Lucas 15
Xon⁴-le⁴ ni³na¹ xi³ tʔa³tsʔe⁴ Jesucristo (MAUNT) vs ARIB
1 Ji³cho²čhian³-le⁴ Jesús nca³tsˀi³ cho⁴ta⁴ xi³ vˀe¹ña³ taon⁴va³sen³ cao⁴ cho⁴ta⁴je¹ nca³ cjoi⁴nčhˀoe¹-le⁴.
1 Ora, chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Tjio¹si¹cˀa³xqui⁴che¹ cho⁴ta⁴ fariseos cao⁴ cho⁴ta⁴ scribano xi³ tˀa³tsˀe⁴ Jesús, qui³tso²: Je²-vi⁴ nta³ fa²cao⁴ cho⁴ta⁴tsˀen⁴, cˀoa⁴ cjen²cao⁴.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Cˀia⁴ Jesús qui³tso²-le⁴ je² cjoa⁴xco¹son²-vi⁴.
3 Então ele lhes propôs esta parábola:
4 ˀya¹ xˀin⁴ xi³ jon²-vi⁴ xi³ tjin¹-le⁴ jnco³ ciento va³rre², cˀia⁴ tsa² jnco³ va³rre²-ve⁴ cha⁴, a³ tsi² si⁴²ca³tio¹ xi³ ño³can³ cao⁴-ni³ čhja³ˀaon²ño³-ve⁴ ya⁴ jin³jña¹-ve⁴, cˀoa⁴ coai⁴ ca¹sjai³ xi³ ca²cha³ jo³ sa³ˀnta³ coan⁴sjai³-le⁴.
4 Qual de vós é o homem que, possuindo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto, e não vai após a perdida até que a encontre?
5 Cˀia⁴ nca³ coan⁴sjai³-le⁴, coa⁴²ntjai²čhja³ cao⁴ cjoa⁴tsjoa³.
5 E achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo;
6 Cˀia⁴ nca³ cjoa⁴ˀai¹ ntˀia³-le⁴ coi⁴nchja⁴ma³ña³-le⁴ mi²yo⁴-le⁴ cao⁴ xi³ čhian³ ntˀia³-le⁴, coi⁴tso⁴-le⁴: Ca²ta³ma³tsjoa³-no³ cao⁴ an³, nca⁴ je³ca²ma³sjai³ va³rre²-na⁴ xi³ qui³cha³.
6 e chegando a casa, reúne os amigos e vizinhos e lhes diz: Alegrai-vos comigo, porque achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Cˀoa⁴xin³-no³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² nqui²sa⁴ tse³ cjoa⁴tsjoa³ sˀe⁴ ya⁴ ncˀa³jmi³ xi³ tˀa³tsˀe⁴ jnco³ cho⁴ta⁴tsˀen⁴ xi³ si⁴²cˀa³ntjai²ya³ cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-le⁴ cao⁴-ni³ tsa² ño³can³ cao⁴-ni³ čhja³ˀaon²ño³ xi³ tjin¹-le⁴ cjoa⁴qui²xi⁴, xi³ tsi² tsa² ma³chjen¹-le⁴ nca³ si⁴²cˀa³ntjai²ya³ cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-le⁴.
7 Digo-vos que assim haverá maior alegria no céu por um pecador que se arrepende, do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 A³xo⁴ ˀya¹ chjon⁴²-ni³ xi³ ti¹jna³-le⁴ te³ ˀnti¹taon⁴čhoa³, cˀia⁴ tsa² jnco³ ˀnti¹taon⁴čhoa³ si⁴²cha³, a³ tsi² coa⁴ca² lˀi¹, cˀoa⁴ cˀoe⁴²cha³ ntˀia³-le⁴, nˀion¹ nta³ coa⁴²sjai³ jo³ sa³ˀnta³ nca³ coan⁴sjai³-le⁴.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma dracma, não acende a candeia, e não varre a casa, buscando com diligência até encontrá-la?
9 Cˀia⁴ nca³ je³coan³sjai³-le⁴, coi⁴nchja⁴ma³ña³-le⁴ mi²yo⁴-le⁴ cao⁴ ya¹nchjin¹ xi³ čhian³ ntˀia³-le⁴, coi⁴tso⁴-le⁴: Ca²ta³ma³tsjoa³-no³ cao⁴ an³, nca⁴ je³ca²ma³sjai³-na³ je² ˀnti¹taon⁴čhoa³-vi⁴ xi³ qui³si³cha²³.
9 E achando-a, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu havia perdido.
10 Cˀoa⁴xin³-no³ nca³ cˀoa⁴-sˀin² tjin¹ cjoa⁴tsjoa³ nqui³xcon⁴ a²ncje⁴-le⁴ Ni³na¹ xi³ tˀa³tsˀe⁴ jnco³ cho⁴ta⁴tsˀen⁴ xi³ si⁴²cˀa³ntjai²ya³ cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-le⁴.
