Romanos 9

Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ xian³ nca⁴ ti²jna⁴coa⁴ Cristo, li²coi³ vˀe³nti³soa³. Je² cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-na⁴ to⁴jnco³ tsjoa¹ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ tˀa³tsˀan⁴ cao⁴ je² Espíritu Santo.
1 O que eu digo é verdade. Sou de Cristo e não minto; pois a minha consciência, que é controlada pelo Espírito Santo, também me afirma que não estou mentindo.
2 Cjai¹nca³ tse³ cjoa⁴va³ xi³ tjin¹-na³, cˀoa⁴ nca³ntsjai² nˀion¹ cji³ne³ ni⁴ma⁴-na⁴.
2 Sinto uma grande tristeza e uma dor sem fim no coração
3 Ti⁴ˀan³-nia³ me³-na³ ntia³coa²sen⁴tˀa³xin²-le⁴ Cristo, tsa² coan⁴-na³, xi³ tˀa³tsˀe⁴ ntsˀe³, xi³ xi²nquia⁴ xi³ to⁴nco¹son² yao³-na⁴jin⁴,
3 por causa do meu povo, que é minha raça e meu sangue. Para o bem desse povo, eu mesmo poderia desejar receber a maldição de Deus e ficar separado de Cristo.
4 xi³ coi³ cho⁴ta⁴ israelita ni¹, je² xi³ tsa³cˀin²-le⁴ nca³ ˀnti¹-le⁴ Ni³na¹ coan³, cˀoa⁴ tsˀe⁴ cjoa⁴je³ya³, cao⁴ cjoa⁴ xi³ qui³sˀe³nˀion¹, cao⁴ je² cjoa⁴te¹xo³ma³ xi³ qui³tsˀai²-le⁴, cao⁴ cjoa⁴ xi³ ve³xcon¹, cao⁴ xi³ qui³ni²sˀe³nqui³-le⁴.
4 Eles são o povo escolhido por Deus; ele os tornou seus filhos e repartiu a sua glória com eles. Deus fez suas alianças com eles e lhes deu a lei , a verdadeira maneira de adorar e as promessas.
5 Je² xi³ nˀai³jcha¹cjin³ tsˀe⁴ ni¹, cˀoa⁴²-ti⁴ je² Cristo jo³ cjoan³ yao³-le⁴ ji³nčhoa³-ni³ ntje⁴-le⁴. Je² xi³ Ni³na¹ xi³ va³te¹xo³ma³-le⁴ nca³yi³je³ cjoa⁴, ca²ta³chi³con³tˀain³ nca³ntsjai² ni⁴čhjin³. Cˀoa⁴ ca²ta³ma³.
5 Eles são descendentes dos patriarcas ; e, como ser humano, Cristo pertence à raça deles. Que Cristo, que é o Deus que governa todos, seja louvado para sempre! Amém !
6 To⁴nca³ en¹-le⁴ Ni³na¹ ni⁴jme³-jin² xi³ qui³cha³-le⁴. Nca⁴ tsi² tsa² to⁴nca³tsˀi³-jin² xi³ nčhoa¹-ni³ ntje⁴-le⁴ Israel xi³ cho⁴ta⁴ israelita ni¹.
6 Eu não estou dizendo que a promessa de Deus tenha falhado. De fato, nem todos os israelitas fazem parte do povo de Deus.
7 Ni⁴coi³-jin² nca³ ntje⁴-le⁴ Abraham nca³ ˀnti¹-le⁴ coan³ nca³tsˀi³, to⁴nca³ je² xi³ tsˀe⁴ Isaac, je² xi³ ntje⁴-li⁴ cˀoin¹.
7 Nem todos os descendentes de Abraão são filhos de Deus. Pois Deus disse a Abraão: “Por meio de Isaque é que você terá os descendentes que eu lhe prometi.”
