Atos 16
God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs VC
1 Na Pol i es alpo a Derbe ma i velpol a Listra. Na toko lemioonga omole ako i voth nge, iion a Timoti. Na inina ini seng lemioonga ako ini seng Juda, aveto itema ini toko Grik.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Ine toko lemioongare ako ru a Listra na Aikoniam o ri ve, Timoti kene ile vothung sivenga.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Ma Pol i sis ako ve, i wol tomo a Timoti mo i es tomo nge or paini. Mako Pol i ria ma o is ile, eneke ine Juda alavusnga areko ru o voth a rem alavusnga areken, olemi mire ako Timoti itema ini toko Grik.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Na o es a rem pomnga alavusnga. Ma o sung riong ako pakekere na mukalingare o rirum i a Jerusalem a toko lemioongare nge mo o panes i.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Taro ake toko lemioongare ole lemioong i velpol mo i engeng. Na nge nang elonga toko lemioongare oa titaling i esa.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Ma o es mo o omre patu epee a Prigia na epee a Galesia lemi pat. Eneke God Ioni Riringa i rial or nge Panongpolong Sivenga panongpolnga a Esia.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Mako o es mala mulalnga a Misia a ulue wopo ma o ri ve o es ol a epee a Bitinia. Aveto Jisas Ioni i rial or.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Ma o selelepot a Misia na o es teleku ol a Troas la.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Nge pemliknga, Pol ioni the ako toko Masedonia anga ako i mit ma i ri engeng a Pol ve, “Es a epee a Masedonia me, mo wong opoal them.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pol ioni the venen aken, mako a ur e avele na them monsi mo aro them es a Masedonia, eneke lemimem ako ve, aken ini a God ile lenging ako aro them panongpol nge ile Panongpolong Sivenga a or nge.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 Mako them ro a imot nge a Troas ma imot i mon vengveng a Samotres la. Ma nge erangunga i monu ol a Neapolis.
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 Mako them lospot nge rem aken ma them velpol a Pilipai. Ini rebo ako ini Romre ole, na i voth a rem a Masedonia ongepo epee mukalinga. Na them voth nge nang pelie.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Na nge nang rialonga them espot a rem pomnga a mavupoa, ma them es a thei ma them rivenga pen ako ru Judare o nong nge kene i voth nge. Ma them thepol sengre ako o men velilo pel nge. Ma them men ma them ri tomo nge or.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Seng omole ako i nongpol lemem riong, iion a Lidia, ako i lotual a God. Ini seng rem pomnga anga ako iion a Taiataira, na ini seng ako tokokoere o ol neong uvuvnga sivenga a i nge. Na God i thep ilemi nge a Pol ile riong nongalnga.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Mako o paninu i tomo nge ile vel lemiare. Ma i nongpoo them ve, “Na eve lomum ve lek lemioong i nunganga a God nge mo aro thomu o es me mo o voth tomo ol nge tho a lek vel.” Na i engeng ol nge them ako aro them panes rum ile riong.
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Na nge nang omole e ako them es a wop ako o nong nge. Ma seng umonga omole i sangpolo them. Seng aken tamata kerenga i voth a i nge, ako aro i pamilem ur areko aro i velpol panen. Ma tokokoere o ol i mo i ria or nge ur areko aro i velpol a or nge panen. Na tokokoe areko o theal seng aken kene o el umtun pom nge ile omaing aken.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Ma seng aken i panes a Pol tomo nge them. Ma i presa vene: “Ine tokokoe areke ini a God ako i pomnga rintet ile omaingare. Ma o panongpol thomu nge a God ile so ako aro i el werer it nge.”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Ma nge nang elonga seng aken i oma inga venen aken. Lama Pol ilemi kling ol ma i eksinga ma i ria tamata aken ve, “Tho nong wong nge a Jisas iion aro wong lopot a seng aken nge!” Na a ur e avele na tamata kerenga aken i lopot a seng aken nge.
