Atos 22

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Titeikre na ok vovoere, o nongpol lek lelong ako aro tho ria thomu nge.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Ma o nongpol ako i ria or nge la nge Hibrure okei, mako o porengu ol.
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Tho ake ini toko Juda, lek rem tepun ako ini a Tarsus ako a epee a Silisia, aveto tho poma nge rem ake ini a Jerusalem. Ma Gamaliel i patoral senu tho ve aro tho panes senu ar pompomere ole patorong. Na tho panes a God ile omaing ranga ve ini thomu alavusnga ake ru ponange.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Na tho pamen kerere tokokoe areko o panes a Jisas ile pamirealing ma tho oma i venen aken ma oa pulua o rin nge. Ma tho rere toko na seng pulua mo o paes or a mang a midenga lemi.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Na Prisre oa Pomnga tomo nge Judare oa pompomere o pavurvur ako aro o ritet mun nge ve, lek riong areke kene i nunganga. Na tho ela ole malueng pom ako o wat i nge otitein Judare ako a Damaskus, mako tho es la mo tho kin or na tho wol or a Jerusalem ve aro o el paomelaling nge.
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Tho es ma penang lopat na tho totho a Damaskus na a ur e avele nako pen lalanga aolonga ako i esu a Pen a Urvet me ma i totun tho.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Mako tho matu a ulue na tho nongpol lenging ako i ria tho ve, ‘Sol, Sol! Wong vova ake ong pakerenga tho, e?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ma tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, wong ao?’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Na tokokoe areko o es tomo nge tho, o thopol pen lalanga aken, aveto olemi mire nge toko aken ile lenging ako i ria tho nge, kene avele.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 “Na tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, aro tho oma neke?’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ma thekik pros, eneke tolilisong ako i tolilis rintet i totun tho ma thekik i the ses, mako areko o supo tomo nge tho o krima menik, mako o ti ol tho a Damaskus la.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Ma toko omole ako iion a Ananaias i es mo i thopol tho. Ine toko ako ile lotu i engeng nge a God, ma i panes senu ler patorong. Na Juda alavusnga ako o voth a Damaskus o papomnga i.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ma i mito a lok seik ma i ria tho ve, ‘Teik a Sol aro ong the werer mun.’ A ur e avele, nako tho the werer mun ma tho thopol i.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Ma i ria mun tho ve, ‘God ako ini ar pompomere ole, i ateal ong lale ve aro lomum mire nge ur ako i sis ve aro ong oma i, naro ong thopol ile Toko Vengvenga aton, naro ong nongpol riong ako i espot a isivenga iwo.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Naro ong ritet a toko alavusngare nge, nge i na nge ur areko ong thopol i na ong nongpol i lale.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Na ong paninal ol neke? Mita mo ong el paninuong na ong avav a Toko Pomnga iion mo aro lom vothung kerenga i vus.’
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Ma tho lo werer a Jerusalem ma tho nong a Lotu Tepun a Vel ma tho thopol ur ako ranga ve ini oni theong.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Ma tho thopol Toko Pomnga ako i ria tho ve, ‘Paviri, mo lospot virial a Jerusalem, eneke aro o nongal lom riong nge tho avele.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 “Ma tho olal ile riong ve, ‘Toko Pomnga, osivenga olemi mire ako nomenga tho esu esa nge Judare ole lotuonga a velre mo tho siso na tho paeso areko olemio nge ong a mang a midenga lemi.
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 Na nge wop lemi ako o pun rin a Stiven ako ini toko ako i paesu esa lom riong, tho mit ma tho ri ve i sivenga mun inga ako nge ipunrinnga ma tho theal mun areko o pun rin i kene ole teunong.’
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 “Mako Toko Pomnga i ria tho nge ve, ‘Es, eneke aro tho pake wong melanga a tokokoe areko or ini Judare avele.’”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Na Judare o nongpol a Pol ile riong nge tokokoe areko or ini Judare avele, ma oni plong ol ve aro o nongpol ol ile riong ma o pres viringa ve, “La o so rin i, toko ako i venen aken i mothong tova i mimi tomo ol nge it ake ru a ulue.”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Ma or alavusnga olemi kling rintet, mako o onnga ma o inra oa teunongre na o mota vuvus ma o ula i roro.
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 Ma punongare oa pomnga i ria ile tokokoere ve aro o paeso a Pol a ole vel la, mo aro o so litlit i mo o nina i nge mo aro olemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare o presa pres venen aken nge i.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Mako o kin i mo aro o so litlit i, aveto Pol i ria mukalinga ako i mit tothal i ma i ria i ve, “Na nge Romre ole patorong i pavurvur ako aro o so litlit tel toko ako ini Rom na riong nongpolnga i sung paomelaling a i nge rongan eve avele?”
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Mako mukalinga aken i nongpol i veno ako ma i es a punongare oa pomnga ma i nina i ve, “Aro ong oma ol neke? Eneke toko aken ini toko Rom.”
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 Mako punongare oa pomnga i es a Pol nge la ma i nina i ve, “Wong ria tho, ong ini toko Rom, e?”
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Ma punongare oa pomnga i ria ve, “Tho ul umtun aolonga ako aro tho velpol ini toko Rom ol.”
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 A ur e avele, nako areko o ri ve o oma ninong pelie a Pol nge kene o teses werer na punongare oa pomnga i ngange, eneke i rov i a i nge ako ve, i avsa patorong lale ako i kin a Pol ako ini toko Rom nge sen.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Ma punongare oa pomnga i sis ako ve, ilemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare olemi otun a Pol nge. Mako nge erangunga i pake riong nge pris kimangare tomo nge Judare oa pompomere ve aro o velilo pel, mako i wol a Pol ma i pamit i nge riong a otheki.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.