Atos 22
Compromisu xi majo xi casahmi nina cojo xuta (El Nuevo Testamento en el mazateco de Chiquihuitlán de Juárez ... y en español) (MAQNT) vs NAA
1 ―Ngayujun ngarcun ni xi hacuaha xingueen nuju ne, nihñu favor ne, tisiñuju hacutjin suá cjuaquixi naha quihndë xcun ngayujun ni. ―Cuatjin cavetsihin cachja me.
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Hane xi cahndë xutacjín jan xi hne hebreo cachja Pablo cojo rë me ne, hitsë sa jercu caviyujujyuu me. Sehe cachja sa Pablo cuitjin:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 ―Ngahan ne, ngu cha tjë rë Israel ngahan. Hacuaha catsin ngahan ngajan nandya Tarso tsëhë distritu Cilicia. Peru xi camacha ne, nguehe Jerusalén. Hane maestru Gamaliel cavicuya ná me sacuatjin camahani chja ley rë xutachanga naja. Hatuxa jemu ndaja fahárcun Nina, sacuatjin tinihñu ngayujun ni quihndë.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ngahan ne, cojo cjuahngatacun ne, catsujyëhëya tjënguë xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi. Hisca cavitéxa xi cueya me. Cafahá me cëjëcojo me ndavaya, sa chjuun sa xihin me.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Hisca nahmi xi matitjun cojo yëjë xuta changá rë yungun ne, cuma sua me cjuaquixi rë me tsëhë cjua vihi ta, tsëhë xi hacuaha me xi cuacun vëhë casua ná me xujun xi suá rë xuta naja ngajan Damasco. Vëhë xi cëjë ngajan xi cjuahá xuta xi tjengui ndiya xatsë vihi, hane tsíhñu me cuinduva cojo me nguehe Jerusalén, cojo sa xi cuma me castigu.
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 ’Hya xi camá ne, hora xi ha tijima tiña ngayin xi tivanguin Damasco, sacuaha chuva rë nchisen ne, ha tu ñahñu canduva ngu ndihi jyë tsëhë ngahnga casahmi hasen rë hiscan tifë́.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Ña catícja, hane cahndë ngu cjua xi cachja cojo ná cuitjin: “Saulo, Saulo, ¿mé má cuatjin nujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun?” Cuatjin cachja cjua jan.
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ngajan xi ngahan ne, cuitjin cafayanguë: “¿Yo ngayun, Tatá?” Cuatjin cafayanguë. Sehe cachja nga cjua jan cojo ná cuitjin: “Ngahan xi Jesús tsëhë nandya Nasaret ngahan, xi tinujyihiye tjengui ná cojo cjuahngatacun.” Cuatjin cachja nga cjua jan cojo ná.
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Yëjë xuta xi cavisecoo ná xi tivanguin ne, cavëë me ndihi jyë jan, peru cahndiin me cjua xi cachja cojo ná jan.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Sehe ngajan xi ngahan ne, cachjá cuitjin: “¿Mé xi meje rë xi sahme, Tatá?” Cuatjin cachjá. Hane Nai naja ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tisatjinhngue ne, tisihin Damasco. Hane ngajan cumachaya ri yëjë xcusun xi meje rë Nina xi nihñi.” Cuatjin cachja Nai naja cojo ná.
