João 11

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Na toko omole ako iion a Lasarus, kene i ngoo. Na i voth nge rem pomnga ako iion a Betani, ako ini a Maria ome iteinnga a Marta ole rem tepun.
1 Ora, havia um certo homem enfermo, chamado Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Na Maria ake ini seng ako aro i odoroktun a Jisas ieve nge sanda una vronga, ma i taulpot i a ieve nge ipounga thoing, na ilun re aton ini a Lasarus ako i ngoo.
2 (Era aquela Maria que ungiu o Senhor com unguento, e secou os seus pés com os seus cabelos, cujo irmão, Lázaro, estava enfermo).
3 Lamako ilun alaini o pasong okei a Jisas nge ve, “Toko Pomnga, toko aton om sagu rintet i, kene ini multhang.”
3 Portanto, suas irmãs enviaram até ele dizendo: Senhor, eis que está enfermo aquele que tu amas.
4 Na Jisas i nongpola i ma i ria ve, “Ni multhanging aken i potoipot nge rinong avele. Ur aken i velpol mo aro tokokoere o papomnga a God, naro God i papomnga Itun nge.”
4 Quando Jesus ouviu isso, ele disse: Esta enfermidade não é para morte, mas para glória de Deus, para que o Filho de Deus seja glorificado por ela.
5 Na Jisas ia sagu a Marta ome itein na olun a Lasarus.
5 Ora, Jesus amava a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Na i nongpola a Lasarus ia kimaing ako ini multhang, aveto i voth vet inga nge pen ako ru o voth nge ma i voth nge nang or aini.
6 Ouvindo, pois, que ele estava enfermo, ficou ainda dois dias no lugar onde ele estava.
7 Lamako i ria ile wainlangaere ve, “Aro te lo werer a Judia la.”
7 Depois disso, então, ele diz aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 Ave o olal ile riong ve, “Pamirealinga, worse re atike Judare ako a epee a Judia o ri nge pun rinngom nge umre, nake ong ri ve te lo werer mun a epee a Judia la, e?”
8 Seus discípulos lhe disseram: Mestre, recentemente os judeus procuravam apedrejar-te, e tu vais para lá novamente?
9 Ma Jisas i ria ve, “Na nang i to nge aua or mule pa omole pothoi or aini nge nang omole omole. Na toko ako i es erang i pavurvur aro i omrang pelekpol avele, eneke i thopol pen lalanga ako i to a ulue.
9 Jesus respondeu: Não há doze horas no dia? Se algum homem andar de dia, ele não tropeça, porque ele vê a luz deste mundo.
10 Aveto aro ve i es pemlik, aro i omrang pelekpol, eneke ile the lalainga avele.”
10 Mas se um homem andar de noite, ele tropeça, porque nele não há luz.
11 Na Jisas i ria or venen aken, lama i ria mun or ve, “Thenger a Lasarus i nokolkol, ave aro tho es la mo tho pamimeta i.”
11 Essas coisas ele falou, e depois disso ele lhes disse: Nosso amigo Lázaro dorme, mas eu vou, para que eu possa despertá-lo do sono.
12 Ma ile wainlangaere o olal ile riong ve, “Toko Pomnga, aro ve i nokolkol, aro i senu werer.”
12 Disseram-lhe, então, os seus discípulos: Senhor, se dorme, ele ficará bom.
13 Na Jisas ile riong aken mirenga ve, Lasarus i rin lale, aveto ile wainlangaere o el ile riong aken mirenga avele, ma o rivenga Lasarus i nokolkol inga.
13 Todavia Jesus havia falado de sua morte, mas eles pensavam que falava do repouso do sono.
14 Mako Jisas i ritet ole ve, “Lasarus i rin lale,
14 Então, Jesus disse-lhes claramente: Lázaro está morto.
15 aveto lemik sivenga nge ako tho voth tomo nge i avele, eneke aro tho oma omaing ako aro i opoal thomu mo aro lomumuo nge tho. Naro te es a i nge.”