8 Coi³ xi³ tso²-ni³: A³li² je²-jin² xi³ ˀnti¹-le⁴ jo³ cjoan³ yao³-le⁴ xi³ ˀnti¹-le⁴ Ni³na¹, to⁴nca³ je² xi³ ˀnti¹-le⁴ jo³-sˀin² nca³ qui³si³sˀe³nqui³-le⁴, je² ni¹ xi³ coan³xqui⁴cao⁴ nca³ ntje⁴-le⁴.
8 Isso quer dizer que os que são considerados como os verdadeiros descendentes de Abraão são aqueles que nasceram como resultado da promessa de Deus, e não os que nasceram de modo natural .
9 Je² en¹ xi³ Ni³na¹ qui³si³sˀe³nqui³-le⁴ Abraham, coi³ je²-vi⁴: I⁴-cjoan²sˀin² ni⁴čhjin³ no¹ xi³jnco³ cjoe²ˀe⁴, cˀoa⁴ sˀe⁴-le⁴ Sara jnco³ ˀnti¹.
9 Pois, quando fez a promessa, Deus disse a Abraão o seguinte: “No tempo certo eu voltarei, e Sara, sua mulher, terá um filho.”
10 A³li² tsa² to⁴coi³ je²-vi⁴, to⁴nca³ cˀoa⁴²-ti⁴ Rebeca, cˀia⁴ nca³ qui³sa³co³-le⁴ ˀnti¹ xi³ tsˀe⁴ jnco³ xˀin⁴ Isaac, nˀai³-na⁴jin⁴,
10 E mais ainda: os dois filhos de Rebeca tinham o mesmo pai, o nosso antepassado Isaque. Mas, para que a escolha de um deles fosse completamente de acordo com o plano de Deus, o próprio Deus disse a Rebeca: “O mais velho será dominado pelo mais moço.” Disse isso antes de eles nascerem e antes de fazerem qualquer coisa, boa ou má. Assim ficou confirmado que é de acordo com o seu plano que Deus escolhe aqueles que ele quer chamar , sem levar em conta o que eles tenham feito.
11 (cˀia⁴ nca³ cje³-sa³ tsin³-jin², cˀoa⁴ cˀia⁴ nca³ ni⁴sa³jme³-jin² xi³ sˀin¹, ni⁴ xi³ nta³ tjin¹, ni⁴ xi³ chˀao³ tjin¹, jme¹-ni³ nca³ sˀe⁴jna³ntsjai²-ni³ jo³-sˀin² xa¹ tsa³cˀe¹nta³-ni³ Ni³na¹ nca³ tsa³cja³ˀa¹jin³, a³li² to⁴tˀa³tsˀe⁴ xa¹-le⁴jin², to⁴-nca³ to⁴tˀa³tsˀe⁴ jo³-sˀin² me³-le⁴ je² xi³ nchja⁴),
11 — ausente —
12 cˀoa⁴tsa³cˀin²-le⁴ Rebeca nca³ je² xi³ ma³jchi¹nca³ cho⁴ˀnta³ coan⁴-le⁴ xi³ ma³ˀnti¹.
12 — ausente —
13 Jo³-sˀin² nca³ tji¹tˀa³: Je² Jacobo xi³ coan³tsjoa³que⁴, to⁴nca³ Esaú chˀao³que⁴ coan³.
13 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu escolhi Jacó, mas rejeitei Esaú.”
14 Jme¹ xi³ coi⁴xoan¹-ˀni³. Ni³na¹, a³ tjin¹ xi³ tsi² cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ sˀin¹. Ma³jain². Ni⁴ˀi⁴tse¹-jin² cˀoa⁴tjin¹.
14 O que vamos dizer, então? Que Deus é injusto? De modo nenhum!
15 To⁴nca³ Ni³na¹ qui³tso²-le⁴ Moisés: Coan⁴ma⁴que⁴ to⁴ˀya³-ni³ve⁴ xi³ me³-na³ nca³ coan⁴ma⁴que⁴, cˀoa⁴ aon³ coan⁴-na³ to⁴ˀya³-ni³ve⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴ aon³ coan⁴-na³.
