Atos 22
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs VC
1 ―Ngayujun ngarcun ni xi hacuaha xingueen nuju ne, nihñu favor ne, tisiñuju hacutjin suá cjuaquixi naha quihndë xcun ngayujun ni. ―Cuatjin cavetsihin cachja me.
1 Irmãos e pais, ouvi o que vos tenho a dizer em minha defesa.
2 Hane xi cahndë xutacjín jan xi hne hebreo cachja Pablo cojo rë me ne, hitsë sa jercu caviyujujyuu me. Sehe cachja sa Pablo cuitjin:
2 Quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, escutaram-no com a maior atenção.
3 ―Ngahan ne, ngu cha tjë rë Israel ngahan. Hacuaha catsin ngahan ngajan nandya Tarso tsëhë distritu Cilicia. Peru xi camacha ne, nguehe Jerusalén. Hane maestru Gamaliel cavicuya ná me sacuatjin camahani chja ley rë xutachanga naja. Hatuxa jemu ndaja fahárcun Nina, sacuatjin tinihñu ngayujun ni quihndë.
3 Continuou ele: Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas criei-me nesta cidade, instruí-me aos pés de Gamaliel, em toda a observância da lei de nossos pais, partidário entusiasta da causa de Deus como todos vós também o sois no dia de hoje.
4 Ngahan ne, cojo cjuahngatacun ne, catsujyëhëya tjënguë xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi. Hisca cavitéxa xi cueya me. Cafahá me cëjëcojo me ndavaya, sa chjuun sa xihin me.
4 Eu persegui de morte essa doutrina, prendendo e metendo em cárceres homens e mulheres.
5 Hisca nahmi xi matitjun cojo yëjë xuta changá rë yungun ne, cuma sua me cjuaquixi rë me tsëhë cjua vihi ta, tsëhë xi hacuaha me xi cuacun vëhë casua ná me xujun xi suá rë xuta naja ngajan Damasco. Vëhë xi cëjë ngajan xi cjuahá xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi, hane tsíhñu me cuinduva cojo me nguehe Jerusalén, cojo sa xi cuma me castigu.
5 O sumo sacerdote e todo o conselho dos anciãos me são testemunhas. E foi deles que também recebi cartas para os irmãos de Damasco, para onde me dirigi, com o fim de prender os que lá se achassem e trazê-los a Jerusalém, para que fossem castigados.
6 ’Hya xi camá ne, hora xi ha tijima tiña ngayin xi tivanguin Damasco, sacuaha chuva rë nchisen ne, ha tu ñahñu canduva ngu ndihi jyë tsëhë ngahnga casahmi hasen rë hiscan tifë́.
6 Ora, estando eu a caminho, e aproximando-me de Damasco, pelo meio-dia, de repente me cercou uma forte luz do céu.
7 Ña catícja, hane cahndë ngu cjua xi cachja cojo ná cuitjin: “Saulo, Saulo, ¿mé má cuatjin nujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun?” Cuatjin cachja cjua jan.
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ngajan xi ngahan ne, cuitjin cafayanguë: “¿Yo ngayun, Tatá?” Cuatjin cafayanguë. Sehe cachja nga cjua jan cojo ná cuitjin: “Ngahan xi Jesús tsëhë nandya Nasaret ngahan, xi tinujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun.” Cuatjin cachja nga cjua jan cojo ná.
8 Eu repliquei: Quem és tu, Senhor? A voz me disse: Eu sou Jesus de Nazaré, a quem tu persegues.
9 Yëjë xuta xi cavisecoo ná xi tivanguin ne, cavëë me ndihi jyë jan, peru cahndiin me cjua xi cachja cojo ná jan.
9 Os meus companheiros viram a luz, mas não ouviram a voz de quem falava.
10 Sehe ngajan xi ngahan ne, cachjá cuitjin: “¿Mé xi meje rë xi sahme, Tatá?” Cuatjin cachjá. Hane Nai naja ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tisatjinhngue ne, tisihin Damasco. Hane ngajan cumachaya ri yëjë xcusun xi meje rë Nina xi nihñi.” Cuatjin cachja Nai naja cojo ná.
