Atos 22

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 “Titeikre na ok vovoere, o nongpol lek lelong ako aro tho ria thomu nge.”
1 Irmãos e pais, ouvi, agora, a minha defesa perante vós.
2 Ma o nongpol ako i ria or nge la nge Hibrure okei, mako o porengu ol.
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E continuou:
3 “Tho ake ini toko Juda, lek rem tepun ako ini a Tarsus ako a epee a Silisia, aveto tho poma nge rem ake ini a Jerusalem. Ma Gamaliel i patoral senu tho ve aro tho panes senu ar pompomere ole patorong. Na tho panes a God ile omaing ranga ve ini thomu alavusnga ake ru ponange.
3 Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo a exatidão da lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vós o sois no dia de hoje.
4 Na tho pamen kerere tokokoe areko o panes a Jisas ile pamirealing ma tho oma i venen aken ma oa pulua o rin nge. Ma tho rere toko na seng pulua mo o paes or a mang a midenga lemi.
4 Persegui este Caminho até à morte, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres,
5 Na Prisre oa Pomnga tomo nge Judare oa pompomere o pavurvur ako aro o ritet mun nge ve, lek riong areke kene i nunganga. Na tho ela ole malueng pom ako o wat i nge otitein Judare ako a Damaskus, mako tho es la mo tho kin or na tho wol or a Jerusalem ve aro o el paomelaling nge.
5 de que são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Destes, recebi cartas para os irmãos; e ia para Damasco, no propósito de trazer manietados para Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Tho es ma penang lopat na tho totho a Damaskus na a ur e avele nako pen lalanga aolonga ako i esu a Pen a Urvet me ma i totun tho.
6 Ora, aconteceu que, indo de caminho e já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Mako tho matu a ulue na tho nongpol lenging ako i ria tho ve, ‘Sol, Sol! Wong vova ake ong pakerenga tho, e?’
7 Então, caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 “Ma tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, wong ao?’
8 Perguntei: quem és tu, Senhor? Ao que me respondeu: Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem tu persegues.
9 Na tokokoe areko o es tomo nge tho, o thopol pen lalanga aken, aveto olemi mire nge toko aken ile lenging ako i ria tho nge, kene avele.
9 Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceberem o sentido da voz de quem falava comigo.
10 “Na tho nina i ve, ‘Toko Pomnga, aro tho oma neke?’
10 Então, perguntei: que farei, Senhor? E o Senhor me disse: Levanta-te, entra em Damasco, pois ali te dirão acerca de tudo o que te é ordenado fazer.
11 Ma thekik pros, eneke tolilisong ako i tolilis rintet i totun tho ma thekik i the ses, mako areko o supo tomo nge tho o krima menik, mako o ti ol tho a Damaskus la.
11 Tendo ficado cego por causa do fulgor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Ma toko omole ako iion a Ananaias i es mo i thopol tho. Ine toko ako ile lotu i engeng nge a God, ma i panes senu ler patorong. Na Juda alavusnga ako o voth a Damaskus o papomnga i.
12 Um homem, chamado Ananias, piedoso conforme a lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Ma i mito a lok seik ma i ria tho ve, ‘Teik a Sol aro ong the werer mun.’ A ur e avele, nako tho the werer mun ma tho thopol i.
13 veio procurar-me e, pondo-se junto a mim, disse: Saulo, irmão, recebe novamente a vista. Nessa mesma hora, recobrei a vista e olhei para ele.
14 “Ma i ria mun tho ve, ‘God ako ini ar pompomere ole, i ateal ong lale ve aro lomum mire nge ur ako i sis ve aro ong oma i, naro ong thopol ile Toko Vengvenga aton, naro ong nongpol riong ako i espot a isivenga iwo.
14 Então, ele disse: O Deus de nossos pais, de antemão, te escolheu para conheceres a sua vontade, veres o Justo e ouvires uma voz da sua própria boca,
15 Naro ong ritet a toko alavusngare nge, nge i na nge ur areko ong thopol i na ong nongpol i lale.
15 porque terás de ser sua testemunha diante de todos os homens, das coisas que tens visto e ouvido.
16 Na ong paninal ol neke? Mita mo ong el paninuong na ong avav a Toko Pomnga iion mo aro lom vothung kerenga i vus.’
16 E agora, por que te demoras? Levanta-te, recebe o batismo e lava os teus pecados, invocando o nome dele.
17 “Ma tho lo werer a Jerusalem ma tho nong a Lotu Tepun a Vel ma tho thopol ur ako ranga ve ini oni theong.