15 E estou contente por causa de vós, de que eu não estivesse ali, para que creiais; no entanto, vamos até ele.
16 Na Tomas ako iion aininga a Didimus, kene i ria ithangangaere ve, “Aro te es tomo nge ler pamirealinga mo aro te rin tomo nge i.”
16 Então disse Tomé, que é chamado Dídimo, aos seus condiscípulos: Vamos nós também, para que possamos morrer com ele.
17 Ma Jisas i velpol ma i nongpola ako Lasarus kene i ngotet nge nang or penel lale a vuvepun.
17 Quando Jesus chegou, encontrou Lázaro já há quatro dias no sepulcro.
18 Na Betani kene a wop mela avele nge a Jerusalem, i pavurvur nge kilomita or me inga.
18 Ora, Betânia estava perto de Jerusalém, cerca de quinze estádios.
19 Na toko pulua ako a epee a Judia o es mo o thopol a Marta ome a Maria mo o okup or paini, ke olunnga i rin.
19 E muitos dos judeus tinham ido consolar a Marta e a Maria, acerca de seu irmão.
20 Na Marta i nongpola ako Jisas i es me, mako i korpot mo i thopolo i a so, aveto Maria i voth a vel lemi.
20 Ouvindo, então, Marta que Jesus vinha, foi ao seu encontro. Mas Maria ficou assentada em casa.
21 Lama Marta i ria Jisas ve, “Toko Pomnga, aro ve ong voth ake, aro luk aro i rin avele.
21 Então, disse Marta a Jesus: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Aveto lemik mire ako ve, ur nekenga ako ong nong i a God nge ponange, aro i sungu i.”
22 Mas eu sei, que agora mesmo, tudo quanto pedires a Deus, Deus te concederá.
23 Ma Jisas i ria i ve, “Lum aro i los werera.”
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão há de ressuscitar.
24 Lama Marta i olal ile riong ve, “Lemik mire ako ve, aro i los werera nge ulue ile vusong.”
24 Disse-lhe Marta: Eu sei que há de ressuscitar na ressurreição do último dia.
25 Ma Jisas i ria i ve, “Tho ini toko ako tho palos werera tokokoere na tho sung mimiong a or nge. Areko olemio nge tho, aro ve o rin a ulue, aro o mimi a Pen a Urvet.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição, e a vida; quem crê em mim, ainda que esteja morto, ele viverá;
26 Na areko o mimi a ulue na olemio nge tho, aro o penthal avele ol. Na Marta lomumo nge lek riong ake?”
26 e todo aquele que vive e crê em mim nunca morrerá. Crês tu isto?
27 Ma i olal ile riong ve, “Ena, Toko Pomnga, lemik ako ve, wong ini toko ako God i ateal ong ve aro ong el werer ile tokokoere, na wong ini a God Itun, ako i kin ile riong ve aro i pakeu ong a ulue me.”
27 Disse-lhe ela: Sim, Senhor; eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, que havia de vir ao mundo.
28 Na Marta i ri venen aken lama i lo werer a iteinnga a Maria nge, ma i leng i mo i ri kine a i nge na i ri ve, “Ler pamirealinga ake i velpol, ma i nin nge wong.”
28 E, tendo ela dito isso, seguiu o seu caminho, e chamou secretamente a Maria, sua irmã, dizendo: O Mestre está aqui e te chama.
29 Na Maria i nongpola i ma i espot viri viri la mo i thopol a Jisas.
29 Assim que ela ouviu isso, levantou-se depressa, e foi até ele.
30 Na Jisas i velpol a rebo rongan, aveto rongan i voth nge pen ako Marta i thopolo i nge.
30 Ora, Jesus ainda não tinha chegado à aldeia, mas estava no lugar onde Marta o encontrara.
31 Na Judare ako o okup a Maria a vel lemi, ma o thopol ako Maria i espot viri viri, mako o paneso i, eneke o rivenga aro i es a vuvepun mo i tang nge.