10 Então eu disse: Senhor, que devo fazer? E o Senhor me respondeu: Levanta-te, vai a Damasco e lá te será dito tudo o que deves fazer.
11 Peru tsëhë hasen jyë xi cavisehen túxcun jan ne, camatsijin ná. Ngajan xi xuta xi tivisecoo ná xi tivanguin ne, cavaha me ntsa, sehe camá cafëhë Damasco.
11 Como eu não pudesse ver por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos meus companheiros, cheguei a Damasco.
12 ’Hya xi camá ne, ngu xihin xi hmí rë Ananías, xi jemu faharcun rë Nina hacuaha sahmi yëjë sacuatjin chja ley xi vitexa naja ne, ndaja chja yëjë xuta tjë rë Israel xi siu jan tsëhë.
12 Um certo Ananias, homem piedoso e observador da lei, muito bem conceituado entre todos os judeus daquela cidade,
13 Hane cafehetjengui ná me hiscan tejña, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Ngayun Saulo, catamatsejen nga nuju ngundiya.” Cuatjin cachja me. Hane ha hora vëhë ni ne, camatsejen nga ná hane cahvë me.
13 veio ter comigo e disse-me: Irmão Saulo, recobra a tua vista. Naquela mesma hora pude enxergá-lo.
14 Hya xi camá ne, sehe cachja me cojo ná cuitjin: “Nina rë xutachanga naja ne, cojo tjun sa ne, casuaxa nuju me xi cumachaya nuju mé xi meje rë me, hacuaha chun me xi hatuxa tyjahi cojo cjuatacun rë, hacuaha cuinuhyun cjua xi chja me cojo nuju.
14 Continuou ele: O Deus de nossos pais te predestinou para que conhecesses a sua vontade, visses o Justo e ouvisses a palavra da sua boca,
15 Cuatjin camá ta, tsëhë xi Nina meje rë me xi ngayun tuhun cumachaya rë yëjë xuta tsëhë me, cojo tsëhë xcusun xi cahyun cojo tsëhë cjua xi canuhyun.
15 pois lhe serás, diante de todos os homens, testemunha das coisas que tens visto e ouvido.
16 Quihndë ne, ¿mé nechunyun rë ni? Tángun ni catixtenda ngayun, chjindayun rë Jesús cahntsua xahasen nuju, cojo sa xi cjuë jyë́ nuju.” Cuatjin cachja Ananías cojo ná.
16 E agora, por que tardas? Levanta-te. Recebe o batismo e purifica-te dos teus pecados, invocando o seu nome.
17 ’Hane xi cavatju vëhë ne, cavúya nga Jerusalén. Hane ngu ndiya hya xi tejñaya yungun xi matitjun tisahme oración naha ne, sacuaha xi camá ná xi cachja ngu chini cojo ná.
17 Voltei para Jerusalém e, orando no templo, fui arrebatado em êxtase.
18 Cahvë Nina, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Xati nihñi tacuin ne, tetjixin tsëhë Jerusalén ta, tsëhë xi xuta nguehe ne, cumacjaain rë me cjua xi noje tsahan.” Cuatjin cachja Nina.
18 E vi Jesus que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém, porque não receberão o teu testemunho a meu respeito.
19 Hane ngahan ne, cuitjin cachjá: “Ngayun Nina naha, xuta nguehe ne, vëë me xi ngahan ne, catsujyëhëya yungun jingujyë ni, cafahá xuta xi tjengui me ndiya nuju, cavajá rë me, hacuaha cavinchá me ndavaya.