15 Pois ele disse a Moisés: “Terei misericórdia de quem eu quiser; terei pena de quem eu desejar.”
16 Cˀoa⁴-sˀin² nca³ tsi² tsa² coi³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² me³-le⁴ cho⁴ta⁴, ni⁴coi³-jin² nca³ nˀion¹ si¹xa¹, to⁴nca³ coi³ nca³ Ni³na¹ xi³ tjin¹-le⁴ cjoa⁴ma⁴ta³con².
16 Portanto, tudo isso depende não do que as pessoas querem ou fazem, mas somente da misericórdia de Deus.
17 Nca⁴ je² xon⁴ Escritura cˀoa⁴tso²-le⁴ Faraón: Coi³ je²-vi⁴ nca³ qui³sco³mi³tjen⁴-le²³, jme¹-ni³ nca³ coa³co³-si¹nia³ nca³nˀion¹-na⁴ xi³ to⁴tˀa³tsi⁴, cˀoa⁴ jme¹-ni³ nca³ jan³ˀain¹-na⁴ coi⁴no²cjoa⁴ya³-si¹ni³ nca³qui³jnta² son³ˀnte³.
17 Porque, como está escrito nas Escrituras Sagradas, Deus disse a Faraó: “Foi para isto mesmo que eu pus você como rei, para mostrar o meu poder e fazer com que o meu nome seja conhecido no mundo inteiro.”
18 Cˀoa⁴-sˀin² Ni³na¹ tjin¹-le⁴ cjoa⁴ma⁴ta³con² tˀa³tsˀe⁴ cho⁴ta⁴ to⁴ˀya³-ni³ve⁴ xi³ me³-le⁴. Cˀoa⁴-ti⁴ Ni³na¹ si¹ta²ja³ ni⁴ma⁴-le⁴ cho⁴ta⁴ to⁴ˀya³-ni³ve⁴ xi³ me³-le⁴.
18 Portanto, Deus tem misericórdia de quem ele quer e endurece o coração de quem ele quer.
19 Cˀoa⁴cˀoin¹-nai¹ˀni³. A¹-ni³ nca³ Ni³na¹ va¹ne²-si¹ni³ je¹ cho⁴ta⁴, nca⁴ ˀya¹ xi³ coan⁴ cˀoe⁴²jna³ta²ja³-le⁴ xi³ me³-le⁴ Ni³na¹.
19 Algum de vocês vai me dizer: “Se é assim, como é que Deus pode encontrar culpa nas pessoas? Quem pode ir contra a vontade de Deus?”
20 To⁴nca³ ji³ cho⁴ta⁴, ˀya¹ ni¹³ ji³ nca³ coa⁴te²cjao³ˀa²cao⁴-si¹ni³ Ni³na¹. A³ coi⁴nchja⁴cao⁴ ti⁴²ˀnte³ je² xi³ ca²si¹nta³: A¹-ni³ nca³ cˀoa⁴ca²ni²ca¹-si¹ni³nai¹³.
20 Mas quem é você, meu amigo, para discutir com Deus? Será que um pote de barro pode perguntar a quem o fez: “Por que você me fez assim?”
21 A³ tsin²-le⁴ ˀnte³-jin² je² xi³ si¹nta³ ti⁴² nca³ si⁴²nta³-ni³ xi³ ti⁴coi³-ni³ nta¹si³ jnco³ xi³ nˀion¹ nta³ cji³ cˀoa⁴ nqui²jnco³ xi³ to⁴ti⁴²yo⁴ma⁴.
21 Pois o homem que faz o pote tem o direito de usar o barro como quer. Do mesmo barro ele pode fazer dois potes: um pote para uso especial e outro para uso comum.
