Lucas 24
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs VC
1 Na nge nang mukalinga ako nge rulpoalal, seng areken o es a ia vuvepun aken na o es tomo ur una vronga ako o monsi i lale.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Ma o velpol ma o thopol um aolonga ako o singlelpot i a vol thekia lale.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Mako o koro a vuvepun, aveto o thopolo a Jisas ini peti avele.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Na o mit ma olemi pelekpol nge. Na a ur e avele na toko or aini ako ole teunong i tolilis rintet, o mit totho a or nge.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Ma sengre o ngeip rintet ma opo tiru a ulue na toko or aini aken o ria or nge ve, “Na i vava ake thomu o or toko ako i mimi, ake ru a vuvepun, e?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 I voth ake avele, i los werera lale. Ma lomumu rum ile riong ako i ria thomu nge, ako a Galili avele,
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ako i ri ve, ‘Aro o sungu Toko Pomnga Itun a toko kerengare omeni naro o pamona i a won ngoronga nge, na nge nang or me i vus naro i los werera mun.’”
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Na sengre olemi rum a Jisas ile riong.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Na o plos lelpot vuvepun aken na o lo werer na o ritet a Jisas ile wainlanga or mule pa omole pothoi omole na tokokoere, nge ur alavusnga ako i velpol a or nge.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Na seng areken or ini a Maria Makdala anga, na Joana, na Maria ako ini a Jems inina, tomo mun nge seng pelie, ako o ritet ur alavusnga aken ako a pakekere nge.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Aveto pakekere olemi ve ole riong aken ini ur polpolnga, na olemio ol nge ole riong aken avele.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Aveto Pita i plosa ma i tho a vuvepun aken ma i lotoru ma i theo na i thopol inga seltun ako o soal a Jisas ini peti nge, aveto i thopol mun ur e avele. Lama i lo werer a ile vel ma ilemi pelekpol nge ur ako i velpol.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Na nge nang aken Jisas ile wainlanga or aini o es a rem ako iion a Emeus ako i voth mela tie a Jerusalem na i pavurvur nge kilomita or mule pa omole pothoi omole.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Na o ri pel nge ur alavusnga ako i velpol.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Ma o es na o ri pel nge osivenga na Jisas i velpol a or nge ma i es tomo nge or.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Aveto o ate i avele.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Ma Jisas i ria or paini ve, “Na thomu o es na thomu paini o ri pel nge uneke?”
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Na oa omole ako iion a Kliopas na i nina Jisas ve, “Ava wong ini long ako wong voth a Jerusalem na engom inga ake lomum mire nge ur areko i velpol nge nang areko o vus lale, kene avele.”
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Na Jisas i nina i ve, “Ur nekere?”
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Na ler pris kimangare na ar pompomere o sungu i a Romre omeni mo aro i mit nge riong ako aro i rin nge, na o pamona i a won ngoronga nge.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Na them the nge i ako aro i ol werer Israelre a ole ngarangre nge. Na e mun e ako ponange ini nang menga ako ur areken i velpol nge.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Na seng pelie ako a them nge, o palemi vurpol them nge ur areko o thopol i ako rulpoalal ponange o es a ia vuvepun,
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 aveto o thopol ini peti avele. Na o lo werer a them nge me, ma o ri ve o thopol a God ile enselre ako o ria or ve, ponange i mimi werera lale.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Na tokokoe pelie ako a them nge, o es mun a ia vuvepun la na o thopol i ma i ranga ve ako sengre o ri nge. Aveto ini ol inga ako o thopol ol a Jisas ol avele.”
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Lama Jisas i ria or ve, “Lomu mire i oror, na lomu lemioong i el viri ur areko God ile riong elngare o ri nge, kene avele.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Na God i ri ve toko ako i ateal i mo aro i el werer ile tokokoere, aro i el tel matheong lamo i el ol engenging aolonga a God ilo sei.”
