Lucas 7
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NVT
1 Ma Jisas i patoral vus toko na sengre nge ur areken. Lamako i eso a rem a Kaperneam.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Na punongare ole mukalinga ako ini toko Rom i voth, ma ile toko umonga omole ako ia sagu rintet i, ini multhang ma i toth ol ako aro i rin.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ma punongare ole mukalinga aken i nongpola ako Jisas i voth a Kaperneam. Mako i pake Judare oa pompomere mo o ria i mo i es a i nge la, mo aro i pasenu werer ile umonga aken.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 Ma o velpol a Jisas nge ma o nong engeng a i nge. Ma o ri ve, “Na mukalinga aken ini toko sivenga na i pavurvur ako aro wong opoesal i,
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 eneke ia sagu it Judare. Mako ranga ve i aria ler lotuonga a vel.”
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 Lamako Jisas i es tomo nge or la.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 Na e mun e ako tho pavurvur aro tho es a wong nge wot avele, aveto aro wong ria inga, naro lek umonga aro i sivenga werer.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Na tho ri vene ake, eneke tho voth mun a tokokoe pelie osa thewo. Na tho mun, punonga pelie ako o voth a sek thewo. Na aro ve tho ria toko e ve, ‘Wong es la.’ Aro i es la. Na aro ve, tho ria toko e ve, ‘Wong es me.’ Aro i es me. Na aro ve tho ria lek toko umonga ve, ‘Wong oma omaing ake.’ Aro i oma i.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ma Jisas i nongpol riong aken ma i kukuk rintet nge. Ma i eksinga ma i ria toko na seng pulua ako ru o panes i ve, “Na tho ria thomu, tho thopol toko Juda e avele ako ile lemioong i aolonga ranga ve ini toko ake.”
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Na tokokoe areko punongare ole mukalinga i pake or, o lo werer a ile vel la, ma o thopol ako Jisas i pasenu werer ile umonga aken lale.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 Na palolou tie, lamako Jisas i es nge rem pomnga a Nain. Na ile wainlangaere tomo nge toko na seng pulua ako o es tomo nge i la.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Na ako i velpola ol a rem pomnga aken a lok thekia. Ma o thepol tokokoe pelie ako o potun vung ma o espot me. Na kulpo aken ru i rin lale, i re inga ako ini seng basu aken itun. Na toko na seng puluanga ako ru nge rem pomnga aken, o es tomo nge seng basu aken.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Ma Toko Pomnga i thepol seng basu aken, ma ilemi esal rintet i. Ma i ria i ve, “Wong mothong tanging.”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 Ma i es totho la, ma i krima ring ako ru o potun vung aken nge. Ma tokokoe areko ru o potun i, o mitu. Ma Jisas i ria ve, “Wong kulpo ake, tho ria wong, ong losa.”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 A ur e avele, na vung aken i mimi werera, mako i mena ol, ma i patea ol leng lenging, mako i voth tomo werer ol a inina nge.
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Ma tokokoere o kukuk na o risea God. Na o ri ve, “God ile riong elnga aolonga e ake i velpol a it nge lale. Na God i velpol lale ako aro i opoal ile tokokoere.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ma Jisas ile omaing aken i kima ol a pen elonga, ako ru a epee a Judia, na a rem mun pelie ako o voth tothal i.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 Ma Jon ile wainlangaere o ria i, nge ur alavusnga ako Jisas i oma i. Ma Jon i lenga ile wainlanga or aini,
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 ma i pake or paini a Toko Pomnga nge mo o nina i ve, “Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?”
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 Lamako o velpol a Jisas nge, ma or paini o ria i ve, “Jon ako ini toko paninuonga i pake them paini a wong nge me, ma i sis ako ve, i nina wong ve, ‘Wong re ake ini toko ako God i ateal wong ve aro ong es me, eve them thealal ake ini toko relnga, e?’”
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Na nge nang aken Jisas i pamimi werer toko na seng puluanga ako ni multhanging kerenga i voth a or nge. Na i wistetpot tamata kerengare ako o voth a or nge. Na toko theki prosnga pulua ako i vles otheki ma o the werer mun.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 Mako Jisas i olal werer a Jon ile wainlanga or aini aken ole riong ve, “Naro thomu paini o lo werer mo o ria Jon, nge ur alavusnga ako thomu paini o thepol i na o nongpol i. Ako ranga ve theki prosngare o the werer, na toko eve lilngare o senu werer, na tokokoe areko putput i voth a oni peti, oni peti i riri werer, na tokokoe areko otelnga gut o nongpol werer, na tokokoe areko o rin lale, o mimi werer mun. Na toko le ur avelengare, o nongpol Panongpolong Sivenga.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Na sapase tokokoe areko o thepol lek omaing na ole lemioong i matu avele.”
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Na Jon ile pakekere o lo werer lale, lamako Jisas i patea ile riong nge a Jon a tokokoere nge, ma i ria or ve, “Nge wop lemi aton thomu o es a Jon nge a pen polpolnga la, na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol inga pilil ako thue i thuu thua i? Avele.