22 To⁴nca³ Ni³na¹, nta³ tsa² me³-le⁴ nca³ coa⁴co² cjoa⁴jti³-le⁴, cˀoa⁴ nta³ tsa² me³-le⁴ nca³ jcha⁴-le⁴ nca³nˀion¹-le⁴, cˀoa⁴-sˀin² qui³cho¹cjoa⁴-le⁴ cao⁴ cjoa⁴tse³jta³-le⁴ je² ti⁴² xi³ xa¹ coan³nta³-ni³ tˀa³tsˀe⁴ cjoa⁴jti³-le⁴. Je² ti⁴² xa¹ coan³nta³-ni³ nca³ coi⁴xo⁴ya³.
22 E foi isso o que Deus fez. Ele quis mostrar a sua ira e tornar bem-conhecido o seu poder. Assim suportou com muita paciência os que mereciam o castigo e que iam ser destruídos.
23 Coi³ xi³ cˀoa⁴qui³sˀin³ jme¹-ni³ nca³ jcha⁴-si¹ni³le⁴ jo³ nca³ nˀion¹ tse³ tjin¹ cjoa⁴je³ya³-le⁴ xi³ tˀa³tsˀe⁴ ti⁴² xi³ xa¹ coan³nta³-ni³ tˀa³tsˀe⁴ cjoa⁴ma⁴ta³con²-le⁴. Je² ti⁴² xi³ Ni³na¹ to⁴nqui³-ni³ tsa³cˀe¹jna³nta³ tˀa³tsˀe⁴ cjoa⁴je³ya³.
23 Ele quis também mostrar como é grande a sua glória , que ele derramou sobre nós, que somos aqueles de quem ele teve pena e a quem ele já havia preparado para receberem a sua glória.
24 Xi³ coi³ ña¹-vi⁴ nca³ cˀoa⁴-ti⁴ Ni³na¹ qui³nchja⁴-na¹, a³li² tsa² to⁴je²-jin² xi³ tsˀe⁴ cho⁴ta⁴ judío, to⁴nca³ cˀoa⁴²-ti⁴ cho⁴ta⁴ xi³ tsˀe⁴ xi³ li² judío-jin².
24 Pois nós somos aqueles que Deus chamou , não somente os que são judeus, mas também os não judeus.
25 Jo³-sˀin² nca³ Ni³na¹ cˀoa⁴-ti⁴ tso² ya⁴ tsˀe⁴ Oseas: Coi³nchja²³-le⁴ na⁴xi⁴na³nta¹-na⁴, je² xi³ tsi² tsa² coi³ tsˀan⁴ na⁴xi⁴na³nta¹. Cˀoa⁴-ti⁴ coi³nchja²³-le⁴ xi³ tjao²que⁴, je² xi³ tsi² tsa² coi³ coan³tjao²que⁴.
25 Isso é o que ele diz no Livro de Oseias: “Aqueles que não eram meu povo eu chamarei de ‘meu Povo’. A nação que eu não amava chamarei de ‘minha Amada’.
26 Cˀoa⁴ coan⁴ ya⁴ ˀnte³ jña³ nca³ cˀoa⁴tsa³cˀin²-le⁴ve⁴, jon²-vi⁴ a³li² na⁴xi⁴na³nta¹-na⁴jin², ya⁴ coi⁴no²cjoa⁴-le⁴ ˀnti¹-le⁴ Ni³na¹ xi³ ti¹jna³con³.
26 E no mesmo lugar onde foi dito: ‘Vocês não são o meu povo’, ali eles serão chamados de ‘os filhos do Deus vivo’.”
27 Cˀoa⁴-ti⁴ Isaías nchja⁴ya³ xi³ tˀa³tsˀe⁴ Israel: Nta³ tsa² cˀoa⁴tjin¹ ma³-ni³ ˀnti¹-le⁴ Israel jo³ cji³ ma³-ni³ tso³mi¹-le⁴ nta¹chi³con³, to⁴je² xi³ cˀoa⁴nqui³ coi³tjo³ntjai²-ni¹.
27 E Isaías disse a respeito de Israel: “Mesmo que o povo de Israel seja tão numeroso como os grãos de areia da praia do mar, somente alguns deles serão salvos.