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Na Jisas i panine mun or paini olemi nge riong alavusnga ako i ri nge isivenga, na i patea nge a God ile riong ako Moses i wat i na i mulal nge a God ile riong ako ile riong elngare o wat i.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Na o es totho a rebo ako o es nge, aveto Jisas i oma ranga ve ako aro i es alpo,
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 aveto or paini o rialalu i ma o ri ve, “Aro ong voth tomo tel nge them, eneke penie rintet lale.” Mako i nongal inga or paini okei ma i voth tomo e or.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Ma i menu mo i an tomo nge or, mako i ela bret na i ri sivengaing a God nge na i reku i lamako i sungu i a or paini nge.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Mako olemi rumnga i thep na o ate ol i, aveto i penthal rusa a olo sei.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Ma o ria pel nge osivenga ve, “I nunganga, ile riong ako i panine a God ile riong a it nge, a sovengalo, i ranga ve ini won sesenga.”
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Na a ur e avele, na o plosa ma o es werer a Jerusalem la. Na o thopolo Jisas ile wainlanga or mule pa omole pothoi omole ako o pathun tomo mun nge tokokoe mun pelie.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Na o ria or paini ve, “I nunganga, Toko Pomnga i los werera lale. Na i velpoltun a Saimon.”
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Na or paini o ria mun or nge ur alavusnga ako i velpol a or paini nge a sovengalo, nako or paini o ate senu ol Toko Pomnga ako i reku bret.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Na rongan or paini o ri, na Jisas i velpoltun or, ma i ria or ve, “Lemi moring aro i voth tomo nge thomu.”
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Ma or alavusnga o kukuk nge ma o ngeip, eneke olemi ve o thopol ake ini toko oni.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Ma i ria or ve, “Mothong tova o kukuk, na o mothong tova lomumu pelekpol.
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Na o thopol menik salemi na o thopol mun evek naro lomumu mire ako ini tho re ake. Na o krim rum tho, tho ranga ve ini toko oni avele, eneke nik peti na pokinngek ake ru i voth.”
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Na i ri venen aken lama i pathengal or nge imeni salemi na ieve.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Na olemi sivenga rintet, aveto rongan olemi pelekpol na olemio nge i ako ini neneanga rongan. Mako i nina or ve, “Aning pelie aken ru i voth?”
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Mako o sungu silang menenga epee a i nge.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Ma i ela i ma i an i a otheki.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Lama i ria or ve, “Na nge wop lemi ako tho voth tomo nge thomu nomenga, tho ria mun thomu nge ur areke. Na ur alavusnga ako i ri nge tho, ako a God ile riong ako Moses na God ile riong elngare o wat i, i velpol nunganga lale.”
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Mako i panine ole mire, nge ur areko i voth a God ile erere nge.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Ma i ria or ve, “Riong ake i voth a God ile erere nge, ‘Toko ako God i ateal i mo aro i el werer ile tokokoere, aro i el tel matheong naro i los werera nge rinong tova ve nang or me i vus.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Naro tokokoere o el engenging nge iion naro o panongpol nge vothung kerenga onolpotnga na nge sovengalo ako aro God ilemi simikal vothung kerengare nge. Naro ole panongpolong aro i patea a Jerusalem na i mulal nge pen alavusnga ake ru a ulue.’
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Naro thomu o panongpol nge ur areko thomu o thopol i.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Naro tho pakeu Oni Riringa a thomu nge me. Ini ur ako Vovo i kin ile riong nge lale ve aro i sungu i a thomu nge. Aveto aro thomu o men inga a rem pomnga i pavurvur ako la nge nang ako aro thomu o el a God ile engenging nge.”
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Lama i wolpot or a Betani la. Na i paesa imeni alaini roro ma i nong a God nge mo aro i oma senu nge or.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Na rongan i nong na God i elteta i a or nge, ma i paesa i a Pen a Urvet la.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Ma o lotual i ma o lo werer a Jerusalem tomo nge lemi sivengaing aolonga.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Na evelelnga ol, o pathun a Lotu Tepun a Vel a lok lemi na o mosal ol inga ako ini a God iriseanga.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.