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol toko i teun tekruk sivesivengare? Avele, tokokoe areko oa malmaling i vene aken na ole ur elonga pom o voth inga ako ro a nepesre ole velre.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 Na thomu o es la mo o thepol uneke, e? Thomu o es la mo o thepol a God ile riong elnga omole, e? I re aken, na tho ria thomu, ina God ile riong elnga aken i aolo leltun a God ile riong elnga alavusnga.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Na Jon ini toko aton ru nomenga God ile erere i ri nge vene:
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Na tho ria thomu, Jon ile panongpolong i aolonga nge toko alavusnga ake ru a ulue ole panongpolong, aveto toko ako i posnga rintet nge areko o voth a God ile menong e nepes, toko aken ile panongpolong, i aolonga nge a Jon ile panongpolong.”
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Na toko na seng tomo nge umtun elngare, or alavusnga o nongpol riong aken ma o ri ve, “God ile sovengalo kene i vengveng rintet.” Na o ri venen aken, eneke o panes a God ile sovengalo, ako o el paninuong a Jon nge lale.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Aveto Parisire na pamirealingare nge a Moses ile patorong, o el paninuong a Jon nge avele, mako ranga ve okime lelpot sovengalo ako God i pathengal i a or nge lale.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Na Jisas i ria mun ve, “Na aro ve tho patongrum toko na seng ake ru nge wop lemi ake ole vothung, aro tho oma i nge riong agelalnga le vanga ol, e? Na o ranga ve ini toko le vanga, e?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 O ranga ve ini wainlangare ako o arongrong nge pen ako ini pathunonga. Na wainlanga avlung relnga areko ru o leng a or ve,
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Na thomu o venen aken, eneke Jon ako ini toko paninuonga i velpol, ma i an bret avele na i thin mun vain avele, aveto thomu o ri ve, ‘Tamata kerenga i voth a i nge.’
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 Lamako Toko Pomnga Itun i velpol, ma i an na i thin, aveto thomu o ri ve, ‘O thopol toko aken! Ini toko ako i an rinrin na i thin rinrin vain. Na ini umtun elngare tomo nge toko le vothung kerengare othanga.’
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Aveto toko na seng areko o panes vengveng a God ile mire, ole vothung i pathengal it ako ve, o panes a God ile mire ako i vengveng, aveto lomu vothung aken i pathengal it ako ve, thomu o panes toko ulue angare ole mire.”
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ma ine Parisi omole i nongpoo a Jisas mo i an tomo nge i, ma Jisas i eso a ile vel la ma i menu ma i an.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Ma seng omole ako i oma vothung kerenga i voth nge rem pomnga aken, ma i nongpol ako Jisas i an a Parisi aken ile vel, mako seng aken i ela botol sivenga ako o oma i nge anral ako sanda i voth nge, na i una vro rintet ma i es tomo nge i la.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ma i es la ma i mitu a Jisas ikime totho ako ru a ieve tepun, na i tang ma i papis a Jisas ieve nge itheki einga, ma i girtet i nge isivenga ipounga thoi. Na i angongoal a Jisas ieve, na i ela sanda aken ma i taul i a Jisas ieve.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Ma Parisi aken ru i nongpoo a Jisas, i thopol i, ma ilemi ako ve, “Aro ve toko ake ini a God ile riong elnga nunganga, aro ilemi mire nge seng aken ru i vugir i, ini seng ako i oma vothung kerenga pulua.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Ma Jisas ilemi mire nge toko aken ilemi, ma i ria i ve, “Saimon, lek riong omole ake ru i voth, ako aro tho ria wong nge.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 Ma Jisas i ria i ve, “Na toko or aini ako oa thangaroong nge umtun a toko ako ini umtun sunga. Ma omole ako ia thangaroong or 5,000 Kina, na toko aininga ia thangaroong i pavurvur inga nge 500 Kina.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Na or paini o pavurvur aro o olal werer oa thangaroong areken avele. Mako toko aken i ria or paini ve, ‘Aro thomu o mothong tova olal werer omu thangaroong nge umtun areken.’ Na lomum vava? Or paini aken, kathnga aro ia sagu rintet i?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ma Saimon i olal ile riong ve, “Lemik ako ve, ini toko ako ru ia thangaroong kene i aolonga, ma toko aken i ria ve aro i mothong ol olalnga.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 Ma Jisas itheki lel a seng aken nge, na i ria Saimon nge ve, “Wong thepol seng ake? Na tho eso a lom vel lemi, na wong theal senu tho avele, ranga ve ako wong sung thei avele ako aro ini evek pautnga, aveto seng ake, kene i paut evek nge isivenga itheki einga. Na i girtet evek nge isivenga ipounga thoi.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Na wong nongpoo tho, aveto ong papomnga tho avele, ako ranga ve wong angongoal tho avele, aveto ako tho eso nge me, na seng ake i mosal inga ako ini evek angongoalnga.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Na wong taul poungek avele, aveto seng ake i taul evek nge sanda.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 Na tho ria wong ve, seng ake kene ia sagu rintet tho na i pathengal i ako ve, God ilemi simikal ile vothung kerenga puluanga aken lale. Aveto toko ako ile vothung kerengare i pospos, ma God ilemi simikal i, aken ile asaguong i pospos mun inga.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 Ma Jisas i ria seng aken ve, “Tho ria wong, God ilemi simikal lom vothung kerenga lale.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 Na tokokoe areko ru o men tomo nge i ma o an, o nongpol riong aken ma o ri ol pel a osivenga nge ve, “Toko ake ini ao, ako i ri ve God ilemi simikal lom vothung kerenga lale, e?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 Na Jisas i ria seng aken ve, “Na lom lemioong inga ako i pamimi wong, nge a God ile paomelaling lale. Na wong es na lomum i ngo pis.”
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.