28 Nca⁴ je² Nai³-na¹ si⁴²jnco³ cjoa⁴qui²xi⁴-le⁴ xi³ tjin¹ne²-le⁴ son³ˀnte³ nca³ ña³qui³ cˀoa⁴tjin¹, cˀoa⁴ nti⁴ton⁴ cˀoa⁴coan⁴.
28 Pois o Senhor julgará logo e de uma vez o mundo inteiro.”
29 Jo³-sˀin² nca³ to⁴nqui³-ni³ cˀoa⁴qui³tso² Isaías: Tsa² je² Nai³-na¹ xi³ Nai³-le⁴ so³nta²do⁴ tsa² tsi² qui³si³ca³tio²con³-na¹ ntje⁴, cˀoa⁴-ti⁴sˀin² cˀoa⁴coan³² jo³ coan³ Sodoma, cˀoa⁴-ti⁴sˀin² cˀoa⁴coan³ cjoan³² jo³ cjoan³ Gomorra.
29 Como o próprio Isaías tinha dito antes: “Se o Senhor Todo-Poderoso não nos tivesse deixado alguns descendentes, seríamos agora como a cidade de Sodoma, estaríamos destruídos como Gomorra.”
30 Jme¹ xi³ coi⁴xoan¹-ˀni³: Je² cho⁴ta⁴ xi³ li² judío-jin², xi³ tsi² qui³tjen⁴nqui³-le⁴ cjoa⁴qui²xi⁴-le⁴ Ni³na¹, ji³cho²tjen⁴nqui³ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴, xi³ coi³ cjoa⁴qui²xi⁴ tjoe¹-na¹ xi³ to⁴tˀa³tsˀe⁴ nca³ ma³cjain¹-na¹,
30 O que vamos dizer, então? Vamos dizer isto: os não judeus, que não procuravam ser aceitos por Deus, foram aceitos por meio da fé.
31 to⁴nca³ cho⁴ta⁴ Israel xi³ qui³tjen⁴nqui³-le⁴ je² cjoa⁴te¹xo³ma³ xi³ vˀe¹ne² xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ li²coi³ ji³cho²tjen⁴nqui³-le⁴ nca³ qui³si³jnco³ cjoa⁴te¹xo³ma³ xi³ vˀe¹ne² xi³ cjoa⁴qui²xi⁴.
31 Porém o povo de Israel, que procurava uma lei para ser aceito por Deus, não encontrou o que estava procurando.
32 A¹-ni³. To⁴coi³ nca³ li²coi³ qui³tjen⁴nqui³-le⁴ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ to⁴tˀa³tsˀe⁴ nca³ coan³cjain¹-le⁴, to⁴nca³ cˀoa⁴-sˀin² qui³tjen⁴nqui³-le⁴ xi³ cjoa⁴qui²xi⁴ xi³ to⁴tˀa³tsˀe⁴ nca³ qui³si³xa¹-le⁴ cjoa⁴te¹xo³ma³. Ya⁴ qui³sa³te³nqui³-ni³ ya⁴ la⁴jao⁴ xi³ qui³jna³chjoa².
32 E por que não? Porque eles procuravam alcançar isso por meio das suas ações e não por meio da fé. Eles tropeçaram na “pedra de tropeço”,
33 Jo³-sˀin² tji¹tˀa³: Coe⁴-ni³ i⁴ cˀoe³jna²³ ya⁴ Sión la⁴jao⁴ xi³ qui³jna³chjoa², cˀoa⁴ la⁴jao⁴ xi³ sa³te¹nquia³². Je² xi³ coan⁴cjain¹-le⁴ tˀa³tsˀe⁴ li²coi³ coan⁴soa³-le⁴.
33 como dizem as Escrituras Sagradas : “Vejam! Estou colocando em uma pedra em que eles vão tropeçar, a rocha que vai fazê-los cair. Mas quem crer nela não ficará desiludido.”

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.