2 Coríntios 7

God Ile Riong Kinnga Ponganga nge Mangsengre Okei (MBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Na thomu areko ok sagu thomu, God i kin ile riong ve aro i oma ur areken i voth a ile erere nge, mako aro te mothong tova te oma na lemir rum ur areko i kerenga a God itheki, naro te betet inga nge vothung riringa omanga, eneke te papomnga a God naro te ngeip mun nge vothung kerenga omanga.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Naro thomu o thep opomu a tho nge, naro omu sagu tho, eneke tho oma vothung kerenga e avele a thomu nge, na tho pakerenga omu e ile menong avele, na lek apaltet omu e avele.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Na tho wat riong ake, ve aro tho lel nge riong, aveto lemik otun thomu nge avele, na i ranga ve ako tho ri lale ve, ok sagu rintet thomu, na aro ve tho mimi tomo nge thomu eve tho rin tomo nge thomu, ur e avele, lek asaguong rongan i voth a thomu nge.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Na lemik i engeng ako ve, omu sagu tho na thomu o papomnga tho. Na lemik sivenga rintet nge lomu omaing sivenga ako thomu o oma i, na lomu omaing sivenga areken i paengeng lemik nge lek omaing ako tho el matheong nge. Na lek lemi sivengaing i aolonga rintet.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Na tho velpol a Masedonia, aveto matheong ako i voth a tho nge i vus avele, na pen elonga ako tho es nge tokokoere o sung matheong pulua a tho nge. Na toko pulua o pun tho nge riong pulua, na lemik uvuval nge lomu lemioong.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Aveto God ako i paengeng areko olemi kerere, i paengeng lemik nge a Taitus ile velpoling,
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 na nge ile velpoling inga avele, aveto ile riong i paengeng lemik ako tho nongpol ve, thomu o paengeng mun ilemi nge lomu riong. Na i ria tho ve, thomu o sis rintet ve aro o thopol tho, na i ria mun tho ve, lomumu esal nge tho nge lomu vothung ako o oma i a tho nge, na i ria mun tho ve, thomu o engeng nge ako o mit kimek nge lek omaing. Na tho nongpol aken make lemik sivenga rintet.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Na lek malueng ako thomu o el i lale i palemi kerere thomu, na nomenga lemik kerere mun nge ako tho wat venen aken, aveto ponange lemik kerere ol nge avele, eneke lemik mire ako ve, lek malueng aken i palemi kerere thomu, aveto i voth palolo avele.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Na lek lemi sivengaing ake nge lomu lemi kerereong aken avele, aveto lemik sivenga, eneke lomu lemi kerereong aken i oma thomu ranga ve ako God i sis ve i velpol a thomu nge, mako kimomu lelalpot nge lomu vothung kerenga. Na lek malueng aken i pakerenga ol omu tie avele,
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 eneke aro ve toko e i panes a God ilemi, na ilemi kerere nunganga nge ile vothung kerenga na ikime lelalpot i, aken aro God i pamimi i, na i paomelal ol i avele. Na toko aken aro ilemi kerere ol avele. Aveto aro ve toko e i panes vothung ulue anga, na ilemi kerere nge ile vothung kerenga, aveto ikime lelalpot i avele, aken aro i el paomelaling panen.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Aveto thomu o panes a God ilemi ako lomumu i kerere nge lomu vothung kerenga, na o thopol ur areko i pavelpol i a lomu mimiong, na i vene: Thomu o engeng ve tokokoere aro o modop ole vothung kerengare viri viri, na thomu o sis rintet ve, thomu o pathengal tho ako thomu o pavengveng ur ako tho wat i lale, na numu plong rintet nge toko aton i oma vothung kerenga, na thomu o ngeip nge ako God aro i paomelal thomu, na thomu o sis ve aro tho lo werer a thomu nge wot mo aro ler menong i senu werer, na thomu o monsi lale nge ako aro o paomelal toko ako i oma vothung kerenga. Na thomu o oma omaing alavusnga aken lale, aken i pathengal i ako ve, thomu o vtho ol nge vothung aken.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Na tho wat a thomu nge lale, aveto lemik rum nge toko ako i oma vothung kerenga, kene avele, na lemik rum mun nge toko aken ru i oma vothung kerenga a i nge, kene avele, aveto tho wat a thomu nge ve aro God i pathengal i a thomu nge, ako thomu o papomnga tho ako tho ini a
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Na lomu omaing alavusnga areken i paengeng lemik.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nomenga tho ria Taitus ve, lemik sivenga rintet nge lomu omaing, lama Taitus i es la ma i thopol lomu omaing ranga ve ako tho ri tel i a i nge nomenga, na lek mara nge avele, mako lek lemi sivengaing a thomu nge ako tho ria Taitus nge, i velpol nunganga ranga ve ako lek riong alavusnga ako tho sungu i a thomu nge i nunganga.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Na Taitus ilemi rum werer lomu omaing ako thomu o papomnga i na o nongpoo i na thomu o nongal lek riong ako i sungu i a thomu nge, mako ile asaguong a thomu nge i esa esa ol.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Na lemik sivenga rintet, eneke lemik i engeng nge ako thomu o panes senu a God ile omaing.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.