10 Assim, digo-vos, há alegria na presença dos anjos de Deus por um só pecador que se arrepende.
11 Cˀia⁴ Jesús qui³tso²: Jnco³ cho⁴ta⁴ xi³ jao² ma³ xti³xˀin⁴-le⁴.
11 Disse-lhe mais: Certo homem tinha dois filhos.
12 Je² xi³ ma³ˀnti¹ qui³tso²-le⁴ nˀai³-le⁴: Nˀai³, tˀai²-nai¹³ cjoa⁴tjao²-na⁴ jo³ tjin¹ xi³ an³ vˀa³cao⁴-na³ i⁴ nqui³chao³-vi⁴. Cˀoa⁴ nˀai³-le⁴ qui³si³xcoa⁴-le⁴ nqui³chao³-ve⁴.
12 O mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me toca. Repartiu-lhes, pois, os seus haveres.
13 Li²coi³ ncjin² ni⁴čhjin³ coan³scan³-ni³, je² ti³ xi³ ma³ˀnti¹ tsa³cˀe¹xco¹ nca³yi³je³ tso³jmi²-le⁴. Qui³tˀa³xin² jnco³ ˀnte³ xi³ cjin³tˀa³. Ya⁴ qui³si³cji³tson¹ xi³ qui³tsˀai²cjoa⁴tjao²-le⁴, to⁴ña³qui³ chˀao³ qui³cao⁴ yao³-le⁴.
13 Poucos dias depois, o filho mais moço ajuntando tudo, partiu para um país distante, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Cˀia⁴ nca³ nca³yi³je³ je³qui³si³cje³ya³, jnco³ cji³nčha¹ xi³ nˀion¹ ja³ˀai³ ya⁴ˀnte³. Ñˀain³ tsa³cˀe²jna³ nca³ je².
14 E, havendo ele dissipado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a passar necessidades.
15 Qui³, qui³tˀa³jnco³-le⁴ cho⁴ta⁴ na⁴xi⁴na³nta¹ ya⁴ ˀnte³-ve⁴. Je² qui³si³ca³sen¹ ti³-ve⁴ ya⁴ nqui³chao³-le⁴, jme¹-ni³ nca³ coai⁴ si⁴²cjen²-si¹ni³ chi⁴nca⁴.
15 Então foi encontrar-se a um dos cidadãos daquele país, o qual o mandou para os seus campos a apascentar porcos.
16 Cˀoa⁴ coan³me³-le⁴ ti³-ve⁴ nca³ qui³si³tse³ tsˀoa⁴ cao⁴ xca⁴ xi³ cjen² chi⁴nca⁴, cˀoa⁴ ni⁴ˀya³-jin² xi³ tsjoa¹-le⁴.
16 E desejava encher o estômago com as alfarrobas que os porcos comiam; e ninguém lhe dava nada.
17 Cˀia⁴ nca³ je³coan³nta³ya³-ni³ cjoa⁴fa³ˀai³tsjen³-le⁴, qui³tso²: Jo¹ tjin¹ ma³-ni³ cho⁴ˀnta³-le⁴ nˀai³-na⁴ xi³ cjai¹nca³ tjin¹-le⁴ nio⁴xti²la⁴ sa³ˀnta³ njen³nqui³-le⁴, cˀoa⁴ an³-ˀni³ ti²vi³ya³-nia¹³ cji³nčha¹ i⁴-vi⁴.
17 Caindo, porém, em si, disse: Quantos empregados de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Coi²so⁴tjen⁴, cjoi¹con³-le⁴ nˀai³-na⁴, cˀoa⁴xin¹-le⁴: Nˀai³, tsa³jnquia³ je¹ xi³ tˀa³tsˀe⁴ ncˀa³jmi³, cˀoa⁴ xi³ tˀa³tsi⁴.
18 Levantar-me-ei, irei ter com meu pai e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 Li²coi³ ti⁴va³quin²-ni³na³ nca³ ˀnti¹-li⁴ cˀoin¹-na³, cˀoa⁴-sˀin² ti⁴cao⁴-nai¹³ jo³-ni³ tsa² jnco³ cho⁴ˀnta³-li⁴.
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus empregados.
20 Cˀia⁴ tsa³qui³so¹tjen⁴, ji³nčhoa³nčhˀoe² nˀai³-le⁴. Cˀia⁴ nca³ cjin³-sa³ ti¹jna³, nˀai³-le⁴ tsa³ve³ coan³ma⁴que³, qui³to²ca³nˀion¹, qui³tsoa³cja¹, nˀion¹ tsa³cˀe¹ntso³ˀa².
20 Levantou-se, pois, e foi para seu pai. Estando ele ainda longe, seu pai o viu, encheu-se de compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Je² ˀnti¹-le⁴ qui³tso²-le⁴: Nˀai³, tsa³jnquia³ je¹ xi³ tˀa³tsˀe⁴ ncˀa³jmi³, cˀoa⁴ xi³ tˀa³tsi⁴. Li²coi³ ti⁴va³quin²-ni³na³ nca³ ˀnti¹-li⁴ cˀoin¹-na³.