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Peru tsëhë hasen jyë xi cavisehen túxcun jan ne, camatsijin ná. Ngajan xi xuta xi tivisecoo ná xi tivanguin ne, cavaha me ntsa, sehe camá cafëhë Damasco.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 ’Hya xi camá ne, ngu xihin xi hmí rë Ananías, xi jemu faharcun rë Nina hacuaha sahmi yëjë sacuatjin chja ley xi vitexa naja ne, ndaja chja yëjë xuta tjë rë Israel xi siu jan tsëhë.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Hane cafehetjengui ná me hiscan tejña, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Ngayun Saulo, catamatsejen nga nuju ngundiya.” Cuatjin cachja me. Hane ha hora vëhë ni ne, camatsejen nga ná hane cahvë me.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 Hya xi camá ne, sehe cachja me cojo ná cuitjin: “Nina rë xutachanga naja ne, cojo tjun sa ne, casuaxa nuju me xi cumachaya nuju mé xi meje rë me, hacuaha chun me xi hatuxa tyjahi cojo cjuatacun rë, hacuaha cuinuhyun cjua xi chja me cojo nuju.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Cuatjin camá ta, tsëhë xi Nina meje rë me xi ngayun tuhun cumachaya rë yëjë xuta tsëhë me, cojo tsëhë xcusun xi cahyun cojo tsëhë cjua xi canuhyun.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Quihndë ne, ¿mé nechunyun rë ni? Tángun ni catixtenda ngayun, chjindayun rë Jesús cahntsua xahasen nuju, cojo sa xi cjuë jyë́ nuju.” Cuatjin cachja Ananías cojo ná.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 ’Hane xi cavatju vëhë ne, cavúya nga Jerusalén. Hane ngu ndiya hya xi tejñaya yungun xi matitjun tisahme oración naha ne, sacuaha xi camá ná xi cachja ngu chini cojo ná.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Cahvë Nina, hane cachja me cojo ná cuitjin: “Xati nihñi tacuin ne, tetjixin tsëhë Jerusalén ta, tsëhë xi xuta nguehe ne, cumacjaain rë me cjua xi noje tsahan.” Cuatjin cachja Nina.
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Hane ngahan ne, cuitjin cachjá: “Ngayun Nina naha, xuta nguehe ne, vëë me xi ngahan ne, catsujyëhëya yungun jingujyë ni, cafahá xuta xi tjengui me ndiya nuju, cavajá rë me, hacuaha cavinchá me ndavaya.
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 Hane hora xi titsiquehen xuta Esteban, me xi cachja cjua nuju ne, hacuaha cojo ngahan sécun jan, tichuya ná, hacuaha hisca ngahan tisahme cuidadu tsjian rë cha xi titsiquehen rë Esteban jan.” Cuatjin cachjá.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Sehe ngajan xi Nina ne, cuitjin cachja me cojo ná: “Tihin ta, ngahan tsingátju ri hisca nangui cjin, cuihin cuinoje cojo xutaxín cjua naha.” Chja Nina cojo ná. ―Cuatjin cachja Pablo.
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Hisca ngajan ni cacaa rë xutacjín cavisiñuju me cjua xi cachja Pablo, sehe cavetsihin me cajindayataha me cachja me cuitjin:
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Jinguyëjë rë xi cuatjin jercu tijindayataha xuta, titsiniya me tsjian rë me, hacuaha titsicjin me nihndë scuan ne,
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 capitán jan ne, cavitexa me xi cjue chani rë Pablo cahntsua hiscan hincha sindadu. Hacuaha cavitexa me xi chjahátaha rë Pablo táha sehen rë me, cojo sa xi sacú cjuaquixi mé má cuatjin jindayataha xuta Pablo.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Hane hya xi ha camahñu me xi sehen rë me ne, sehe cachja me cuitjin cojo sindadu xi secun jan:
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Hane xi cahndë sindadu cjua vëhë ne, quiji cachja me cojo capitán cuitjin:
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 Ngajan xi capitán jan ne, quijitjengui me Pablo, sehe cachja me cuitjin:
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Ngajan xi capitán jan ne, cuitjin cachja me:
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Hya xi camá ne, sindadu xi cjuahataha rë Pablo jan ne, ngutjen quijixin cha tsëhë Pablo. Hacuaha capitán jan ne, jemu catsacjun me camá xi cuatjin catsihñu me Pablo tsëhë xi camachaya rë me xi Pablo ne, xuta Roma me.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Hane xi camá nchujun jan ne, tsëhë xi meje cumachaya rë capitán jan cjuaquixi mé má cuatjin cavinchajyë xuta tjë rë Israel Pablo ne, cavitexa me quiji casehenndaya Pablo, hacuaha cavitexa me xi cumatangun yëjë nahmi xi matitjun cojo yëjë sa xuta xi matitjun. Hane xi cafehecojo sindadu Pablo jan ne, sehe quijicani capitán me xcun yëjë xuta xi matitjun jan.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.