Atos 28
Dibabawon Manobo texts (MBD) vs NTLH
1 Na pagkadapat noy on du-on nama-anan noy to Malta to ngadan to puù no nadapatan noy.
1 Quando já estávamos em terra, sãos e salvos, soubemos que a ilha se chamava Malta.
2 Madoyow man to pagdawat kanami kan mgo taga-Malta. Pigpadokotan dan to pugaà awos ogpakahinadang koy du-on no pinanghagsii su nig-udan man.
2 Os moradores dali nos trataram com muita bondade. Como estava chovendo e fazia frio, acenderam uma grande fogueira.
3 Nighakut gayod si Pablo to mgo anud no gapù no totomog. Dì pagdakit du-on to pugaà niglogwà to uwod no ogpakalogot su nabugow man to kapasù. Nigkagat ki Pablo to uwod du-on to boad din no puli nigbitoy-bitoy.
3 Paulo ajuntou um feixe de gravetos e os estava jogando no fogo, quando uma cobra, fugindo do calor, agarrou-se na mão dele.
4 Pagkakita to mgo taga-Malta to uwod no du-on on to boad ni Pablo no puli nigbitoy-bitoy, namaka-ikagi kandan to “Mamumunù buwa sikan no otow. Agad nakalibwas kandin to dagat, dì konad bali ogtugutan kandin to ogkabuhì pad su umuu din on bali.”
4 Os moradores da ilha viram a cobra pendurada na mão de Paulo e comentaram: — Este homem deve ser um assassino. Pois ele escapou do mar, mas mesmo assim a justiça divina não vai deixá-lo viver.
5 Dayun ingkawatilok ni Pablo to uwod diyà to kayu no niglogdog to ampan ka amonu si Pablo.
5 Mas Paulo sacudiu a cobra para dentro do fogo e não sentiu nada.
6 Dì pigtagadan dan si Pablo dow oglobag dow puli ogkapood no ogkamatoy. Pag-ahà dan to wadà man oghalinan ni Pablo, na-usab to pikii kan mgo taga-Malta aw pamang ikagi kandan to “Lagboy katuusan on buwa nasì sikan.”
6 Eles pensavam que ele ia ficar inchado ou que ia cair morto de repente. Porém, depois de esperar bastante tempo, vendo que não acontecia nada, mudaram de ideia e começaram a dizer que ele era um deus.
7 Na to panguu du-on kan no puù, si Publiyu. To pasak din madani dà to boyboy to dagat. Pigdawat koy din to madoyow aw alaga-i koy to madoyow to sood to tatou no adow.
7 Perto daquele lugar havia algumas terras que pertenciam a Públio, o chefe daquela ilha. Ele nos recebeu muito bem, e durante três dias nós fomos seus hóspedes.
8 Nasakit to amoy ni Publiyu to ogpaka-inindos aw hinglow aw nakahibat-hibat. Dayun pig-andu-onan ni Pablo aw ampù kandin to Diyus aw tinakin pigdampon ni Pablo aw ka-uli-i kandin.
8 O pai dele estava de cama, doente com febre e disenteria. Paulo entrou no quarto, fez uma oração, pôs as mãos sobre ele e o curou.
9 Pagkadinog to ka-otawan no taga-Malta no mgo masakiton, naman-andu-on kandan ki Pablo aw ka-uli-i tibò.
9 Depois disso os outros doentes da ilha vieram e também foram curados.
10 — ausente —
10 Eles mostraram muito respeito por nós e, quando embarcamos, puseram no navio tudo o que precisávamos para a viagem.
11 — ausente —
11 Depois de ficarmos três meses na ilha, embarcamos num navio da cidade de Alexandria, que tinha na proa a figura dos deuses gêmeos Castor e Pólux. O navio tinha passado o inverno na ilha.
12 Nigdatong koy diyà to Sirakusa no lunsud diyà to Sisili no puù aw du-ung koy aw ugpà koy du-on to sood to tatou no adow.
12 Nós chegamos à cidade de Siracusa, onde ficamos três dias.
13 Dayun nigpadayong koy on no nigpa-aguboy koy to boyboy to puù takas-takas no nigdatong koy diyà to Rigiyu no lunsud diyà to Italiya no banwa. Puli koy dà nasaboka-an, nigtangin on. Ikaduwa no adow nigdatong koy diyà to Putiyuli no du-on koy on haw-as.