31 Os judeus, pois, que estavam com ela na casa e a consolavam, vendo que Maria se levantara e saíra apressadamente, seguiram-na, dizendo: Ela vai ao sepulcro para chorar ali.
32 Na Maria i velpol nge pen ako Jisas i voth nge ma i thopol i, mako i koru ieve ma ipo tiru a i nge ma i ria i ve, “Toko Pomnga, aro ve ong voth ake, aro luk aro i rin avele.”
32 Tendo, pois, Maria chegado onde Jesus estava e vendo-o, ela lançou-se aos seus pés, dizendo-lhe: Senhor, se tu estivesses aqui, meu irmão não teria morrido.
33 Na Jisas i thopol ako Maria i tang, na i thopol mun ako Juda pelie ako o panes i kene o tang tomo mun nge i, ma ilemi kerere rintet.
33 Quando Jesus, pois, a viu chorar, e choravam também os judeus que vinham com ela, comoveu-se em espírito e conturbou-se,
34 Ma i nina ve, “Thomu o rongo i a kath?”
34 e disse: Onde o pusestes? Eles disseram-lhe: Senhor, vem e vê.
35 Mako Jisas i tang.
35 Jesus chorou.
36 Lama Judare o ria ve, “Thopol vet, ia sagu rintet re i ake.”
36 Disseram, então, os judeus: Vede como ele o amava!
37 Aveto pelie o ri ve, “Na i vles werer toko theki prosnga aton itheki, na aro ve i voth ake i pavurvur ako aro i pamimi mun a Lasarus mo i rin avele.”
37 E alguns deles disseram: Não podia este homem, que abriu os olhos ao cego, fazer também com que este homem não morresse?
38 Ma Jisas ilemi kerere rintet mun ma i es a vuvepun la. Na vuvepun aken ini silkep ako o sing rupo ithekia nge um aolonga.
38 Jesus, pois, novamente comovido em si mesmo, foi ao sepulcro. Era uma caverna e tinha uma pedra posta sobre ela.
39 Ma Jisas i ria or ve, “O singtetpot um aken.”
39 Disse Jesus: Tirai a pedra. Marta, irmã daquele que estava morto, disse-lhe: Senhor, a essa altura ele cheira mal, porque ele está morto há quatro dias.
40 Ma Jisas i ria i ve, “Na tho ria ong lale ako, aro ve lomumo nge tho, aro ong thopol a God ile engenging aolonga.”
40 Disse-lhe Jesus: Eu não te disse que, se tu creres, verás a glória de Deus?
41 Lamako o singtetpot um aken, lama Jisas ipo watha ma i ria ve, “Vovo, tho ri sivengaing a ong nge ako ong nongpol lek nongong lale.
41 Então, eles tiraram a pedra do lugar onde jazia o morto. E Jesus, levantando seus olhos, disse: Pai, eu te agradeço, por me haveres ouvido.
42 Lemik mire ako ve, evelelnga ong nongpol tho, ave tho ri nge ake mo aro tho opoal tokokoe areke o mit mo aro olemio ako ve, ake ini wong ako ong pakeu tho me.”
42 Eu sei que sempre me ouves, mas por causa da multidão que está ao redor eu disse isso, para que possam crer que tu me enviaste.
43 Ma i ri venen aken ma i vus, lama i presa viringa ve, “Lasarus, espot me!”
43 E, tendo dito isso, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora.
44 Mako rinonga i losa ma i espot me. Ma i es tomopot nge ia pupo ako o papupoala i nge a imeni mala mulpot a ieve, tomo mun nge itheki sorupalonga.
44 E saiu o que estivera morto, amarrado nos pés e nas mãos com faixas; e a sua face envolta em um lenço. Disse-lhes Jesus: Desatai-o, e deixai-o ir.