19 Eu repliquei: Senhor, eles sabem que eu encarcerava e açoitava com varas nas sinagogas os que crêem em ti.
20 Hane hora xi titsiquehen xuta Esteban, me xi cachja cjua nuju ne, hacuaha cojo ngahan sécun jan, tichuya ná, hacuaha hisca ngahan tisahme cuidadu tsjian rë cha xi titsiquehen rë Esteban jan.” Cuatjin cachjá.
20 E quando se derramou o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu estava presente, consentia nisso e guardava os mantos dos que o matavam.
21 Sehe ngajan xi Nina ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tihin ta, ngahan tsingátju ri hisca nangui cjin, cuihin cuinoje cojo xutaxín cjua naha.” Chja Nina cojo ná. ―Cuatjin cachja Pablo.
21 Mas ele me respondeu: Vai, porque eu te enviarei para longe, às nações...
22 Hisca ngajan ni cacaa rë xutacjín cavisiñuju me cjua xi cachja Pablo, sehe cavetsihin me cajindayataha me cachja me cuitjin:
22 Haviam-no escutado até essa palavra. Então levantaram a voz: Tira do mundo esse homem! Não é digno de viver!
23 Jinguyëjë rë xi cuatjin jercu tijindayataha xuta, titsiniya me tsjian rë me, hacuaha titsicjin me nihndë scuan ne,
23 Como vociferassem, arrojassem de si as vestes e lançassem pó ao ar,
24 capitán jan ne, cavitexa me xi cjue chani rë Pablo cahntsua hiscan hincha sindadu. Hacuaha cavitexa me xi chjahátaha rë Pablo táha sehen rë me, cojo sa xi sacú cjuaquixi mé má cuatjin jindayataha xuta Pablo.
24 o tribuno mandou recolhê-lo à cidadela, açoitá-lo e submetê-lo a torturas, para saber por que causa clamavam assim contra ele.
25 Hane hya xi ha camahñu me xi sehen rë me ne, sehe cachja me cuitjin cojo sindadu xi secun jan:
25 Quando o iam amarrando com a correia, Paulo perguntou a um centurião que estava presente: É permitido açoitar um cidadão romano que nem sequer foi julgado?
26 Hane xi cahndë sindadu cjua vëhë ne, quiji cachja me cojo capitán cuitjin:
26 Ao ouvir isso, o centurião foi ter com o tribuno e avisou-o: Que vais fazer? Este homem é cidadão romano.
27 Ngajan xi capitán jan ne, quijitjengui me Pablo, sehe cachja me cuitjin:
27 Veio o tribuno e perguntou-lhe: Dize-me, és romano? Sim, respondeu-lhe.
28 Ngajan xi capitán jan ne, cuitjin cachja me:
28 O tribuno replicou: Eu adquiri este direito de cidadão por grande soma de dinheiro. Paulo respondeu: Pois eu o sou de nascimento.
29 Hya xi camá ne, sindadu xi cjuahataha rë Pablo jan ne, ngutjen quijixin cha tsëhë Pablo. Hacuaha capitán jan ne, jemu catsacjun me camá xi cuatjin catsihñu me Pablo tsëhë xi camachaya rë me xi Pablo ne, xuta Roma me.
29 Apartaram-se então dele os que iam torturá-lo. O tribuno alarmou-se porque o mandara acorrentar, sendo ele um cidadão romano.
30 Hane xi camá nchujun jan ne, tsëhë xi meje cumachaya rë capitán jan cjuaquixi mé má cuatjin cavinchajyë xuta tjë rë Israel Pablo ne, cavitexa me quiji casehenndaya Pablo, hacuaha cavitexa me xi cumatangun yëjë nahmi xi matitjun cojo yëjë sa xuta xi matitjun. Hane xi cafehecojo sindadu Pablo jan ne, sehe quijicani capitán me xcun yëjë xuta xi matitjun jan.
30 No dia seguinte, querendo saber com mais exatidão de que os judeus o acusavam, soltou-o e ordenou que se reunissem os sumos sacerdotes e todo o Grande Conselho. Trouxe Paulo e o mandou comparecer diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.