13 Dali seguimos viagem e chegamos à cidade de Régio. No dia seguinte o vento começou a soprar do sul, e em dois dias chegamos a Pozuoli.
14 Paghaw-as noy, nanganap koy to mgo tumutu-u. Pigpa-ugpà koy dan du-on to songo simana mandà. Na nigbo-ot koy to ogpatidawan noy diyà to Ruma to puli koy on nangimpasak.
14 Nessa cidade encontramos alguns cristãos que nos pediram que ficássemos com eles uma semana. E assim chegamos a Roma.
15 Nakadinog to mgo sakup ni Jesus diyà to Ruma to ogdatong koy du-on. Dayun namantagbu kanami diyà to lunsud no pighingadanan to Apiyu no bolihanan, aw abutanan no pighingadanan to Tatou no Abutanan. Pagkikita noy, nigdaoyag si Pablo aw pasalamat to Diyus.
15 Os irmãos de Roma tinham recebido a notícia da nossa chegada e foram se encontrar conosco nos povoados de Praça de Ápio e de Três Vendas. Ao ver esses irmãos, Paulo agradeceu a Deus e se animou.
16 Na pagdatong noy diyà to Ruma, pigdaa si Pablo to kapitan to sundau diyà to mata-as to mgo guwardya. Agad kandin pinirisu, dì konà kandin no igtagù su pigtugutan kandin to mata-as to guwardya to ogpakabugtì to kandin to ogka-ugpa-an no puli pigpabantayan kandin to sundau.
16 Quando entramos em Roma, Paulo recebeu permissão para morar por sua conta, guardado por um soldado.
17 Na pagkatatouhi no adow, pigpa-andu-on ni Pablo to mangka-aslag no mgo Hudiyu no otow. Pagkahimun dan nig-ikagi si Pablo to “Na mgo su-un ku, kanak, agad wadà saà ku diyà to kadumahan ta no Hudiyu aw agad wadà saà ku to kandan tulumanon likat to ka-aw-apu-an ta, dì puli a pigpirisu diyà to Hirusalim aw daaha a diyà to mata-as to gubirnu to mgo taga-Ruma.
17 Três dias depois, Paulo convidou os líderes dos judeus de Roma para se encontrarem com ele. Quando estavam reunidos, ele disse: — Meus irmãos, eu não fiz nada contra o nosso povo, nem contra os costumes que recebemos dos nossos antepassados. Mesmo assim eu fui preso em Jerusalém e entregue aos romanos.
18 Pig-ukit-ukit a to mata-as, dì wadà saà ku no ogkapahibatan din kanak. Wadà a kahimu no himatayanan. Ogpasabukan ad podon
18 Eles me interrogaram e queriam me soltar, pois não acharam nenhum motivo para me condenar à morte.
19 dì naman-oyow to kadumahan ta no Hudiyu. Kaling man nakadodoo a to katikangan agad wadà indiklamu ku diyà to kadumahan ta no mgo Hudiyu.
19 Mas os judeus não queriam que me soltassem. Por isso fui obrigado a pedir para ser julgado pelo Imperador, embora eu não tenha nenhuma acusação para fazer contra o meu próprio povo.
20 Iyan impatawag ku iyu su ogpanaysayan ku iyu to ingkapirisu ku. Iyan on ingkapirisu ku aw kabakus a so-idi no sangkalì su nigtu-u a to otow no Imananan to Ka-otawan no kasinugpu-an ni Israel.”
20 Foi por esse motivo que pedi para ver vocês e conversarmos. Estou preso com estas correntes de ferro por causa daquele que o povo de Israel espera.
21 Nig-iling kan mgo Hudiyu to “Wadà koy makadawat to sulat likat to Hudiya no banwa bahin ikow no hinang no mado-ot. Wadà kasing-tumutu-u ta no nignangon to mado-ot bahin ikow.
21 Então eles disseram: — Nós não recebemos nenhuma carta da Judeia a seu respeito. Também nenhum dos nossos irmãos veio de lá com qualquer notícia ou para falar mal de você.