17 Tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Ma tho thopol Toko Pomnga ako i ria tho ve, ‘Paviri, mo lospot virial a Jerusalem, eneke aro o nongal lom riong nge tho avele.’
18 e vi aquele que falava comigo: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 “Ma tho olal ile riong ve, ‘Toko Pomnga, osivenga olemi mire ako nomenga tho esu esa nge Judare ole lotuonga a velre mo tho siso na tho paeso areko olemio nge ong a mang a midenga lemi.
19 Eu disse: Senhor, eles bem sabem que eu encerrava em prisão e, nas sinagogas, açoitava os que criam em ti.
20 Na nge wop lemi ako o pun rin a Stiven ako ini toko ako i paesu esa lom riong, tho mit ma tho ri ve i sivenga mun inga ako nge ipunrinnga ma tho theal mun areko o pun rin i kene ole teunong.’
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as vestes dos que o matavam.
21 “Mako Toko Pomnga i ria tho nge ve, ‘Es, eneke aro tho pake wong melanga a tokokoe areko or ini Judare avele.’”
21 Mas ele me disse: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Na Judare o nongpol a Pol ile riong nge tokokoe areko or ini Judare avele, ma oni plong ol ve aro o nongpol ol ile riong ma o pres viringa ve, “La o so rin i, toko ako i venen aken i mothong tova i mimi tomo ol nge it ake ru a ulue.”
22 Ouviram-no até essa palavra e, então, gritaram, dizendo: Tira tal homem da terra, porque não convém que ele viva!
23 Ma or alavusnga olemi kling rintet, mako o onnga ma o inra oa teunongre na o mota vuvus ma o ula i roro.
23 Ora, estando eles gritando, arrojando de si as suas capas, atirando poeira para os ares,
24 Ma punongare oa pomnga i ria ile tokokoere ve aro o paeso a Pol a ole vel la, mo aro o so litlit i mo o nina i nge mo aro olemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare o presa pres venen aken nge i.
24 ordenou o comandante que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo assim clamavam contra ele.
25 Mako o kin i mo aro o so litlit i, aveto Pol i ria mukalinga ako i mit tothal i ma i ria i ve, “Na nge Romre ole patorong i pavurvur ako aro o so litlit tel toko ako ini Rom na riong nongpolnga i sung paomelaling a i nge rongan eve avele?”
25 Quando o estavam amarrando com correias, disse Paulo ao centurião presente: Ser-vos-á, porventura, lícito açoitar um cidadão romano, sem estar condenado?
26 Mako mukalinga aken i nongpol i veno ako ma i es a punongare oa pomnga ma i nina i ve, “Aro ong oma ol neke? Eneke toko aken ini toko Rom.”
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: Que estás para fazer? Porque este homem é cidadão romano.
27 Mako punongare oa pomnga i es a Pol nge la ma i nina i ve, “Wong ria tho, ong ini toko Rom, e?”
27 Vindo o comandante, perguntou a Paulo: Dize-me: és tu romano? Ele disse: Sou.
28 Ma punongare oa pomnga i ria ve, “Tho ul umtun aolonga ako aro tho velpol ini toko Rom ol.”
28 Respondeu-lhe o comandante: A mim me custou grande soma de dinheiro este título de cidadão. Disse Paulo: Pois eu o tenho por direito de nascimento.
29 A ur e avele, nako areko o ri ve o oma ninong pelie a Pol nge kene o teses werer na punongare oa pomnga i ngange, eneke i rov i a i nge ako ve, i avsa patorong lale ako i kin a Pol ako ini toko Rom nge sen.
29 Imediatamente, se afastaram os que estavam para o inquirir com açoites. O próprio comandante sentiu-se receoso quando soube que Paulo era romano, porque o mandara amarrar.
30 Ma punongare oa pomnga i sis ako ve, ilemi mire senu nge ur aken tepun ako Judare olemi otun a Pol nge. Mako nge erangunga i pake riong nge pris kimangare tomo nge Judare oa pompomere ve aro o velilo pel, mako i wol a Pol ma i pamit i nge riong a otheki.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que vinha ele sendo acusado pelos judeus, soltou-o, e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio, e, mandando trazer Paulo, apresentou-o perante eles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.