21 Disse-lhe o filho: Pai, pequei conta o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 To⁴nca³ nˀai³-ve⁴ qui³tso²-le⁴ cho⁴ˀnta³-le⁴: Chˀa⁴sjao³ na³jño³ xi³ na⁴sca¹ cjoan³, ti⁴cˀa³cjao¹³ nca³ je², cˀoa⁴² tˀe²yao³ jnco³ taon⁴nco³ na⁴jma¹ntsja³, cˀoa⁴-ti⁴ tja³ya³-lao⁴³ jte¹.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e alparcas nos pés;
23 Nčhoa¹cao⁴³ nčha⁴ja⁴ˀnti¹ xi³ nchja¹, ti⁴cˀaon³. Chi⁴ne⁴², cˀoa⁴ sˀoi¹ coi⁴no⁴sje³².
23 trazei também o bezerro, cevado e matai-o; comamos, e regozijemo-nos,
24 Nca⁴ je² ˀnti¹-na⁴ je²-vi⁴ je³cˀen³ tsa²cai³, cˀoa⁴ ti¹jna³con³ nqui²jnco³cˀa²-nca¹ni³. Je³qui³cha³ tsa²cai³, to⁴nca³ je³²coan³sjai³-ni³ˀni³, cˀoa⁴ tsa³cˀe¹tsˀia⁴cao⁴ sˀoi¹.
24 porque este meu filho estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 Je² ˀnti¹-le⁴ xi³ ma³jchi¹nca³ ti¹jna³ nqui³chao³-jan¹, cˀoa⁴ qui³nčhˀoe¹-le⁴ čhjao³ cao⁴ xi³ tjio¹te², cˀia⁴ nca³ ti¹nčhoa¹čhian³ ntˀia³.
25 Ora, o seu filho mais velho estava no campo; e quando voltava, ao aproximar-se de casa, ouviu a música e as danças;
26 Qui³nchja⁴-le⁴ jnco³ cho⁴ˀnta³, qui³tsi²na³nqui³-le⁴ jme¹-ni³ je²-ve⁴.
26 e chegando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Je² qui³tso²-le⁴: Ntsˀai³ ja³ˀai³-ni³, cˀoa⁴ nˀai³-li⁴ ca²si¹cˀen³ je² nčha⁴ja⁴ˀnti¹ xi³ nchja¹, nca⁴ to⁴cˀoa⁴²nta³ ca²tjoe¹tjao² nqui²jnco³cˀa²-ni³le⁴ ˀnti¹-le⁴.
27 Respondeu-lhe este: Chegou teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Cˀia⁴ coan³jti³-le⁴, cˀoa⁴ cai³-le⁴ ja³ˀa³sˀen³. Coi³ cjoa⁴ ji³tjo³-ni³ nˀai³-le⁴, cˀoa⁴ tsa³cˀe¹tsˀoa³-le⁴ nca³ cjoa⁴ˀa³sˀen³.
28 Mas ele se indignou e não queria entrar. Saiu então o pai e instava com ele.
29 To⁴nca³ je² qui³tso²-le⁴ nˀai³-le⁴: Coe⁴-ni³ coan³ ncjin² no¹ nca³ si³xa¹-le²³, ni⁴jnco³cˀa²-jin² ti²fa²ˀa⁴to³-le⁴ cjoa⁴te¹xo³ma³-li⁴. Ni⁴cˀia³-jin² tsa³cˀai²-nai¹³ ˀnti¹ti²ntso⁴ˀnti¹, jme¹-ni³ nca³ cˀoa³sje²-nia³ sˀoi¹ cao⁴ mi²yo⁴-na⁴.
29 Ele, porém, respondeu ao pai: Eis que há tantos anos te sirvo, e nunca transgredi um mandamento teu; contudo nunca me deste um cabrito para eu me regozijar com meus amigos;
30 To⁴nca³ cˀia⁴ nca³ ja³ˀai³ je² ˀnti¹-li⁴ je²-vi⁴ xi³ qui³si³cje³ cjoa⁴tjao²-li⁴ cao⁴ ya¹nchjin¹sca¹, qui³ni²cˀain³ xi³ tˀa³tsˀe⁴ je² ˀnti¹nčha⁴ja⁴ˀnti¹ xi³ nchja¹.
30 vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Cˀia⁴ nˀai³-le⁴ qui³tso²-le⁴: Ji³ ˀnti¹, i⁴² ti³jna³cao⁴ntsjai²-nai¹³vi⁴, cˀoa⁴ nca³yi³je³ xi³ tsˀan⁴ tsi⁴ ni¹.
31 Replicou-lhe o pai: Filho, tu sempre estás comigo, e tudo o que é meu é teu;
32 To⁴nca³ ma³chjen¹ nca³ sˀoi¹ coi⁴no⁴sje³², cˀoa⁴ cˀoai⁴-le⁴² cjoa⁴tsjoa³ yao³-na¹, nca⁴ je² ntsˀai³-vi⁴ je³cˀen³ tsa²cai³, cˀoa⁴ ti¹jna³con³ nqui²jnco³cˀa²-nca¹ni³. Je³qui³cha³ tsa²cai³, to⁴nca³ je³coan³sjai³-ni³ˀni³.
32 era justo, porém, regozijarmo-nos e alegramo-nos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha-se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.