22 Dì ogpaminog koy podon ikow no ogpanoysoy to ikow impang-anad su to panon no nakasakup ikow, agad ando-i ogdidiyampa-on man to mgo otow.”
22 Mas gostaríamos de ouvir você dizer o que pensa, pois sabemos que, de fato, em todos os lugares falam contra essa seita à qual você pertence.
23 Kaling man piggotò dan to adow no pagpapanoysoy to pagdomdom din to tinu-uhan. Pagkagotò to adow nahimun to mgo kahan-ingan no mgo Hudiyu diyà to na-ugpa-an ni Pablo. Likat to masoom hantod to mahapun to pagpanoysoy ni Pablo aw itutuu to nabaya-an din to pagsakup to Diyus aw pakapasabuta din to si Jesus iyan to Imananan to Ka-otawan. Pigmatu-ud din no impabayà to nasulat ni Moises aw duma pad no maglilikwaday to Diyus.
23 Então marcaram um dia com Paulo. Nesse dia, muitos deles foram ao lugar onde Paulo estava. Desde a manhã até a noite ele lhes anunciou e explicou a mensagem sobre o Reino de Deus . E, por meio da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , procurou convencê-los a respeito de Jesus.
24 Moydu-on na-alladan din, moydu-on gayod wadà tu-u to impang-anad ni Pablo.
24 Alguns aceitaram as suas palavras, mas outros não creram.
25 Nigka-a-asuy-asuy kandan bahin to impang-anad ni Pablo, aw nigsusuwoy-suwoy on puli to mgo otow, dì monang namanlikat no nig-ikagi pad si Pablo to “Tùtu-u to impanangon ki Isaias to Ispiritu Santu natodu-on bahin to ka-aw-apu-an now su nig-ikagi si Isaias no maglilikwaday to Diyus no pig-iling to,
25 Então todos foram embora, conversando entre si. Mas, antes que saíssem, Paulo ainda disse mais uma coisa: — O Espírito Santo tinha razão quando falou por meio do profeta Isaías aos antepassados de vocês.
26 — ausente —
26 Pois ele disse a Isaías: “Vá e diga a esta gente: Vocês ouvirão, mas não entenderão; olharão, mas não enxergarão nada.
27 — ausente —
27 Pois a mente deste povo está fechada; eles taparam os ouvidos e fecharam os olhos. Se eles não tivessem feito isso, os seus olhos poderiam ver, e os seus ouvidos poderiam ouvir; a sua mente poderia entender, e eles voltariam para mim, e eu os curaria — disse Deus.”
28 Na pig-aboy ni Pablo to pagpangudlin din no nig-iling to “Na, ogtagahon ku iyu no mgo Hudiyu, nig-oyow kow on to pagbulig to Diyus no ogbulig podon iyu. Ogkabuligan on nasì to Diyus to mgo otow no konà no mgo Hudiyu su ogpapang-anadon a din. Ogpaminogon dan dà.”
28 E Paulo terminou, dizendo: — Pois fiquem sabendo que Deus mandou a mensagem de salvação para os não judeus! E eles escutarão!
29 Pagkatapus to pag-ikagi ni Pablo, namanghipanow on kandan no mgo Hudiyu no nigka-a-asuy-asuy bahin to impang-anad din.
29 [Depois que Paulo disse isso, os judeus foram embora, discutindo com violência.]
30 No pigtugutan si Pablo to pagpabugtì to pag-ugpà, no agad pinirisu kandin dì naka-ugpà kandin du-on kan no baoy to daduwa no tu-ig no puli pigpabantayan to sundau. Dì konà dà lagboy su natugutan si Pablo to ogdawaton to ogbisita du-on kandin
30 Durante dois anos Paulo morou ali numa casa alugada e recebia todos os que iam vê-lo.
31 aw tuguti kandin gayod to ogpang-anad bahin to pagsakup to Diyus aw bahin ki Jesus no Magbobo-ot no Imananan tibò to Ka-otawan. Wadà hadok-hadok ni Pablo to pagpang-anad din aw wadà nigbalatak kandin.
31 Ele anunciava o Reino de Deus e ensinava a respeito do Senhor Jesus Cristo, falando com toda a coragem e liberdade.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 28, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.