Atos 22
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs NAA
1 “Titeikre na ok vovoere, o nongpol lek lelong ako aro tho ria thomu nge.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Ma o nongpol ako i ria or nge la nge Hibrure okei, mako o porengu ol.
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Tho ake ini toko Juda, lek rem tepun ako ini a Tarsus ako a epee a Silisia, aveto tho poma nge rem ake ini a Jerusalem. Ma Gamaliel i patoral senu tho ve aro tho panes senu ar pompomere ole patorong. Na tho panes a God ile omaing ranga ve ini thomu alavusnga ake ru ponange.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Na tho pamen kerere tokokoe areko o panes a Jisas ile pamirealing ma tho oma i venen aken ma oa pulua o rin nge. Ma tho rere toko na seng pulua mo o paes or a mang a midenga lemi.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Na Prisre oa Pomnga tomo nge Judare oa pompomere o pavurvur ako aro o ritet mun nge ve, lek riong areke kene i nunganga. Na tho ela ole malueng pom ako o wat i nge otitein Judare ako a Damaskus, mako tho es la mo tho kin or na tho wol or a Jerusalem ve aro o el paomelaling nge.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tho es ma penang lopat na tho totho a Damaskus na a ur e avele nako pen lalanga aolonga ako i esu a Pen a Urvet me ma i totun tho.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mako tho matu a ulue na tho nongpol lenging ako i ria tho ve, ‘Sol, Sol! Wong vova ake ong pakerenga tho, e?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 “Ma tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, wong ao?’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Na tokokoe areko o es tomo nge tho, o thopol pen lalanga aken, aveto olemi mire nge toko aken ile lenging ako i ria tho nge, kene avele.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Na tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, aro tho oma neke?’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Ma thekik pros, eneke tolilisong ako i tolilis rintet i totun tho ma thekik i the ses, mako areko o supo tomo nge tho o krima menik, mako o ti ol tho a Damaskus la.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ma toko omole ako iion a Ananaias i es mo i thopol tho. Ine toko ako ile lotu i engeng nge a God, ma i panes senu ler patorong. Na Juda alavusnga ako o voth a Damaskus o papomnga i.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ma i mito a lok seik ma i ria tho ve, ‘Teik a Sol aro ong the werer mun.’ A ur e avele, nako tho the werer mun ma tho thopol i.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Ma i ria mun tho ve, ‘God ako ini ar pompomere ole, i ateal ong lale ve aro lomum mire nge ur ako i sis ve aro ong oma i, naro ong thopol ile Toko Vengvenga aton, naro ong nongpol riong ako i espot a isivenga iwo.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Naro ong ritet a toko alavusngare nge, nge i na nge ur areko ong thopol i na ong nongpol i lale.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Na ong paninal ol neke? Mita mo ong el paninuong na ong avav a Toko Pomnga iion mo aro lom vothung kerenga i vus.’
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Ma tho lo werer a Jerusalem ma tho nong a Lotu Tepun a Vel ma tho thopol ur ako ranga ve ini oni theong.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ma tho thopol Toko Pomnga ako i ria tho ve, ‘Paviri, mo lospot virial a Jerusalem, eneke aro o nongal lom riong nge tho avele.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 “Ma tho olal ile riong ve, ‘Toko Pomnga, osivenga olemi mire ako nomenga tho esu esa nge Judare ole lotuonga a velre mo tho siso na tho paeso areko olemio nge ong a mang a midenga lemi.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Na nge wop lemi ako o pun rin a Stiven ako ini toko ako i paesu esa lom riong, tho mit ma tho ri ve i sivenga mun inga ako nge ipunrinnga ma tho theal mun areko o pun rin i kene ole teunong.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 “Mako Toko Pomnga i ria tho nge ve, ‘Es, eneke aro tho pake wong melanga a tokokoe areko or ini Judare avele.’”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Na Judare o nongpol a Pol ile riong nge tokokoe areko or ini Judare avele, ma oni plong ol ve aro o nongpol ol ile riong ma o pres viringa ve, “La o so rin i, toko ako i venen aken i mothong tova i mimi tomo ol nge it ake ru a ulue.”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Ma or alavusnga olemi kling rintet, mako o onnga ma o inra oa teunongre na o mota vuvus ma o ula i roro.
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 Ma punongare oa pomnga i ria ile tokokoere ve aro o paeso a Pol a ole vel la, mo aro o so litlit i mo o nina i nge mo aro olemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare o presa pres venen aken nge i.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Mako o kin i mo aro o so litlit i, aveto Pol i ria mukalinga ako i mit tothal i ma i ria i ve, “Na nge Romre ole patorong i pavurvur ako aro o so litlit tel toko ako ini Rom na riong nongpolnga i sung paomelaling a i nge rongan eve avele?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Mako mukalinga aken i nongpol i veno ako ma i es a punongare oa pomnga ma i nina i ve, “Aro ong oma ol neke? Eneke toko aken ini toko Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Mako punongare oa pomnga i es a Pol nge la ma i nina i ve, “Wong ria tho, ong ini toko Rom, e?”
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ma punongare oa pomnga i ria ve, “Tho ul umtun aolonga ako aro tho velpol ini toko Rom ol.”
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 A ur e avele, nako areko o ri ve o oma ninong pelie a Pol nge kene o teses werer na punongare oa pomnga i ngange, eneke i rov i a i nge ako ve, i avsa patorong lale ako i kin a Pol ako ini toko Rom nge sen.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Ma punongare oa pomnga i sis ako ve, ilemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare olemi otun a Pol nge. Mako nge erangunga i pake riong nge pris kimangare tomo nge Judare oa pompomere ve aro o velilo pel, mako i wol a Pol ma i pamit i nge riong a otheki.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.