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Lama tokokoe areko o theal seng aken olemi mire ako ve, aro o el ol umtun nge seng aken avele. Mako o es la ma o rere a Pol ome a Sailas, ma o montet or paini ma o pamit or nge riong ako ru a rem lemi a toko pulua otheki.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Ma o paes or paini a Romre ole riong nongpolngare nge ma o ri ve, “Toko aini ake ini Judare, or paini kene o pakerenga toko na sengre ole menong a ler rem.
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 Or paini o patoral toko na sengre nge vothung areko i voth nge them Romre lemem patorong avele. Na i pavurvur aro te panes i avele.”
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Na toko na sengre mun o valelal mun vothung kerenga nge or paini, ma ine riong nongpolngare o inra or paini ole teunong na o ri ve, mo o so litlit or paini.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Ma o vilval or paini lamako o paeso or a mang a midenga. Lama o ri engeng nge toko ako ru i mit tetal mang a midenga thekia ve, “Wong theal senu senu or paini.”
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Mit tetalonga i nongpol riong engenga ako o sungu i a i nge, ma i paeso or paini a mang a midenga lemi ol la, ma o sing tuntun oeve nge won mathenga.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Na nge pemlik lopat, Pol ome a Sailas o nong ol na o vo a God nge. Na toko mun pelie ako ru a mang a midenga o nongpol or paini.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Na a ur e avele na wiring aolonga i velpol ma i tik mang a midenga a wovikvekre. A ur e avele mun na mang a midenga thekia alavusnga o thep. Na toko kinongare o mounpot, a mang a midenga lemi.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Mako mit tetalonga i mimeta ma i thepol ako mang a midenga thekia i thep. Ma i rivenga tokokoe areko ru o voth a mang a midenga o lo lale. Mako i turusa ile bainat ma i toth aro i pun rin isivenga.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Aveto Pol i leng viringa ma i ri ve, “Wong mothong tova o pakerenga sivengom! Them alavusnga ake ru rongan them voth.”
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Ma mit tetalonga i pres nge theki lalainga ma i tho a lemi, ma sawir i. Ma i ulu isivenga totho a Pol ome a Sailas oeve tepun.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Mako i wolpot or paini a lalanga la. Ma i nina ve, “Thomu paini, aro tho oma nekenga ako aro God aro i el werer tho, e?”
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Ma or paini o olal ile ninong ve, “Aro ve lomumo a Toko Pomnga a Jisas, maken God aro i el werer ong ome tutumre.”
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Ma or paini o panongpol Toko Pomnga ile riong a i nge na areko ru o voth a ile vel.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Mako i wola or paini nge pemliknga re aken, ma i paut ole kolok, ma palolo avele, nako o paninu i tomo nge ile vel lemiare.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Lamako i wol or paini a ile vel, lama i sung aning a or paini nge, ma o an i. Na i tomo nge itutunre o vual nge lemi sivengaing, eneke olemio a God nge.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Lama rulpou ma riong nongpolngare o pake lososthongare ma o ria mit tetalonga ve, “Inospot toko aini aken mo o es.”
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Mako mit tetalonga i ria Pol ve, “Riong nongpolngare o pake riong me ve wong na Sailas o losa mo o es, eneke o ekris thomu lale mo nak ol lomu esong la.”
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Aveto Pol i olal ole riong ve, “Them paini ini toko Rom na them oma vothung kerenga e avele. Na o so them a pulua otheki lemi. O aseso them a mang a midenga. Ma o nongpol tel lemem riong avele. Na o ri ve o pake kinepot them, e? Aro avele! Aro ine riong nongpolnga ini Romre oenga aro o es me mo o wolpot them.”
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Ma lososthongare o pasong werer riong a riong nongpolngare nge. Ma o nongpol ako Pol ome a Sailas ini toko Rom. Ma o ngeip, eneke o avsa Romre ole patorong.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Mako o es la ma o ri mosnga ol nge or. Lama o wolpot ol or a mang a midenga, ma o ria ol or paini ve, “Thomu o lospot nge rem pomnga ake.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 Mako or paini o espot a mang a midenga lemi ma o es ol a Lidia ile vel la. Or paini o thepol toko na seng lemioongare ma o paengeng mun olemi nge riong pelie lamako o es.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.