Atos 23
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NAA
1 Ma Pol i the vengveng a Judare ole mukalingare nge ma i ria ve, “Titeikre, lek omaing alavusnga ako tho oma i pavurvur nge ponange tho ri ve va tho panes a God ilemi.”
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 Mako Prisre oa Pomnga ako iion a Ananaias i pake riong nge tokokoe areko o mit tothalo a Pol mo aro o sopopo iwo.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Ma Pol i ria i ve, “God aro i sopop wong, wong ranga ve ini vel pupnga akopnga ako o vor i ma i veleles ma o thopol akop avele. Ong men ranga ve ini riong nongpolnga ako i panes patorong, aveto sivengom ong avsa patorong nge ako ong ria or ma o so tho.”
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 Na tokokoe areko ru o totho a Pol nge o ria i ve, “Ong kelelal ake ini a God ile Prisre oa Pomnga.”
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Ma Pol i olal ole riong ve, “Titeikre, lemik mire avele ako ini a God ile Prisre oa Pomnga, eneke erere nomenganga i ri vene,
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Ma Pol ilemi mire ako ve, oa pelie ini Sadiusi na oa pelie mun ini Parisi, mako i lengpot ako ru a Judare ole mukalingare otheki ma i ri ve, “Titeikre, ok vovo ini Parisi, na tho ini Parisi mun. Na tho mit nge riong ake, eneke lek lemioong i engeng nge ako areko o rin lale aro o mimi werer.”
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Ma i ripot venen aken, ma Parisire na Sadiusire o patea ol volpeling, mako toko avlung areken o thomreu ol pel ma or ainiu ol.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 (O vol pel, eneke Sadiusire o ri ve tokokoe areko o rin lale o pavurvur aro o mimi werer avele, ma o ri mun ve enselre avele na toko ioni avele. Aveto Parisire olemio nge ur alame aken.)
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Ma ole presing i mengmeng vet avele, na pamirealinga nge patorong pelie ako ini Parisire o mita ma o ri engeng ma o ri ve, “Them thopol ur e avele ako toko aken i oma i ma i kerenga, ava ensel eve toko oni i ria i nge.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Na ole volpeling i aolonga na olo vur ma punongare oa pomnga i ngeip nge a Pol ako aro vene mo o thirther pel nge i mo i vunro. Mako i pakeu ile punongare ako ru a tokokoere oa lemimi mo o eltet a Pol a or nge ma o wola i a punongare ole vel la.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Na nge pemliknga Toko Pomnga i mito a Pol nge ma i ria i ve, “Ong mit engeng, aro ong ritet Rom angare nge tho ranga ve ako ong ritet nge tho a Jerusalem lale.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Ma nge rulpounga Juda pelie o pathun pel mo o kath sovengalo ako aro o pun a Pol nge. Ma o kin ole riong engenga a God nge ako ve, o pavurvur ako aro o an avele na o thin avele i pavurvur ako la aro o so rin tel a Pol.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Na tokokoe areko o rirum sovengalo aken oa titaling i aoselea mule pa penel.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Ma o es a pris kimangare na Judare oa pompomere nge ma o ria or ve, “Them kin lemem riong engenga ve aro them an avele na them thin avele i pavurvur ako la aro them so rin a Pol.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Na ponange aro thomu o pasong riong nongpolngare ole riong a punongare oa pomnga mo i pasongu a Pol a thomu nge me mo lomu apaltet ve aro thomu o ri ve thomu o el senu mun riong ninenga pelie nge ur aken. Aveto aro them men kine a sovengalo mo aro i velpol ake rongan na them so rin tel i lale.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Aveto Pol ilunnga itun tomonnga i nongpol ako o rirum a Pol isorinnga, mako i eso a punongare ole vel ma i ria Pol nge.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Ma Pol i lenga punongare ole mukalinga omole ma i ria i ve, “Wola kulpo ake a punongare oa pomnga nge, eneke riong e ake ru a i nge mo i ria i a i nge.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 Mako i wol i a punongare oa pomnga nge.
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Ma punongare oa pomnga i krima i a imeni ma i ti lelpot i ma i nina i ve, “Ur nekenga ako ong ri ve aro ong ria tho nge, e?”
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 Ma i ria i ve, “Judare ole mukalinga pelie olemi omoletet lale ako ve, aro o nina wong ve, lelken aro wong wolu a Pol a or nge la, na ole apaltet ve aro o ri ve o el senu mun riong ninenga pelie nge i.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Na mothong tova nongpol or, eneke toko pulua ako oa titaling i aoselea mule pa penel aro o men kine a sovengalo, mo o men tetal i ve aro o so rin i. Ma o kin ole riong lale ve aro o an avele na o thin avele i pavurvur tova aro o so rin i. Na o monsi nge lale ako aro o oma i, na o men tetal ol inga ako ini lom riong.”
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Na punongare oa pomnga i pator engeng i ve, “Mothong tova ria toko e nge ako ong ria tho nge ur ake.” Lamako i pake werer ol kulpo aken la.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Mako punongare oa pomnga i lenga mukalinga or aini ma i ria or ve, “Thomu o monsi punongare or 200 tomo nge peang elngare or 200 mun na punonga or mule pa limai ako o tho nge hos mo thomu alavusnga o es a Sisaria la. Naro o losa tova nang meta i el or limpenel pemlik.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 Na thomu o monsi mun nge hos pelie mo Pol i ro nge. Naro thomu o naktet inga iwolnga mo la o pavelpol i a mukalinga a Peliks nge.”
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Na punongare oa pomnga i wat malueng ako ve:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Tho ini a Klodius Lisias,
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Na Judare o rere toko ake ma toth re ako tova aro o so rin i, aveto tho es tomo nge lek toko punongare ma them pamimi i, eneke tho el tel riong pelie lale ako ve, ini toko Rom.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Na tho sis ve aro lemik mire nge ur aken tepun ako Judare olemi otun toko aken nge, mako tho wolu i a ole mukalingare nge la.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 Na tho thopol ia tepun e avele ako i oma i mo o so rin i nge eve aro o paeso i a mang a midenga nge, aveto ole lemi otunong aken nge i, i pavurvur nge ninong pelie ako ru nge ole patorong.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Ma tho nongpol ako Juda pelie o kath sovengalo ako aro o so rin i nge, make tho pasong virial i a wong nge wot. Na tho ri nge tokokoere ako o pamit i nge riong ve aro o ripot ur ako olemi otun i nge, a wong nge.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Mako punongare o panes oa pomnga ile riong, ma o wol a Pol nge pemliknga aken ma o es, makola o mul a Antipatris.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Na nge erangunga, punongare ako o es nge oeve o mit or na o lo werer a ole vel, ma punonga areko o tho nge hos or ol inga ako o pasong i la.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Mako o velpol a Sisaria ma o sungu malueng a mukalinga nge na o sungu mun a Pol a imeni.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 Na mukalinga i tital malueng na i nin a Pol ve, “Wop epee kathnga ako ong es nge me?” Ma i nongpol ako ile rem tepun ako ini a Silisia.
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 Mako i ria i ve, “Aro tho nongpol mos ol lom riong tova areko olemi otun ong aro o velpol.” Ma i sung riong ve aro punongare o theal tetal i a vel ako nepes a Herot pomnga i ari i nomenga.
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.