45 Na Juda pom ako o es me ma o okup a Maria kene o thopol ur ako Jisas i oma i, mako olemio a i nge.
45 Então, muitos dentre os judeus que tinham vindo a Maria, e que haviam visto as coisas que Jesus fizera, creram nele.
46 Ave oa pelie o lo werer a Parisire nge la, ma o ritet or nge ur ako Jisas i oma i.
46 Mas alguns deles foram pelo seu caminho até os fariseus, e lhes contaram as coisas que Jesus havia feito.
47 Lama Parisire tomo nge pris kimangare o velilo tomo nge Judare oa pompomere or mule pa limai ma o ri ve, “Aro te oma neke? O thopol vet pathepolong pulua ako toko ake i oma ir!
47 Então, reuniram-se os principais sacerdotes e os fariseus em conselho, dizendo: O que faremos? Pois este homem faz muitos milagres.
48 Aro ve ser wenal i, aro toko alavusnga aro olemio nge i. Naro Romre aro o es me mo o pakerenga ler Lotu Tepun a Vel na ler tokokoere mun.”
48 Se o deixarmos assim sozinho, todos os homens crerão nele; e virão os romanos e tirar-nos-ão o nosso lugar e a nação.
49 Na ole mukalinga, ako iion a Kaiapas, ako ini Prisre oa Pomnga nge tovu po aken, i ri ve, “Lomumu mire nge ur e avele.
49 E um deles, chamado Caifás, que era sumo sacerdote naquele ano, lhes disse: Vós não entendeis nada,
50 O thopol vet, i sivenga nge thomu ako aro toko omole aro i el toko alavusnga omei mo i rin, maken Romre aro o pakerenga ler toko alavusnga avele.”
50 nem considerais que nos convém que um homem morra pelo povo e que não pereça toda a nação.
51 Na Kaiapas i ri riong aken nge isivenga ile lemi rumong avele. Aveto i ripot a God ile riong, eneke ini Prisre oa Pomnga nge tovu po aken, ma i ri nge a Jisas ako aro i rin leltun Judare.
51 Ora, isso não disse ele por si mesmo; mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus havia de morrer pela nação;
52 Na ini Judare oenga avele, ave aro i rin leltun mun a God itutunre ako o men a pen elonga mo aro i velilo ir mo aro or omole ol.
52 e não somente por aquela nação, mas também para congregar num só corpo os filhos de Deus que estavam dispersos.
53 Na i patea nge nang aken ako Judare oa pompomere o rirum nge a Jisas isorinnga.
53 Desde aquele dia, pois, eles tomavam conselho para o matarem.
54 Mako Jisas kene i es patpot ol avele, i es kinine ol inga nge Judare oa. Mako i es ol nge pen ako i toth nge pen polpolnga ako a rem ako iion a Epraim, ma i voth tomo ol nge ile wainlangaere nge.
54 Jesus, portanto, já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se dali para a terra junto do deserto, para uma cidade chamada Efraim, e ali continuava com os seus discípulos.
55 Makola i toth nge Judare oa Punseleainga a Aning a nang. Na nge wop lemi aken, toko pulua ako a rumremre o es a Jerusalem mo aro o pariri tel or a God itheki lamo o es ol nge aning aken.
55 E estava próxima a Páscoa dos judeus; e dessa região subiram muitos a Jerusalém, antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Na o kath a Jisas ma o theu thea i, na nge ako o voth a Lotu Tepun a Vel a lok lemi, o nin pel osivenga ve, “Lomumu vava? Aro i es mun me nge aning eve avele?”
56 Então eles buscavam por Jesus, e falavam entre si, estando no templo: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Na pris kimangare tomo nge Parisire o sung riong engenga lale ve, “Aro ve omu e ilemi mire nge wop ako Jisas i voth nge, aro i pamilempot i, mo them rere i.”
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que, se algum homem soubesse onde ele estava, ele deveria mostrar, para que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.