 e, estando por detrás, aos seus pés, chorando, regava-os com suas lágrimas e os enxugava com os próprios cabelos; e beijava-lhe os pés e os ungia com o unguento.
39 Ma Parisi aken ru i nongpoo a Jisas, i thopol i, ma ilemi ako ve, “Aro ve toko ake ini a God ile riong elnga nunganga, aro ilemi mire nge seng aken ru i vugir i, ini seng ako i oma vothung kerenga pulua.”
39 Ao ver isto, o fariseu que o convidara disse consigo mesmo: Se este fora profeta, bem saberia quem e qual é a mulher que lhe tocou, porque é pecadora.
40 Ma Jisas ilemi mire nge toko aken ilemi, ma i ria i ve, “Saimon, lek riong omole ake ru i voth, ako aro tho ria wong nge.”
40 Dirigiu-se Jesus ao fariseu e lhe disse: Simão, uma coisa tenho a dizer-te. Ele respondeu: Dize-a, Mestre.
41 Ma Jisas i ria i ve, “Na toko or aini ako oa thangaroong nge umtun a toko ako ini umtun sunga. Ma omole ako ia thangaroong or 5,000 Kina, na toko aininga ia thangaroong i pavurvur inga nge 500 Kina.
41 Certo credor tinha dois devedores: um lhe devia quinhentos denários, e o outro, cinquenta.
42 Na or paini o pavurvur aro o olal werer oa thangaroong areken avele. Mako toko aken i ria or paini ve, ‘Aro thomu o mothong tova olal werer omu thangaroong nge umtun areken.’ Na lomum vava? Or paini aken, kathnga aro ia sagu rintet i?”
42 Não tendo nenhum dos dois com que pagar, perdoou-lhes a ambos. Qual deles, portanto, o amará mais?
43 Ma Saimon i olal ile riong ve, “Lemik ako ve, ini toko ako ru ia thangaroong kene i aolonga, ma toko aken i ria ve aro i mothong ol olalnga.”
43 Respondeu-lhe Simão: Suponho que aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe: Julgaste bem.
44 Ma Jisas itheki lel a seng aken nge, na i ria Saimon nge ve, “Wong thepol seng ake? Na tho eso a lom vel lemi, na wong theal senu tho avele, ranga ve ako wong sung thei avele ako aro ini evek pautnga, aveto seng ake, kene i paut evek nge isivenga itheki einga. Na i girtet evek nge isivenga ipounga thoi.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; esta, porém, regou os meus pés com lágrimas e os enxugou com os seus cabelos.
45 Na wong nongpoo tho, aveto ong papomnga tho avele, ako ranga ve wong angongoal tho avele, aveto ako tho eso nge me, na seng ake i mosal inga ako ini evek angongoalnga.
45 Não me deste ósculo; ela, entretanto, desde que entrei não cessa de me beijar os pés.
46 Na wong taul poungek avele, aveto seng ake i taul evek nge sanda.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo, mas esta, com bálsamo, ungiu os meus pés.
47 Na tho ria wong ve, seng ake kene ia sagu rintet tho na i pathengal i ako ve, God ilemi simikal ile vothung kerenga puluanga aken lale. Aveto toko ako ile vothung kerengare i pospos, ma God ilemi simikal i, aken ile asaguong i pospos mun inga.”
47 Por isso, te digo: perdoados lhe são os seus muitos pecados, porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Ma Jisas i ria seng aken ve, “Tho ria wong, God ilemi simikal lom vothung kerenga lale.”
48 Então, disse à mulher: Perdoados são os teus pecados.
49 Na tokokoe areko ru o men tomo nge i ma o an, o nongpol riong aken ma o ri ol pel a osivenga nge ve, “Toko ake ini ao, ako i ri ve God ilemi simikal lom vothung kerenga lale, e?”
49 Os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Na Jisas i ria seng aken ve, “Na lom lemioong inga ako i pamimi wong, nge a God ile paomelaling lale. Na wong es na lomum i ngo pis.”
50 Mas Jesus disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.